का तुझी मी वाट पहावी………

का डोळ्यात तेल घालुनी
रात्रंदिवस तुझी मी वाट पहावी?

का तुझ्या आठवणींनी व्याकुळ होऊन
रात्रंदिवस तुझी मी वाट पहावी?

आणि

आली परत तरी सर्व विसरुनी
का तुजला मी भेट द्यावी?
का का का??????????

एक चांगला उपक्रम

आज पासून अमीर ने एक नाव उपक्रम हाती घेतला आहे. मी थोडा भाग पाहिला. पण त्यातच त्याचे वेगळेपण जाणवून गेले. ही आमिरची विशेषता आहे. तो नेहमी काही तरी नवीन व आगळावेगळा विषय घेऊन येतो जो जागा वेगळा असतो.  त्याचा सत्यमेव जयते पाहून असे वाटले की आता समाज परिवर्तन निश्चितच घडेल. कारण समाजा बिघादावाण्यामध्ये सर्वात मोठा वाट हा इडियट बॉक्सचाच आहे. त्याच्या मुलेच आज समाज अगदी वाईटाहून वाईट स्तराला गेला आहे. कोणाचा कोणावर विश्वास राहिलेला नाही, कोणी कोणाला विचारात नाही अगदी जन्मदात्यांना सुध्दा. आमीरच्या ह्या उपक्रमाने निश्चितच आता समाज परिवर्तन घडून येईल. हा एक सत्संग असेल. दर रविवारी समाज टी व्ही ला खिळून बसेल. जेव्हा एक तस चांगले बोल कानावर पडतील तेव्हा मनात चांगले विचार येतीलच.

लोकांना जाणीव होईल की आपण काळ परवा जे पेरलं होत त्याचा परिणाम काय झाला आहे. आजच्या भागावरून तरी अशी जाणीव झाली आहे.  सोनोग्राफी चा शोध लागला किंवा लावला होता त्या महान आत्म्याने कधी हा विचार ही केला नसेल की त्याच्या संशोधनाचा असा वाईट उपयोग केला जाईल. पण तसा केला गेला. पैसे कमावण्यासाठी त्याचा उपयोग झाला. पण त्याचे परिणाम आताच्या पिढीला भोगावे लागत आहेत.  आज समाजातून स्रियांचे प्रमाण कमी होत चालले आहे. त्याचे कारण काही वर्षांपूर्वी आपणच पेरलेले बी होते. “थेंबे थेंबे तळे सांचे” ही म्हण पूर्वजांनी उगाच म्हटलेली नाही.

माझ्या मनावर मी अशा विषयावर बऱ्याच वेळा लिहीत असतो.

आज जमिनीचे जे भाव गगनाला पोहोचले आहेत त्याचे सुध्दा वाईट परिणाम समाजाला भोगावे लागणार आहे असे मी माझ्या एका पोस्ट मध्ये लिहिले होते. अहो काही वर्षांनी शेतीची जमीनच शिल्लक राहणार नाही. मग आपण खाणार काय? माती! आपण कदाचित आपल्या हयातीतच ह्याचे दुष्परिणाम पाहू अशी माझी खात्री आहे.

असो आमीर खानला त्याच्या ह्या स्तुत्य उपक्रमाबद्दल मनापासून शुभेच्छा!

आजची पाण्याची बचत उद्याच्या दुष्काळापासून सुटका.

होय मित्रांनो हे माझे मत आहे. ज्या प्रकारे विजेची बचत म्हणजेच विजेची निर्मिती, पैश्याची बचत म्हणजेच धनाची निर्मिती त्याच प्रकारे पाण्याची बचत म्हणजेच दुष्काळापासून सुटका. कशी ते आपण यापुढे बघू.

माणसाची नैसर्गिक प्रवृत्ती आहे की जी वस्तू त्याला मुबलक प्रमाणात मिळते ती तो मुबलक प्रमाणातच खर्च करतो. ज्यांना बचतीची सवय असते त्यांना बघा म्हातारपणी सुध्दा आनंदात जगतात. पैश्याची चणचण भासत नाही.

त्याचप्रमाणे आपण जेव्हा मुबलक प्रमाणात पाणी उपलब्ध असते तेव्हा खूप वाया घालावीत असतो. तेच पाणी जर आपण सांभाळून खर्च केले तर धरणात पाणी साठा शिल्लक राहील. धरणात पाणी शिल्लक राहिले तर जवळपासच्या जमिनीखालील  पाण्याची पातळी कमी होणार नाही. दुसर्यावर्षी पाऊस आला तर धरण लवकर भरेल. धरण लवकर भरले तर धरणाचे दरवाजे उघडावे लागतील. दरवाजे उघडले तर धरणाखालील जमिनीला मुबलक पाणी मिळेल. त्याने तेथील जमिनीखालील पाण्याची पातळी वाढेल. असे दर वर्षी होत राहील आणि ४-५ वर्षांनी सर्व दूर पाणीच पाणी राहील. दुष्काळाचा प्रश्नच उरणार नाही.

मित्रांनो देवाने पंच महाभूतें तयार केली आहेत ण त्यांचा उपयोग ओळखा. ती माणसाची आवश्यकता पाहूनच तयार केली आहे. माती सुध्दा माणसासाठीच तयार केली आहे. म्हणूनच ती पाण्याचे शोषण करते व त्याला रोखून धरते. पण आपण त्याचे महत्व ओळखत नाही. पाण्याचे महत्व ओळखा. पाणी जिरविणे फार आवश्यक आहे.