ती आणि तो ( 3 रा व अखेरचा भाग )


“हे बघ तुला माहित आहेच कि मी एक साधा सुधा माणूस आहे. मी फक्त कामामध्ये लक्ष घालतो. मला इतर काही गोष्टी मध्ये लक्ष घालणे आवडत नाही. माझा स्वभाव तुला चांगला माहित आहे. मला होटेलात काय काय मिळत त्याचा स्वाद कशा असतो चांगला कोणत असत. हे काहीच माहित नाही. माझ्या बायको सोबत मी येतो तेव्हा तिलाच हे सर्व कराव लागत. मी काहीच सांगत नाही. कधी कधी तर ती वैतागते माझ्या वर. पण काय करू? त्यामुळे तूच काय ती ऑर्डर देऊन तक आता.” मधुकर म्हणाला.
यावर सुधाकर बोलला,” यार मध्य तू लहान पण पासून आहे तसाच आहे. काहीच बदल झालेला नाही तुझ्यात.”
“हो रे मी काय करू.” मध्या.
“बर मला एक संग तू आता काय करतोस.”
“अरे मी एका मोठ्या कंपनीत मनेजर आहे.”
“अरे पण एव्हढ्या मोठ्या कंपनीत तू मनेजर आणि राहणीमान इतक साध. तुला त्रास नाही का होत.”
“होतो रे, खूप त्रास होतो.घरी ऑफिस मध्ये. कंपनीच्या नियमाप्रमाणे व्यवस्थित राहावे लागते. पण माझ्या मुले कंपनीला खूप फायदा होत असल्याने त्यांना माझे राहणीमान सहन करावे लागते.”

असे बोलत बोलत दोघांनी जेवण आटोपले. तोपर्यंत रात्रीचे ११.३० झाले होते. सुधाकरचा त्याने निरोप घेतला व आपल्या घरी जाण्यासाठी निघाला. घराजवळ पोचे पर्यंत तो पार निराश होऊन गेला होता. बायको काय प्रश्न विचारेल याची त्याला कल्पनाच येत नव्हती. जिना चढून दाराजवळ जायला त्याला रात्रीचे १२.४५ झाले होते. त्याने दारावरची बेल वाजवली व दार उघडण्याची वाट पाहू लागला. बराच वेळ झाला पण दार काही उघडले जाईना. आता काय करावे त्याला सुचेना. त्याने पुनः एकदा बेल वाजवली. असे करीत करीत त्याने  तीन वेळा बेल वाजविली पण तिने दार उघडले नाही. आता मात्र त्याच्या मनाची घालमेल सुरु झाली. मग त्याने तिला फोन करायचे ठरविले. त्याने फोन लावला व तो तिने लगेच कट केला. आता तर तो घाबरलाच. आणि त्याच्या मनात विचारांचे असंख्य ढग जमा होऊ लागले. इतक्यात दार ओघालाल्याचा आवाज झाला व तिने दार उघडल. पण हा त्या ढगांमध्ये इतका मग्न झाला होता कि त्याला दार उघडल्याचे समजलेच नाही. तो बघत नाही हे बघून ती मना मध्ये हसली. तसे थोडे स्मित तिने चेहऱ्यावर सुद्धा आणले. जसे त्याने तिच्या कडे पाहिले तिने चेहरा रंगीत केला. तिला बघून तो घाबरला. दारातून आत गेला व सरळ बेड ऋण मध्ये जाऊन कपडे बदलले. इतक्यात ती आत आली. तिने त्याची गम्मत करायची असे मनो मनी ठरवले होतेच. ती थोडी चिडूनच बोलली, ” अहो, हि  सुधा कोण? आणि रात्रीच्या बारा वाजे पर्यंत तुम्ही तिच्या सोबत कुठे गेला होता? काय केल इतका वेळ?” तिने त्याच्यावर  पश्नांची शर्बत्तीच केली अक्षरसहः
आता मात्र तो बुचकळ्यात पडला. त्याने तिला सांगितले.”अग माझा लहान पण पासून च मित्र आहे हा सुध्या. अग मी खरच सांगत आहे तुला. मी कधी खोट बोलतो का? अग विश्वास ठेव माझ्यावर.”
तिने आता बघितले कि तो बिच्चारा खूप घाबरला आहे. म्हणू तिने त्यच्या जवळ जाऊन  म्हटले “मला माहित आहे हो सर्व. तुम्ही  एकदा मला तुमच्या लहान पानाच्या मित्र बद्दल सांगितले  होते. त्यात सर्वात जवळचा  मित्र म्हणून तुम्ही सुधाकर भाऊजी यांचेच नाव घेतले होते.”
“अग पण तू इतकी चिडली का होतीस?”
“अहो मी चांगले ओळखते तुम्हाला. मी तुमची गम्मत करायची असे ठरविले होते.”
“अग पण माझा जीव जात होता कि. अशी गम्मत करणे बरोबर नाही.”

Advertisements

2 thoughts on “ती आणि तो ( 3 रा व अखेरचा भाग )

    • मला हि मालिका इतक्या लवकर संपवायची नव्हती. परंतु का कुणास ठाऊक मला असे जाणवायला लागले कि वाचक बोर होत असावेत म्हणून मी ३ भागातच संपविली. हि एक कौटुंबिक कथा करायची माझी इच्छा होती

प्रतिक्रिया व्यक्त करा

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  बदला )

Google photo

You are commenting using your Google account. Log Out /  बदला )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  बदला )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  बदला )

Connecting to %s