माझे ब्लॉगिंग

मित्रांनो आज मला खूप आनंद होतोय.

कारण काय ते नाही विचारणार?

बर विचारा!

अहो आज मी सहज  ईंडीब्लॉगर (indiblogger) वर गेलो आणि आपल्या ब्लॉग्स ची सद्यःस्थिती काय आहे हे तपासले तर मला आश्चर्य झाले. कारण माज्या प्रत्येक ब्लॉग ची स्थिती अतिशय उत्तम आहे.

माझ्या मना या माझ्या अतिशय आवडत्या ब्लॉग ची ईंडी रेन्किंग आहे ८१, गुगल पेज रेन्किंग आहे ४. Alexa रेन्किंग आहे ४.०२ . येथे आणखी एक महत्वाचे सांगायचे आहे कि माझ्या मनाची गुगल रेन्किंग नोवेंबर २००९  पासून आता पर्यंत ३ ते ५ च्या दरम्यानच आहे.  येथे बघा.

माझा हिंदी ब्लॉग आहे ‘ कुछ पल’ त्याचे स्टेटस

माझा इंग्रजी ब्लॉग आहे  My Blog. ह्या ब्लॉग वर मी फारच कमी लिहितो.  जवळ जवळ एक महिन्यापासून मी त्यावर काहीच लिहिले नाही. तरी हि त्याची पेज रेंक जानेवारी मध्ये वाढून ३ झाली आहे.  एकूण विजीटर्स आहेत ७५२७ फक्त.

माझा गणिताचा ब्लॉग मेजिक मेथ्स वर मी २७/०३/२०१० नंतर एक हि पोस्ट टाकलेली नाही तरीही त्याची गुगल पेज रेंक सतत २ च आहे.

युरेका!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!


Advertisements

स्वयं शिस्त

स्वयंशिस्तीशिवाय शिस्त लागत नाही हे आपल्या सर्वांना माहित असेलच. कायदे कडक केले म्हणजे शिस्त लागते असे नाही. आपण स्वतः ठरवायला हवे शिस्तीत राहायचे. घरामध्ये आपण घान करतो का? नाही न! मग आपण बाहेर का घान करतो.  अशी स्वयं शिस्त मी १९९८ मध्ये जपानला गेलो होतो तेव्हा तेथे बघितली होती.

मी तेथे निरीक्षण केले होते कि पोलीस कोठेच दिसत नाहीत. मात्र प्रत्येक नागरिक शिस्तीत चालतो, वागतो आणि राहतो. अहो मी चार आठवडे तेथे राहिलो होतो. खूप फिरलो. दर शनिवार रविवार सुटी असायची तेव्हा म्हणजे विक एंड ला वेगवेगळया शहरात फिरत असू. ओसाका मध्ये राहायला होतो नंतर टोकियो मध्ये राहिलो. पण  मला फक्त एक पोलीस चौकी दिसली होती. ती हि टोकियो मध्ये. आणि पोलीस फक्त दोन-तीनच दिसले संपूर्ण वास्तव्य काळात. विमान तालावर तर जातांना किंवा येतांना पोलिसाच दिसले नाही. हा सेक्युरीटी चेक साठी मात्र पोलीस होते.

अहो एकदा आम्ही लोकलने प्रवास करीत होतो तेव्हा आमच्या डब्यात दोन पोलीस चढले. आम्ही घाबरलो. आम्हाला वाटले हे आमच्यासाठीच चढले कि काय? डब्यातले प्रवासी त्यांच्या

हीच ती रस्त्याच्या कडेला खेचलेली पंढरी लाईन.

कडे आश्चर्याने बघत होती. पुढच्या स्टेशनवर ती उतरली आणि आमचा जीव भांड्यात पडला.

मी हि पो

स्ट

लिहायला घेतली आहे ती जुन्या आठवणींची उजळणी करायला नव्हे तर पुण्यात आल्यापासून मी पुणेकरांमध्ये पाहिलेली शिस्त म्हणून. खरच पुणेकरांमध्ये स्वयं

 

शिस्त आहे. उदाहरण सांगायचे झाले तर ह्या शहराच्या कोणत्याही कोपर्यात किंवा गल्ली बोळात गेलात तरी तुम्हाला एका खास गोष्टीची जाणीव

येथे रस्ता आणि ती लाईन सोबत दिसते आहे.

होईल. ती म्हणजे प्रत्येक वाहन धारक आपले वाहन शिस्तीने रस्त्याच्या कडेला आणि तेही जी पंढरी रेषा आखलेली असते त्याच्या आतच उभी करतो. गल्ली बोळात कोठे पोलीस येतील का गाडी उचलायला पण हि स्वयं शिस्त आहे. आणि अशा शिस्तीने शहराची शोभा वाढते.

अशी अनेक उदाहरण देता येतील पण ते महत्वाचे नाही महत्वाचे आहे स्वयं शिस्त राखणे. प्रत्येकाने जर शिस्तीत वागायचे ठरवले तर शहराची सुंदरता खूप वाढेल असे नाही का वाटत?

हि बघा एका लहानश्या गल्लीत उभी असलेली कार सुध्दा पांढऱ्या लींच्या आतच उभी केली आहे.

(क्रमशः)

( सर्व फोटो माझ्या मोबाईलवर काढलेले आहेत)

प्रवाहाच्या विरुध्द

एकदा एक प्राणी नदीमार्गातून जात होता. अचानक नदीला पूर आला. तो पुराच्या दिशेने वाहू लागला. पण त्याला पुरच्या विरुध्द दिशेला जायचे होते. त्याने कसे तरी करून आपले तोंड त्या दिशेला करून घेतले. पण पूराचा प्रवाह त्याला विरुध्द दिशेला जाण्यापासून रोखत होता. तो खूप प्रयत्न करीत होता. कधी कधी त्याला वाटायचे कि आता आपण जास्त जोर लौ शकत नाही. इतकी टाकत आपल्यात राहिली नाही. पण क्षणात तो विचार तो बाजूला काढून ठेवायचा आणि पुनः आपले प्रयत्न करीत राहायचा. कारण त्याला खात्री होती कि तो चुकीचे काहीच करीत नाही. त्याचा मार्ग व ध्येय जो आहे त्याच दिशेने त्याला जावे लागेल. म्हणून तो परवाच्या दिशेने जात राहिला. पुराचा विरोध पत्करून.