विजयादशमी..2020

सस्नेह नमस्कार,

🌹🌹 सुप्रभात🌹🌹
🌻🌻🌻🌻🌻🌻🌻🌻
आज विजयादशमी.

आपट्याची पाने, झेंडुची फुले,
घेऊन आली अश्विनातली विजयादशमी, दसऱ्याच्या आज शुभ दिनी, सुख-समृद्धी नांदो आपल्या जीवनी..!! 🌹🌹🌹🌹🌹🌹🌹🌹🌹🌹🌹🌹🌹
आपणांस व आपल्या सर्व कुटुंबीयांस, आप्तेष्टांस, इतर सर्व परिवारांस विजया दशमीच्या मनपूर्वक खूप खूप हार्दिक शुभेच्छा..!!🌳🍀☘️🌿🍃🌳
💐💐💐💐🌺🌺🌺🌺🌺🌷🌷🌷🌷
श्री परमेश्वर आपणा सर्वांना सुख, समृद्धी, भरभराटी, समाधान, ऎश्वर्य, शांती, नवचैतन्य, दिर्घायुष्य आणि उत्तम आरोग्य प्रदान करो. 🙏🙏🙏🙏🙏🙏
आपल्या सर्वांच्या मनातील सर्व मनोकामना, स्वप्ने व आशा आकांक्षा पूर्ण होवोत हिच श्री परमेश्वर चरणी प्रार्थना. 🙏🙏🙏🙏🙏🙏🙏🙏🙏🙏🙏🙏

(13820806)

http://www.manachyakavita.wordpress.com

🌲🌹🌺🌷🥀🌼🌻🍀🌸💐🎄🙏🌼🌻🍀🌼🌻🍀🌼🌻🍀

मौन आणि हास्य

मौन 😷आणि हास्य 😀या

दोन्हींचा उपयोग करा..

मौन आपलं रक्षा 🏹कवच आहे…

आणि हास्य स्वागताचे द्वार आहे.🙏🌹…!!!”

👍👍शुभ सकाळ👍👍

किती किती छान संदेश आहे हा मित्रांनो. मौन आणि हास्य.

“मौन हे रक्षा कवच आहे.”

बरोबर आहे मित्रांनो. पण कोणापासून रक्षा करण्यासाठी चे हे कवच असावे. तर ते एकाच ठिकाणी वापरले जाऊ शकते नाही का? जेथे सतत शब्दांचा मारा पडतो तेथे. आणि हा शब्दांचा मारा कोठे पडतो. तर घराघरात. ☺️☺️😊☺️😊☺️😊

म्हणून मला वाटते हा संदेश निश्चितच एखाद्या विवाहित पुरुषाने तयार केला असावा. कारण लग्न झालेली माणसं बोलू शकत नाही न! मुळात त्यांना बोलायचा अधिकारच नसतो. हे मौनच त्यांचे आजन्म कवच असते. नाही का!☺️. बिच्चारे पुरुष☺️

हे शब्दांचे बाण जेव्हा आपल्या दिशेने झेपावतात न तेव्हा हे मौन कवच कामी येते. ढाली सारखे काम करते हे कवच. इतके धारदार शस्त्र अस्तित्वात नाही जगात.☺️😊☺️

जर का तोंड उघडले तर काही खरे नाही. तुम्ही एक शब्द उच्चारला कि दहा शब्द बाण झेपावे लागणार हे नक्की. नव्हे अशी तयारी असेल तरच तोंड उघडावे. एका शब्दाला दहा म्हणजे दहा शब्दांना शंभर आणि शंभरला दहा हजार. गणित चुकले का? अरे हो शंभरला दहा पट म्हणजे एक हजार होतात. मी दहा हजार लिहिले. चुकले नव्हे ते उत्स्फूर्तपणे बाहेर आलेले शब्द आहेत. म्हणजे खरेच आहेत. कारण येथे गणिताचे कोणतेच नियम लागू पडत नाहीत.

येथे फक्त आणि फक्त त्यांचेच नियम लागू पडतात. 😃🤣

तुम्ही गप्प बसा हो.🤫 तुमच तोंड श्वास घेण्यासाठी जरी उघड असले तरी बोलणार आहात असे समजून हे एक वाक्य सतत ऐकविले जाते..

असो.

पण वरील संदेशात “हास्य स्वागताचे दार आहे.” हे जे वाक्य लिहिले आहे ते चुकुन लिहिले गेले असावे असे माझे मत आहे. कारण कुठला पुरुष घरात हसतो बर!

आणि चुकून जरी हसला तर त्याचे अनेक अर्थ नव्हे अनर्थ काढले जाण्याची दाट नव्हे घनदाट शक्यता असते. जसे

काही तरी गोडबंगाल आहे. त्याशिवाय तुम्ही हसणार नाही. किंवा

काही तरी काम असेल म्हणून हसत असणार.

किंवा

नेहमी पेक्षा जास्त पैसे हवे असतील.

किंवा

मित्रांसोबत पार्टी ला जायचे असेल.

किंवा

मित्रांसोबत फिरायला जायचे असेल.

किंवा

मित्रांसोबत सिनेमा पहायला जायचे असेल.

असी अनेक कारणे असू शकतात. त्यामुळे या लेखक महाशयांनी लिहिलेले हे वाक्य, “हास्य स्वागताचे द्वार आहे हे विवाहित पुरूषांच्या बाबतीत चुकीचे आहे असे माझे ठाम मत आहे.

ते तर आ बैल मुझे मार सारखे होईल.😃😃

(13720805)

🤣😃🤣😃🤣😃😃🤣😃🤣😃🤣😃😃

जगातील सर्वात सुंदर व अप्रतिम संगीत म्हणजे आपल्या ह्रदयातील ठोक्यांचा आवाज होय .!! ….
कारण, ह्याला साक्षात परमेश्वराने कंपोझ केले आहे. म्हणुन नेहमी हृदयाचे ऐका.!!!

🌹सुप्रभात🌹

🤣😃🤣😃🤣😃😃🤣😃🤣😃🤣😃😃

http://www.manachyakavita.wordpress.com

🤣😃🤣😃🤣😃😃🤣😃🤣😃🤣

सर्व मंगल मांगल्ये…..

🌹सस्नेह नमस्कार, सुप्रभात🌹

🌹🌺🌸🌼🌷💐🌻🌻💐🌼🌸🌺🌹

🌹 !! सर्व मंगल मांगल्ये,

शिवे सर्वार्थसाधिके, 🌹
🌺 शरण्ये त्रयम्बके गौरी नारायणी नमोस्तुते !! 🌺

🌹🌺🌸🌼🌷💐🌻🌻💐🌼🌸🌺🌹

आजपासुन सुरू होणा-या शारदीय नवरात्रोत्सवाच्या व घटस्थापनेच्या आपणास व आपल्या परिवारास मंगलमय हार्दिक शुभेच्छा !

श्री अंबाबाई माता, श्री महालक्ष्मी माता, श्री तुळजाभवानी माता, श्री रेणुका माता व श्री सप्तशृंगी माता यांची अखंड कृपा आपणावर आणि आपल्या परिवारांवर राहो. श्री मातेच्या कृपेने आपणास व आपल्या परिवारास सुख, समृद्धी, भरभराटी, समाधान, ऐश्वर्य, शांती, नवचैतन्य, दीर्घायुष्य, आनंद आणि उत्त्तम आरोग्य लाभो.

तसेच आपल्या व आपल्या परिवारातील सर्वांच्या मनातील सर्व मनोकामना, स्वप्ने व आशाआकांक्षा पूर्ण होवोत हिच श्री मातेच्या चरणी मनःपूर्वक प्रार्थना.

(13620804)
🙏🙏🙏🙏🙏🙏🙏🙏🙏🙏
🚩🚩🚩🚩 🚩🚩🚩🚩

!!जय माता दी !!

🚩🚩🚩🚩🚩🚩🚩🚩
🌹🌺🌸🌼🌷💐🌻🌻💐🌼🌸🌺🌹

मोठी माणसं

शिर्षक वाचून मोठी माणसं म्हणजे अंबानी किंवा एखादा मोठा पुढारी यांचं चित्र डोळ्यासमोर येते. पण येथे तसं काही नाही.

का हो? फक्त हिच मोठी माणसं असतात का? आपल्या कुटुंबातील सर्वात मोठ्या व्यक्तीची गणना यात होत नाही का? जितके समाजात त्यांना महत्त्व आहे तितकेच किंबहुना त्यापेक्षा ही जास्त आप आपल्या घरातील मोठ्या व्यक्तीला असते.

पण काळ बदलत गेला आणि घरातील मोठ्या माणसाचे महत्त्व हळूहळू कमी होत गेले.

ही मोठी माणसं आता अडगळीची वस्तू असते तशी झाली आहेत. यांची घराला गरज राहिलेली नाही.

वय झाले कि माणसाचे शरीर आणि बुद्धी दोन्ही क्षीण होत जातात. शरीर जसजसे साथ सोडत जाते आपली माणसं ही तसतशी संगत सोडत जातात.

मित्रांनो, आपण बालवयात होतो तेव्हाचा काळ आठवा. त्याकाळी आपली वडिलांशी बोलायची सुद्धा हिम्मत होत नसायची. काही काम असेल तर दोन तीन दिवस आईचे कान कोरायचे. तेव्हा आई हिम्मत करायची वडिलांना सांगायची. आता लहानपणीच मुल उलटं बोलायला धजावतात. घेऊन द्यायची ऐपत नव्हती तर जन्माला का घातले आम्हाला. असे लहानपणी बोलतात मुलं. आणि पालक कौतुकाने थाप देतात पाठीवर.

एखाद्या बापाने गालात लगावली तर मुलांची आई वर म्हणणार काय चुकल हो त्याचं? तुम्हाला हे शक्य नव्हते तर लग्न का केले? मुलांना जन्माला का घातलं?

आता घरातील मोठ्या माणसाचा धाकच राहिला नाही कोणाला!

पूर्वी मात्र घराचा कारभार मर्यादेत आणि धाकात चालायचा…! कुठल्याही कार्याचा श्रीगणेशा करण्याआधी घरातील जेष्ठ मंडळींचा सल्ला घेतला जायचा. त्यांच्या अनुभवाचा सर्व विचार करायचे. त्यामुळे घरातील देवघरा नंतर महत्वाचे स्थान म्हणजे घरातील वयस्करांचे होते…! आताची वास्तविकता पार वेगळी झाली आहे. आता देवघरालाच घरात जागा नसते तर देवासारख्या जेष्ठांना कोठे मिळणार जागा?

जसजसा जगात आधुनिकता व तंत्रज्ञानाचा पसारा वाढत गेला तसतशी माणसाची बुद्धी आणि मन संकुचित होत गेले.

घरात घरात गुळगुळीत फरश्या बसल्या आणि घरातील जेष्ठ त्यावर घसरत गेले. गेले ते सरळ घराबाहेरच. घरात त्यांना जागाच शिल्लक राहिली नाही. 😭

घरातून मोठी माणसं नाहीशी होत आहेत. त्यामुळे धाक नावाची गोष्ट सुद्धा लोप पावत चालली आहे. मर्यादा, धाक , शिस्त , संस्कृती इत्यादि प्रकारच्या या गोष्टी हल्ली व्हॉट्स ऍप वर सकाळी सकाळी संदेश पत्रावर वाचण्यापुरत्या मर्यादित राहिल्या आहेत. तेही कोणी वाचत नाही. आलेले संदेश शक्य तो कोणी डाऊनलोड करायच्या भानगडीत पडत नाही. जर पडलाच तर डाऊनलोड केले जाते पण वाचण्याच्या भानगडीत न पडता. डाऊनलोड केले कि फॉरवर्ड करायची घाई असते.

एकाला शोकसंदेश प्राप्त झाला होता. न वाचल्यामुळे प्रत्त्युत्तर देतांना अभिनंदन देऊन मोकळा झाला.

अहो सोशियल मिडिया वर शोकसंदेशाला लाईक केले जाते. काय म्हणायचे लोकांना. म्हटले तर काय करणार प्रतिक्रिया देण्यासाठी दुसरे साधनच नाही. अरे पण दोन शब्द लिहून दुःख व्यक्त करू शकत होतास न! पण इतकी तसदी ही घ्यायला मनुष्य तयार नाही. तास न तास वेळ घालवेल मोबाईल वर. असो.

पूर्वी घरातील मोठी माणसं लहानांना गोष्टी सांगायची. समाजातील चालीरीती शिकवायची.

आता तर मुलांवर ते जूने बुरसटलेले विचार नका बिंबवू. असे म्हणून सुना लहान मुलांना आजी आजोबां जवळ ही जाऊ देत नाहीत. अर्थात ते सोबत रहात असले तर.

पूर्वी संध्याकाळी दिवे लावणीला शुभंकरोति – रामरक्षा- आरतीचे स्वर कानावर पडत असायची. आता तर फक्त टिव्ही, मोबाईल बस.

म्हणून घरात मोठी वयस्कर माणसे पाहिजेत.

स्वयंपाकघर काय अन् देवघर काय.. सगळीकडे घरभर चपला घालून फिरायला सुरुवात झाली आणि घराचे घरपण नाही से झाले. याला उच्चभ्रू संस्कृती म्हणतात म्हणे.

मोजून-मापून पैसा खर्च कसा करायचा याचे धडे शिकवणारं, चुकलं तिथे रागवणारं व कधीतरी तोंड भरून कौतुक करायला ही न विसरणारं असं कुणीतरी मोठं माणूस प्रत्येक घरात पाहिजेच हो. त्याशिवाय घराला घरपण येत नाही!

एकाच छताखाली सर्वांना एकत्रितपणे बांधून ठेवणारं, टिव्ही बंद ठेवायला भाग पाडून सर्वांना सोबत घेऊन जेवण करायला लावणारं, घराबाहेर पडतांना मोठ्यांना वाकून नमस्कार करायची सवय लावणारं व देवापुढचा अंगारा कपाळावर लावणारं, आनंदाच्या वेळी पटकन देवापुढे साखर ठेवणारं, तर संकटाच्या वेळी देवाला साकड घालून प्रार्थना करणारं… असं मोठ्ठ माणूस घरात कुणीतरी पाहिजेच पाहिजे…!

पूर्वी मुलीच काय मुलांना ही घराबाहेर परवानगीशिवाय जायची अनुमती नसायची. आणि कोणी चुकुनही तशी हिम्मत करत नसे. खेळायला जायचे झाले तरी आईची परवानगी घेत असत. रात्री तर घराबाहेर अजिबात पडता येत नसे. तसे जेवण झाले कि घरातील मोठी मंडळी घराबाहेर खाटेवर येऊन बसत. तेव्हा त्यांच्या पुढ्यात येऊन बसता येत होते. मग ते गोष्टी सांगत. नसायची.

एखाद्या वडाच्या झाडासारखी सावली देणारी ही मोठी-वयस्कर माणसं असतात हो..! त्यांच्या असण्यानेच आपल्याला नकळत खूप आधार होतो. त्यांचे अस्तित्व घर व घरातील सर्वांसाठी खुप मोलाचे असते.

म्हणून म्हणतो मित्रांनो, घरातून बाहेर पडतांना डोकं ठेवून नमस्कार करण्याची सवय कायम राहावी म्हणून घरात ते अनुभवी पाय पाहिजेतंच…! त्यांच्याशिवाय घराला घरपण नाही.

( मध्यंतरी व्हाट्सएपच्या शाळेत एक छान पोस्ट वाचण्यात आली. त्याच विषयाचा आधार घेऊन ही पोस्ट लिहिली आहे.)

(13520803)

🌹🙏🙏❤🙏🙏🌹🌹🙏🙏❤🙏🙏🌹

चुका एकांतात सांगाव्या आणि कौतुक चारचौघात करावे. याने नातं जास्त टिकतं.

💐💐शुभ सकाळ💐💐

🌹🙏🙏❤🙏🙏🌹🌹🙏🙏❤🙏🙏🌹

http://www.koshtiravindra.blogspot.com

🌹🙏🙏❤🙏🙏🌹🌹🙏🙏❤🙏🙏🌹

विश्वास

आयुष्यात कोणाच्या विश्चासाचा फायदा कधी घेऊ नका. कारण एकदा का विश्वासाचा धागा तुटला की तो जोडण्यासाठी नात्यात एक गाठ कायमची निर्माण होते आणि अखंड धाग्या पेक्षा गाठीचा धागा नेहमीच कमकुवत असतो !!

शुभ प्रभात !!🌹🙏

होय मित्रांनो, सध्याच्या काळात जग ज्या असाध्य परिस्थितीतून विचरण करित आहे. त्या परिस्थितीत विश्वास हा एक दुवा आहे. म्हणून ईश्वरावरील आपला विश्वास असू द्या. कारण एकदा का तो डळमळीत झाला की परत मिळत नाही. या विश्वासावरच तर दुनिया जीवंत आहे. हा विश्वासच जगाच्या ह्रदयाची धकधक सुरू ठेवत असतो. म्हणून देवावर पूर्ण विश्वास असू द्या. जे बरे वाईट होत असते ते ईश्वराच्या मर्जीने होत असते. आपल्या हातात काहीच नाही. म्हणून त्याच्या वर विश्वास ठेऊन त्याच्या वर सर्व सोपवून शांतपणे पण काळजी घेऊन जीवन जगणे हेच महत्त्वाचे झाले आहे.

या परिस्थितीत हे निदर्शनास येते की माणसाचा एक दुसऱ्या वरील विश्वास पण डगमगला आहे. कोणी कोणाशी बोलत नाही. कोणी कोणाकडे जात नाही. फक्त आपल्या पूरतेच आपले विश्व होऊन बसले आहे. आपले विश्व आपले घरापुरतेच मर्यादित राहिले आहे. हा कोरोना संपेल त्यानंतर ही काही काळ आणखी लागेल परिस्थिती सुधारायला. माझे अंतर्मन सांगते कि येत्या काही महिन्यात हळूहळू कोरोना निघून जाईल. पुढील जुलै महिना हा कोरोना चा जगातील शेवटचा महिना असेल. अर्थात याला काही तथ्य नाही. काही आधार नाही. सहज माझे मन सांगत आहे म्हणून. यापूर्वी ही माझे मन म्हणाले होते कि देशपातळीवरील बाधितांचा आकडा एक लाखाला स्पर्श करून उतरणीला लागेल. आणि काय आश्चर्य तसेच घडले. जणू माझ्या बोलण्याची वाट पाहिली जात होती.☺️☺️

आता हे ही खरे ठरो हिच ईश्वर चरणी प्रार्थना👍

विश्वासावर आधारित खालील संदेश वाचा.

✍✍ 👌👌🏻👌👌🏻👌

“जीवनात अर्धे दुःख चुकीच्या लोकांवर विश्वास ठेवल्याने येते !!

आणि बाकी अर्धे दुःख खऱ्या लोकांवर संशय घेतल्याने येते . !! “

म्हणुन तर मैत्री व नाती ही एक कांदया सारखी आहे, ज्याला भरपूर थर आहेत, जे तुम

च्या आयुष्यात स्वादिष्ट चव आणतील..!!
पण
जर तुम्ही त्यांना मध्येच कापण्याचा प्रयत्न केलात तर,
ते तुमच्या डोळ्यात पाणी आणतील…!!💐💐

🌹शुभ सकाळ 🌹

हा संदेश लिहिणारा खरच महान आहे. दुख दोन्ही कारणांनी होते. खऱ्या लोकांवर संशय घेतल्याने आणि चुकीच्या लोकांवर विश्वास ठेवल्याने. अर्थात सुखी कोणीच नाही.

पुढे लेखकाने याचा मैत्री आणि नाती यांच्याशी संबंध जोडून त्यांचा कांद्याशी संबंध जोडला आहे. खरच कवि आणि लेखक यांच्या कल्पना अफाट असतात. परिकल्पनाच त्या.

(13420802)

💐💐💐💐💐💐💐💐💐💐💐💐💐💐

http://www.manachyakavita.wordpress.com

💐💐💐💐💐💐💐💐💐💐💐💐💐💐💐💐💐💐💐💐💐💐💐💐

लिमिटेड अनलिमिटेड….

🙋🏻‍♂ आपण जेवण करण्यासाठी एखाद्या खानावळीत जातो. फळीवर लिहिलेले असते लिमिटेड थाळी रुपये..५०/- आणि अनलिमिटेड थाळी रुपये ७०/- किंवा त्या त्या शहरातील दर.

लिमिटेड थाळी म्हणजे ३ पोळ्या, २ भाज्या, थोडा भात,इ. आणि अनलिमिटेड म्हणजे किती असणार तर किती ही खा. पण सामान्यतः मनुष्य किती खातो? माझ्या मते बहुतेक जण ३-४ पोळ्या खात असतील. क्वचित त्यापेक्षा जास्त खाणारे असतील. म्हणून तर परवडते त्या खानावळीवाल्याला. नाही तर आताच्या या कलयुगात कोण बसलय दानधर्म करायला.

असो. तर लिमिटेड जे असतं तेच एका अर्थाने बर असतं. अजीर्ण होत नाही.

तसच पूर्वी बरच काही लिमिटेड होतं. आणि तेच बरं होतं असं म्हणायची वेळ आली आहे….☺️

पूर्वी बहुतांश गोष्टी लिमिटेड होत्या व त्यामुळे आपले आयुष्य किती सुखी होते ते खालील उदाहरणांवरून बघा…..

# टी.व्ही.वर 1-2 channels होती व ती पण लिमिटेड वेळेसाठी. रात्री ठराविक वेळेनंतर बंद व्हायची व घरातील लोकं एकतर झोपायला जायची, नाहीतर छान गप्पा मारायची. आजी आजोबा नातवंडांना गोष्टी सांगायचे. कसं कौटुंबिक वातावरण असायच घरात. आता प्रत्येकाच्या हातात मोबाईल असतो. घरात सर्व सोबत बसून लांब बसलेल्या काल्पनिक मित्रांशी गप्पा मारत असतात… 😊😃😁😢

# दोन चाकी वाहनांचे उत्पादन लिमिटेड होते, बुकिंग केल्यावर वर्षादीड वर्षाने वाहन मिळायचे. त्यामुळे रस्त्यावरील वाहनांची संख्या लिमिटेड होती. प्रवासाचा आनंद मिळायचा. वाहनाचे कौतुक सायचे. वाहनावर जीवापाड प्रेम करत असत. आता एकेका घरात ३-४ दुचाकी आण१-२ चार चाकी वाहनं असतात. शहरात माणसे कमी व वाहने जास्त दिसतात. माणसे आणि वाहनांची गणना केली तर वाहनांची संख्या जास्त भरेल. 😄😊☺️😢

# पूर्वी गोडाधोडाचे पदार्थ फक्त सणासुदीला असायचे, ते पण लिमिटेड. त्यामुळे स्थूलतेचे प्रमाण कमी होते…पर्यायाने आजाराचे प्रमाण ही कमी होते. क्वचितच कोणी आजारी पडत असत. ह्रदय रोग, मधुमेह, असे आजार तर क्वचितच ऐकायला येत. 😉

# शाळांमध्ये लिमिटेड अभ्यास असायचा. त्यामुळे मुलांना खेळायला खूप वेळ मिळायचा व मुलांची मानसिक व शारीरिक जडण घडण नीट व्ह्यायची.. 💪👍आता परिस्थिती अशी आहे कि मुलं दिवसभर पुस्तकं व मोबाईल शिवाय दुसरे काहीच करत नाहीत. खेळायला जागा ही नसतात.

पण आताची मुल कंप्युटर युगातली आधुनिक मुलं आहेत. त्यामुळे काळानुसार अभ्यासक्रम उच्च प्रतीचा होत जायलाच हवा. आताची मुलं खूप चाणाक्ष व हुशार असतात. जणू अभिमन्यूच. जन्मतःच सर्व समजायला लागते.

अशा अजून अनेक गोष्टी आहेत ज्या लिमिटेड होत्या. पण आनंद अनलिमिटेड होता. त्यामुळे आपले आयुष्य खूप सुखी होते……

……….. पण आता सगळंच अनलिमिटेड झालंय…. 😢आणि त्यामुळे जीवनातील सुख मात्र खूपच लिमिटेड झालंय !!😧😩

(कुणी लिहिलंय माहित नाही, पण तथ्य आहे. व्हाट्सएपच्या शाळेत प्राप्त झालेला संदेश. मला आवडला. थोडे मी बदल केले आणि आपणासाठी सादर करित आहे.)

(13320801)

💐🌹🙏🏼🌹💐💐🌹🙏🏼🌹💐💐🌹🙏🏼🌹💐

आनंद देणार्या व्यक्तीपेक्षा हक्काने त्रास देणार्या माणसाच्या आठवणी जास्त आल्हाददायक असतात.

👌 आल्हाददायक सकाळ👌

💐🌹🙏🏼🌹💐💐🌹🙏🏼🌹💐💐🌹🙏🏼🌹💐

http://www.rnk1.wordpress.com

💐🌹🙏🏼🌹💐💐🌹🙏🏼🌹💐💐🌹🙏🏼🌹💐

लूईस पाश्चर……

मित्रांनो, आज व्हाट्सएपच्या विद्दालयात खूप छान संदेश वाचण्यात आला. म्हणून मी तो संदेश येथे चक्क कॉपी पेस्ट करतोय.

जवळपास दोनशे वर्षांपूर्वीची गोष्ट आहे..
फ्रान्समधल्या एका गावात कुणी तरी एका नऊ वर्षाच्या मुलाची किंकाळी ऐकली..
किंचाळणाऱ्या मुलाचं नाव होतं ‘निकोल’ अन् ती ऐकणाऱ्याचं नाव होतं ‘लुईस.’

निकोलला कुत्र्यानं चावा घेतला अन् गर्दी जमा झाली..
निकोल किंचाळतांनाचा कुत्र्यासारखंच दात विचकून गुरगुरू लागला-त्याचं शरीर आकुंचन पावलं-त्याला पाण्याची भिती वाटू लागली-हळूहळू तो इतरांनाही चावण्याचा प्रयत्न करू लागला…
महिन्याभरात निकोल देवाघरी गेला आणि त्याचं किंचाळणं चाळीस वर्षे ऐकू येणारा त्याचा मित्र पुढं जाऊन जगातला एक महान शास्त्रज्ञ बनला..

पन्नास वर्षीय त्या शास्त्रज्ञाचं संपुर्ण नाव होतं ‘लुईस पाश्चर’
लुईस यांनी या काळात अनेक संशोधनं केले पण त्यांच्या कानात रोज निकोलच्या किंचाळण्याचा आवाज येत राहिला मग त्यांनी चावणाऱ्या-पिसाळलेल्या कुत्र्यांवर संशोधन सुरू केलं…

मदतनीस रक्सच्या सहाय्यानं त्यांनी अश्या काही कुत्र्यांना पकडून पिंजऱ्यात डांबलं आणि त्यांच्या तोंडाचा फेस-लाळ परीक्षानळीत जमा करत गेले..

या लाळेचं इंजेक्शन जेव्हा नाॅर्मल कुत्र्याला दिलं गेलं तेव्हा ते ही पिसाळल्यासारखं करू लागलं..
हेच इंजेक्शन सश्याला दिलं ते तर बिचारं पॅरालाईज होत काही क्षणात मरून गेलं..
यावरून एक गोष्ट मात्र लक्ष्यात आली ही ‘लाळ’ जीवघेणी आहे..

लुईसच्या या प्रयोगशाळेत दिवसरात्र भुंकणारे कुत्रे त्यांची काळजी घेणं-ते चावणार नाही याची काळजी घेणं-लाळ जमा करणं असं क्लिष्ट काम चाललं होतं..

मदतनीस रक्सनं पाश्चरना एक निरिक्षण सांगितलं ते म्हणजे ‘या लाळेचा संसर्ग थेट मेंदूवर परिणाम करतो.’
यावर प्रयोग करूयात म्हणजे लाळेचं इंजेक्शन शरीरात इतरत्र देण्यापेक्षा थेट डोक्यात देऊन बघितलं तर?
‘छे छेऽऽ’ पाश्चरनं त्याला थेट नकार दिला..
मानेल तो रक्स कसला? पाश्चर सुट्टीवर जाताच भावानं देऊन टाकलं दोन हेल्दी कुत्र्यांना हे लाळेचं इंजेक्शन
दोन आठवड्यातच हे दोन्ही कुत्रे दगावले..
रक्स थोडा हैराण झाला..आता पाश्चर रागावणार..

पाश्चर सुट्टीवरनं परतले..त्यांनी रक्सचं कांड ऐकलं
आणि त्यांनी ते ऐकून त्याला चक्क ‘शाबासकी’ दिली..
हे सिद्ध झालं होतं की लाळेतला विषाणु थेट मेंदूवर हल्ला करतो..

अश्यातच एक आधीच पिसाळेला कुत्रा त्यांच्या प्रयोगशाळेत आणला..त्याला त्यांनी ते लाळेचं इंजेक्शन दिलं आणि ‘मरण’ तर दूर हा कुत्रा चक्क हळूहळू बरा होऊ लागला..
बघता बघता त्याची सगळी लक्षणं नाहीशी झाली थेट तसंच जसं आधी सर्दी खोकला होतो-वाढतो-आपोआप कमी होतो..

याचा अर्थ शरीरात रोगप्रतिकारक शक्ती तयार होते..
आजारी कुत्र्यात पण ती तयार झाली होती..

पाश्चरनी ही संधी हेरली..या कुत्र्यात विषाणुविरुद्ध ॲंटिबाॅडी तयार झाल्या होत्या,ते बचावलं होतं आता वेळ होती ‘लस’ बनवायची..

पाश्चरनं प्रयोगशाळेतील चारपैकी दोन कुत्र्यांना लाळेचं इंजेक्शन दिलं ते वाचले इतर दोन गेले..
पाश्चरना वाटलं फ्रान्समधल्या यच्चयावत कुत्र्यांना हे इंजेक्शन द्यावं म्हणजे सगळे सुरक्षित होतील..
सल्ला महाग होता आणि श्वानप्रेमीही ‘सरसकट लस द्यावी की नको?’ या संभ्रमात होते..

विचारविमर्श झाला (फ्रान्स होतं म्हणून,आपल्याकडं एव्हाना मिडिया ‘पिसाळली’ असती) त्यातनं असं ठरलं की थेट कुत्र्यांना लस देण्याऐवजी त्यांनी ज्यांना चावा घेतला त्या माणसांना ही लस दिली तर?

हे लाॅजिकल होतं,तसंही पिसाळलेल्या कुत्र्यानं चावा घेतल्या घेतल्या लागलीच काही होत नाही विषाणू मेंदूपर्यंत जायला काही दिवस तर घेतोच..

पण इथंही एक समस्या होती आतापर्यंत असा प्रयोग माणसावर थेट कधीच झाला नव्हता,तो कसा व्हावा?
कुत्रा माणसाला चावल्यावर..
पण जाणुनबुजून कुणी कुत्र्याकडून कसं चाववून घेईल?

‘सर्किट’ नसेल तो शास्त्रज्ञ कसला..
अहो फक्त ‘पॅशन’ नाही तर एक ‘वेड’ असावं लागतं एखाद्या गोष्टीपाठी लागण्यासाठी..
पाश्चरनं पिसाळलेल्या कुत्र्याच्या जबड्यात हात घालायची तयारी केली पण तेवढ्यात शेजारच्या खेड्यातून ‘जोसेफ’ नावाच्या एका दहा वर्षीय मुलाला कुत्रा चावल्याची बातमी आली..
जोसेफची आई त्याला पाश्चरकडं घेऊन आली..
पाश्चरनं जोसेफला लस दिली..जोसेफ वाचला..तारीख होती ६ जुलै १८८५.

हळूहळू ही बातमी जगभर पसरली..जगभरातून पत्रांचा वर्षाव झाला..चर्चा झाल्या..
रशियात एके दिवशी एकोणीस शेतकऱ्यांना कोल्हा चावला..सगळे थेट पॅरीसला जाऊन धडकले..
प्रारंभी भाषेची जरा अडचण जाणवली पण ‘वेदनेची आणि सहवेदनेची’ एक वेगळी भाषा असते..
शेतकऱ्यांसाठी लसी तयार करण्यात आल्या सगळे वाचले..

त्याआधी अश्या हल्ल्यात अनेक लोकं दगावायचे..
रशियाचा राजा ‘झार’ पाश्चरवर खूष झाला त्यानं पाश्चरला थेट रत्नजडीत बक्षिस पाठवलं आणि संस्थेच्या स्थापनेसाठी पैसेही..

बालपणी शाळेत मंद-मठ्ठ म्हणून ज्याला हिणवलं गेलं त्यानं जगाची रेबिज-काॅलरा-ॲंथ्रक्स पासून सुटका करत पाश्चरायजेशनसारखी प्रक्रिया जगाला दिली..

विचार करा एकदा ‘रेबिज’ झाला की आजही औषध नाही..रेबिजनं होणारा मृत्यू हा सगळ्यात दयनीय आणि भयावह असावा..लस शोधून पाश्चरनी या जगातल्या असंख्य प्राणीमात्रांवर अनंत उपकार करून ठेवलेत..

खऱ्या अर्थानं ‘महामानव’ असलेल्या या शास्रज्ञाचा आज स्मृतीदिन..विनम्र आदरांजली💐

ता.क. हा संदेश मी जसाच्या तसा सादर केला आहे.

(13220800)

💐💐💐💐💐💐💐💐💐💐💐💐💐💐💐

🙏🙏 श्री स्वामी समर्थ🙏🙏
“आपण जगासाठी

एक व्यक्ती आहात,

परंतू कुटुंबासाठी आपण

संपूर्ण जग आहात”

म्हणून स्वतःची काळजी घ्या

!! घरी राहा – आनंदीत राहा !!

!!…शुभ प्रभात…!!

💐💐💐💐💐💐💐💐💐💐💐💐💐💐💐

http://www.koshtirn.wordpress.com

💐💐💐💐💐💐💐💐💐💐💐💐💐💐💐

नाती माणसांची…..

जन्मल्यापासून शेवटापर्यंत मनुष्य अनेक नातेवाईक, मित्रमंडळी यांचेशी संबंध जोडत जातो. आई वडील भाऊ बहिण ही नैसर्गिक नाती असतात. जन्म झाला कि आपसूकच ही नाती ही जन्माला येत असतात. जसजसे आपण मोठे होत जातो, नवनवीन माणसे भेटत जातात आणि मग गोतावळा वाढत जातो. मित्र मंडळी जमा होत जातात. हजारो लोकाशी आयुष्यात संबंध येत असतो. त्यातील काहीच लोकं आयुष्यभर लक्षात व संपर्कात राहतात.

सेवानिवृत्त झाले कि आयुष्यात निवांतपणा येतो. तेव्हा आयुष्याची एखाद्या चलचित्रासारखी उजळणी सुरू होते. मग अगदी बालपणापासून चे मित्र मंडळी आठवायला होतात. तेव्हा आपली खरी परीक्षा असते. जर पहिली दुसरीत आपल्या सोबत कोणकोण शिकत होते? हे आठवले तर आपली स्मरणशक्ती शाबूत आहे असे समजायचे😊😊.

पण ही नाती जपणे ज्याला शक्य झाले तोच खरे जीवन जगला असे समजायचे. वेगवेगळ्या प्रकारची माणसे आयुष्यात येत असतात. आवडी नावडीची असतात. हसणारी रडणारी ही असतात. सर्व प्रकारच्या माणसांशी जुळवून घेऊन आयुष्य जगणे प्रत्येकाला जमतेच असे नाही. जमले तर ठिक नाही जमले तरी ठिक.😊☺️😊☺️

याबद्दल एक छान संदेश वाचण्यात आला. म्हणून हे सूचले. संदेश खाली दिला आहे.

🙏🌺 “शुभ सकाळ”🌺🙏

“माणसे येती माणसे जाती…”
“टिकवून ठेवावी ती फक्त नाती..”
“कुणी हसवती कुणी रडवती..”
“तरी हक्काने मित्र म्हणवती…”
“प्रेम घ्यावे प्रेम द्यावे…”
“सगळ्यांनाच आपलेसे करावे…”
“लागले कधी जरी भांडावे…”
“तरी विषय प्रेमाने मांडावे…

“एकदाच जीवन हे मिळते…”
“हवे तितके मन जोडावे…”
“कधी हसावे कधी रूसावे…”
“रंग हे ही चाखून पहावे…”
“हीच तर मजा खरी नात्यांची..” “म्हणूनच नात्यांमध्ये.,”
हृदय मात्र सदा शुद्ध ठेवावे….

🌺🐬सप्रभात🐬🌺🐬

(13 120799)

🐬🌺🐬🌺🐬🌺🐬🌺🐬🌺🐬🌺🐬🌺🐬🌺🐬

नाती फुलांसारखी नाजूक असतात. त्यांना जपावे लागते.

☺️☺️हसरी सकाळ😊☺️

🌺🐬🌺🐬🌺🐬🌺🐬🌺🐬🌺🐬🌺🐬🌺🐬🌺

http://www.manacheslok.blogspot.com

🐬🌺🐬🌺🐬🌺🐬🌺🐬🌺🐬🐬🌺🐬🌺🐬🌺🐬🌺🐬🌺🐬🌺

डोळे आणि मास्क

🌺 चेहऱ्यावरचं तेज हे तुमच्या अंतःकरणातल्या विचारावर अवलंबून असतं,

मनात आत्मविश्वास असला कि चेहरा तेजस्वी दिसतो,

मनात इतरांविषयी प्रेम असलं कि चेहरा सात्विक दिसतो,

मनात इतरांविषयी आदर असला कि चेहरा नम्र दिसतो,

मनातले हे भावच तर

माणसाला सुंदर बनवत असतात…!!

🙏🏻 शुभ सकाळ🙏🏻

आज खूप दिवसांनी हा वरचा खूपच छान असा सुप्रभात संदेश प्राप्त झाला आणि यावर काहीतरी लिहावे असे सहज मनाला वाटून गेले. म्हणून हा लेख प्रपंच. असो.

चेहऱ्यावरच तेज हे मनातल्या विचारांवर अवलंबून असतं हे खर आहे. जसे विचार मनात सुरू असतात तसेच भाव चेहऱ्यावर उमटत असतात. एखाद्या मित्राला बघून अत्यानंद होतो. तेव्हा चेहरा कसा खूलतो. एखादा मित्र आवडत नाही. तरी भेटला तर खोटा आनंद दाखवावा लागतो. तो खोटेपणा लगेच चेहरा सांगून टाकतो. तुम्ही चेहऱ्यावरचं काही ही लपवू शकत नाही. चेहरा म्हणजे डोळे त्यात आलेच. तसेच चेहऱ्यावरील भुवया, गाल, ओंठ हे सुद्धा बोलतात.

पण सन २०२० मधील मार्च महिना उजाडला आणि या एका अद्रुष्य आगंतुकाने संपूर्ण जगाला उजाड करून टाकले. आता तर माणसाची चेहरेपट्टीच या चेहरापट्टीने (मास्क)( तसे मास्कला मुखवटा म्हणतात पण आपण फक्त पट्टी लावतो मुखवटा लावत नाही म्हणून मी चेहरापट्टी असे संबोधले आहे.) झाकून टाकली आहे. त्यामुळे चेहऱ्यावरील दिसायचा प्रश्न च नाही. पण तरी ही डोळे बोलतात हे आता मास्क मुळे सिद्ध झालय. तुमच्या चेहऱ्यावरील हावभाव मनातील विचार हे आता डोळ्यात दिसू लागले आहेत. जो पूर्वी डोळे वाचू शकत नव्हता तो आता डोळे अगदी गहराईत जाऊन वाचू लागलाय.

जेव्हा मास्क लावायला सुरुवात झाली तेव्हा वाटायचे बर झालं नको ती माणसं समोर आली कि आपल्याला ओळखणार नाहीत. म्हणजे इकडे तिकडे बघायची गरज भासणार नाही. पण हे उशिरालक्षात आले कि आपण त्या माणसांना ओळखले म्हणजे त्याने सुद्धा आपल्याला ओळखले असेलच.

आता या मास्कने डोळ्यांचे काम वाढवून ठेवले आहे. मास्क नव्हते तेव्हा मनातील आत्मविश्वास, इतरांबद्दलचे प्रेम आणि आदर हा अनुक्रमे चेहऱ्यावरील तेजस्विता, सात्विकता आणि नम्रता यांचे द्वारे दिसत होता. आता त्यांच काम फक्त डोळ्यांना करावे लागणार आहे.

म्हणजे डोळ्यांचे महत्त्व वाढले आहे. आणि डोळे माणसाची सुंदरता आणखी वाढवणार आहेत.

(13020798)

💐💐💐💐💐💐💐💐💐💐💐💐💐💐💐

सुखापेक्षा दुःखामध्ये असताना मिळणारे ज्ञान हे सर्वश्रेष्ठ आणि परिणामकारक असते

🌹🌹🌹 सुप्रभात 🌹🌹🌹

💐💐💐💐💐💐💐💐💐💐💐💐💐💐💐

http://www.ravindra1659.wordpress.com

💐💐💐💐💐💐💐💐💐💐💐💐💐💐💐

संदेशवहन….

संदेश एकापासून दुसऱ्या कडे पाठविताना नेहमी फरक हा होतोच. म्हणजे संदेशवहनाचे कार्य हे क्लिष्ट कार्य आहे हे आपण जाणतोच. म्हणून ध चा मा करु नको रे बाबा. निरोप व्यवस्थित दे. असे वारंवार बजावून सांगितले जाते. तरीही बदल किंचित का असेना होतोच. का होतो असा बदल यामागे अनेक कारणं आहेत.

जसे

१) संदेश ऐकणारा लक्षपूर्वक संदेश ऐकत नसल्याने चुकीचे शब्द ऐकून तेच शब्द लक्षात ठेवतो.

२) संदेश ऐकणारा लक्षपूर्वक संदेश ऐकतो पण इतर गोष्टी मनात असल्याने चुकीचे ऐकून तेच शब्द लक्षात ठेवतो.

३) संदेश मोठा असेल तर लक्षात राहात नाही.

इतर ही अनेक कारणे असू शकतात.

तसेच संदेश घेऊन जाणाऱ्या च्या चेहऱ्यावरील भाव , संदेश सांगताना चेहऱ्यावर उमटणारे हावभाव या गोष्टींचा प्रभाव निश्चितच त्या संदेशावर पडत असतो.

या बाबतीत कोणीतरी एक प्रयोग केल्याचा व्हिडीओ व्हाट्सएपवर वायरल झाला होता. तो व्हि मी येथे शेअर करत आहे. आपण प्रत्यक्षच बघा कसा ध चा मा होतो ते.

१५ ते २० लोकांना ओळीत उभे केले होते. सर्वांची तोंडं एकाच बाजूला होती. प्रमुखाने शेवटच्या माणसाला कानात एक संदेश सांगितला. तो संदेश त्याने त्याच्या पुढच्याला कानात सांगायचा. त्यासाठी समोरच्याने मागे वळून मागच्याचे ऐकायचे. अगदी पहिल्या माणसाने त्याला सांगितलेला संदेश दुसऱ्या माणसाला निट सांगितला नाही. त्यात थोडा फरक होता. पुढच्या ने आणखी बदल करून त्याच्या पुढच्याला सांगितला. असे प्रत्येक मनुष्य संदेशात बदल करत गेल्याचे लक्षात आले व संदेशाचा मुळ अर्थ अक्षरशः चार पांच माणसांमधेच बदलून गेला. अहो फोनवर आपण बोलतो तो संदेश ही जसा चा तसा सांगता येत नाही. ऐकण्यात व नंतर तोंडाने पुढच्याला सांगण्यात थोडाफार बदल होतोच. हाच बदल अर्थच बदलत जातो. आणि ध चा मा होतो.

म्हणून लेखी संदेशाला खूप महत्त्व आहे.

असो.

(12920797)

💐💐💐💐💐💐💐💐💐💐💐💐💐💐

वेळेसोबत चालने आवश्यक असतेच असे नाही. पण सत्यासोबत चालल्यावर वेळ एक दिवस स्वतः आपल्यासोबत चालायला लागते.

💐💐शुभ प्रभात💐💐

💐💐💐💐💐💐💐💐💐💐💐💐💐💐

http://www.Manachyakavita.wordpress.com

💐💐💐💐💐💐💐💐💐💐💐💐💐💐