जनरेशन गेप…


आम्ही १९६० च्या जवळपास जन्मलेली बालके. त्यावेळी कधी जनरेशन गेप हा शब्द कानी पडल्याचे आठवत नाही. प्रश्न च नाही कारण छोट्या गावात रहात होतो. मोठ्या भावंडांचे ही शिक्षण नव्हते त्यामुळे आईवडीलांबद्दल बोलायचा तर प्रश्नच नाही. असो.

तर आपली पिढी मोठी होत गेली आणि शिक्षण तस तस वाढत गेलं. अस का म्हणतोय मी. त्याचं कारण ही तसच आहे. आता हेच बघा न. तेव्हा इंजिनिअरिंग चे मोजून चार पांच शाखा होत्या. मूळ शाखा म्हणजे सिव्हिल, मेकेनिकल आणि ईलेक्ट्रिकल. आणखी एक शाखा नुकतीच सुरू झाली होती ती म्हणजे ईलेक्ट्रॉनिक्स. बस. आता तर २०-२५ शाखा असाव्यात. बीएससी, बीकॉम, बीए, ह्या सुद्धा तीनच होत्या. आता तर मोजतच रहा. मूळ शाखांच्या उपशाखा खूप पसरल्या.

ह्या मुळे मुलं त्या त्या विषयात पारंगत होत गेली. ज्ञान चिक्कार प्रमाणात वाढलं. बर तेव्हा फक्त वर्तमानपत्र होती. त्यात कॉलेजच्या जाहिराती बघायच्या. वर्तमानपत्र घरी येण्याचा प्रश्नच नाही. शाळेच्या ग्रंथालयात बघायचा. त्यामुळे सामान्य ज्ञान त्रोटक असायचं.

आता परिस्थिती वेगळी आहे. मागच्या २५-३० वर्षांत झपाट्याने जग बदलत गेले आहे. कल्पना ही करवत नाही. विषेशतः मोबाईल चे विश्व इतका झपाट्याने विस्तारेल अशी कल्पना ही केली नव्हती.

एक मात्र नक्की. जेव्हा मुंबई मधे इंटरनेट आलं होतं. तेव्हा माझ्या सारख्या नौकरदारांना बँकिंग अवघड जात होते. अर्थात नौकरी व घर मुंबई सारख्या ठिकाणी खूप लांब असते. त्यामुळे बँकेत जाणे शक्य होत नव्हते. कारण सहसा बँक घराजवळची असायची. सुटी काढून बँकेत जावे लागत होते. ही गोष्ट १९९७-९८ ची असेल. तेव्हा मुंबईत फोर्ट मधे एक इंटरनेट केफे सुरु झाले होते. दर होता रुपये १००/- एका तासाला. तेव्हा मला कल्पना सुचली होती कि आता इंटरनेट चा वापर करून बँका जोडल्या तर कोणत्याही शाखेत जाऊन पैसे काढणे सुरू केले तर किती बरे होईल! आणि अहो आश्चर्य कालांतराने तसे झाले. आता दोन वर्षांपूर्वी एक कल्पना आली होती मनात कि टेलिफोन बिल, वीज बिल, मोबाईल बिल, असे अनेक व्यवहार एकाच साईटवर उपलब्ध करून दिले तर वेगवेगळ्या साईटवर जाऊन बिल भरण्याची गरज भासणार नाही. आता तशी साईट कोणीतरी सुरू केली आहे. असो. खूप विषयांतर झाले राव.

तर आपला मूळ मुद्दा होता जनरेशन गेपचा.

तेव्हा आणि आताच्या पिढीची तुलना केली तर प्रचंड मोठी दरी दिसून येते. कुठे आताची मुलं आणि कुठे त्याकाळचे आपण. शाळेत जायला जन्मानंतर ७-८ वर्ष लागायची. आता तर म्हणे जन्मापूर्वीच शाळेत एडमिशन होते. अजून बोलता येत नाही तोपर्यंत सिटिंग क्लास का काय म्हणता ते सुरू केले जाते. मग कच्ची बालवाडी, मोठी बालवाडी, मग शाळा. साढेपांच सहा वर्षाचे होतात तेव्हा अभ्यासाचा डोंगर डोक्यावर घेऊन फिरतात बिच्चारे. नाही केले तर जगाच्या रेसमध्ये मागे राहून जातात.

ते काही ही असले तरी मुलं मात्र फार हुशार आहेत हल्लीची. व्हाट्सएपच्या माध्यमातून लहान बालकांची अनेक व्हिडीओज वायरल होत असतात. टिव्हीवर सुद्धा लहान मुलांच्या प्रतियोगिता पहायला मिळतात. किती छान गातात ती मुलं. जन्मतःच त्यांना कला शिकवलेली असते कि काय असे वाटते. ईश्वरीय देणगीच असावी ती.

(4820715)
👍👍👍👍👍👍👍👍👍👍👍👍👍👍👍👍

खूप छोटीशी पण खरी गोष्ट आहे. तुमचा स्वभावच तुमच भविष्य आहे.

💐💐शुभ सकाळ💐💐

👍👍👍👍👍👍👍👍👍👍👍👍👍👍👍

http://www.ownpoems.wordpress.com

👍👍👍👍👍👍👍👍👍👍👍👍👍👍👍