परिवर्तनशील जीवन


या ब्रम्हांडात अस्तित्वात असलेली प्रत्येक गोष्ट परिवर्तनशील आहे. मग ते शरीर असो, हवा असो, पाणी असो, पशु- पक्षी असो, झाडे असो, ग्रह- तारे असो, सुर्य, चंद्र, किंवा इतर काही ही असो.

प्रत्येक गोष्ट क्षणाक्षणाला बदलत असते. आपलं रुप बदलते किंवा आपली जागा बदलते. पण बदलते जरूर. “परिवर्तन ही जीवन है.”

ज्यांच्यात बदत होत नाही त्याला मृत असे म्हणतात.

मृत म्हणजे ज्यात काहीच बदल नाही. जसे दगड.

पण माझ्या मते दगड किंवा पत्थर सुध्दा

मृत नाही कारण तो आपली जागा बदलत असतो.

एक दगड खुप वर्षांपासून मातीत दाबलेला होता.

हळूहळू पाऊसामुळे त्याच्यावर साचलेली माती आपली जागा बदलू लागली म्हणजे वाहून निघू लागली. कालांतराने दगड मोकळा झाला. त्याच्या आजुबाजुला असलेले इतर दगड ही मोकळे झाले.

एके दिवशी एक वाटसरु त्या रस्त्याने जात होता. अचानक त्याच्या समोर एक माकड आले. त्याने तो दगड उचलून माकडाला मारला. माकड पळून गेले. वाटसरु निघून गेला. थोड्या वेळाने माकड परत आले व त्याने तो दगड उचलून झाडावरील आंब्याला मारला. पहिल्या दगडात आंबा पडला. माकड खुश. त्याने आंबा खाल्ला व दगड लकी असल्याने सोबत घेतला. आपल्या कळपात गेल्यावर त्याने सर्वांना ही गोष्ट सांगितली. सर्व माकडांना त्या दगडाचे कौतुक वाटले. सर्वांच्या नजरा आता दगडाकडेच असायच्या.

तो माकड काही केल्या दगड सोडत नव्हता. प्रमुखांने त्याला समजावले. तो तयार झाला. त्याने तो दगड दुसर्याला दिला, नंतर तिसर्याला. मात्र एक चंचल माकडाच्या हाती तो दगड पडल्यावर तो पळाला नदीकडे. नदी ओलांडताना त्याच्या हातून दगड नदीत पडला. ही गोष्ट पहिल्या माकडाला समजली तो खूप चिडला पण काही करू शकत नव्हता.

इकडे त्या निर्जीव दगडाची मात्र सुटका झाली. पण परिवर्तन ही जीवन है. नदीच्या प्रवाहात तो दगड वाहवत गेला. वाहत गेल्याने तो घासला जाऊ लागला. आता त्याचा आकार बदलला. त्याचे रुपांतर एका गुटगुटीत दगडात झाले. व तो दगड नदीत एका डोहात अडकला. दुसर्या दिवशी सकाळी नदी पात्रातून रेती काढणारे आले. त्यांनी रेती भरली व बांधकाम सुरु असलेल्या एका पुलाच्या ठिकाणी घेऊन गेले.

संध्याकाळ पर्यंत त्या रेती चा वापर पूल बाधण्यात झाला आणि त्या दगडाच्या परिवर्तनाचा शेवट झाला. आता तो दगड रेती रुपात अनंत काळासाठी विसावला.

पण येथे त्याचा प्रवास थांबला असे आपण मानने अयोग्य आहे. कारण कधीतरी त्या पूलाचे आयुष्य संपेलच.

सांगायचा तात्पर्य असा की मृत दगडात ही परिवर्तन होते तर आपल्या सारख्या मानवाचे काय???

क्रमशः…..

Advertisements

2 thoughts on “परिवर्तनशील जीवन

  1. छान आणि स्वाभाविक लिहिता, आमच्या गावी नर्मदा भैया (रेवा किंवा शिवपुत्री मैकलसुता) वहाते.तिच्या पात्रात गोल गुळगुळीत काळेभोर खोटे मिळतात,त्यांना पुजेत शिवलिंग म्हणून पुजले जाते.म्हणुन जबलपुरला म्हण प्रसिद्ध आहे
    कि ‘नर्मदा का हर कंकर शंकर है’. त्या वरून माझ्या मनात आलं ,किंवा जर तो खोटा नर्मदेच्या पात्रात असता तर त्याचे ‘नर्मदेश्वर शिवलिंग’ झाले असते.

प्रतिक्रिया व्यक्त करा

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  बदला )

Google photo

You are commenting using your Google account. Log Out /  बदला )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  बदला )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  बदला )

Connecting to %s