संथ वाहते कृष्णामाई….

संथ वाहते कृष्णामाई

तीरावरल्या सुखदुःखांची

जाणीव तिजला नाही

नदी नव्हे ही निसर्ग-नीती,आत्मगतीने सदा वाहती

लाभहानिची लवही कल्पना नाही

तिज ठायीकुणी नदीला म्हणती माता,

कुणी मानिती पूज्य देवता

पाषाणाची घडवुन मूर्ती

पूजित कुणी राही

सतत वाहते उदंड पाणी,

कुणी न वळवुन नेई रानी

आळशास ही व्हावी कैसी गंगाफलदायी?

🟣चित्रपट : संथ वाहते कृष्णामाई (1967)🔴स्वर : सुधीर फडके🟠संगीत : दत्ता डावजेकर🟡गीत : ग.दि.माडगूळकर

(02121837)

💐💐💐💐💐💐💐💐💐💐💐💐💐💐💐

🙏🙏 श्री स्वामी समर्थ 🙏🙏
“आपण जगासाठी
एक व्यक्ती आहात,परंतू कुटुंबासाठी आपणसंपूर्ण जग आहात”म्हणून स्वतःची काळजी घ्या!! घरी राहा – आनंदीत राहा !!!!…शुभ प्रभात…!!💐💐💐💐💐💐💐💐💐💐💐💐💐💐💐www.manachyakavita.wordpress.com💐💐💐💐💐💐💐💐💐💐💐💐💐💐💐

आजी-आजोबा…

मित्रांनो, आजी आजोबा होणे यासाठी भाग्य लागतं असं म्हणतात. वयाची एक विशिष्ट पातळी ओलांडली कि हात नातवंडांना जवळ घेण्यासाठी आसूसलेले असतात. मुलगा आणि सून चांगले लाभले कि हे स्वप्न साकार होते. लहान मुलांना सुद्धा आजीआजोबांच्या प्रेमाची अपेक्षा असते. हे प्रेम मिळाल्या शिवाय जीवन सार्थक होत नाही.

पण काही सूनांना/ मुलांना हे चालत नाही म्हणून लहान मुलांना आजीआजोबांच्या प्रेमाला मुकावे लागते. हे त्यांचे दुर्भाग्य म्हणावे. यावर आपल्या व्हाट्सएपच्या माध्यमातून एक छान लेख आला होता. तो मी जसाच्या तसा येथे शेअर करत आहे.

मुलांना जास्तीत जास्त आजी-आजोबांच्या सानिध्यात ठेवताय? मग ‘हे’ जाणून घ्याच!
——————————-

आजी-आजोबांच्या सानिध्यात व्यतीत केलेला वेळ हा प्रत्येक मुलासाठी खास असतो. या क्षणांना ते आयुष्यभर विसरु शकत नाही. पण तुम्हाला माहित आहे का काही काळासाठी आजी आजोबांसोबत घालवलेल्या क्षणांचा फायदा मात्र चिरंतर काळासाठी होतो.

आई-वडिल बनणं ही जशी एक आनंदाची पर्वणी असते अगदी तसंच आजी-आजोबा बनणं ही आयुष्याभराच्या सुखाची शिदोरी असते. घरातील लहान मुलांचे लाड आणि हट्ट सर्वात जास्त कोणाकडे आणि कोणामुळे पुरवले जात असतील तर ते असतात आजी-आजोबा! हल्लीच्या काळात आई-वडिल दोघेही नोकरी करत असल्याने त्यांचं मुलांकडे दुर्लक्ष होतं. त्यामुळे काही पालक मुलाला पाळणाघरात ठेवण्याऐवजी आजी-आजोबांकडे ठेवतात आणि या काळात मुलालाही त्यांचा लळा लागतो.

२०१६ साली ऑस्ट्रेलियात केल्या गेलेल्या एका अभ्यासामध्ये असं समोर आलं होतं की जे आजी-आजोबा आठवड्यातून एकदा तरी आपल्या नातवंडांसोबत वेळ घालवतात त्यांना स्मृतीभंशाचा अर्थात अल्जाइमरचा धोका फार कमी असतो. यासोबतच हे क्षण काही खास क्षण स्मरणात ठेवणं त्यांना फार सोपं जातं. मुलांसोबत खेळत असताना लहान मुलांना अनेक छोटे छोटे प्रश्न पडतात आणि त्या प्रत्येक प्रश्नाला उत्तर देण्यासाठी आजी-आजोबा गोष्टी लक्षात ठेवण्याचा प्रयत्न करु लागतात. यामुळे त्यांची मेमरी बुस्ट होण्यास मदत मिळते.

नातवंडांसोबत खेळल्याने किंवा त्यांची नुसती एक छबी पाहूनही आजी-आजोबांचं मन अगदी आनंदून जातं. या आनंदामुळे आणि हसण्यामुळे त्यांचं मानसिक आणि भावनात्मिक आयुष्य निरोगी राहतं. म्हातारपणात लोकांपासून आलेला दुरावा आणि मुलांच्या व्यस्त जीवनशैलीमुळे आई-वडिलांना एकटं एकटं वाटू लागतं जे त्यांना डिप्रेशनचं शिकारही बनवू शकतं. पण जर ते नातवंडांसोबत राहिले तर त्यांना आपल्या दु:खांचा विसर पडतो आणि त्यांच्या सानिध्यात ते आनंदी, सुखी, हसरं आयुष्य जगू लागतात.

Evolution and Human Behavior जर्नलमध्ये पब्लिश स्टडीसाठी केल्या गेलेल्या रिसर्चमध्ये असं आढळून आलं की जे आजी-आजोबा आपल्या नातवंडांसोबत जास्त काळ जीवन व्यतीत करतात त्यांना दीर्घायुष्य लाभतं. त्यामानाने एकट्या राहणा-या जोडप्यांचं आयुष्यमान थोडं कमी असतं. तर दुसरीकडे असंही म्हटलं जातं की नातवंडांना सांभाळण्याची जबाबदारी वृद्ध व्यक्तींवर लादू नये कारण कधी कधी ही आनंददायी गोष्ट त्यांच्यासाठी स्ट्रेसचं कारण बनू शकते.

*आताच्या काळात आजी-आजोबांची साथ लाभणं हे भाग्य मानलं जातं. Boston University द्वारा केल्या गेलेल्या स्टडीमध्ये असं समोर आलं की आजी-आजोबांसोबत वेळ घालवणारी मुलं ही मानसिकदृष्ट्या खंबीर आणि भावनिकदृष्ट्या स्थिरस्थावर असतात. सोबतच यामुळे ते उतकृष्ट वक्ते देखील बनतात. तसंच सतत आजी-आजोबांसोबत असल्याने मुलांचा डिप्रेशनमध्ये जाण्यापासूनही बचाव होतो. चालणं, खेळणं, बोलणं, प्रत्येक गोष्टीत हुशार आणि अॅक्टिव होणं हे मुलं आजी-आजोबांकडून आत्मसात करतात.*

*असं म्हटलं जातं की पुस्तक वाचून पोपटपंची करणारा व्यक्ती हा अनुभवातून बोलणा-या व्यक्तीच्या कैक पटीने मागे असतो. पुस्तकी ज्ञान आपल्याला मर्यादीत गोष्टी शिकवतं पण अनुभवाने मिळणारं शिक्षण हे चिरंतर काळासाठी आपल्या सोबत असतं. आजी-आजोबांचे केस उगाच उन्हाने पांढरे होत नाहीत तर अनुभवाने होतात. त्यांच्या इतकं समृद्ध ज्ञान या जगातील कोणतीच शाळा आपल्याला देऊ शकत नाही. उठण्याबसण्याच्या संस्कारापासून, चालण्याची लकब, बोलण्याची शिस्त, शाळेतील अभ्यास सारं काही मुलं लवकर शिकू शकतात.*

*त्यामुळे तुम्हालाही वाटत असेल की मुलांचं भविष्य उज्जवल व्हावं तर त्यांना जास्तीत जास्त आजी-आजोबांसोबत ठेवा*.

🌸🌸🌸

(02021836)

💐💐💐💐💐💐💐💐💐💐💐💐💐💐💐

🙏🌹 शुभ सकाळ.🌹🙏

ज्यांची सुरवात , इमानदारी ,स्वकष्ट ,आणि शून्या पासून होते त्यांना हारण्याची , घाबरण्याची , ओळख निर्माण करण्याची गरज आणि भीती नसते त्या सर्व गोष्टी आपोआप मिळतात. आपल्याला किती लोक ओळखतात याला महत्व नाही , तर ते आपल्याला का ओळखतात याला महत्व आहे.

🌷सुंदर दिवसाच्या गोड शुभेच्छा🌷

💐💐💐💐💐💐💐💐💐💐💐💐💐💐💐

http://www.koshtiravindra.blogspot.com

💐💐💐💐💐💐💐💐💐💐💐💐💐💐💐

नारळ आणि माणूस

संपतराव आपल्या सौभाग्यवतींसह आपल्या घरी निवांत बसले होते. दोन्ही आपापल्या हातातील स्मॉर्ट फोन शी चाळे करत गप्पा मारत होते.

आजच्या गप्पा दर्शन शास्रावर रंगल्या होत्या. जीवन कसे असते. माणसं कशी असतात. नातेवाईक कसे असतात. अशा विविध विषयांवर गप्पा रंगल्या होत्या. कमी बोलणारे संपतराव ही आज सौ.ना गप्पांत रंगलेले बघून खूप खुलले होते. त्यांना खुललेले बघून सौभाग्यवती आणखी जास्त खुलल्या होत्या.

अचानक सौ. म्हणाल्या, “अहो, नारळ आणि माणूस दोन्ही दर्शनी छान दिसतात नाही का?”

“हो न. ”

मी आश्चर्यचकित होऊन नाईलाजाने होकार दिला. मित्रांनो, माझ्या मते माणूस दोन वेळा असा नाईलाजाने होकार देत असतो.

एक:- जेव्हा प्रश्न विचारला गेल्यावर काही सूचत नाही तेव्हा.

दुसरा:- जेव्हा बायको समोर होकार दिल्याशिवाय गत्यंतर नसते तेव्हा.

अर्थात असे माझे दर्शनशास्र सांगते. जीवनात प्रत्येक माणसाचे आयुष्याचे अनुभव कटु अगर चांगले, आणि वेगवेगळे असतात.

“पण, नारळ जोडल्याशिवाय आणि माणूस फोडल्याशिवाय कळत नाही. बरोबर आहे कि नाही.” सौ. पुन्हा उदगारल्या.

बाप रे. अक्षरशः कोणीतरी चाबुकाने माझे अंग अंग फोडून काढत असल्याचा मला भासच काय विश्वास वाटायला लागला. अंग दुखायला लागले हो माझे. मी अंग चोरायला लागलो तशी बायको म्हणते, “अहो काय झाले तुम्हाला?”

माझी काहीच प्रतिक्रिया दिसून न आल्याने तिने खांदे धरून अर्थात माझेच 😊 गदागदा हलवून ओरडून पुन्हा तोच प्रश्न केला तेव्हा कुठे मी भानावर आलो.

“अग तू काय बोलली ते लक्षात आले का तुझ्या?” संपतरावांनी सौंना विचारले. (जसे लिहिता लिहिता भान हरपून संपतराव ऐवजी मी असे मी लिहितो तसे कथा वाचता वाचता भान हरपून संपतराव ऐवजी ही माझीच कथा मी लिहित आहे असे तुम्हाला मनोमनी वाटू नये म्हणून अधूनमधून संपतराव असे लिहावे असे मला वाटले म्हणून मी लिहिले.) असो.

“अहो, मी काय बोलणार. एका ग्रुप वर एक संदेश आला होता. आता ते समोर नारळ दिसले. आणि संदेश आठवला म्हणून तुम्हाला सांगितला.”

“बघू बरं काय संदेश आहे तो!”

तीने मोबाईल माझ्या हातात दिला. पण मला उघडता येईना.

तिने परत मोबाईल हिसकावून घेतला आणि अगंठा लावला आणि मोबाईल सुरू. अग, अंगठा लावायची काय गरज आहे. ओपनच ठेवायचे की.

“आणि तुम्ही आमच्या महिला मंडळाचे सगळे संदेश वाचत बसायला मोकळे.”

“अरे बापरे. अग मी हात सुद्धा लावणार नाही. बर ते जाऊ दे. तो संदेश वाचू दे मला.”

आणि मी बघितलं संदेश खालील प्रमाणे होता.

💕नारळ आणि माणूस
दर्शनी कितीही चांगले
असले तरीही….
नारळ फोडल्याशिवाय
आणि
माणूस जोडल्याशिवाय
कळत नाही…!!!!💕
💞शुभ सकाळ💞
🍃💐🌸💐🌸

संदेश वाचून मी डोक्याला हात लावला. अग किती छान संदेश आहे हा. आणि तू त्याची किती वाताहत केली. ”

“काय केलं बर मी. !!!!!!?????????” सौंनी पुन्हा मोबाईल घेतला आणि संदेश वाचायला लागल्या. म्हणतात न आपल्या चुका माणसाला दिसतील तो माणूस कसला!

संपतराव वैतागून उठले आणि बालकणीत गेले. दुपारच्या वेळी सोसायटी अगदी सुनसान असते. चिटपाखरूही बाहेर दिसत नाही. संपतराव मनातल्या मनात म्हणाले.

तोच आतून आवाज आला. ”

अहो ऐकलत का?” नाईलाजाने त्यांना आत जावे लागले. बायको चे येरे माझ्या मागल्या सुरूच होते.

“अहो, काय चुकले माझे. सांगा न मला.”

मी तिला ती काय बोलली ते पुन्हा बोलायला सांगितले. नंतर संदेश वाचून दाखविला.तरीही तिला लक्षात येईना. मग मी फोडून सांगितले.

अहो काही तरीच काय विचार करताय तुम्ही राव. फोडून म्हणजे शब्दांचा व्यवस्थित अर्थ समजावून सांगत होतो मी. भलताच अर्थ लावून भानगड लावू नका बिच्चाऱ्या संपतरावांच्या सुखी संसारात.

(01921835)

💐💐💐💐💐💐💐💐💐💐💐💐💐💐💐

शब्दांची निवड चुकली की वाक्य बिघडते आणि माणसाची निवड चुकली की आयुष्य बिघडते…

शुभ सकाळ🙏🙏🙏

💐💐💐💐💐💐💐💐💐💐💐💐💐💐💐

http://www.manachyakavita.wordpress.com

💐💐💐💐💐💐💐💐💐💐💐💐💐💐💐

दृष्टिकोण…

मित्रांनो, आपल्या नेहमीच्या म्हणजे व्हाट्सएपच्या शाळेत मध्यंतरी एख छोटीशी पण बोधप्रद कथा वाचण्यात आली. आपल्याला ही आवडेलच. चला तर मग वाचा.

“दोन भाऊ समुद्राच्या किनाऱ्यावर फिरत होते. दोघांमध्ये कोणत्या एका गोष्टीवरून वाद झाला. मोठ्या भावाने लहान भावाच्या थोबाडीत मारली. लहान भाऊ काहीच बोलला नाही. फक्त वाळूवर लिहलं ‘आज माझ्या भावाने मला मारलं.’
दुसऱ्या दिवशी दोघेही पुन्हा समुद्रकिनाऱ्यावर फिरू लागले. लहान भाऊ समुद्रावर अंघोळ करू लागला. अचानक तो बुडू लागला. मोठ्या भावाने त्याला वाचवलं. तेव्हा लहान भावाने दगडावर लिहलं, ‘आज माझ्या भावाने मला वाचवलं’.
मोठया भावाने विचारलं, “जेव्हा मी तुला मारलं तेव्हा तू वाळूवर लिहिलं होतंस आणि जेव्हा तुला वाचवलं तेव्हा तू दगडावर लिहितोयसं अस का ?

लहान भावाने यावर उत्तर दिलं, “जेव्हा आपल्याला कुणी दुःख देत

तर ते वाळूवर लिहावं

कारण ते लवकर मिटून जावं… परंतु

जेव्हा कुणी आपल्यासाठी चांगलं करतं

तेव्हा आपल्याला ते दगडावर लिहायला हवं

कारण ते मिटु नये !!”

घडलेली वाईट घटना… विसरायलाच हवी आणि चांगली घटना नेहमी लक्षात ठेवायला हवी !!

मित्रांनो, कथा बोधप्रद आहे. पण प्रत्यक्षात अनुभव या उलट येतो.

आपण दहा काय शंभर गोष्टी चांगल्या केल्या आणि नेमकी १०१ वी चुकली तर ती जी चुथकली असते न नेमकी तीच लक्षात राहते. शंभर चांगल्या गोष्टी मनुष्य विसरून जातो. कारण हा माणसाचा गुणधर्म आहे. आपली स्मरणशक्ती अशीच आहे की ती वाईट गोष्टी पटकन आत्मसात करते.

आपण ही आठवा. घरी, कार्यालयात किंवा मित्रांच्या ग्रुपमध्ये

असे घडले असेल. सर्वसाधारणपणे प्रत्येकाला हा अनुभव येतोच येतो. कार्यालयातच बघा न. आपण दररोज पद्धतशीरपणे काम करत असतो. वरिष्ठ खुप खुश असतात आपल्यावर. पण एकावेळी एक चुक घडली कि आधी चांगले केलेले काम त्यांच्या मानसपटलावरून पुसले जाते. आणि नंतरच्या प्रत्येक कामाकडे पहायची नजर बदलेली असते. नंतर चांगल्याप्रकारे केलेल्या कामात ही त्यांना चुका दिसतात.

याउलट जो सतत चुका करत असतो त्याने एकदा चांगले काम केले कि त्याचे कौतुक होत असते.

आहे न विचित्र किंतु सत्य!!

(01821834)

💐💐💐💐💐💐💐💐💐💐💐💐💐💐💐

मालमत्तेचे वारस कितीही असू शकतात, परंतू केलेल्या कर्माचे वारस आपण स्वत:च असतो.
⭐️शुभ प्रभात ⭐️

💐💐💐💐💐💐💐💐💐💐💐💐💐💐💐

http://www.ravindra1659.wordpress.com

💐💐💐💐💐💐💐💐💐💐💐💐💐💐💐

रबर आणि पेंसिल….

एक गाणे सर्वांना आठवत असेल, हम बने तुम बने एक दुजे के लिए…..रबर आणि पेंसिल चे ही तसेच आहे. एक दुसऱ्या साठीच तयार झाले आहेत हे. फक्त पहले अंडा या मुर्गी ही भानगड आहे.म्हणजे रबरासाठी पेंसिल तयार केली कि पेंसिल साठी रबर हा प्रश्न आहे. म्हणजे बघा कि रबर जर आधी तयार केले असेल तर त्याचा काही तरी उपयोग व्हावा म्हणून पेंसिल तयार केली असावी. जेणेकरून पेंसिल चे लिहिलेले पुसून टाकण्यासाठी रबराचा उपयोग करता येईल😊जर पेंसिल चा शोध आधी लागला असेल तर तीने लिहिलेले पुसून टाकण्यासाठी रबराचा शोध लावला असावा.ता.क.:- आताच मी विकिपीडियावर पाहिले तर समजले कि पेंसिल चा शोध रबरापेक्षा आधी लागलेला आहे.
अर्थात पेंसिल साठी रबर तयार केले आहे तर.

पेंसिल ने लिहिलेले कोणीही पुसू शकत नसल्याने कोणी तरी असावं तिचा गर्वहरण करायला म्हणून रबराचे निर्माण केले गेले असावे.
पण ह्या रबर आणि पेंसिल चे नाते कसे नवरा बायकोच्या नात्या सारखेच आहे असे नाही का वाटत आपल्याला?
पण त्यात एक महत्त्वाचा फरक आहे बर का!!
“तो काय?” कोण बोलले बर. इकडे तिकडे पाहिले कोणीही दिसले नाही. नंतर लक्षात आले कि ‘माझ्या मना’ने प्रश्न केला होता तो.

“अरे तुला कळत कसे नाही!”  मी आंसरलो.
“!!!” माझे मन.
“अरे बाबा! हे बघ, रबर पुल्लिंगी व पेंसिल स्री लिंगी. तसे बघितले तर नवरा म्हणजे रबर व बायको म्हणजे पेंसिल. 😅 रबर पेंसिल चे लिखाण पुसू शकतो. पण नवरा …….”
“अरे ही अशक्यप्राय गोष्ट आहे.” मनाचा आवाज.

“लिखाणच काय बायकोच्या   तोंडातील शब्द सुद्धा खोडून काढायची हिंमत नाही तुझी.”
“हो, बरोबर आहे. जो खोडायची हिंमत दाखवतो त्याची अवस्था कशी होते माहीत आहे न!”
“कशी? “
“अरे काय मित्रा! इतके ही कसे रे तुला कळत नाही. ☺️”
“खोडून खोडून रबर झिजून संपत  नाही का?”☺️😊
म्हणून म्हणतो गुमान ऐकत रहावे माणसाने. उगाच तोंड उघडून येणारे शब्द रुपी बाण अडवण्याचा प्रयत्न करू नये☺️
मित्रांनो, सहज वाटले म्हणून लिहिले.
पण मला एक विचारायचे आहे.
रबर व पेंसिल ही दोन्ही इंग्रजी नावे आहेत. यांना मराठीत काय म्हणतात? कोणाला माहित असेल तर कळवावे.☺️😊

(01721833)
💐💐💐💐💐💐💐💐💐💐💐💐💐💐💐
गेलेले दिवस परत येत नाहीत. येणारे दिवस कसे येतील हे सांगता येत नाही.
म्हणून आयुष्यातील प्रत्येक क्षण हसत आणि मनमोकळेपणाने जगा.
👍शुभ सकाळ👍
💐💐💐💐💐💐💐💐💐💐💐💐💐💐💐
http://www.ownpoems.wordpress.com
💐💐💐💐💐💐💐💐💐💐💐💐💐💐💐

सं-गणक….

संगणक म्हणजे आपल्या मराठीतील गणकाचे नाव. त्याला इंग्रजीत कंप्यूटर Computer असे म्हणतात.

Compute करणे म्हणजे गणना करणे. अहो गणितातील गणना.

जुन्या जाणत्या लोकांना फेशिट मशीन आठवत असेल.

( फेशिट मशीन-गुगल ईमेज)

असे जुने शब्द आठवले कि आपण किती म्हातारे झालो आहोत याची अजाणतेपणी जाणीव होऊन जाते☺️😊. असो, जे सत्य आहे ते लपवता येत नाही आणि लपवून तरी काय करणार आहोत. ☺️😊 अरे हो स्लाईडिंग रुल तर मी विसरलोच होतो.

(गुगल ईमेज-स्लाईडिंग रुल)

हे जरी त्याकाळी उपलब्ध होते तरी तोंडी गणित करण्यात बहुतेक विद्यार्थी प्रविण असत. पाढे अगदी पहिली पासून पाठ करवून घेतले जात असत.

हळूहळू केल्क्युलेटर मग कंप्यूटर आले आणि आपले डोके त्याने खाऊन टाकले. असेच म्हणावे लागेल आपल्याला नाही का? ही यंत्र आली आणि बुद्धी चा वापर कमी झाला. हळूहळू नाहीसाच झाला. आता तर २ x २ सुद्धा करायला जमत नाही मुलांना.😊😊.

आणि जेव्हा पासून ह्या मोबाईल मध्ये फोन डायरी, केल्क्युलेटर, कैमरा, इ. नी प्रवेश केला तेव्हा पासून तर बुद्धी चा वापर बंदच झाला आहे. पुर्वी ऑफिस, घर इ. फोन नंबर तोंड पाठ असायचे. आज आपलाच नंबर लक्षात रहात नाही😊😊.

पण आयुष्याच्या गणकाचे काय? आपल्या आयुष्याचा गणक तो असतो. ऊपरवाला. त्याची मरजी असेल तोपर्यंत आपले या शरीरात वास्तव्य असते. कदाचित नंतर दुसऱ्या जन्मात आपण जात असू. कुत्री, मांजर किंवा मुंगी माहीत नाही.

आणि आयुष्याची ही गणना होत असतांना संग असते/तो तो जोडीदार. आयुष्याचा जोडीदार. म्हणतांना आपण म्हणत असतो आयुष्य भराचा सोबती, सांगाती किंवा जोडीदार. पण ही सोबत आयुष्यभरासाठी कोणाच्या तरी एकाच्याच वाट्याला येत असते. एक कोणी तरी शेवटी एकटा राहतो. ते एकाकी जीवन त्याला असह्य होते. यात ही काही भाग्यवंत असतात जे जोडीदार गेल्यावर लगेचच जातात. इतके एकमेकांवर त्यांचे प्रेम असते.

असो. ज्याचे त्याचे भाग्य.

(01621832)

💐💐💐💐💐💐💐💐💐💐💐💐💐💐💐

✍🏻साखर गोड आहे, हे फक्त कागदावर लिहून चालत नाही…
खाल्ल्यावरच तिची चव कळते.
तसेच, नाते, मैत्री व प्रेम आहे, असे सांगून भागत नाही…
तर ती प्रतिसाद देवून टिकवावी लागतात…!!!

☕ शुभ सकाळ ☕

💐💐💐💐💐💐💐💐💐💐💐💐💐💐💐

http://www.rnk1.wordpress.com

💐💐💐💐💐💐💐💐💐💐💐💐💐💐💐