रात्र वैऱ्याची आहे…

मित्रांनों,

आपण सर्व किंबहुना संपूर्ण जगच एका विचित्र काळातून मार्गक्रमण करत आहे. संपूर्ण जगावर कोरोनाचे संकट ओढवले आहे. व्हाट्सएपवर निधन वार्ता,भावपुर्ण श्रध्दांजलीची पोस्ट दिसली की आपल्याला शॉक बसतो. धस्स होत. त्यावर श्रद्धांजली चे शब्द टाईप करायला सुध्दा हिम्मत होत नाही. आपल्यातील गोड-गोड आणि जीवाभावाची माणसं आज आपल्यातून अचानक निघुन जात आहेत. जवळची मित्र, जिवलग नातेवाईक आपल्यातून अचानक निघून गेल्यावर काय दुःख होते, याची जाणीव आपल्या सर्वांना होत असेलच. वाईटात वाईट हे कि इच्छा असून ही आपल्याला त्यांच्या अंत्यसंस्कारासाठी सुद्धा जाता येत नाही. हे शल्य आपल्याला कायम बोचत राहील. भिती असते कि तेथे गेल्यावर आजार सोबत घेऊन येऊ कि काय. शासनाने ही बंधने घातली आहेतच.

टिव्हीवर आपण बघत असतो कि सख्खे नातेवाईक सुद्धा अंत्यसंस्कार करायला पुढे येत नाहीत. मग समाजसेवक बिचारे समोर येतात आणि अंत्यसंस्कार करतात. नातेवाईकांचे ही चुकत नाही.

आज आपण बघतो आहोत कुटुंब ची कुटुंब उद्ध्वस्त होत आहेत या महामारीत. एका घरातील ४ जणं गेली, दुसरी बातमी संपूर्ण कुटुंब गेलं. अशा बातम्या अशा घटना समोर येत आहेत. तेव्हा कोणाची हिंमत होईल. पण मग ते समाजसेवक देवदूतासारखे समोर येऊन दाहसंस्कार करतात. त्यांना नाही का नातेवाईक! त्यांना नाही का भिती. जीवावर उदार होऊन ते हे काम करत आहेत. म्हणून ते देवदूतच नाही का!!

मध्यंतरी एक अत्यंत वाईट बातमी वाचली. एकाच घरातील ४-५ माणसं एका पाठोपाठ एक असे कोरोना ने गेली. कोणीतरी सांगितले की ती बारशाला गेली होती. घरातील एकाला लागण झाली. मग दुसरा, तिसरा, चौथा असा एक एक जण गेला. कोणाला काहीच करता आले नाही. सद्यस्थितीत पैसा असूनही आपल्या माणसाला वाचविणे अशक्य होत आहे. अशा वेळी देव ही वाचवू शकत नाही.

म्हणून मित्रांनो, आपणा सर्वांना हात जोडून विनंती आहे कि सर्वांनी स्वतःची व आपल्या आप्तेष्टांची खुप काळजी घ्यावी. घरच्यांची काळजी तर डोळ्यात तेल घालून घ्यावी. विनाकारण स्वतः बाहेर फिरु नये व घरातील सदस्यांना ही फिरू देऊ नये. अत्यंत महत्त्वाचे काम असेल तरच बाहेर पडावे. पण तेही तोंडाला मास्क लावूनच. तोही परत घरी आल्यावरच काढायचा. घरी येईपर्यंत मास्कला हात सुद्धा लावायचा नाही. अनेक लोकांना पाहिले आहे, मास्क असतो, फक्त तोंडावर. नाक उघडेच असते. वायरस हा नाकातून ही शिरतो हे ते विसरतात.

माझ्या एकट्याने मास्क लावल्याने काय होणार? असे बरेच महाभाग म्हणतात. पण ते हा विचार करत नाही कि प्रत्येक माणसाने असा विचार केला तर रस्त्यावर कोणाच्या ही तोंडावर मास्क दिसणार नाही. तेव्हा काय होईल.

आणि मास्क लावल्याने काय फरक पडतो हो? असा प्रतिप्रश्न कित्तेकांना पडतो. मित्रांनो, आपल्या तोंडावर मास्क आहे याचा अर्थ आपण स्वतःला विषाणूपासून सुरक्षित करून घेतले आहे. हे तर नक्की झाले नाही का!!

पण दिवसभरात आपल्या जवळून वावरणाऱ्या, आपल्या सान्निध्यात येणाऱ्या हजारो माणसांना आपण अपरोक्षपणे विषाणू पासून सुरक्षा पुरवित आहोत, हे विसरून कसे चालेल. अर्थात आपल्या मास्क लावण्याने या हजारो लोकांना विषाणूंपासून (जर असला तर ), सुरक्षा मिळत आहे. हे लक्षात ठेवा. म्हणजे आपण अप्रत्यक्षपणे समाज कार्य किंवा परोपकार करत आहोत.

मित्रांनो, लक्षात ठेवा पूर्वी पैसा नाही म्हणुन दवाखान्यात उपचार घेता येत नव्हते. आता तसे नाही. आता पैसा असूनही दवाखान्यात जागा नाही म्हणून उपचार घेता येत नाहीत. या कोरोना काळात पैश्याची किंमत कवडी मोल झाली आहे. हे या कोरोनाने आपल्याला दाखवून दिले आहे. पैसा असून सुद्धा आज दवाखान्यात रुग्णांना खाटा मिळत नाहीत. ही दयनीय अवस्था झाली आहे. कारण आपली सामान्य व्यवस्था इतका मोठा भार सहन करु शकत नाही. कोणालाही अपेक्षा नसावी कि अचानक इतकी भयावह परिस्थिती निर्माण होईल. म्हणून च व्यवस्था तयार करता आली नसावी. असो.

आपल्या रुग्णाला दवाखान्यात खाट मिळाली तरी ईच्छा असुनही जवळची व्यक्ती रुग्णाजवळ सेवा करण्यासाठी थांबू शकत नाही. इच्छा असूनही कोणाला कोणाशी भेटता योग येत नाही. या कोरोनाने अशी हतबलता निर्माण केली आहे.

असे म्हणता येईल कि हा कोरोना भावनाशून्य आहे. त्याच्या जवळ माफी नाही. म्हणून आपले कर्तव्य पार पाडत असताना काळजी घ्या, सुरक्षित राहा.

मित्रांनो, मृत्यूला तुमच पद, नाव, घरदार, गरीबी- श्रीमंती, हे काहीच माहिती नसते. वेळ आली कि प्रत्येकला जावेच लागते. कोरोनाने जे जात आहेत ते असे म्हणता येईल का कि अपघाताने जात आहेत. म्हणू शकतो. कारण अचानक मोठ्या प्रमाणात मृत्यूतांडव होते त्याला नैसर्गिक म्हणजे उचित होणार नाही. मग अशी अनैसर्गिक आपत्ती जेव्हा ओढवते तेव्हा प्रत्येकाने आपापले कर्तव्य पार पाडायचे असते.ज्यांना नेमून दिलेली कामे आहेत ते डॉक्टर,वैद्यकीय कर्मचारी, पोलीस कर्मचारी,इ.सर्व कोरोना वारियर्स हे आपले

कर्तव्य पूर्ण क्षमतेने पार पाडत असतातच. पण आपण! आपण पार पाडतो का आपले कर्तव्य? हे आपणच आपल्याला विचारले पाहिजे. आम्ही काय बोलू शकतो? आपल्याला सांगितले आहे शासनाने घरीच थांबा तर आपण घरीच थांबावे. या आपात्कालीन परिस्थितीत हेच आपले कर्तव्य आहे.

मित्रांनो घाबरू नका, पण आताचा काळ हा खूप वाईट आहे. मृत्यु कधी कुठून आणि कसा येऊन कवटाळेल काही सांगता येत नाही. म्हणून सर्वांनी सर्वांशी प्रेमाने वागा, रुसवे, फुगवे, वैरभाव, तिरस्कार करणे या गोष्टी सोडून द्या. सर्वांशी आपुलकीने वागा. आयुष्यात आलेल्या प्रत्येक क्षणाचा मनभरुन आनंद घ्या. कोणाला माहिती आहे आपण पुढचा क्षण पाहू शकतो कि नाही!

घरी राहा, सुरक्षित राहा. आपली आणि आपल्या कुटूंबाची काळजी घ्या. हीच काळाची गरज आहे

🔹🔹🔹🔹🔹🔹🔹🔹🔹🔹🔹(मित्रांनो, आपण कोरोना परिस्थितीतून मार्गक्रमण करत आहोत म्हणजे आपला शत्रू कोरोनाच आहे. त्यापासून सावध राहणे हे आपले कर्तव्य आहे. म्हणून मी हा शिर्षक निवडला आहे.)

(03521851)

🍁🍁🍁🍁🍁🍁🍁🍁🍁🍁🍁

😊फुल कितीही सुंदर असू द्या
कौतुक त्याच्या सुगंधाचे होते.🌹

माणूस कितीही मोठा झाला तरी
कौतुक त्याच्या गुणांचे होते.

चांगल्या हृदयाने खुप नाती बनतात.

आणि

चांगल्या स्वभावाने ही नाती जन्मभर टिकून राहतात.😊

🌹🌹शुभ सकाळ 🌹 🌹

सकारात्मकता….

सकारात्मकता म्हणजे पॉजिटिव्हिटी. सद्ध्याच्या कोरोना काळातील नकारात्मकतेने ओतप्रोत भरून वाहत असलेल्या जगात सर्वाधिक उच्चारला जाणारा सकारात्मक ऊर्जेने तुडुंब भरलेला असा हा शब्द.

नुसता उच्चार केल्याने किंवा वाचन केल्याने अंगात तरतरी येते असा शब्द.

आजार, हाल, उपेक्षा, रुग्ण, दवाखाने अशा नकारात्मकतेने भरलेल्या वातावरणात हा शब्द कानावर पडला कि तिनके का सहारा ठरतो.

मी एकदम तंदुरुस्त आहे. मला काय होतय. हे लोक घाबरट आहेत. म्हणून त्यांना कोरोना होतोय. असा आत्मविश्वास असलेली वयस्कर मंडळी फिरायला घराबाहेर पडतात. ही विचारांची सकारात्मकता झाली. पण एका वेळी हजारो लोकं असा विचार करतात आणि ते घराबाहेर पडतात. तेव्हा रस्त्यावर, बाजारात गर्दी उसळते. सोशल डिस्टेंसिंगचा फज्जा उडतो आणि हेच कोरोनाला हव असतं. हे सकारात्मक विचार करणारी लोकं असतात न. पण त्या बाबाला हे माहीत नसते न.

आणि येथेच घात होतो. नकळत तो हल्ला चढवतो.

कदाचित त्यांच्या सकारात्मकतेमुळे त्यांना जास्त लक्षणं दिसत नसतात. पण ते आपल्या सोबत हे वायरस घेऊन फिरतात. घरी ही घेऊन जातात. अजाणतेपणी घरची लोकं, मित्रमंडळी किंवा शेजारी पाजारी यांच्यावर ते वायरस हमला करतात.

आता हेच बघा न. कोरोना पॉजिटिव म्हणजे वाईट गोष्ट. पण पॉजिटिव थिंकिंग चांगली गोष्ट आहे. काही वेळा निगेटिव्ह चांगले असते तर काही वेळा पॉजिटिव. जसे एच आय व्हि निगेटिव्ह चांगले असते. अर्थात प्रत्येक वेळी पॉजिटिव्ह हा शब्द चांगला असतोच असे नाही.

अरे काही होत नाही. असा विचार करून रस्त्यावर विरूद्ध दिशेला चालत गेलो किंवा गाडी चालवत नेली तर किती मिटर प्रवास करु शकतो आफण. उत्तर आहे एक मिटर जर शहरी रस्ता असेल तर.

एकूण याचा निष्कर्ष काय निघतो? तर , “योग्य वेळी योग्य निर्णय घेऊन योग्य आचरण करणे योग्य असते.”😊😊

घरीच रहा सुरक्षित रहा.

झाडे लावा झाडे जगवा

(03421850)

👍👍👍👍👍👍👍👍👍👍👍👍👍👍👍

प्रत्येक प्रयत्नात सफलता मिळेलच असे नाही. परंतु प्रत्येक सफलता ही प्रयत्न केल्याशिवाय मिळत नाही.

👍शुभ सकाळ👍

👍👍👍👍👍👍👍👍👍👍👍👍👍👍👍

http://www.manachyakavita.wordpress.com

👍👍👍👍👍👍👍👍👍👍👍👍👍👍👍

प्राणवायू…।

ब्रम्हांडात अजून तरी माहिती नाही, पण कदाचित संपूर्ण धरणीवर जगण्यासाठी जी पंचमहाभूते आवश्यक आहेत त्यातील वायु ही एक आहे. प्राणवायू अर्थात ऑक्सिजन हा त्याच वायुमंडलातील एक घटक असून तो ऑक्सिजन शिवाय कुठल्याही जिवंत मानव अगर प्राण्याला जगणे अशक्य आहे. ज्याने या ब्रम्हांडाची परिपूर्ण विचार करून निर्मिती केली त्या अद्रुष्य शक्ती ला दंडवत प्रणाम.

जेव्हा पासून हे ब्रम्हांड अस्तित्वात आले आहे तेव्हा पासून ही पंचमहाभूते व पर्यायाने ऑक्सिजन अस्तित्वात आहे. पण असा गैसचे ब्रम्हांडात अस्तित्व शोधून काढले ते प्रथम सन १७७२ मध्ये कार्ल शैले या वैज्ञानिकांनी. परंतु त्यांचा लेख १७७७ पर्यंत अप्रकाशित राहिला. दरम्यान सन १७७४ मध्ये जोसेफ प्रिसले यांनी मरक्युरी ऑक्साईड गरम करून ऑक्सिजन तयार केली.

कदाचित तेव्हा या दोन्ही महानुभावांना ऑक्सिजन हा प्राणवायू असून जगण्यासाठी अत्यावश्यक आहे हे माहीत ही नसेल. विशेष म्हणजे या दोन्ही पैकी कोणीही या वायुचे ऑक्सिजन हे नामकरण केलेले नाही. हे काम केले आहे एंटोनी लैवोइजियर यांनी.

तत्पूर्वी कुठल्याही वस्तुला जळण्यासाठी एक बाहेरील घटक आवश्यक असतो असे बऱ्याच वैज्ञानिकांनी शोधून काढले होते पण परिपूर्ण माहिती नव्हती. शाळेत हे आपण शिकलो होतो पण आता लक्षात नाही.

हल्ली टिव्हीवर ऑक्सिजन वर रणकंदन सुरू असल्याने गुगल बाबांना माहिती विचारली तर ऑक्सिजनचा इतिहास अत्यंत रोचक आहे असे दिसले. असो.

मित्रांनो, ह्या कोरोनाने संपूर्ण जगाला ( चीन वगळून) वर्षभरापासून ऑक्सिजनवर ठेवले आहे. प्रत्येक मनुष्य धाकात जगत असेल; अर्थात ही माझी समज असावी कारण हे खरे असते तर लोकांना मास्क वापरायचे कायदे करून ही परत परत सांगावे लागले नसते. मास्क लावल्याने ऑक्सिजन कमी पडून गुदमरते म्हणून तो मास्क खाली गळ्यात केला जातो असे कारण सांगतात. हे काही प्रमाणात खरे ही आहे. पण आतापावेतो सवय व्हायला हवी होती. एक माझा अनुभव आहे की मानसिकता तयार केली तर दिवसभर जरी मास्क राहिला तरी त्रास जाणवणार नाही. सुरुवातीला मला ही गुदमरल्या सारखे व्हायचे. आता काही ही त्रास होत नाही. दोन तीन तास बाहेर राहिलो तरी काही वाटत नाही.

पण बाबांनो, असे मास्क लावून गुदमरणे सहन केलेले योग्य कि कोरोनाने कायमस्वरूपी गुदमरून मेलेले योग्य? आता हे तुम्हीच ठरवा . हे मी नव्हे तो यमराज म्हणत असेल हो.

अहो, बातम्या बघा. देशभरातून ऑक्सिजन की कमतरता असल्याच्या बातम्या येत आहेत. ऑक्सिजन अभावी रुग्णांना आपले प्राण गमवावे लागले आहेत. अशी परिस्थिती येऊ नये म्हणून आपण विनाकारण घराबाहेर पडू नये.

ज्याचं जळतं त्यालाच कळतं. प्रसंग उदभवल्यावर आपण काहीच करु शकत नाही याचे भान ठेवा.

आता प्रत्येकाला निसर्गाने दिलेल्या बहुमुल्य वायुचे महत्त्व कळत असावे. म्हणून तर जो तो ऑक्सिजन सिलेंडर विकत घेऊन घरात ठेवत आहे. कदाचित मला काही झाले तर? अशा भिती ने सर्व घाबरत आहेत. ही परिस्थिती भयावह आहे. हे भविष्य काळासाठी चांगले संकेत नाहीत मित्रांनो.

दोन तीन दिवसांपूर्वी बातमी वाचली होती की डॉक्टर म्हणतात आम्हाला प्रश्न पडतो म्हाताऱ्या रुग्णांना वाचवायचे कि तरुण रुग्णांना?

अशावेळी तरुण रुग्णांना वाचविणे महत्त्वाचे असते. त्यांना प्राधान्न्य दिले जाते. जे योग्य ही आहे.

म्हणून म्हणतो मित्रांनो, शक्य तोवर घरीच थांबलेले बरे. खूपच गरज असेल तरच बाहेर पडले पाहिजे. विनाकारण रस्त्यावर गर्दी करु नये.

घरीच रहा सुरक्षित रहा.

झाडे लावा झाडे जगवा

(03321849)

💐💐💐💐💐💐💐💐💐💐💐💐💐💐💐

ऐकणं महत्वाचं आहेच, पण त्यापेक्षाही महत्वाचं आहे ते आचरणात आणणं…किती ऐकलं यापेक्षा आचरणात किती आणले, हे जास्त महत्त्वाचं…
काळजी घ्या, सुरक्षित रहा….
——————————————————-
💐 शुभ सकाळ 💐

💐💐💐💐💐💐💐💐💐💐💐💐💐💐💐

http://www.Ownpoems.wordpress.com

💐💐💐💐💐💐💐💐💐💐💐💐💐💐💐

काय चुकलं….

हे ईश्वरा, किती सुंदर निसर्ग तयार केला आहे तू हा. डोळ्यांचे पारणे फिटल्यासारखे होते याला बघून. असे वाटते कि निसर्गाची ही सुंदरता कायमस्वरूपी या चक्षुत साठवून ठेवावी. संपरतरावांच्या मनात असे विचार सुरू होते. तोच “अहो काका, काय झालं?”

कोणी तरी हाक मारली असे संपतरावांना वाटले आणि त्यांची तंद्री मोडली. ते तंद्री तून बाहेर आले तेव्हा त्यांना कळाले कि ते बागेत बसून फुलांचे रुप न्याहाळत होते.

ते भानावर येत आहेत नाहीत तोपर्यंत कानी पडले “अहो महाराज झाली की नाही आपली झोप पूर्ण?”

सौभाग्यवतींचा आवाज कानी पडल्यावर चांगल्या चांगल्यांचे भान हरपते. हे तर बिचारे संपतराव होते. ते खाडकन जागे होऊन आपल्या पलंगावर बसून विचार करत राहिले की नेमके ते कुठे आहेत. थोड्या वेळात त्यांना कळले की ते आपल्याच घरात आणि आपल्याच पलंगावर होते. आणि गाढ झोपेत ते स्वप्न पाहत होते. स्वप्नात ते एका बागेत बसून निसर्गाचा आस्वाद घेत होते. म्हणजे संपतराव स्वप्नात स्वप्न पहात होते तर.

आता ते उठले. नेहमी प्रमाणे ब्रश केला आणि किचन मध्ये जाऊन चहा चढवावा म्हणून तेथे गेले. बघतो तर काय चहा तर चढवलेला आहे. त्यांना शॉक बसला. हे असे कसे घडले. म्हणत ते सौभाग्यवती ला शोधत दुसऱ्या शयनगृहात शिरले. ती मस्त आपली पलंगावर पडून वर्तमानपत्र वाचत असेल अशी संपतरावांना कल्पना होती. पण कसच काय. तिकडे असेल तर शप्पथ ही बाई. आता पुन्हा मुख्य सभागृहात म्हणजे आपलं ते हॉल हो, तिकडे जावे लागेल म्हणून त्यांच्या चेहऱ्यावर थकवा दिसला. आल ते जवळ. संपतराव मनात म्हणाले. तेच आपल म्हातारपण.

ते थोडा विसावा घेऊन हॉलकडे गेले. सौभाग्यवती मस्त सोफ्यावर ठाण मांडून वर्तमानपत्र वाचत बसल्या होत्या.

“आज कुठून सूर्य उगवला बर!” असे उदगार काढत संपतराव खिडकी तून डोकावून उगिचच वर आकाशाकडे बघायला लागले.

“इतके नाटकं करायची काही एक गरज नाही बर. आज जरा लवकर उठले म्हणून…..”

“तस नाही ग. मी आपल नेहमी प्रमाणे चहा चढवायला गेलो असता आधीच चढवलेला दिसला. त्याबद्दल…….”

“अहो तो जळून गेला असेल…” असे म्हणतच ती धावत किचनमध्ये गेली.

“मी आपल अग हळू. जळली तर जळू दे.” म्हणत राहिलो.

“अहो. चहा जळून खाक झाला.” रडवेल्या तोंडाने ती म्हटली.

संपतराव संतापले. “अशी कशी जळाली. तुझे अजिबात लक्ष नसते कामात. कधीतरी चहा करायला घेतला आणि तो ही जाळून टाकला. ….”

“अहो, पुरे आता. किती राग करणार. होते कधी कधी चूक माणसाकडून.”

“काय? चूक दुरूस्त करा आधी. माणसाकडून नव्हे बाईकडून. माझं कधीच चुकत नाही.”

“वा वा. काल भाजी आणायला गेलात आणि काय भाजी आणली. हा हा हा$$$$$”

“आम्ही प्रथमच भाजी आणायला गेलो होतो म्हणून.”

“हो का!”

असं सुरू रहायला हव होत असे वाचकाला वाटतं न. पण सौभाग्यवती ला ते नको होत. म्हणून ती म्हणाली,”अहो हे बघा मोबाईल. आमच्या ग्रुपवर छान संदेश आला आहे.” असे म्हणत तीने माझ्या समोर तीचा मोबाईल धरला. मी वाचायला सुरू केले. “अहो धरा तुम्ही.” चिडली बिच्चारी.

“काय चुकलं” हे शोधायला हवं,

पण आपण मात्र “कुणाचं चुकलं” हेच शोधत राहतो ; आणि आयुष्यभर भांडत राहतो.

त्यापेक्षा क्षमा करायला शिकले तर आयुष्य सुखात जाईल.

🌹🌹🍁शुभ सकाळ🍁 🌹🌹

खूप छान संदेश आहे. आपण एक दुसऱ्याच्या चुका शोधण्यातच आयुष्य घालवतो. कोण चुकलं त्याला बोल बोल बोलायचं. पण का चुकलं? काय चुकलं? यावर विचार करून चुकलेल्याला क्षमा करावे. पुन्हा चुका होणार नाहीत यासाठी प्रयत्न करावे. हे आपण कधीच करत नाही. खर म्हणजे यात आपण आयुष्य जगायच विसरून जातो. आयुष्याचा खरा आनंद घेऊ शकत नाही.

आयुष्याच्या चौथ्या प्रहरी म्हणजे म्हातारपणी हो; जेव्हा आपल्या कडे वेळच वेळ असतो, आपल्याला सर्व हवेहवेसे वाटतात पण सर्वांना आपण नकोनकोसे वाटतो तेव्हा आयुष्य एका चलचित्रपटासारखं हळूहळू डोळ्यासमोर येतं आणि जातं. मग आपल्याला आपल्या चुका लक्षात येतात. आपल्याला वाटतं हे यापेक्षा अस केल असत तर आजच चित्र वेगळच राहील असत. पण तेव्हा काहीच करता येत नाही. फक्त पश्चाताप आणि पश्चाताप. बस्स.

(03221848)

💐💐💐💐💐💐💐💐💐💐💐💐💐💐💐

“आपण जगासाठी

एक व्यक्ती आहात,

परंतू कुटुंबासाठी आपण

संपूर्ण जग आहात”

म्हणून स्वतःची काळजी घ्या

!! घरी राहा – आनंदीत राहा !!

!!…शुभ प्रभात…!!

💐💐💐💐💐💐💐💐💐💐💐💐💐💐💐

http://www.manacheslok.blogspot.com

💐💐💐💐💐💐💐💐💐💐💐💐💐💐💐

देव-दूत

आज टिव्ही व विविध समाज माध्यमातून एक व्हिडिओ वायरल झाला. मध्य रेल्वेच्या वांगणी स्थानकावर एक अंध महिला आपल्या लहान मुलासह प्लॅटफॉर्मवरून चालत जात होती. अचानक ते मुल प्लॅटफॉर्मवरून रुळावर पडले. समोर एक्स्प्रेस ट्रेन वेगाने येत होती. महिला अंध असल्याने काहीच करू शकत नव्हती. हे व्हिडीओ मध्ये स्पष्ट दिसते. अचानक रुळावरून एक यूनिफॉर्म मधील व्यक्ती धावत येते व जीवाची पर्वा न करता त्या मुलाला वाणवते. त्या देवदूताला फक्त ७ सेकंदाचा वेळ देवाने दिला होता. त्याने ही याच वेळेत निर्णय घेऊन धावत जाऊन मुलाला वाचविले. स्वतः च्या जीवाची पर्वा न करता. यासबद्दल विचार करायला सुद्धा देवाने वेळ दिला नाही त्याला.

त्या मुलाची वेळ अजून आली नव्हती. त्याला शंभर वर्षे जगायचे होते पण देव स्वतः तर येऊ शकत नाही वाचवायला. म्हणून या दूताला विचार करायची संधीही न देता पाठवले.

या देवदूताचे खुद्द रेल्वे मंत्री यांनी फोन करून कौतुक केले.

रेल्वे च्या अधिकार्यांनी ही त्याचा सत्कार केला.

ते म्हणतात न “देव तारी त्याला कोण मारी.”

(03121847)

💐💐💐💐💐💐💐💐💐💐💐💐💐💐💐💐💐💐💐

भूतकाळापासून घेतलेले ज्ञान वर्तमान काळी वापरून भविष्य काळ घडविणे यालाच जीवन असे म्हणतात.

💐💐💐💐💐💐💐💐💐💐💐💐💐💐💐💐💐💐💐

http://www.ravindra1659.wordpress.com

💐💐💐💐💐💐💐💐💐💐💐💐💐💐💐💐💐💐💐

अरे मी थकलोय आता…..

मित्रांनो, गेल्या वर्षभरापासून कोरोना च्या महामारी ने जगाला आपल्या विळख्यात घेतले असून जगभर त्याने थैमान घातले आहे. काही देशात तिसरी-चौथी लाट आलेली आहे. आपल्या कडे पहिली लाट आली आणि ओसरली. नंतर आपण गाफिल राहिलो. आपल्याला वाटले आपल्या सारखे आम्हीच. पण कोरोना ने पुन्हा शिरकाव करून हे दाखवून दिले आहे की त्याच्या सारखा तोच. त्याला हरवणे इतके सोपे राहिलेले नाही. टिव्हीवर मोठमोठे तज्ञ डॉक्टर सांगतात की हा कोरोना आता जाणार नाही. आपल्याला याच्या सोबतच जीवन व्यतित करावे लागेल. जे सहजपणे अशक्य आहे. आता एव्हढी भयावह परिस्थिती असतांना लोकं गांभीर्याने घेत नाही ते आयुष्यभर त्याच्या म्हणजे कोरोना च्या सोबत कसे राहतील? अशक्यप्राय आहे हे. अकल्पित. असो हा गहन विषय आहे. यावर स्वतंत्रपणे लिहिणार आहे.

आताचा विषय बघू या. मित्रांनो, सेवानिवृत्त म्हणजे रिकामटेकडे. दिवसभर टिव्ही समोर. दुसरे काम नाही. काय बघायचे तर बातम्या. विविध चैनलवरील वादविवाद. पण कोरोना च्या बातम्या मन हेलावून टाकतात हो. पत्रकार बंधू, बंधूच कशाला भगिनी सुद्धा स्वतःचा जीव धोक्यात घालून स्मशानभूमीत जावून तेथील थरारक व थरकाप उडवून देणारी चलचित्र दाखवत आहेत. तरी ही आपण दगडा सारखे वागत आहोत. यांसारखे असंख्य अधिकारी व कर्मचारी आहेत ज्यांच्या मुळे आपण घरात बसून व्यवस्थित व सुरक्षित राहू शकत आहोत. आपण इतके दडड आहोत का? आपण इतके असंवेदनशील आहोत का?कि आपणास इतकी साधी गोष्ट ही कळत नाही.

अहो, मला तर वाटतय कि ते यमराज आणि त्यांचे ते यमदूत ही आता थकले असावेत इतकी लोकं मरत आहेत दररोज. ते ही म्हणत असतील कि आम्ही थकलोय आता.

तरीही आपल्याला भिती वाटत नाही. बायको म्हणते तुम्ही घाबरट आहात. मी म्हणतो हो हो आहे मी घाबरट. आपल्या मुळे हजारो लोकांच्या जीवाला धोका निर्माण होत असेल आणि म्हणून मी घरात बसत असेल तरीही लोकं मला घाबरट म्हणत असतील तर मला ते मान्य आहे. असा प्रत्येकाने विचार केला आणि घरात बसून राहिले तर रस्त्यावर फक्त अत्यावश्यक सेवा देणारे वावरतील. म्हणजे गर्दी कमी होईल. म्हणून कोरोना पसरायचा प्रश्नच उद्भवणार नाही.

अहो, जरा विचार करा कि ते डॉक्टर, नर्स, वार्डबॉय, वाहनचालक, पोलीस, पत्रकार, चैनल चालवणारे कर्मचारी, बँक कर्मचारी, पोस्ट खात्यातील कर्मचारी, विज पुरवणारे कर्मचारी, जीवनावश्यक वस्तू पुरवठा करणारे हे नसले तर आपण कसे जगू शकणार आहोत. हे व्यवस्थित राहिले तरच आपण व्यवस्थित राहू.

जर ते ही आजारी पडले किंवा त्यांच्या घरच्यांनी त्यांना बाहेर जाऊ दिले नाही तर जग चालेल कसे?

ते सर्व व्यवस्थित रहावे म्हणून आपण सर्व घरातच राहायला हवे.

म्हणून म्हणतो मित्रांनो, त्या यमराज व यमदूतांची हाक ऐका व त्यांना अधिक थकवा येऊ देऊ नका. त्यांना चिडून जाऊ देऊ नका.

🙏घरी रहा सुरक्षित रहा. 🙏

(03021846)

🙏🙏🙏🙏🙏🙏🙏🙏🙏🙏🙏🙏🙏🙏🙏

💐💐शुभ सकाळ💐💐

कारणं सांगणारी लोकं यशस्वी होत नाहीत,

आणि

यशस्वी होणारी लोकं कारणं सांगत नाहीत.

🙏🙏🙏🙏🙏🙏🙏🙏🙏🙏🙏🙏🙏🙏🙏

http://www.koshtirn.wordpress.com

🙏🙏🙏🙏🙏🙏🙏🙏🙏🙏🙏🙏🙏🙏🙏

मन आवरेना…

आपले आपले मन एक अद्रुष्य शक्ति आहे. त्यात अफाट ताकत लपलेली असते. हे आपल्या सर्वांना माहीत असेलच आणि तसा अनुभव ही सर्वांनी घेतला असेल. आपल्या मनाला असंख्य चक्षु असतात. ते ही अद्रुष्य असतात. त्या चक्षुंनी मन काही ही आणि किती ही लांबचे बघु शकते. अगदी अंतरिक्षातील सुद्धा. त्याच्या द्रुष्टीला सीमा नाहीच मुळी. ती असीम आहे.

म्हणूनच कवी वाळवंटात सुद्धा पाऊसाचा अनुभव आपल्याला मिळवून देऊ शकतो. आपण ही डोळे बंद केले आणि एखाद्या प्रेक्षणीय स्थळाचे चित्र डोळ्यासमोर आणले तर प्रत्यक्ष जाऊन आल्याचा भास होतोच की. फक्त मनाची ताकद असली पाहिजे.

मनाने आपण संवाद सुद्धा साधू शकतो. अर्थात असे माझे वैयक्तिक मत आहे. तुम्ही एखाद्या ची ज्याच्याशी खूप जवळीक आहे, मनाने आठवण काढली कि त्याला ही तुमची आठवण येते. हिचकी लागली कि कोणीतरी आठवण काढली असे पूर्वी म्हणत असत. ते हेच. मी असे अनुभव अनेक वेळा घेतले आहेत. पण आता आपण ते सर्व विसरत चाललो आहोत.

असो, मूळ मुद्दा असा आहे मित्रांनो, कि या कोरोना काळात माणसाचे मन हरपून चालले आहे. एखाद्याला छिंक आली तरी नाना विचार मनात घोंघवायला लागतात. भिती वाटायला लागते. रोजचे रुग्णांचे आंकडे बघून तर मन खिन्न होऊन जाते. अनेक विचार मनात खलबते करत असतात. बातम्या बघून तर मनात सुरू होणाऱ्या विचारांना आवर घालणे अशक्यप्राय होऊन जाते.

मागच्या वर्षाची परिस्थिती आणि या वर्षाची परिस्थिती यात खूप फरक आहे. तेव्हा रुग्ण संख्या हळूहळू वाढत होती. आता रुग्ण संख्या झपाटल्यागत वाढत आहे. अक्षरशः भिती वाटते रोजचे आकडे बघून.

त्यात आपला मित्र परिवार, नातेवाईक यातील काही जण कोरोना मुळे गेली असल्याने भिती आणखी वाढते. जायचे प्रत्येकाला असतेच मित्रांनो. पण कोरोना ने खूप हाल होतात. रुग्णाचे ही आणि इतरांचे ही. अहो, मुलं पालकांना दारोदारी फिरत आहेत पण दवाखान्यात जागा नाही. आता तर आईवडील आजारी मुलांना घेऊन फिरत आहेत. हे मी म्हणत नाही मित्रांनो. सतत बातम्या येत आहेत टिव्हीवर.

म्हणून म्हणतो मित्रांनो, शक्य तो घराबाहेर जायचे टाळाच. अगदी जायची गरज असलीच तर पूर्ण काळजी घेऊन बाहेर पडा. मास्क पूर्ण तोंड आणि नाक झाकू शकेल असेच वापरा. आपल्याला गुदमरल्या सारखे होते पण थोडे सोसले तर मनाची मानसिकता बदलते. ते एडजस्ट करून घेते स्वतःला.

मित्रांनो, यावर्षी चिंता या गोष्टींची आहे कि कोरोना आता लहान मुलं आणि तरुणांना ही ग्रासत आहे. ही भावी पिढी आहे. त्यांना अशा परिस्थितीतून जाणे आपल्याला परवडण्यासारखे मुळीच नाही.

मित्रांनो, घरात रहा, स्वस्थ रहा, मस्त रहा.

( 02921845 )

💐💐💐💐💐💐💐💐💐💐💐💐💐💐💐

आनंद देणाऱ्या व्यक्ती पेक्षा हक्काने त्रास देणाऱ्या माणसाच्या आठवणी जास्त आल्हाददायक असतात.

👍👍शुभ प्रभात👍👍

💐💐💐💐💐💐💐💐💐💐💐💐💐💐💐

http://www.ownpoems.wordpress.com

💐💐💐💐💐💐💐💐💐💐💐💐💐💐💐

गुढीपाडवा २०२१

मित्रांनो, आजपासून मराठी नववर्ष सुरू होते. आज चैत्र शुद्ध प्रतिपदा. म्हणजे गुढीपाडवा. मराठी माणसासाठी हा सण खूप मोठा असतो.

मागच्या वर्षी हा सण २५ मार्च रोजी होता. त्यामुळे त्यावर कोरोना चा प्रभाव पडला नव्हता. मला वाटते २५ मार्च च्या रात्री पासून च लॉकडाऊन सुरू केले गेले होते.

पण आजचा हा पर्व. कोरोनाची गडद छाया यावर आहे. म्हणून आजचा सण साजरा करण्याची हिंमत होत नाही आहे. मन मानत नाही. कोरोना ने जे थैमान घातले आहे ते बघून सण साजरा कसा करावा असा प्रश्न पडतो.

ईश्वर संपूर्ण जगाला या कोरोना रुपी संकटातून लवकर मुक्त करो हिच प्रार्थना.

आपणा सर्वांना सुख, शांती व सम्रुद्धि लाभो. सर्व संकटांचा सामना करण्याची आपणास ताकद लाभो.

नववर्ष व गुढीपाडव्याच्या आपणा सर्वांना खूप खूप हार्दिक शुभेच्छा. हे नवीन वर्ष सर्वांना आरोग्यदायी जावो हिच सदिच्छा.💐💐👍👍

(02821844)

👍👍👍👍👍👍👍👍👍👍👍👍👍👍👍

👍👍शुभ सकाळ👍👍

या जगात सर्वात सुंदर काय आहे असे कोणी विचारले तर मी म्हणेन माणसाचं माणसासोबत असलेलं नातं.

👍👍👍👍👍👍👍👍👍👍👍👍👍👍👍

http://www.koshtirn.wordpress.com

👍👍👍👍👍👍👍👍👍👍👍👍👍👍👍

खरे मित्र….

तो ४-५वर्षांचा असेल तेव्हा. वडिलांनी त्याला फिरायला नेले होते. तितक्यात त्यांचा मोबाईल ओरडायला लागला. त्यांनी मोबाईल बघितला तर साहेबांचा फोन होता. तसे ते त्यांचे अगदी जवळचे मित्र ही होते. म्हणून आज रविवार असून ही त्यांनी फोन केला. गप्पा रंगल्या आणि लहानग्या कडे बाबांचे दुर्लक्ष झाले. संध्याकाळची वेळ होती. बाळ दिसले तेव्हा ते जमीनीवर पडलेलं होत. म्हणून बाबांनी मित्राला नंतर फोन करतो असे सांगून फोन बंद केला आणि धावत बाळाजवळ आले. बाबांना जवळ येत असल्याचे पाहून बाळ जास्त जोरात रडायला लागले. बाबांनी उचलून त्याला जवळ घेतले. आता ते शांत झाले मात्र हुंदके देणे अद्याप थांबले नव्हते.

“बाबा, या दगडामुळे मी पडलो.” असे बाळाने सांगितले.

“बर , त्याला मी मारतो आणि लांब फेकून देतो. मग तर झालं.” बाबा तो दगड उचलतात. जमीनीवर आपटतात आणि लांब भिरकावून देतात. मग त्याच्या कडे पाहतात तर स्वारी अजूनही नाखुश.

आजच बाबांना व्हाट्सएपवर एक सकाळ संदेश आलेला होता. त्यांनी बाळाला “तुला मी एक गोष्ट सांगतो. ऐकशील का?” असे म्हटल्यावर बाळ खुश झाले. शेजारच्या बाकावर बाळाला घेऊन बाबा बसले.

बेटा ऐक.

आयुष्याच्या रस्त्यावर चालताना
पडलंच पाहिजे तेंव्हाच तर कळतं,
कोण हसतय, कोण दुर्लक्ष करतय
आणि कोण सावरायला येतय!

🙏🍃शुभ सकाळ🍃🙏

बाळ बाबांच्या तोंडाकडे पाहू लागले. “याचा अर्थ मी समजाऊन सांगतो.”

“तू पडला तेव्हा तुला कोणी बघितले का?”

“हो, तिकडे माझ्या सारखी मुलं होती. त्यांनी पाहिले. आणि मोठमोठ्याने हसले.”

पण बाबा त्यातील एक मुलगा मुळीच हसला नाही. तो तर धावत जवळ आला ही मदतीला. पण माझ्या पेक्षा लहान होता. उचलता आले नाही. निघून गेला परत.

बेटा, तोच खरा मित्र होऊ शकतो. त्याच्याशी अवश्य मैत्री कर. असे आणखी मित्र मिळव. हे जे हसतात न हे क्षणिक असतात. आणि आपण ही कोणी असे पडले तर त्याला मदतीचा हात द्यावा. त्याच्यावर हसू नये.

(02721843)

💐💐💐💐💐💐💐💐💐💐💐💐💐💐💐

👍👍शुभ सकाळ👍👍

स्वप्नांकडे बघून जगायला शिका,

तीच तुम्हाला जगण्याची हजारो कारणं देतील.

💐💐💐💐💐💐💐💐💐💐💐💐💐💐💐

http://www.ravindra1659.wordpress.com

💐💐💐💐💐💐💐💐💐💐💐💐💐💐💐

गुगल लेंस…

मी संगणकावर १९८४ मधे ही काम केले होते. तेव्हा मी खाजगी कंपनीत कामाला होतो. कंपनी ने प्रशिक्षण देण्यासाठी खास व्यवस्था केली होती. म्हणून मी स्वतःला भाग्यवंत मानत होतो. पण मला सरकारी नोकरी हवी होती.

सरकारी नोकरी १९८५ मधे मिळाल्यावर १९९१-९२ मधे पुन्हा संगणक हाताळायला मिळाला. तेव्हा सर्च इंजिन होते का? काही आठवत नाही. मुळात तेव्हा विंडो बेस्ड ऑपरेटिंग सिस्टीम नव्हती. आक्टोबर १९९८ मधे मी जापानला गेलो होतो. एक महिना राहिलो तेथे. दररोज रात्री तेथे संगणक चालवायचो. अर्थात स्वखर्चाने. भारतातील बातम्या वाचायचो. मुंबईतील मिडडे, टाईम्स हे पेपर वाचत होतो.

हे सर्व सर्च इंजिन वरून शोधता येते.

पण आठवत नाही तेव्हा कोणते सर्च इंजिन होते. मला वाटते याहू असावे. (हो याहूच होते. लिहिता लिहिता सर्च केले तर कळले याहू १९९४ ची कंपनी आहे.)

नंतर आले ते गुगल.

सुमारे २२ वर्षांपूर्वी सेप्टेंबर १९९८ मध्ये अमेरिकेत स्थापित झालेली गुगल ही कंपनी. माझ्या माहिती प्रमाणे मुळ काम “गुगल सर्च इंजिन”.

असो. पण आज गुगल खूप मोठी झाली आहे. माझ्या माहिती प्रमाणे तेव्हा फक्त सर्च इंजिन पुरवणारी कंपनी विविध प्रकारचे प्रोडक्ट पुरवित आहे. जसे गुगल मैप, गुगल ट्रांसलेटर, इ.

त्यातील एक छान से प्रोडक्ट नुकतेच हाती आले आहे. नाव आहे “गुगल लेंस”.

आपल्या पैकी कदाचित काही मंडळींना याबद्दल माहिती असेल ही. किंबहुना काही तर वापर ही करित असावे. तरीही मला जे समजले ते मी थोडक्यात येथे सादर करित आहे.

प्ले स्टोर वरून गुगल लेंस चे एप (app) डाऊनलोड करून घ्यायचे. बस्स.

आपल्या मोबाईल मधील लेंस एपवर क्लिक करावे. कैमेरा उघडतो. खाली विविध ऑप्शन्स दिसतात. Translate, text, search, homework, shopping, places आणि dining.

आपल्याला मासिकातील जाहिरातीतील एखादी वस्तू आवडली असेल. तिच्यावर केमेरा घेऊन जा. नंतर तुम्हाला शॉपिंग वर जावे लागेल. आता एप स्वतः काम करेल. फोटोतील वस्तू बघून संबंधित सर्व लिंक उघडतील. ही वस्तू कोठे मिळेल हे तो लगेच सांगेल. अर्थात संबंधित लिंक जसे अमेझॉन, इ. उघडतील.

समजा समोर एखादे झाड आहे. त्याचा किंवा पानाचा फोटो काढायचा. फोटो काढला कि ती एप स्वतः सर्चिंग सुरू करते. क्षणार्धात तुम्हाला त्या फोटोतील माहितीशी तत्सम सर्व माहिती गुगल उपलब्ध करून देते.

तुम्ही कोणाच्या घरी गेला. त्यांच्या कडील एखादी वस्तू आवडली. लगेच फोटो काढा. लेंसवर सर्च करा.

इतकेच काय विविध भाषेतील शब्दाचा फोटो काढा. लगेच ट्रांसलेट करून मिळते. अहो समोरची भाषा कोणती आहे हे ही तो ओळखतो आणि इंग्रजी मधे भाषांतर करून समोर ठेवतो. याचा फायदा असा होऊ शकतो कि आपल्याला हे पुस्तक कोणत्या भाषेत आहे हे माहिती नसेल तरीही हरकत नाही. गुगल लेंस स्वतः ती भाषा ओळखते आणि तुम्हाला भाषांतर करून देते.

पूर्वी ऑनलाइन भाषांतर इतके चांगले होत नसे. आता मात्र खूप छान होते.

अस्तित्वात असलेल्या कोणत्याही वस्तू चा फोटो काढून त्याची माहिती इंटरनेट वर शोधता येते.

एक गंमत आहे. जे त्याला समजले नाही तेथे ‘समथिंग वेंट राँग’ असा संदेश देऊन ते मोकळे होते. अजिबात अंगाला लावून घेत नाही. असा भास होतो कि ते आपल्याला म्हणत आहे “तुझं तू बघ बाबा. मला हे समजत नाही.’😊😊

असो, पण ही एप खूप छान आहे. मला तरी आवडली. एकदा नक्की वापरून बघा. नाही आवडले तर ‘मेरी मर्जी’ म्हणत सोडून द्या. ☺️😊☺️😊☺️😊

(02621842)
💐💐💐💐💐💐💐💐💐💐💐💐💐💐💐

शुभ सकाळ👍👍

आयुष्य खूप सुंदर आहे. त्याला आणखी सुंदर बनवा. आनंदाने जगा.

💐💐💐💐💐💐💐💐💐💐💐💐💐💐💐

http://www.koshtirn.wordpress.com

💐💐💐💐💐💐💐💐💐💐💐💐💐💐💐