शनिवारवाडा


हल्ली कन्येला सुट्या आहेत. एम एस सी च्या पहिल्या वर्षाची परीक्षा संपली आहे. काय करावे म्हणून तिने लायब्रेरी  सुरु केली. पहिलं पुस्तक ऐतिहासिक. रणजित देसाईंच ‘स्वामी’.  तिला इतक आवडल की तिने  दोनच दिवसात संपवलं.

मग तिचा मोर्चा तिच्या आईकडे वळला.

“अग आई तू वाच ही कादंबरी खुपच सुंदर आहे.” असे तिने माझ्या देखतच आईला म्हटले.

मी ऐकून ही न ऐकल्यासारखे केले.

सौ. म्हणाली,” बेटा मला वेळ कोठे मिळतो वाचायला.”

पण तिला राहवले गेले नाही. तिने माझ्याकडे पाहून ( मी हेतूपुरस्कर दुसरीकडे बघत होतो),”पप्पा, तुम्ही सांगा न आईला ही कादंबरी वाचायला.”

मी सुटकेचा स्वास  टाकत सौ.ला म्हटले,” अग वाच न ती कादंबरी. तितकाच आनंद मिळेल आणि वेळ जाईल.”

तिने माझ्याकडे एक खतरनाक कटाक्ष टाकला आणि मी इकडे तिकडे पाहू लागलो.

“अहो इकडे तिकडे काय पहाताय. माझ्याकडे पहा जरा. मला वेळ तरी मिळतो  का?  हे तुमचे घर सांभाळता सांभाळता नाकी नौ येऊन जातात. मग माझे बारा का वाजवून घेऊ हे पुस्तक वाचून.”

आणि मी रंग ओळखून तेथून काढता पाय घेतला.

सायंकाळी घरी आलो. बेल वाजविली. सौ.ने दार उघडले आणि ,”या श्रीमंत.” असे उद्गार काढले. मी एकदम घायाळ. असे काय झाले आज. विचार करू लागताच मला आठवले कि बहुतेक सौ.ने प्रमोद देव साहेबांचे बझ वाचले असावे. कारण ते महिंद्र कुलकर्णींना श्रीमंत या नावाने संबोधतात. पण मी डोक्याला जास्त ताण द्यायचा नाही असा  विचार करून विषय सोडून दिला. कारण आज ऑफिसमधून यायलाच ८ वाजले होते. शरीराने थकलो होतोच डोक्यानेही  थकलो होतो.  तिने सुद्धा पुढे विषय काढला नाही.

५ मिनिटांनी मी पाहिले सौ.च्या हातात स्वामी. मग माझ्या डोक्यात प्रकाश पडला.  तेव्हा मला जाणवले की आज  घरी आल्यावर सुद्धा ‘अहो, काही तरी बोला की.’ असा लकडा का लावला नाही त्याचे कारण काय.

मोठ्या मुश्किलीने जेवण मिळाले. जेवण सुरु करण्यापूर्वी ५ मिनिट व नंतर लगेच पुस्तक तिच्या हातातच होते. टी.व्ही. सुद्धा बघितला नाही. पण जेवण सुरु करण्यापूर्वी सौ.चा मोर्चा किचनकडे वळला त्यावेळात कन्येने माझ्या कडे मोर्चा वळविला होता. ‘पप्पा तुम्ही सुद्धा वाचा ही कादंबरी.’

‘बेटा, मला वेळ कोठे असतो वाचायला?’ मी बचावाची भूमिका घेत म्हटले.

पण ती कोठे ऐकणार होती. ‘मी  आता छडी घेऊन बसते.’ असे म्हणून तिने माझ्या समोर पुस्तक ठेवले आणि मला पुस्तक वाचायला भाग पाडले. मी मधूनच एक पान उघडले. तिने परत पुस्तक घेऊन पहिल्यापासून  वाचायला लावले.

आता मी वाचला सुरुवात केली. आणि काय आश्चर्य मी वाचण्यात मग्न झालो. खरच अप्रतिम कादंबरी आहे ती.  मी ११ पाने वाचून काढली आणि सौ.ने माझ्या हातून पुस्तक हिसकाउन घेतले आणि वाचायला सुरुवात केली.

थोड्यावेळाने ती म्हणली,” अहो मला शनिवारवाडा बघायचा आहे.”

मी,”अग, अती झोकून घेऊ नको तू स्वत:ला त्या कादंबरीच्या कथानकात.”

मी कन्येकडे बघून म्हणालो,” बरोबर आहे न बेटा. आता ही स्वामी कादंबरी वाचून शनिवारवाडा पहायचा म्हणते आहे. उद्या मी हिटलर ही कादंबरी आणली व तिने ती वाचली तर म्हणेल मला ……………………”


Advertisements

9 thoughts on “शनिवारवाडा

  1. पिंगबॅक शनिवारवाडा | indiarrs.net Featured blogs from INDIA.

  2. काका गंधाली देखील सुंदर आहे…स्वामी तर माझ्या बाबांची फेवरेट आहे…मी पण वाचली आहे…जबरदस्त…अन वर हेरंब ने सांगितलं आहेच….

  3. काका, नक्की वाचा स्वामी. अप्रतिम कादंबरी आहे. रणजित देसाईंची ‘श्रीमान योगी’, ‘राउ’ आणि ‘राधेय’ ही नक्की वाचा. अप्रतिम लिहायचे रणजित देसाई.

प्रतिक्रिया व्यक्त करा

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  बदला )

Google photo

You are commenting using your Google account. Log Out /  बदला )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  बदला )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  बदला )

Connecting to %s