संयम…..

“चूक नसताना सुध्दा
निव्वळ वाद टाळण्याकरिता
मागितलेली माफी
जीवनातील संयमाचं
एक मोठं उदाहरण ठरतं !!”

🌹शुभ सकाळ🌹

वरील “शुभ सकाळ” संदेश आज सकाळी-सकाळी मी सौभाग्यवतींना पाठविला. म्हटले तोंडाने तर रोजच बोलतो आपण आज मूकसंदेश पाठवू.🤫 एका तासानंतर अचानक घराला हादरे बसायला लागले. मला काही कळेना काय झाले ते. क्षणाचाही विलंब न करता मी सौ. ठिक आहेत न बघण्यासाठी बेडरूमकडे धावायचा प्रयत्न केला. पण हादरे इतक्या जोरात होते कि पाय स्थिर होत नव्हते. त्यामुळे मला पळता आले नाही. मी तसाच स्तब्ध उभा राहिलो. बेडरूममधून आवाज आला. सॉरी चुकलं. आवाज नव्हे डरकाळी. आणि मला घाम फुटला. एक मात्र झालं. हादरे कमी व्हायला लागले. तसं माझ्या मनात आलं होतं पण आता पक्की खात्री झाली कि हे हादरे भूकंपाचे नव्हते. हे सौभाग्यवतींच्या संतापाचे हादरे होते. माझ्या डोक्यात चक्र फिरू लागली. लक्षात आले कि तासाभरापूर्वी आपण शुभसंदेश पाठविला आहे. त्यावरून संताप झाला असावा. मग लक्षात आले कि त्या संदेशात गुढ कारण लपलेले होते. खरे ही होते ते. कारण कालच एक घटना घडली होती. माझी चूक नसताना सुध्दा
निव्वळ वाद टाळण्याकरिता मी सौ.ची माफी मागितली होती. इतक्या वेळात दुसरी डरकाळी कानी पडली आणि मी खाडकन भानावर आलो.

धावत बेडरूममध्ये शिरलो आणि रणरागिणी समोरच चवताळलेल्या सिंहिणी सारखी उभी आहे हे लक्षात येताच जागच्याजागी थबकलो. आणि “तेथेच उभे रहा.” हे शब्द विस्तवावरून भाजून हवेत उडत कानावर पडत आहेत असे वाटले.😭 शरीर घामेघाम झाले असल्याने मी हळूच खिशात हात घालून रुमाल काढला व तोंड पुसायला लागलो. पुढील आदेशाची वाट बघत. तेही खाली मान घालून. याचा मला खूप फायदा होतो. तिचा राग क्षणात ५०% उतरतो. मी सुरुवातीपासून हा कानमंत्र अंगिकारला असल्याने ती संयमाने वागते.( तुम्हाला वाटत असेल याला संयमाने वागणं म्हणतात. होय यालाच म्हणतात. एके दिवशी संयम सुटल्यावर मला काय भोगावे……. जाऊ दा न मित्रांनो उगाच सर्व उघड करायला नका न लावू.) हा कानमंत्र मला माझ्या सासूबाईंनी दिला होता. म्हणून मी त्यांना गुरूमाई म्हणतो. उरलेला राग थोडी त्यांची स्वतःची व त्यांच्या माहेरच्यांची स्तुती केल्यावर उतरतो. नाही, नेमकं हेच मला जमत नाही. आणि हिच गोष्ट तिने हेरून ठेवली आहे. म्हणून जेव्हा ती रागवली व मी माहेरच्यांची स्तूति केली कि तीची ट्युब पेटते व ती मनातल्या मनात हसते. मला हसल्याचे जाणवू न देता. हे तंत्र ह्या बायकांना कस काय जमतं काही ठाऊक नाही. पण ती मनात हसली कि मला कळते. तुम्ही म्हणत असाल! कस काय? हे गुपित आहे व ते मी कोणालाही सांगत नाही. तीन दशकं उगाच सोबत काढली का राव! माझी ट्युब पेटली कि आमच्या घरात लख्ख प्रकाश पडून घर इतकं प्रकाशित होऊन जाते कि तिला माझे व मला तिचे मन स्पष्ट दिसायला लागते. ते दोन्ही मन अतिशय पारदर्शी असतात. त्यात काही ही नसत प्रेमाशिवाय.🤔🤔😆😆

(20675)

👌💐👌💐👌💐👌💐👌💐👌💐👌💐👌

http://www.koshtirn.wordpress.com

💐👌💐👌💐👌💐👌💐👌💐👌💐👌💐

हास्य विनोद…☺

नवरा -:नविन वर्ष सुरू होणार आहे, सांग तुला काय गिफ्ट देऊ ?

बायको -:अस काही तरी द्या जे पुर्ण वर्षभर चालेल ….

नवरा -:हे घे केलेंडर. हे पूर्ण वर्षभर चालेल. इतकंच काय यातून बरच ज्ञान पण मिळेल. भरपूर वाचन होईल दररोज. एका पानावर इतक आहे कि रोज ते पान वाचायचे.

😃😜😃😜😃😃😜😃😜😃😃😜😃😜😃

वीजनिर्मिती…(माझ्या कल्पना)

१) मेट्रो रेल्वेने सर्व डब्यांवर सोलर पेनल बसवून वीज निर्मिती करावी. ही तयार झालेली वीज ट्रेन मधील बेटरीत साठवावी. पण जास्त वीज साठवणे शक्य होण्यासाठी मोठ्या बेटर्या गाडीत ठेवण्यापेक्षा स्टेशनवर ट्रेक खाली ठेवलेल्या मोठ्या बेटरीत जेव्हा गाडी थांबेल तेव्हा ही वीज ट्रांसफर व्हावी. ह्या वीजेचा वापर गरजेनुसार स्टेशनमधे व्हावा किंवा ग्रिडला पुरवठा करावा.

२) तसेच प्रत्येक स्टेशनच्या छतावर सोलर पेनल बसवून वीज निर्मिती करावी. वरील वीजेचा वापर करून गरजेनुसार ही वीज वापरावी किंवा ग्रिडला पुरविण्यात यावी.

३) रेल्वे ट्रॅक हे पुलावरून असेल तर ट्रॅक वगळून उर्वरित जागेवर सोलर पेनल बसवून वीज निर्मिती केली तर! किती मोठी जागा वीजनिर्मिती साठी उपलब्ध होईल.

४) किंवा डब्यांच्या वर संपूर्ण लांबीत सोलर पेनलचे छत टाकले तर. पूर्णपणे सुरक्षित ही राहील व अडथळा ही येणार नाही. अर्थात जर मेट्रो साठी वीजपुरवठा ओवरहेड लाईनने घेत नसले तर.

मागे वाचण्यात आले होते कि एक संपूर्ण स्टेशन सोलर वीजेवर चालते.

एक नवीन ट्रेन ही काढली आहे म्हणे जी सोलरवर वीज तयार करून स्वतः वापरते.

मला वाटते जेथे मोकळी जागा आहे तेथे सोलर पेनल बसवले तर खूप वीजनिर्मिती होऊ शकते.

अर्थात हे माझे मत आहे.

(20674)

🚃🚋🚝🚄🚅🚃🚋🚝🚄🚅🚃🚋🚝🚄🚅

आपले जीवन जितके कठिण असते तितकेच आपण शक्तिवान बनतो, आपण जितके शक्तिवान होत जातो तितकेच आपले आयुष्य सोपे होत जाते.

💐💐शुभ सकाळ💐💐

🚃🚋🚝🚄🚅🚃🚋🚝🚄🚅🚃🚋🚝🚄🚅
http://www.ownpoems.wordpress.com

🚃🚋🚝🚄🚅🚃🚋🚝🚄🚅🚃🚋🚝🚄🚅

विशिष्ट बातमी

🚃🚋🚝🚄🚅🚃🚋🚝🚄🚅🚃🚋🚝🚄🚅

ह्रदयस्पर्शी….

व्हाट्सएपच्या माध्यमातून प्राप्त पोस्ट. जशी च्या तशी सादर.

एक अतिशय सुरेख वाचनात आलेली कथा :

मला संतोष पवार भेटला तेव्हा मी त्याला विचारले “आता तुझ्यासोबत हे कोण पाहुणे आहेत ?”
तो म्हणाला,” हे माझे आईवडील आहेत. ”
मला खुप आश्चर्य वाटले. मी त्याला लगेच म्हणालो,” मागच्या वेळी तर वेगळे होते. हे तर दुसरेच कोणीतरी आहेत. हे कसं काय ?”
तर तो मला म्हणाला,” आपण हाॅटेलमध्ये बसून बोलुयात. ”
आम्ही जवळच असलेल्या चहाच्या टपरीवर गेलो. तेथे बाकावर बसलो. तो मला सांगू लागला.
” माझे आई वडील लहानपणीच वारले. माझ्या काकाकाकूंनीच मला वाढवले. नोकरी लगेच मिळाली आणि छोकरीही. कारण माझे वर्गातील एका मुलीवर प्रेम होते. मला नोकरी लागताच मी माझ्या काकांना या प्रेमाबद्दल सांगितले. त्यांनी होकार तर दिलाच शिवाय ते माझ्यासोबत मागणी घालायला तिच्या घरीसुध्दा आले. लग्न नोंदणी पध्दतीने झाले आणि माझी बदली नागपूराहून थेट मुंबई ला झाली. आमच्या कंपनी ने मला रहायला विरारला बैठे घर दिले. तेथे सर्व सुखसोयी होत्या पण मी नोकरीला जाताच घरी बायको कंटाळुन जायची.
मला ती नेहमी म्हणायची “सासूसासरे असते तर बरे झाले असते. त्यांची घरात थोडी मदतही झाली असती आणि मुलांना छान संस्कार मिळाले असते.”
एकदा आम्ही बागेत सगळे फिरायला गेलो होतो. तेथे एक आजी आजोबा उदास बसलेले दिसले. मी विचारले, ” काय काका, काही त्रास होतो आहे का ? मी काही मदत करु शकतो का ?”
तर ते म्हणाले,” बाळा, आम्हा दोघांना एकटेपणा खातो आहे रे. आयुष्य गेलं स्वप्ने रंगवण्यात. आता काम होत नाही. लगेच थकवा येतो. पण काम करण्याशिवाय पर्यायही नाही. ”
मी म्हणालो,” मुले सांभाळत नाहीत ?”
त्यावर ते म्हणाले, ” मुलगा सून अमेरिकेतच असतात. ”
आणि दोघांनी त्यांची तोंडे बाजूला वळवली आणि डोळ्यांना रुमाल लावला.
मी काय समजायचे ते समजलो. आणि म्हणालो,” आमच्याकडे येता का आठ दिवस रहायला ? तेवढाच हवाबदलही होईल आणि या दोन नातवंडात वेळही जाईल. ”
तर ते म्हणाले,” बाळा तुला कशाला आमचा त्रास ? अरे नेहमी इथेच भेटु आपण सगळे रविवारचे. ”
आणि मग दर रविवारी आमची त्यांची भेट होऊ लागली.

माझ्या मनात होतं की बायकोला विचारावे की या दोघांना आपल्याच घरी ठेवुया का ? पण एकदा तीच मला म्हणाली,” काही बोलायचे होते तुमच्याशी.”
मी म्हणालो,” बोल ना काय बोलायचे आहे ते.”
तर ती म्हणाली,” रविवारी आपण बागेत त्या आजीआजोबांना भेटतो ना, त्यांना आपल्या घरीच आणुया का ? म्हणजे मला असं वाटतंय की आपल्या मुलांनाही त्यांच्या भेटीची उत्सुकता असते आणि दोघेही आपल्या मुलांबरोबर किती आनंदात असतात ना !!”
मला तिचे म्हणणे पटत होते पण कंपनीने दिलेल्या घरात यांना कसे ठेवायचे ?

आणि आम्ही दोघांनी एक निर्णय घेतला. या दोघांना दत्तक घ्यायचा. कागदोपत्री दत्तक घेतले व कंपनीला ते दत्तक पेपर्स दाखवले. कंपनी मालकाने माझा सत्कार केला आणि माझा पगार त्यांनी दिडपट केला.
आजीआजोबांना एक खोली दिली.

त्यांचे नाव श्री सुहास कळसकर व सौ सुहासिनी कळसकर अशी आहेत. त्यांचे टेलरिंगचे दुकान होते. त्यांना एक मुलगा झाल्यावर त्यांनी कुटुंबनियोजन केले व याच मुलाला खुप शिकवायचे ठरवले. मुलाला इंजिनियर केले व पुढील शिक्षणासाठी अमेरिकेत पाठवले. एमबीए करताना तेथील एका मुलीच्या प्रेमात पडला व परस्पर लग्न करुन मोकळा झाला. सूनेला एकदा दाखवायला आणलं होते. नंतर दर तीनचार महिन्यांनी पैसे पाठवायचा. नंतर नंतर सहा महिन्यांनी पैसे येऊ लागले. एकदा तो भारतात आला होता. म्हणाला तुम्ही दोघे तिकडेच रहायला चला. ही तयार नव्हती पण नंतर खुप दिवसांनी तयार झाली पण खुप उशीर झाला होता. नंतर पैसे यायचेही बंद झाले. पत्रव्यवहार केला तर कळले तो दुसरीकडे वेगळ्या शहरात राहतो. आणि त्याला फोन केला तर त्याने त्याची नोकरी गेल्याचे सांगितले. बायकोच त्याला सांभाळते. सातआठ वर्षात फक्त फोनवर बोलतो. त्याच्या मित्राने सांगितले,’त्याची नोकरी वगैरे काही गेली नव्हती उलट बढती मिळाली होती. एक बंगला व गाडी आहे.

आपलेच मुल आहे म्हणून माफ केले आणि नव्या जीवनाला सुरुवात केली.

कळसकर दांपत्याला दत्तक घेतल्यावर आम्हाला जोशी दांपत्य भेटले. त्यांची कथा वेगळीच. त्यांना मुलच नव्हते आणि ते अतिशय गोड बोलणे व संस्कारी जोडी होती. मग त्यांनाही आमच्या घरात सामील करुन घेतले. ते आनंदाने आमच्यात राहतात. ते जोशी काका म्हणजे आत्ता माझ्याबरोबर आहेत ते. त्यांना भाजी आणायची खुप आवड. जोशी काकू स्वयंपाक खुप छान करतात. चोघी मिळुन स्वयंपाक घर सांभाळतात आणि आता तर माझी मुलगीही त्यांच्या हाताखाली स्वयंपाक शिकते आहे.

मधल्या काळात आणखी एक जोडी आमच्यात आली. कांबळे काकाकाकू. त्यांचा तरुण मुलगा अपघातात ठार झाला. ते आमच्यात आले आणि त्यांनाही मी दत्तक घेतले. आता मला तीन आईवडील आहेत. कांबळे काकाकाकू नोकरी करत होते. त्यांना पेंशन आहे. त्यां दोघांनी त्यांच्याकडील पीएफचे तीस लाख आम्हाला दिले मग त्यात माझे सेव्ह केलेले टाकले. बायकोने तिचे दागिने विकून आम्ही एक मोकळी जागा घेऊन त्यावर एक बैठे मोठे घर बांधले.

बंगल्याप्रमाणे पुढे बाग केली आहे. कांबळे काका त्यात रमतात.
जोशी काका पुजेचे पाहतात व भाजीही आणून देतात.

माझा मुलगा आता काॅलेजमध्ये आहे. मुलीने फॅशन डिझाईनिंगचा कोर्स केला म्हणून तिने बुटीक टाकले त्यात कळसकर काका सुध्दा तिला मदत करतात.

तु तुझ्या फॅमिलीला घेऊन ये ना आमच्या घरी रहायला. पहा घर कसे आनंदाने भरुन वहात असते. आमच्या हातातील चहा केव्हाच संपला होता. मी चहाचे पैसे देत होतो तर चहावाल्याने घेतलेच नाहीत. म्हणाला,” साहेबांकडुन पैसे घेतले तर मला पाप लागेल .माझ्या मुलांच्या शिक्षणाचा सर्व खर्च तेच करतात. किमान फुल ना फुलाची पाकळी उपकार थोडे परतफेड तरी करु द्यात हो. ” असं म्हणताना त्याचे डोळे ओले झाले होते.

संतोष पवार शाळेत खुप अबोल असायचा. आज कळले की आईवडिलांची किंमत फक्त त्यालाच कळाली होती. म्हणूनच तर त्याने तीन आईवडील दत्तक घेतले होते. लहानपणीच्या आईवडिलांची भरपाई करत समाजालाही त्याने एक मोठी शिकवण दिली. कशाला पाहिजेत वृध्दाश्रम ? ज्यांना शक्य आहे त्यांनी एक एक आजीआजोबा दत्तक घ्यायचे आणि समाजाप्रती आपले कर्तव्य पार पाडायचे हीच तर खरी आधुनिक जगाची उभारणी झाली म्हणता येईल.

मी असा विचार करत करतच घरी आलो आणि बायकोला सगळे सांगितले. ती म्हणाली पुढच्या आठवड्यात आपण सगळेच जण जाऊयात. भरपूर गिफ्ट घेऊन जाऊ.

_ अनुज कुलकर्णी, कांदिवली

(20673)

💐💐💐💐💐💐💐💐💐💐💐💐💐💐💐

जीवन जगण्याची कला
त्यांनाच माहित असते
जे स्वतःसोबत दुसऱ्याच्याही
आनंदाचा विचार करतात

😘❣शुभ सकाळ❣😘

💐💐💐💐💐💐💐💐💐💐💐💐💐💐💐

http://www.koshtirn.wordpress.com

👍👌👍👌👍👌👍👌👍👌👌👍👌👍👌

हातात हात…..(सहज विनोद)

मी, काल बसल्या बसल्या मोबाईलवर व्हाट्सएपच्या पोस्ट वाचत होतो. एक पोस्ट खूप आवडली. बायकोला वाचून शेअर करावी असे मनाला जस्ट चाटून सॉरी सॉरी वाटून गेले. तिला आपल हे व्हाट्सएप बिट्सएफ अजिबात आवडत नाही. खर म्हणजे तिला स्मॉर्टफोनच आवडत नाही. पण नाईलाजाने तिला मी हातात घेतलेला फोन झेलावा लागतो. तसं मी फोन हातात घेतला कि ती चिडते, नाही तर तोंड दुसरीकडे करून घेते किंवा तिसरा पर्याय म्हणजे मोबाईल हिसकावून फेकून फोडते. नाही पण हा तिसरा पर्याय फक्त माझ्या मनात आहे बर का! अजून तरी तिने तसे केलेले नाही व करणार ही नाही याची मला हजार टक्के खात्री आहे. कारण फोन दहा हजाराचा आहे. पण हे मॉडेल बंद होऊन दोन वर्षे तरी झाली असावी. पण तिला हे माहित नाही व मी अशा गोष्टी माहिती ही करून देत नाही. उगाच अंगलट यायचे.

मी हे केस उन्हात बसून पांढरे केलेले नसल्याने व तुमचा सर्वांचा घनिष्टतम (यापेक्षा मोठा शब्द सूचत नसल्याने) मित्र असल्याने एक कानमंत्र सांगतो मित्रांनो, आपल्या कडील सामान्य ज्ञान हे योग्य ठिकाणीच वापरावे. त्यासाठी मित्र मंडळी सर्वात योग्य ठिकाण आहे घर नव्हे. असो, खूप विषयांतर झालं.

हो, ती पोस्ट तिला कशी ऐकवायची? हा विचार मी करीत होतो. मी विचार केला कि थोडं जोरात पण तोंडातल्या तोंडात बोलून वाचावे. (हसू नका बरे ) म्हणजे तिच्या कानावर जाईल. मी पुटपुटलो.

” हातात हात घेतला तर मैत्री होते..”

आणि आश्चर्य म्हणजे तिच्या कानावर माझे बोल पडले सुद्धा. इतर वेळी ती दुसर्या खोलीत असते तेव्हा मी ओरडून काही सांगितले तरी ऐकायला जात नाही तिला. काय करणार बरोबर त्याच वेळी वारे विरुद्ध दिशेने वाहतात म्हणून आवाज ऐकायला येत नाही. असे ती मला सतत ऐकवत असते.😆🤣

पण आज मी पुटपुटत असून सुद्धा काय आश्चर्य माझा आवाज पोहोचला! लगेच प्रतिक्रिया आली सुद्धा.

“काय कोणाचा हात हातात घेताय या वयात?” थोडे रागावूनच उच्चारली ती.

मी काय बोलणार.

“अग, आज नेमके वारे तुझ्या दिशेने वाहत आहेत नाही.”

“हो न, बघा. तुम्ही नुसते पुटपुटलात आणि तुमचे ते गोड स्वर माझ्या कानात येऊन अलगद पडले बघा.”

तीचे ते खोचक बोलणे मी न ऐकल्या सारखे केले व पुढे वाचन सुरू ठेवले.

“दोन्ही हात जोडले तर भक्ति होते..”

“जळलं मेलं, कधी हात जोडतात का देवासमोर? देवळात कधी जात नाही व घरात ही देवाच्या कधी पाया पडत नाहीत.”

तीव्र भावना उमटत होत्या. मला पश्चाताप होत होता. उगाच संदेश वाचायला घेतला. बर आता वाचणे बंद केले तरी चालणार नाही. पूर्ण केल्या वाचून पर्याय नाही आता.म्हणून मी माझी प्रतिक्रिया उमटवली.

“अहो, काही तरी काय बोलत आहात? गणपती मीच बसवतो न दरवर्षी?”

“वा वा वा.👏🏻👏🏻👏🏻 (तीन वेळा टाळ्या वाजल्या ? वाजल्या काय हातावर हात आपटले हो. ते ही पूर्ण जोमाने.) वर्षांतून एकवेळा.”

“आणि ते गुढी पाडव्याला…..” माझे वाक्य संपायच्या आंतच त्यांची प्रतिक्रिया उमटली.

“अरे हो मी विसरलेच.🤔🤔 गुढी उभारली म्हणजे पूजा केली??? ठिक आहे. सांगा कोणता झंडा लावू.🏳तुमच्या साठी.” उपरोधानेच बोलली ती.

मी दुर्लक्ष केलं.व पुढे पटपट वाचन सुरू ठेवलं.

“हातावर हात आपटला तर टाळी वाजते..”

“कुणाला हात दिला तर मदत होते..”

मधेच ती पुन्हा, “हे बघा, काही कुणाला मदत बिदत द्यायची नाही. माझे भाऊ येतात बिचारे त्यांना साधा चहा पाजायला सुद्धा हॉटेलमध्ये नेत नाहीत तुम्ही. एरव्ही जातात पण तो आला कि ‘घरचाच चहा पितो मी. मला बाहेरचा आवडत नाही.’ असे सांगून बोळवण करतात बिचार्याची. तो ही बिचारा ऐकून घेतो. साधाभोळा आहे तो.”

“अग, तो आला होता न तेव्हा नेमकं ते हॉटेल बंद होतं.” मी तिची नजर चुकवत बोललो. कारण मला काही केल्या खोटं बोलता येत नाही हो. खूप प्रयत्न केले पण विफल झालो. परिक्षेत नेहमी शेवटून पहिला येवून पास होत होतो. पण आयुष्याच्या परीक्षेत मी सपसेल नापास झालो.

“काही कारणं सांगू नका मला. मला सर्व माहिती आहे.” इति सौ.

मी पुन्हा वाचन सुरू केले.

“कुणाला हात दाखवला तर धमकी होते..”

“अरे हो. मला आठवले, माझा भाऊ आला होता तेव्हा तुम्ही त्याला हात दाखवला होता. मला सांगितले होते त्याने. म्हणजे तुम्ही त्याला धमकी दिली होती का? 🤛 बाप रे. लावा माझ्या भावाला फोन,📱सांगतेच मी त्याला.”

“अग, काही तरी काय बडबडत आहेस. त्याला मी भविष्य सांगण्यासाठी हात दाखवला होता.”

आता पुढे वाचावे कि नाही!हा प्रश्न मला पडला. तरी ही हाती घेतलेले काम पूर्ण करावे हे कोणीतरी सांगून गेले आहे. म्हणून मी पुढे भराभरा वाचायला सुरू केली. काही ही झालं तरी मधे थांबायचं नाही ही गांठ पक्की बांधून घेतली आणि बुलेट ट्रेनच्या गतीने वाचायला लागलो.

“हात वर केले तर असहाय्यता दिसते..”

“हाता वर हात ठेवले तर निष्क्रियता दिसते..”

“हात पुढे केले तर मदत होते..हात पसरले तर मागणी दिसते..”

“हाताचे महत्व इतक की अनेक हात पुढे आले तर अशक्य ते शक्य होते.”

वाचन झालं आणि एक मोठ्ठा सुस्कारा सोडला. पटकन उठलो आणि चप्पल घालून बाहेर पडलो. ती काय सांगते आहे हे ऐकायच्या आंत. उगाच काही तरी काम मागे लावले तर🙏🙏🙏🙏

(20672)

🌻🌻🌻🌻🌻🌻🌻🌻🌻🌻🌻🌻🌻🌻🌻

.🌹 शुभ सकाळ🌹

चांगला स्वभाव गणितातल्या शून्यासारखा असतो, ज्याच्या सोबत असतो त्याची किंमत नेहमीच जास्त असते.

🌻🌻🌻🌻🌻🌻🌻🌻🌻🌻🌻🌻🌻🌻🌻
http://www.rnk1.wordpress.com

🌻🌻🌻🌻🌻🌻🌻🌻🌻🌻🌻🌻🌻🌻🌻

शीतलता

नवरा बायको चे नाते कसे असते. “तुझं माझं जमेना, तुझ्या वाचून करमेना!” खरोखर ही नवरा बायको ची जोडी स्वर्गातून तयार होऊन येते. शेवट पर्यंत सोबत असते ती बायकोची नवर्याला किंवा नवर्याची बायकोला. दुसरी कोणाचीही खात्री नसते. हे दोघे किती ही भांडले तरी सोबत सोडत नाहीत.🐿🐿

आज बायकोने माझी फिरकी घायचे ठरवले. तिने खालील संदेश माझ्या मोबाईलवर पाठविला. नेमका मी व्हाट्सएप चाळत होतो. मला समजले कि बायकोने काही तरी पाठवले आहे. मी बघितले. तर हा संदेश-🌼

“नाती आणि बर्फाचे गोळेे एक सारखेच असतात.
ज्यांना बनवणं सोप पण टिकवणं खूप अवघड असतं.
दोघांना वाचवण्यासाठी फक्त एकच उपाय.
कायम शीतलता ठेवा !”
🌹 शुभसकाळ 🌹

मी “काय छान संदेश पाठवला आहे ग तू! काय विचार आहेत तुझे. अप्रतिम, छान.”🐿🐿

मी स्तूति केल्याने तिची छाती फुगली. माझ्या लक्षात आले कि स्वारी आता सातव्या अस्मानात गेली आहे.

मी पुढे बोलायला तोंड उघडले होते नव्हते तोच ती उदगारली, “बस पुरे.”🤫

“अग पण.”

आता तिने हातानेच संदेश दिला.👊 “थांबा.”✋

मी ही थांबलो. काही पर्याय नव्हता.

पण ती पुढे म्हणाली. “तो संदेश तुमच्या साठीच आहे. नाती जपा जरा. उठ सुट काही तरी बोलत असतात. जरा शीतलता आणा स्वभावात.” बस मलाच उलटा डोज पाजून बाईसाहेब उठून निघून गेल्या.🏃🏽‍♀🏃🏽‍♀🏃🏽‍♀.

(20670)

🍁🍁🍁🍁🍁🍁🍁🍁🍁🍁🍁🍁

💐💐शुभप्रभात !!💐💐

या जगात सगळ्या गोष्टी सापडतात, पण स्वतःची चुक कधीच सापडत नाही. अणि ज्या दिवाशी ती सापडेल त्या दिवसा पासून आयुष्य बदलून जाईल

🍁🍁🍁🍁🍁🍁🍁🍁🍁🍁🍁🍁

http://www.rnk1.wordpress.com

💐💐💐💐💐💐💐💐💐💐💐💐💐💐💐

विशिष्ट बातमी

💐💐💐💐💐💐💐💐💐💐💐💐💐💐💐

माणसे….

“परिस्थिती”प्रमाणे “बदलणारी माणसे” सांभाळण्यापेक्षा;
परिस्थिती “बदलविणारी” माणसे सांभाळा ………
आयुष्यात कधीही अपयश “अनुभवायला” मिळणार नाही

🙏🙏शुभ सकाळ🙏🙏

मित्रांनो, किती छान शब्दबद्ध संदेश आहे न हा! खरच जगात अशी माणसे असतात जी तुमच्या परिस्थिती नुसार बदलतात. अगदी जवळची सुद्धा. जवळची कशाला सगी सुद्धा बदलतात. तुम्हाला चांगले दिवस असले कि ते जवळ येतात. जशी तुमची परिस्थिती बिगडली किंवा कामाधंद्यात काही अडचण आली किंवा आजारपण आलं कि ती अंतर ठेवायला लागतात. उगाच अंगलट येईल आपल्या. त्यापेक्षा थोडे अंतर ठेवून राहिलेले बरे. असे त्यांचे विचार असतात.

काही माणसे तर अशी ही असतात कि त्यांची स्वतः ची परिस्थिती बदलली कि ते अंतर ठेवायला सुरुवात करतात. जशे त्यांना काही अडचण आली कि तुम्हाला त्रास कशाला द्यावा म्हणून ते तुमच्या पासून लांब जातात. किंवा तुम्हाला कशाला त्रास म्हणून आजारपणा विषयी सांगत नाही. मदतीला बोलवत नाही. अशा ठिकाणी आपण स्वतः हून मदतीला गेलेले कधी ही चांगले.

पण माझ्या मते पहिल्या प्रकारच्या माणसांपेक्षा कधीही दुसर्या प्रकारची माणसे चांगली असतात.

आणि तिसर्या प्रकारची माणसे तर वेगळीच असतात.

ती माणसे परिस्थिती बदलवतात. ती तर भारीच असतात. अशी माणसे कधी ही तुम्हाला सोडून जाणार नाहीत. आणि तुम्ही ही त्यांना सोडू नका.

(19667.)

💐💐💐💐💐💐💐💐💐💐💐💐💐💐💐

भारतीय ग्रँडमास्टर कोनेरू हंपी ही मास्कोतील स्पर्धेत जगज्जेती ठरल्याबद्दल तीचे मनःपूर्वक हार्दिक अभिनंदन

फोटो सौजन्य:सकाळ पेपर

💐💐💐💐💐💐💐💐💐💐💐

http://www.rnk1.wordpress.com

💐💐💐💐💐💐💐💐💐💐💐

स्वप्नात पाहिले मी….

स्वप्नात पाहिले मी….😔

तुझ्या केसांची ती सुंदर लट

त्यामधे मळलेले ते सुंदर फुल🌻🌼

मळलेले असले तरी ते

सुंदर व सुवासिक फुल🌻🌼

आकर्षित करून घेत होते

दुरुनच माझ्या मनाला

मोहित करून घेत होते

अचानक रवि उदयाची🌞

चाहूल लागून जाग आली🌞

आणि स्वप्न भंग पावले.

कवि: रविंद्र “रवी ” कोष्टी

(19666)

🌼🌼🌼🌼🌼🌼🌼🌼🌼🌼🌼🌼🌼🌼🌼

🌻🌻 शुभ सकाळ 🌻🌻

*आयुष्यातल्या असंख्य समस्यांची,फक्त दोनच कारणं असतात एकतर आपण विचार न करता कृती करतो,किंवा कृती करण्याऐवजी,फक्त विचारच करत बसतो…………..!!!*

🌼🌼🌼🌼🌼🌼🌼🌼🌼🌼🌼🌼🌼🌼🌼

http://www.manachyakavita.wordpress.com

🌼🌼🌼🌼🌼🌼🌼🌼🌼🌼🌼🌼🌼🌼🌼