मधुरालय


मदिरा पान हे आपल्या कडे आणत कला पासून सुरु आहे. आज ही अविरत ते सुरु असते. एखाद्याला आपण टोकले की बाबा रे का रे हे मदिरापान करतोस ही चांगली सवय नाही रे. तर त्याचे उत्तर असते “अहो देव सुद्धा सुटले नाहीत यातून तर मी कीस झाड की पत्ती हु. देव सुद्धा सोमरस पीत होतेच की.” आता त्याला कोणी समजवायचे की “मित्र अरे त्यांनी जरी सोमरस पण केले असले तरी ते देव होऊन गेले त्यांची आज ही आपण पूजा करतो.” तू सामान्य माणूस आहेस. तुझी पूजा घरी गेल्यावर बायको करेल याचे भान ठेव. तुझा संसार उद्वस्त होईल.” पण तो समजावण्याच्या पलीकडे गेलेला असतो आणि आपण त्याला त्याच्या परिस्थितीवर सोडून निघून जातो. मदिरा  इतकी प्रसिद्ध वस्तू आहे की यावर मोठ मोठ्या कवींनी कविता संग्रह केले जसे हरिवंश रोय बच्चन यांची मधुशाला. शेरो शायरी तर किती केली गेली असेल हे सांगता येत  नाही. आपण नेहमी रस्त्यावर काही विशिष्ट चालीत चालणारे लोकं बघतो. ती मदिरापान करून मदहोश झालेली असतात आणि त्यांना भान नसते. रस्त्याच्या मधोमध का चालतात ह्याचे कोडे मला काय जगात कोणाला सुटलेले नसेल. मदिरा पिल्यावर रस्त्यामधून चालणे हा काही पाल्याकडील लोकांना जडलेला रोग आहे असे नाही. हे तुम्हाला या व्हीडीओ मधून लक्षात येईलच.

प्रतिक्रिया व्यक्त करा

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  बदला )

Google photo

You are commenting using your Google account. Log Out /  बदला )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  बदला )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  बदला )

Connecting to %s