भाऊ बीज


सुटी होती म्हणुन तो वर्तमानपत्र वाचत बसला होता. बाहेर मुल दिवाळी साजरी करीत होते. अचानक त्याला काय सुचले कोण जाणे. त्याने सौ. ची फिरकी घेण्याचे ठरविले.
“अग, या दिवाळीला माहेरी कधी जाणार आहेस.”
“…………..” स्वारीने काहीच उत्तर दिले नाही.
उत्तर न मिळाल्याने तो निरुत्तर झाला. काय झाले असेल बर हिला. का बोलत नाही हि. तो मनात नाना विचार करू लागला.
त्याने पुनः आपला प्रयत्न करून पाहिला, बघू या काही उत्तर मिळते का ते.” अग, मी काय म्हणालो एकल का?”
“………….हं …………..”
अरे बाप रे आज स्वारी जाम भडकलेली दिसत आहे.
“अग, काय झाल मी तुझ्याशी बोलत आहे पण तू काहीच उत्तर देत नाही.” त्याने पुनः प्रयत्न करून बघितला.
पुनः तेच. सौ.ने काहीच उत्तर दिले. पण ती आता मनातल्या मनात हसू लागली होती. तिच्या चेहऱ्यावर हि स्मित दिसू लागल होत. पण ती चेहरा लपवत होती. खर म्हणजे तिला समजले होते कि त्याने तिची फिरकी घ्यायचा प्रयत्न केला आहे. व तिने हि उलटा तीर चालवायचा प्रयत्न केला होता. आता तिनेच त्याची फिरकी घ्यायचे ठरविले होते.
तिने पुनः उत्तर न दिल्याने तो आता काय करावे याचा जीवापाड प्रयत्न करू लागला होता. पण त्याला मार्ग सापडत नव्हता. मुल आपली दिवाळी साजरी करण्यात गुंग होती. त्यामुळे त्यांना सांगून काही होणार नव्हते.
शेवटी तिचे काम आटोपल्यावर ती जेव्हा थोडा वेळ सोफ्यावर सुस्तावली तेव्हा तो तिच्या जवळ जाऊन बसला.व त्याने सुस्कारा सोडला. त्याचे तिच्या कडे लक्ष नाही हे पाहून तिने चेहऱ्यावर स्मित आणले व लगेच घालवले हि. मात्र मनात ल्या मनात ती जाम हस्त होती. तिने जाणले होते कि तो खूप घाबरला आहे. म्हणून ती काहीही न बोलता गुपचूप डोळे बंद करून बसले होते.
त्याने तिच्याशी बोलायचं प्रयत्न केला तोंडाने नव्हे त्याने तिच्या हातावर हात ठेवला. हळूच तिचा हात आपल्या हातात घेऊन प्रेमाने कुरवाळू लागला. हे बघून तिला जोरजोराने हसावेसे वाटू लागले होते पण आजून नावे असे हि मनात वाटल्याने ती शांत बसली.
“अग, मी तुला कधी मना केले आहे का माहेरी जाण्यापासून. तुला जायचे असेल तर मी बस मध्ये बसवून देतो तुला व मुलांना.”
अजून हि ती शांतच होती. त्याने पुनः सुरु केले.” मला माहित आहे तुझा भाऊ घ्यायला आला नाही म्हणून तू नाराज असशील. पण भावाने यायलाच पाहिजे असे कोठे शास्त्रात लिहील;ए आहे का? असा कोठे नियम आहे का? तू काही काळजी करू नको हव असेल तर मी तुला पोहचवून येतो गावी.” त्याने तिला समजावण्याचा भरघोस प्रयत्न केला पण ती काही केल्या समजून घ्यायला तयार नव्हती असे त्याला तरी वाटत होते. तो अक्षरशः रडकुंडीला आला होता. उद्या दिवाळी आणि हि बाई ऐन दिवाळीच्या दिवशी नाराज असली तर दिवाळी कशी साजरी होणार. घराची लक्ष्मी दिवाळीला नाराज होऊन कशी चालेल.म्हणून तो जाम पछाडत होता. पण स्वारी काही केल्या एकूण घेत नव्हती.
आता त्याचा चेहरा बघून तीने जोराजोप्रात हसायला सुरु केले. तिला हसतांना पाहून तो वेद च झाला. आता पर्यंत हि बाई काही केल्या बोलत नव्हती व आता अचानक अशी जोरात हसायला काय लागली. तो वेड्या सारखे तिच्या कडे पाहू लागला. त्याला काहीच काळात नव्हते.
तिने आता बोलायला सुरुवात केली.”अहो, भाऊ आला नाही म्हणून का मी नाराज होणार आहे का? आणि बाईला माहेर हे किती दिवस असते. लग्न झाल कि ती महेर्पासून लांब जाते म्हणून तिला माहेरच आकर्षण असते. एकदाची मुलं झाली व ती आई झाली कि तिचे मन आपल्या संसारात रमून जाते. आता प्रत्येक वर्षी दिवाळी माहेरीच साजरी करावी असा नियम आहे का कोठे? मी काही नाराज नाही बर का?”आता पर्यंत तिने त्याला बोलायला वेळच दिली नाही, मात्र आता तो मधेयचं बोलला “अग पण मी केव्हाचा तुझ्याशी बोलण्याचा प्रयत्न करीत आहे तर तू काहीच का उत्तर देत नव्हतीस?”
ती,”मला समजले होते कि तुम्ही माझी फिरकी घेण्यासाठी मला चिडवीत आहात. म्हणून मी तुमच्यावर उलटा डाव टाकायचे ठरवले. आणि उलटी तुमचीच फिरकी घेतली. घेतली कि नाही सांगा बर?”
“नाही हे तू बनवीत आहेस मला.”
“आहो मान्य करून टाका कि मी सुद्धा तुमची फिरकी घेऊ शकते ते.”
” बर बाबा मी मान्य केल. मी तलवार म्यान केली शरणागती पत्करली.” बिचारा तो काय विचार केला होता आणि काय झाले. शेवटी अर्धान्गीनीच्या समोर बिच्यार्याला शरणागती पत्करणे भाग पडले. आणि त्यांची दिवाळी आनंदाने साजरी झाली……

Advertisements

प्रतिक्रिया व्यक्त करा

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  बदला )

Google photo

You are commenting using your Google account. Log Out /  बदला )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  बदला )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  बदला )

Connecting to %s