अवकाशस्थ….

मित्रांनो, हे वैज्ञानिक अवकाशात जातात. तेथे बराच काळ राहातात. त्याकाळात ते आजारी पडत नसतील का? हा प्रश्न मला बराच सतावत होता. पण इतर विचारांमुळे डोक्यात बाजूला पडला होता. मध्यंतरी वर्तमानपत्रात एक बातमी वाचली. आणि असंख्य गोष्टी कचर्यासारख्या डांबलेल्या असलेल्या या डोक्यातून लगेच तो विषय समोर आला.

मला त्या जगत्निर्मात्याचं कौतुक वाटतं. त्याने लाखों वर्षापूर्वी विज्ञानाची मागमूसही नसतांना विज्ञानाधारित असे शरीररुपी यंत्र कसे निर्माण केले असावे? आपण आज जो संगणक निर्माण केला आहे तो त्याने लाखों वर्षापूर्वीच निर्माण केला होता.

होय मित्रांनो, आपला मेंदू म्हणजे एक संगणकच आहे. जन्मापूर्वीपासूनच त्या मेंदूत पाहिलेले, ऐकलेले, अनुभवलेले अशा सर्वांची योग्य प्रकारे साठवणूक होत असते. म्हणून तर अभिमन्यूला युद्ध कौशल्य आईच्या उदरात असतांनाच आत्मसात झाले होते.

जसे आपण CD किंवा DVD संगणकात टाकतो, आणि त्यातील काही तरी शोधतो. तेव्हा तो ड्राईव्ह फिरतो आणि नेमक काय आपणास हवं आहे ते आपल्यासमोर स्क्रीनवर आणून आपल्याला दाखवतो. हिच प्रक्रिया आपल्या डोक्यात ही नकळत होते. आपल्याला कोणी काही विचारले किंवा एखादी वस्तू समोर आली तर त्या क्षणी मेंदू क्लिक होतो आपण सर्चिंग सुरू होते. जर पाहिजे ती माहिती आपण पूर्णपणे आत्मसात करून घेतली असेल तर ती व्यवस्थित आपल्याला आठवते. पण जर वरवर बघितलं असेल किंवा वाचत असल्याचे नाटक केल असेल तर किती ही प्रयत्न केला तरी ती माहिती पूर्णपणे आपल्याला कधीच आठवत नाही.

कंप्युटर मधे सुद्धा जर माहिती व्यवस्थित ठेवली तर ठिक नाही तर मिळणे अशक्य. तसेच अधूनमधून संगणक क्लिन किंवा फॉर्मेटिंग करून घ्यावे लागते. आपल्या मेंदूला सुद्धा असे फॉर्मेटिंग करून घेणे दुरापास्त असते मित्रांनो.

असो, पण वर्तमानपत्र वाचले आणि मेंदूत डांबून असलेला विषय आज पुन्हा समोर आला. निमित्त होते एका बातमीचे. सकाळ वर्तमानपत्र वाचत असताना एक बातमी समोर आली. खालील बातमी वाचा.

अवकाशात वास्तव्यास असलेल्या मानवावर पृथ्वीवरून उपचार करून त्यांना बरे करण्यात आले. आहे न अचंबित करणारी बातमी.

हे एकविसावे शतक आहे मित्रांनो. येथे आता काही ही होऊ शकते.

(20687)

🛬🛬🛬🛬🛬🛬🛬🛬🛬🛬🛬🛬🛬🛬🛬🛬🛬🛬🛬🛬🛬🛬

🌹“शुभ सकाळ “🌹

आपण ज्याची इच्छा करतो प्रत्येक वेळी तेच आपल्याला मिळेल असे नाही परंतु नकळत बऱ्याच वेळा
आपल्याला असं काही तरी मिळतं ज्याची कधीच अपेक्षा नसते, यालाच आपण केलेल्या चांगल्या कामाबद्धल
मिळालेले “आशिर्वाद” असे म्हणतो.
🌹🙏 सुप्रभात🙏🌹

🛬🛬🛬🛬🛬🛬🛬🛬🛬🛬
🛬🛬🛬🛬🛬🛬🛬🛬🛬🛬🛬

http://www.koshtirn.wordpress.com

🛬🛬🛬🛬🛬🛬🛬🛬🛬🛬🛬🛬🛬🛬🛬🛬🛬🛬🛬🛬🛬🛬

जरा हट के….भाग २

आज ह्या विषयाचा दुसरा भाग. एक शाळेत, ते ही ८ वीत शिकणारा १३ वर्षाचा मुलगा. मुंबई मधील हा चिमुकला एका कंपनीचा मालक झालाय. त्याने ती नवीन संकल्पनेवर आधारित कंपनी स्थापली आहे. त्याचे नाव आहे तिलक मेहता.

एकदा शाळेत पोहोचल्यावर त्याच्या लक्षात आले कि तो एक पुस्तक आणायला विसरला. मुंबई सारख्या मोठ्या शहरात घरी जाऊन आणणे शक्य नाही. ह्या अडचणी वर मात करण्यासाठी त्याला एक अकल्पित कल्पना सूचली. एका शाळकरी मुलाला. तो घरी सहज म्हणून बालकनीत उभा असताना त्याला मुंबईतील डबेवाला दिसला. झाले त्याची ट्युब पेटली. त्याने त्याला आलेली अडचण इतरांना ही येत असेलच. एका दिवसात एका ठिकाणाहून दुसऱ्या ठिकाणी एखादी वस्तू पाठविण्याची सद्यस्थितीत व्यवस्था नाही. त्याने विचार केला कि हे घरोघरुन डबे जमा करतात आणि ऑफिस मधे डबे पोहोचवतात. यांच्या मार्फतच आपण कुरिअर सर्विस दिली तर. त्याच्या घरच्यांना त्याने ही कल्पना सांगितली. आणि घरच्यांनी ही त्याची ही कल्पना उचलून धरली. आज तो लहानगा एका कंपनीचा मालक आहे. शाळेत ही जातो. शाळा सुटल्यावर ऑफिस मध्ये जातो व काम करतो. करोडोची कंपनी तो हाताळत आहे.

खालील लिंकवर याबद्दल बातमी मिळेल.

https://m.jagran.com/news/national-13-year-old-tilak-mehta-set-up-in-mumbai-logistics-company-18212198.html

(20682)

🔵🔵🔵🔵🔵🔵🔵🔵🔵🔵🔵🔵🔵🔵

✍🏻✍🏻शब्द दिल्याने “आशा”
निर्माण होतात
आणि
दिलेला शब्द
पाळल्याने “विश्वास”

🙏🏻 ।। शुभ सकाळ।।🙏🏻

🔵🔵🔵🔵🔵🔵🔵🔵🔵🔵🔵🔵🔵🔵

http://www.koshtiravindra.blogspot.com

🔵🔵🔵🔵🔵🔵🔵🔵🔵🔵🔵🔵🔵🔵

जरा हट के….भाग १

मित्रांनो, जगात काही जगा वेगळी माणसं असतात. त्यांना काही अकल्पित कल्पना सूचतात आणि कालांतराने त्या भन्नाट आयडिया डरतात ही. जग तोंडात बोटं घालतात त्यांची ती अकल्पित कल्पना व तदनंतरची प्रगती पाहून.अशीच एक भन्नाट व जगावेगळी तसेच जरा हट के कल्पना एका अठरा वर्षाच्या मुलीला सूचली.तिला समारंभात जायला कपडे सापडत नव्हते. या अडचणी तून तिला नवीन जगावेगळी कल्पना सूचली. व्यवसाय करण्याची. तो ही लोकांचे महागडे कपडे सांभाळायचा. तिने http://www.almari.co.in नावाने स्टार्ट अप सुरू केले. तिचे नाव आहे लहेर अली.

गरज ही शोधाची जननी आहे, असे म्हणतात. या गरजेतून च एका नवीन संकल्पनेचा जन्म या मुलीच्या मेंदूत झाला.

तिच्या वरील साईटवर भेट दिल्यास माहिती मिळते. कपडे ठेवायचे मासिक व वार्षिक दर ही नमूद आहेत. वेबसाईटवर दिसते कि या कंपनीच्या दोन शाखा आहेत. एक मुंबई येथे तर दुसरी दिल्लीत.याबद्दलचा एक व्हिडिओ व्हाट्सएपच्या माध्यमातून वायरल झाला होता. तो माझ्या पर्यंत आला होता. तो ही येथे सादर करित आहे.

आहे न एक आगळी वेगळी आणि नविन संकल्पना.

दुसऱ्या भागात अशीच एक आगळी वेगळी संकल्पना. उद्याच……

(20681)

💐💐💐💐💐💐💐💐💐💐💐💐💐💐💐💐💐💐💐💐

कौशल्य आणि आत्मविश्वास हे अजिंक्य सैन्य आहे. – जो हर्बर्ट

👍👍सुप्रभात👍👍

💐💐💐💐💐💐💐💐💐💐💐💐💐💐💐💐💐💐💐💐💐

http://www.manachyakavita.wordpress.com

💐💐💐💐💐💐💐💐💐💐💐💐💐💐💐💐💐💐💐💐💐

वीजनिर्मिती…(माझ्या कल्पना)

१) मेट्रो रेल्वेने सर्व डब्यांवर सोलर पेनल बसवून वीज निर्मिती करावी. ही तयार झालेली वीज ट्रेन मधील बेटरीत साठवावी. पण जास्त वीज साठवणे शक्य होण्यासाठी मोठ्या बेटर्या गाडीत ठेवण्यापेक्षा स्टेशनवर ट्रेक खाली ठेवलेल्या मोठ्या बेटरीत जेव्हा गाडी थांबेल तेव्हा ही वीज ट्रांसफर व्हावी. ह्या वीजेचा वापर गरजेनुसार स्टेशनमधे व्हावा किंवा ग्रिडला पुरवठा करावा.

२) तसेच प्रत्येक स्टेशनच्या छतावर सोलर पेनल बसवून वीज निर्मिती करावी. वरील वीजेचा वापर करून गरजेनुसार ही वीज वापरावी किंवा ग्रिडला पुरविण्यात यावी.

३) रेल्वे ट्रॅक हे पुलावरून असेल तर ट्रॅक वगळून उर्वरित जागेवर सोलर पेनल बसवून वीज निर्मिती केली तर! किती मोठी जागा वीजनिर्मिती साठी उपलब्ध होईल.

४) किंवा डब्यांच्या वर संपूर्ण लांबीत सोलर पेनलचे छत टाकले तर. पूर्णपणे सुरक्षित ही राहील व अडथळा ही येणार नाही. अर्थात जर मेट्रो साठी वीजपुरवठा ओवरहेड लाईनने घेत नसले तर.

मागे वाचण्यात आले होते कि एक संपूर्ण स्टेशन सोलर वीजेवर चालते.

एक नवीन ट्रेन ही काढली आहे म्हणे जी सोलरवर वीज तयार करून स्वतः वापरते.

मला वाटते जेथे मोकळी जागा आहे तेथे सोलर पेनल बसवले तर खूप वीजनिर्मिती होऊ शकते.

अर्थात हे माझे मत आहे.

(20674)

🚃🚋🚝🚄🚅🚃🚋🚝🚄🚅🚃🚋🚝🚄🚅

आपले जीवन जितके कठिण असते तितकेच आपण शक्तिवान बनतो, आपण जितके शक्तिवान होत जातो तितकेच आपले आयुष्य सोपे होत जाते.

💐💐शुभ सकाळ💐💐

🚃🚋🚝🚄🚅🚃🚋🚝🚄🚅🚃🚋🚝🚄🚅
http://www.ownpoems.wordpress.com

🚃🚋🚝🚄🚅🚃🚋🚝🚄🚅🚃🚋🚝🚄🚅

विशिष्ट बातमी

🚃🚋🚝🚄🚅🚃🚋🚝🚄🚅🚃🚋🚝🚄🚅

तुहिन….☁💨🌬

“तुहिन” वाचून काही कळत नसेल न मित्रांनो. हा बर्फाला पर्यायी शब्द आहे. हिम सारखा.

काल टिव्हीवर बातमी बघितली कि या वर्षी ठंडीने दिल्लीत ११८ वर्षाचे आपलेच रिकॉर्ड तोडले. खर म्हणजे ठंडी जास्त असली तर काहीच तोडता येत नाही माणसाला, थिजलेले असते न! पण हा माणूस नाही ठंडी आहे. काय तोडेल याचा नेम नाही. बादल्या तोडते, बाटल्या ही तोडते, नळ पण तोडते हो. मायनस तापमान असते न तेथे पाणी बाटलीत भरलेले असेल तर त्याचा बर्फ होतो व आकारमान वाढल्याने बाटली फुटते. कांचाची बाटली असेल तर हमखास फुटते. प्लास्टिक ची असेल शक्यता कमी असते. कारण त्या बाटलीचा आकार वाढू शकतो. असो.

पण ११८ वर्षाने दिल्लीत या महिन्यातील तापमानात चे रिकॉर्ड तोडले गेले आहे. अद्याप जानेवारी व फेब्रुवारी शेष आहेत. त्या महिन्यात काय होईल?

बातम्यांमधे हिमालयातील वातावरणाची माहिती ही सांगितली बर का! काही ठिकाणी तापमान उत्तर ध्रुवापेक्षा किती तरी जास्त आहे. मायनस ४०डिग्री. बाप रे. लोकांना जगणे कसे शक्य आहे. आपल्याकडे तर ७-८ डिग्री मधेच आपण गारठून जातो. बातम्या ही येतात अति ठंडीने मरण पावल्याच्या. मग तिकडची माणसे कशी जगत असावी!

चोहीकडे बर्फच बर्फ. वरील चित्रं हिमालयातील नाही पण बर्फाळ प्रदेशातील आहेत. गुगलवरून घेतली. गुगल बाबा ग्रेट आहेत. काही ही विचारा अचूक मिळतेच.

(19665)

☁☁☁🌬🌬💨💨💨🌬💨💨

☁🌬🌬💨💨

“नाती” आणि बर्फाचे गोळेे एक सारखेच असतात. ज्यांना बनवणं सोप पण टिकवणं खूप अवघड असतं. दोघांना वाचवण्यासाठी फक्त एकच उपाय.

“कायम शीतलता ठेवा ” !

🍃🍁🌷शुभ सकाळ🌷🍁🍃

🌬☁☁☁🌬🌬💨💨💨🌬💨☁🌬🌬💨💨
http://www.rnk1.wordpress.com

🌬☁☁☁🌬🌬💨💨💨🌬💨☁🌬🌬💨💨

फास्ट टैग आणि वेग ही….

फास्टैग(Fastag) ही एक ईलेक्र्टॉनिक टोल कलेक्शन यंत्रणा आहे. यात RFID म्हणजे रेडिओ फ्रिक्वेन्सी आयडेंटिफिकेशन चा वापर होतो. राष्ट्रीय महामार्गावर टोल वसुली साठी प्लाझा असतात. तेथे आतापर्यंत मेन्युअल सिस्टीम होती. त्याने गर्दी खूप व्हायची. वाहनांची लाईन लागलेली असायची. काही वेळा तर तर अर्धा अर्धा तास वाट बघत बसावे लागते. याने वेग मर्यादा येते, पेट्रोल/ डिझेल जास्त खर्ची होते आणि वेळ खूप वाया जातो. आता हा टेग लावला कि टोलसाठी थांबायची गरज नाही. आपल्या वेगाने पुढे निघून जायचे पैसे तुमच्या अकाऊंट मधून आपोआप वळते होतील.

प्रश्न हा आहे जर त्याक्षणी काही कारणास्तव बँकेशी यंत्रणा संपर्क साधू शकली नाही तर काय होईल? म्हणजे पैसे लगेच वळते होतील. का नंतर ही होऊ शकतील. पैसे मिळाल्या शिवाय वाहन पुढे जाणार नसेल. मग अशा वेळी पुन्हा ट्राफिक….. असो याचा विचार झाला असेलच. मी सहज मनात आले म्हणून विचार मांडले.

मी १९९८ मधे जापानला गेलो होतो. तेव्हा तेथे ही अजून असे टेग आले नव्हते. गाडी उभी करूनच टोल भरावा लागत असे. त्याकाळी आपल्याकडे टोल सिस्टीम सुरू झाली नव्हती.

असो, पण या यंत्रणेने वाहनांचा वेग वाढेल व गंतव्य स्थानी जाण्यासाठी जास्त वेळ खर्ची पडणार नाही हे मात्र नक्की.

(19655A)

💐💐💐💐💐💐💐💐💐💐💐

आयुष्याने शिकवलेलं एक वाक्य…
“जिंकलो तर आवरायचं आणि हरलो तर सावरायचं…”

💐💐सुप्रभात🌼🌼

💐💐💐💐💐💐💐💐💐💐💐

साक्षात यमराजच…

काही दिवसांपूर्वी दिल्लीत एक भयंकर अग्नीकांड घडले. आगीत जवळजवळ ४३ लोकं जळून मेली. माणसाच्या एका छोट्या चुकीचे इतक्या मोठ्या रुपात रुपांतर होणे ही एक शोकांतिका आहे.

थोड्या पैशासाठी किंवा काय झालं दुरुस्ती नाही केली तर, काही होत नाही त्याने, असे गैरसमज करुन घेऊन जीव धोक्यात घालने कितपत योग्य आहे. जस जसी इमारत जुनी होत जाते त्यातील वायरिंग ही जुनी होत जाते. मानुस जुना झाल्यावर त्याची ताकद कमी होते हे आपणा सर्वांना कळते पण वास्तू अगर वस्तू जूनी झाल्यावर तिची ताकद कमी होईल हे आपण मान्य करत नाही. आपल्याला फक्त आपण प्रिय असतो असे आपल्याला वाटते. पण आपण आपलेच वैरी ही असतो हे आपल्याला कधी समजलेच नाही. कारण हे वैर छुपे असते. जेव्हा आपण ‘काय होते त्याने’ हे वाक्य उच्चारले कि आपण आपलेच वैरी आहोत हे सिद्ध होते.

जसे जुन्या वायरिंग वर घरातील अगर कारखान्यातील लोड वाढवत गेले तर ती वायरिंग तग धरेल का? तिला तो भार सोसवेल का? याचा आपण विचारच करत नाही. आपल्याला हे कळते कि आपण आता म्हातारे झालोय वजन उचलू शकत नाही. आपल्या मुलाबाळांना कळतं कि बाबा तुमच वय झालय झालय आता तुम्ही वजन उचलून आजारपण ओढवून आम्हाला त्रास देऊ नका. तेव्हा हे का हो कळत नाही कि इमारत जूनी, त्यातील वियरिंग ही जूनी तिला वाढीव भार कसा सोसवेल? आणि काही झाले तर?!! येथे गोंधळ होतो. आणि मन म्हणते काही होत नाही थोड्याफार बदलाने.

(फोटो:गुगल)

आणि म्हणून अशा घटना घडतात व नाहक लोकांचा जीव जातो.

या दिल्लीत झालेल्या घटनेतील आणखी एक गोष्ट मनाला चटका लावून गेली. हल्ली गरीबात गरीब माणसाकडे मोबाईल हा असतोच. जी लोकं हे अग्नी तांडव सुरू होते तेव्हा त्यात अडकले होते त्यांनी आपल्या नातेवाईक किंवा मित्रांना मोबाईल वरुन संपर्क साधला. त्यांना आपण कशा परिस्थितीत अडकलो आहोत हे सांगितले. आपल्याला वाचवा किंवा या मरणयातनेतून बाहेर काढा अशी विनंती ही केली. हे त्यांचे संभाषण टीव्हीवर ऐकवले तेव्हा मन विषण्ण झाले हो. मन रडू लागले. काल एका गरीबाचं संभाषण पेपरात छापून आलं होतं. त्याने अशा वेळी म्हणजे जीवनाच्या अंतिम क्षणी आपल्या बायका पोरांना किंवा आई वडिलांना फोन न लावता मित्राला फोन लावला. त्याला हकिकत सांगितली. आणि मित्राला विनवणी केली कि “माझ्या घरच्यांकडे लक्ष दे, त्यांची काळजी घे.” किती मरणयातना होत असतील त्यावेळी माणसाला. काय म्हणत असेल त्याचा जीव. साक्षात यमराज समोर येऊन ठाकलाय. काही क्षणातच तो आपले जीवहरण करून घेऊन जाणार आहे. अशा ही क्षणी पहिल्यांदा आपल्या घरच्यांची काळजी करणे !केवढं हे प्रेम हो. पण घरचे असं प्रेम करत असतात त्याच्यावर? नाही, मुळीच नाही. जर खरच प्रेम असतं तर ती बायको सतत छळत नसली असती त्याला. असो. पण पुरुषाचे प्रेम कधीच कोणाला दिसत नाही व दिसणार ही नाही कारण ते मनापासून मनातून व मनाला भिडलेले असते.

(19650)

💐💐💐💐💐💐💐💐💐💐💐

👍आपल्या निःस्वार्थी कर्माने दुसऱ्यांच्या मनात घर करून जगणे हीच जीवनातील सर्वात मोठी कमाई आहे!

💐💐सुप्रभात💐💐

💐💐💐💐💐💐💐💐💐💐💐

http://www.manachyakavita.wordpress.com

💐💐💐💐💐💐💐💐💐💐💐