प्रहरी स्वप्न

मित्रांनो, मागच्या काही काळापासून मन असे खिन्न होऊन गेले आहे. सकाळ झाल्यापासून चूकून झोप लागलीच तर तोपर्यंत कानावर, डोळ्यावर सॉरी डोळ्यासमोर, टिव्हीवर एक सारख्या त्याच त्या नकारात्मक बातम्या ऐकू येत आहेत. आणि जे काही थोडा वेळ लागलेल्या झोपेत सुद्धा तेच तेच नकारात्मक स्वप्न दिसत आहेत. मला एक कळत नाही, एरव्ही टिव्हीवर बर्याच सकारात्मक बातम्या येत असायच्या. इतर आजारांसारख्या त्याही अचानक कोठे गायब झाल्या असाव्या बर!!

दोन तीन दिवसांपासून बातम्या बघायची वेळ ठरवून दिली. अर्थात स्वतः साठी. सकाळी एकदा पाच मिनिटे व संध्याकाळी पाच मिनिटे. जस्ट बघून सोडून देणे. तुम्हाला काय सांगू मित्रांनो अक्षरशः विचार बदलले. अंगात सकारात्मक ऊर्जा एकवटल्या सारखे वाटले. नवऱ्याला कशी बायको दिवसभर म्हणते ‘तुम्हाला काही कळत नाही.’ आणि हळूहळू नवरोबाला जाणवायला लागते कि त्याला खरच काही कळेनासे झाले आहे. तस असते बघा. सतत ज्या गोष्टीचा डोक्यावर आघात होत असतो न तसेच होत राहते.

ते जाऊ दे. मी आपले एक उदाहरण दिले. पण माझ्या मनावर जो सकारात्मक परिणाम झाला. त्याने रात्री अर्थात तिसऱ्या प्रहरी म्हणजे सकाळी ३-४ दरम्यान एक अतिशय सकारात्मक स्वप्न पाहिले राव. अगदी सकाळ पर्यंत सुरू होते ते स्वप्न. आणि जेव्हा जाग आली तेव्हा ताजेतवाने वाटले. एकदम जग जिंकल्या सारखे. आणि हो असे म्हणतात कि सकाळी सकाळी पाहिलेली स्वप्नं खरी होतात. होतात नव्हे होणारच.

होय मित्रांनो, असेच स्वप्न पाहिले मी. मी पाहिले ते या संक्रमण काळातून बाहेर पडलेले, निसर्गाने वेढलेले सुंदर जग. प्रत्येक मनुष्य सुहास्य वदन घेऊन पहुडत होता. छान से गीत गुनगुनत होता. प्रत्येक जण नकारात्मकतेतून निघून बाहेर पडला होता. आता सकारात्मकतेत विचरण करित होता. एक दुसऱ्या च्या मदतीला धावून जात होता. नवीन जग निर्माण करण्यासाठी धडपडत होता. इतके दिवस वातावरणात पसरलेली नकारात्मकता नाहीसी होऊन तिची जागा सकारात्मकतेने पूर्णपणे व्यापलेली होती. लहान मुलांच्या खेळण्याचा ओरडण्याचा आवाज ऐकून मन प्रसन्न झाले होते. एका मोठ्या अंतराळानंतर ऐकायला आला होता हा सुमधुर कलरव. झाडांवर पक्षांची किलबिल ऐकून असे वाटत होते या पक्षांना बर कोणी लॉकडाऊन मध्ये धाडले असावे.

असे हे माझे सकाळच्या प्रहरी पडलेले सुंदर स्वप्न लवकरच खरे होईलच. अशी ईश्वर चरणी प्रार्थना करू या.🙏🙏🙏

(10120769)

💐💐💐💐💐💐💐💐💐💐💐💐💐💐💐

“शांत व प्रसन्न मन” हे शेवटचे असे हत्यार आहे की, जे जीवनातील “कोणत्याही प्रकारच्या आव्हानांना” सामोरे जाण्यास सज्ज असते.

🌺शुभ सकाळ🌺

💐💐💐💐💐💐💐💐💐💐💐💐💐💐💐

http://www.koshtirn.wordpress.com

💐💐💐💐💐💐💐💐💐💐💐💐💐💐💐

माघार कोणी घ्यावी?

नेहमीप्रमाणे व घरोघरी नवरा बायको ची जशी भांडणं होतात तशीच अगदी तशीच आमच्या घरी ही होतच असतात. आम्ही काही मंगळावरून आलेलो नाही मित्रांनो. दिवसातून दोन तीनदा, नाही नाही दररोज, नाही हो दोन तीन दिवसातून छे. असा काही नियम नाही या भांडणांचा. कधीही, कोठेही, केव्हाही भांड्याला भांड न कळत आदळत असते. असेच वाद होतात, वाढतात आणि शेवटी मिटतात ही. मिटल्यावर एक दुसऱ्याला विचारतो आपला वाद कशावरून सुरू झाला होता बर? दोघांना ही माहिती नसते मुळ कारण काय होते ते. मग एक दुसऱ्याकडे बोट दाखवून तुझ्या मुळे झाला होता वाद असे पुन्हा सुरू होते. पूर्वी हे जीवनाचे अभिन्न अंग होते. आणि हळूहळू अंगवळणी पडत असे. हल्ली कसल अंग आणि अंगवळणी. असे वाद व्हायला लागल्याचे लक्षात आले कि आयुष्यात वादळ येते आणि दोघांच्या आयुष्याची शोकांतिका होते. जाऊ देत. आपल्या मुळ विषयाकडे वळू या परत.

दोघांमध्ये भांडण झाले तर माघार घ्यायची कुणी? हा फार गहन प्रश्न आहे.

काय आश्चर्य बघा राव. नेमकी याच विषयावरील एक पोस्ट मोबाईल मध्ये एका ग्रुपवर आली होती. आणि ती योग्य वेळी माझ्या समोर होती.

दोघांमध्ये भांडण झाले तर माघार घ्यायची कुणी? ज्याचे विचार बरोबर असतात त्याने माघार घ्यावी की ज्याचे विचार चुकीचे आहेत त्याने माघार घ्यावी? स्वामी विवेकानंदाना असा प्रश्न विचारण्यात आला. स्वामी विवेकानंद म्हणाले “चूक कोण,बरोबर कोण याला अजीबात महत्व नाही.ज्याला सुखी रहायचे आहे, त्याने या भांडणातून माघार घ्यावी.
स्वार्थ आणि मोठेपणा सोडला की,आनंद घेता येतो आणि देताही येतो. अपेक्षा, गैरसमज अहंकार, तुलना यामुळे आपली नाती बिघडू शकतात. असे होऊ नये म्हणून, विसरा अन् माफ करा हे तत्त्व केव्हाही चांगल.”

किती छान पोस्ट होती ती. लहानशी पण अर्थपूर्ण. माघार कोणी घ्यावी? अर्थात ज्याला सुखी राहायचे आहे त्याने माघार घ्यावी. किती छान संदेश आहे हा. पण याचे जास्त विश्लेषण केले तर असे लक्षात येईल कि घरोघरी भांडण झाल्यावर माघार नवर्याने का घ्यावी ? त्याला एकट्याला सुखी राहायचे असते का?

पत्नीला सुखी राहायचे नसते का? जर असते तर मग ती असा विचार करून माघार का बर घेत नाही? पुरुष बिचारा मनात म्हणतो, मी माघार घेतली नाही तर उद्या बायको मला घरात घेणार नाही. किंवा दार उघडणार नाही. म्हणून विसरा आणि माफ करा हे तत्व तो अवलंबितो.

कदाचित पत्नी ही असाच विचार करत असावी. ती ही म्हणत असेल मनात कि मी माघार का घ्यावी. ती माघार घेण्यास तयार होत असेल ही आणि नेमके त्याच क्षणी त्याच्या तोंडून शब्द बाहेर पडत असतील कि “बर माझेच चुकले!” आणि विषय संपला असे त्याला वाटते.

आणि नेमके उलटे होते. त्याला काही कळायच्या आणि बाईसाहेब, “तुम्ही माझेच चुकले असे का म्हणालात? तुम्हाला काय म्हणायचे आहे मी चुकले पण क्षमा तुम्ही मागताय.”

तीचा सुर पाहून तो दचकला आणि म्हणाला, “हे बघ प्रिये, वर स्वामीजी काय म्हणत आहेत चूक कोण,बरोबर कोण याला अजीबात महत्व नाही.ज्याला सुखी रहायचे आहे, त्याने या भांडणातून माघार घ्यावी. बरोबर आहे कि नाही.

बरोबर आहे.

मग उगाच एक दुसऱ्या च्या चुका काढण्यापेक्षा मला एक मार्ग सूचत आहे. आपण त्याप्रमाणे करू या. चालेल?”

“बर ठिक आहे.”

“आपण अस करू, दोघे ही एकत्र म्हणू माझेच चुकले.”

स्वारी जाम खुश. “हो हो. चालेल.”

आम्ही ही जाम खुश झालो.

(8820756)
💐💐💐💐💐💐💐💐💐💐💐💐💐💐💐

माणसाचे अनुभव आणि कर्म हे दोन गुरू आहेत
कर्म लढायला शिकवतात तर अनुभव जिंकायला शिकवतात

🌷🙏शुभ सकाळ🙏🌷

💐💐💐💐💐💐💐💐💐💐💐💐💐💐💐

http://www.manachyakavita.wordpress.com

💐💐💐💐💐💐💐💐💐💐💐💐💐💐💐

हे क्षण ही निघून जातील !

मित्रांनो, संकटकाळी मनाला धीर देणारी व्हाट्सएपच्या माध्यमातून प्राप्त झालेली खालील पोस्ट मी आपणासाठी सादर करित आहे:-

हे क्षण ही निघून जातील !

एका राजाला जीवनाविषयी अपार कुतूहल होते. त्याच्या दरबारात येणाऱ्या प्रत्येक साधू , संत, फकिराला तो विचारत असे की मला एक असा छोटा मंत्र द्या की तो अगदी कुठल्याही क्षणाला मला उपयोगी पडेल व मला कायम आनंदी ठेवेल.

अखेर एका बौद्ध भिक्षुने त्याला एक अंगठी दिली व सांगितले की यातील डबीत एका कागदावर मंत्र लिहिलेला आहे, पण जेव्हा जीवन-मरण असा प्रश्न तुझ्यापुढे उभा राहील तेव्हाच डबी उघड, तेव्हाच मंत्र कामाला येईल.
बरीच वर्षे शांत गेल्यावर राजाचे दिवस फिरले. राज्यात बंडाळी झाली व त्याच्याच दुष्ट व कपटी प्रधानाने त्याला तुरुंगात टाकले. पहाटेला फाशी द्यायचे ठरले.
विश्वासू सेवकाने राजाला रात्री सोडवून, एक घोडा बरोबर दिला. मजल दरमजल करीत राजा सीमेपासून दूर पळाला.
हे समजल्यावर प्रधानाने सैनिकांची तुकडी राजाच्या मागावर पाठवली. राजा एका डोंगराच्या शिखरापर्यंत पोहोचला. पुढे दरी होती. घोड्याला चरायला सोडून, मोठ्या खडकाआड लपला. त्याला वाटले आता थोड्या वेळात सैनिक गाठणार व आपण मरणार. त्या क्षणी त्याला त्या अंगठीची आठवण आली अन् ती त्याने उघडली. त्यात एकच वाक्य लिहिले होते,

This too shall pass”
म्हणजे
हाही क्षण निघून जाईल”

केवळ ते वाक्य वाचून राजाचे मन शांत झाले. आश्चर्य घडले, सैनिक तेथपर्यंत पोहचले. त्यांना वाटले फक्त घोडा दिसतोय म्हणजे राजा दरीत पडून मेला असे समजून ते परतले.
राजाने शेजारच्या राज्याची मदत घेऊन काही दिवसांत आपले राज्य परत मिळवले. विश्वासघातकी प्रधानाचा शिरच्छेद केला.
विजयाचा जंगी समारंभ चालू असताना नवीन प्रधानाने पाहिले की, महाराज कुठेही अति-उत्साहित न होता शांत मुद्रेने सिंहासनावर विराजमान आहेत. त्याने अदबीने विचारले,
‘महाराज, आपल्या आयुष्यात एवढ्या भयानक घडामोडी घडल्या व त्यातून आपण सहीसलामत बाहेर पडला, तेव्हा आपण आज आनंदाने ओसंडून जायला हवे’.
राजा म्हणाला, नाही, *आता मला बुद्धाचा अनित्यता वादाचा अर्थ व सामर्थ्य कळले आहे. “जगात कुठलीही गोष्ट कायमची टिकून राहत नाही. परिवर्तन जगाचा शाश्वत नियम आहे”. या जगात सुख ही राहात नाही, दुःख ही राहात नाही. हे मला आता समजलेले आहे. म्हणून “दुःखात खचू नये अन् सुखात नाचू नये.”

This too shall pass !
हे क्षणही निघून जातील.

ही बोधकथा आपल्याला जगायला शिकवेल. नुसतेच जगायला नव्हे तर प्रत्येक प्रसंगात मनाची शांती अबाधित ठेवण्याची, मन स्थिर ठेवण्याची गुरुकिल्ली आहे.
This too shall pass !
हे क्षणही निघून जातील.

(7820746)

💐💐💐💐💐💐💐💐💐💐💐💐💐💐💐💐

तन स्वस्थ तर मन स्वस्थ आणि मन स्वस्थ तर सर्व सुखी

💐💐शुभ सकाळ💐💐

💐💐💐💐💐💐💐💐💐💐💐💐💐💐💐💐

http://www.koshtirn.wordpress.com

💐💐💐💐💐💐💐💐💐💐💐💐💐💐💐💐

कौतुकास्पद……

माझा बालपणी चा एक जिवलग मित्र. नाव विजयकुमार शाह. आम्ही शाळेपासून सोबत शिकत होतो. दोन्ही एकाच तुकडीत होतो. एकत्र अकरावी झालो. इंजिनिअरिंग सुद्धा एकाच कॉलेज मधून केले. नौकरी मात्र वेगळी झाली.

त्या मित्राच्या मुलाचे कौतुक करावे तितके कमीच पडेल. त्याचे नाव अपेक्षित शाह अमेरिकेत शिक्षण पूर्ण केले. नौकरी ही तिकडेच करत आहे, अमेरिकन कंपनी “एप्पल मधे. या वयात चार पेटेंट आपल्या नावावर करून ठेवले आहेत भाऊने.

नुकतेच त्या मुलाचे लग्न झाले. मी तब्येतीमुळे जाऊ शकलो नाही याचे फारच वाईट वाटतेय. पण हे लग्न अगदी अनोखेच झाले.

त्यांच्या समाजातील ३०० वर्षे जूनी एक परंपरा त्यांनी पूनर्जिवित केली. ती अशी कि नवरी मुलगी नवरदेवाला वरातीसाठी लागणारी घोडी स्वतः त्या घोडीवर बसून वाजतगाजत वरात काढून मुलाला लग्नासाठी तुम्ही माझ्या कडे वरात घेऊन या असे निमंत्रण देते. तदनंतर नवरदेव वरात घेऊन नवरीच्या घरी जातो.

याशिवाय पर्यावरण वाचवण्यासाठी मित्राने निमंत्रण पत्रिका हात रुमालावर छापली. कव्हर सुद्धा कापडी पिशवीच्या स्वरूपात होते. निमंत्रण पत्रिकेत एक स्लोगन छापले होते, “प्लास्टिक आणि कागदाचा वापर कमीतकमी करा आणि अधिकाधिक वृक्षारोपण करा.

इतकेच नव्हे तर मुलीच्या लग्नाच्या वेळी सुद्धा मित्राने कापडी पिशव्यांचा उपयोग केला होता.

आहे न कमाल. असे मित्र मिळण्यासाठी सुद्धा भाग्य लागते. तसे पाहिले तर लग्न सराय असेल तर जिकडेतिकडे वराती व लग्नाचे मांडव दिसतात. म्हणून ती काही बातमी होत नाही.

पण हे लग्न परिसरातील प्रत्येक वर्तमानपत्रात बातमीच्या रुपात झळकले. इतकेच नव्हे तर स्थानिक टिव्हीवर सुद्धा बातम्या झळकत राहिल्या.

असो. नव वरवधूंना अनेक आशिर्वाद.

( विशेष टिपः मी ही पोस्ट तयार करून त्या मित्राला पाठविली होती. कारण एखाद्या ची वैयक्तिक माहिती विनापरवाना लिहिण योग्य नाही. मित्राने त्यात नावे घालून दुरुस्त करून परत पाठविले. पत्रिकांचे फोटो ही पाठवले. पण मला ते योग्य न वाटल्याने मी पुन्हा त्याला विचारले. त्याने पुन्हा परवानगी दिल्यानंतर मी ही पोस्ट टाकली.)

(6920737)

💐💐💐💐💐💐💐💐💐💐💐💐💐💐💐

💥💥शुभ सकाळ💥💥

” स्पष्ट ” बोला पण असे बोला कि समोरच्याला ” कष्ट ” होणार नाही
अन् त्याचे आणि तुमचे नाते “नष्ट ” होणार नाही..”
प्रयत्न करा की कोणी आपल्यावर रुसु नये जिवलगाची सोबत कधी सुटु नये.
नाते मैत्रीचे असो की प्रेमाचे असे निभवा की त्याचे बंध आयुष्यभर तुटु नये.

💐💐💐💐💐💐💐💐💐💐💐💐💐💐💐

http://www.manachyakavita.wordpress.com

💐💐💐💐💐💐💐💐💐💐💐💐💐💐💐

बंब रंगांचा

मित्रांनो, कुठे आग लागली कि ती विझविण्यासाठी फायर ब्रिगेडच्या गाड्या टनटन घंटा वाजवत येतात. लहानपणी या गाड्यांना आग विझविणारे बंब असे म्हणत. अर्थात हा निव्वळ गावंढळपणा होता.

पुढे मी इंदूरला उच्च शिक्षणासाठी गेलो. तेथे होळीच्या दुसऱ्या दिवशी म्हणजे धुलीवंदनाच्या दिवशी सामूहिक रंगाचा कार्यक्रम होतो. तेथे मी पाहिले कि एक मोठ्ठा बंब ट्रक वर ठेवलेला रंगाने भरलेला आणि आठ दहा पंप रंग उधळण्यासाठी असत. संपूर्ण शहर रंगमय झालेलं असायचं. रंगांची उधळण करत हजारोच्या संख्येने लोकं मिरवणूक काढत. जिकडे तिकडे आनंदी आनंद असायचा.

लहानपणी पाणी तापविण्यासाठी हे बंब एक यंत्र म्हणून वापरल जात असे. विशेष म्हणजे लहान मोठे असे वेगवेगळ्या आकारात ते मिळत असत. आणखी एक विशेष कि ज्यांच्या कडे हा बंब असायचा तो श्रीमंत. म्हणजे श्रीमंतीची ही एक निशाणी होती. आज ही गावाकडे गेलो तर जून्या घरांमध्ये असे बंब रोज सकाळी अंगणात दिसतात.

साभार: गुगल

एकदम साधं असं हे गावठी यंत्र होतं. त्याची अंतर्गत रचना खालील रेखाचित्रात पहा.

साभार ः गुगल

एक साधी पाण्याची टाकी आहे. मध्यभागी एक उर्ध्व नलिका असून तिला खालून आग पेटवून तापविले जाते. वरतून धूर बाहेर पडतो. तापलेल्या नळीच्या अवतीभवती असलेले पाणी तापते. हाच सिद्धांत गिजर मध्ये वापरला आहे. आपले पूर्वज होते अतिशय हुशार बुद्धिमान.

लहानपणी धुलीवंदनाच्या दिवशी गुलाल खेळत असत. हे रंग खूप उशिरा आले. तीच गुलालाची होळी चांगली होती. खेळून घरी आलो. गरम पाण्याने आंघोळ केली कि झालो स्वच्छ. हे रंग चार चार दिवस निघत नाहीत. किती ही आंघोळ करा समाधानच होत नाही.

असो. सर्वांना होळी आणि धुलीवंदनाच्या खूप खूप हार्दिक शुभेच्छा.

(6820736)

💐💐💐💐💐💐💐💐💐💐💐💐💐💐💐

आयुष्य जगण्याचा एक छोटासा नियम आहे…..

रोज काहितरी नविन चांगले लक्षात ठेवा… आणि रोज काहितरी जुनं वाईट विसरा..!

🌱🌟शुभ सकाळ🌟🌱

💐💐💐💐💐💐💐💐💐💐💐💐💐💐💐

http://www.ownpoems.wordpress.com

💐💐💐💐💐💐💐💐💐💐💐💐💐💐💐

तू नारी……💐💐

रीना तू नारी आहेस

सर्व जगावर भारी आहेस

पिता, पुत्र, पति सर्वांना

तू अतिशय प्रिय आहेस.

(मोबाईल वर स्वहस्ते तयार केलेले स्केच)

गिर्यारोहण ही केले तू

अंतरिक्ष ही भ्रमण केले

सर्व मार्ग क्रमण केले तू

संरक्षण ही तू केले.

रीना तू फक्त तू आहेस

रीना तू नारी आहेस

सर्व जगावर भारी आहेस.

(6320731)

💐💐💐💐💐💐💐💐💐💐💐💐💐💐💐💐

💐💐💐💐💐💐💐💐💐💐💐💐💐💐💐💐

मी रिटायर्ड …

मित्रांनो,

प्रत्येक व्यक्ती जो जन्माला येतो तो म्हातारपणी रिटायर म्हणजे सेवानिवृत्त होतोच. फक्त म्हातारपणाचे वय वेगवेगळे असते. मात्र सरकारी नौकरीत असलेल्यांचे सेवानिवृत्तीचे वय ठरलेले असते. स्वेच्छानिवृत्ती हा विषय वेगळा आहे.

खाजगी नौकरीवाल्यांचे सुद्धा सेवानिवृत्तीचे वय ठरलेले असतेच. इतर क्षेत्रात जसे संगीत, गायन, कला, अभिनय, राजनीती, इ. क्षेत्रात विशिष्ट असे वय ठरलेले नसते. मनुष्य थकला व त्याला स्वतःला वाटले तेव्हा तो रिटायर होतो. मी पण रिटायर्ड व आता सिनिअर सिटिजन झालोय. आमचे सेवानिवृत्तीचे वय ५८ असून आता माझी ६१ ठी सुरू झाली आहे.😆🤣😆🤣

असेच एक व्यक्तिमत्त्व म्हणजे “अमिताभ बच्चन”

अफाट व्यक्तिमत्त्वाचा धनी असा हा मनुष्य आज सत्त्यात्तरी पार करून सुद्धा शांत बसून नाही आणि सेवानिवृत्त तर प्रश्नच उदभवत नाही. त्यांना, मला वाटते, तुम्ही सेवानिवृत्त कधी होणार असा प्रश्न कोणीही विचारायची हिम्मत करणार नाही.

मला वाटते त्यांनी मनापासून ठरवलेले आहे “मी रिटायर होणार नाही”.

आजही टिव्हीवर त्यांच्याच जाहिराती असतात.

७७ वर्षे वय असून सुद्धा तरुण वाटणारा जगातील हा एकमेव मनुष्य असावा अशी माझी आता खात्री पटत चालली आहे. आजही सहारा नाही की काठी नाही. तरूणांना लाजवेल असे एकदम ताडताड चालणे. भारदस्त आवाज. कोणालाही हेवा वाटेल असे हे व्यक्तिमत्त्व.

असो, त्यांना उद्दंड आयुष्य लाभो हिच ईश्वर चरणी मनोकामना.

(4720714)

🔔🔔🔔🔔🔔🔔🔔🔔🔔🔔🔔🔔🔔🔔🔔🔔

तन स्वस्थ तर मन स्वस्थ आणि मन स्वस्थ तर सर्व सुखी

💐💐शुभ सकाळ💐💐

🔔🔔🔔🔔🔔🔔🔔🔔🔔🔔🔔🔔🔔🔔🔔🔔🔔🔔🔔🔔

http://www.ravindra1659.wordpress.com

🔔🔔🔔🔔🔔🔔🔔🔔🔔🔔🔔🔔🔔🔔🔔🔔🔔🔔🔔

श्रेष्ठ उपासना….

💐 “देवाचं स्मरण होण्यासाठी ज्ञान पाहिजे.”
“ज्ञान होण्यासाठी सदगुरु पाहिजे.”
“सदगुरु मिळण्यासाठी भाग्य पाहिजे.”
“भाग्य मिळण्यासाठी पुण्य पाहिजे.”
आणि पुण्य मिळण्यासाठी
सत्कर्म ही सर्वात श्रेष्ठ उपासना आहे.. 💐 शुभ सकाळ 💐

अशा शुभ संदेश नुकत्याच सेवानिवृत्त झालेल्या महेशरावांना त्यांच्या सौभाग्यवतींनी सकाळी सकाळी पाठवला.

महेशराव ही आता रिकामेच होते. उचलला मोबाईल व रिकामटेकड्या लोकांचा आवडता मित्र म्हणजे व्हाट्सएप उघडला. पहिला संदेश सौ.चाच होता. वाचला व उठले. त्या किचनमधे आहेत हे भांड्यांच्या आवाजावरून त्यांच्या लक्षात आले म्हणून ते किचनात गेले.

“सौ. पोहे करतात वाटतं.” महेशराव.

“नाही, भाजीची तयारी करतेय.” सौ.

“काय. पोह्यांची भाजी.” महेशराव.

“अहो, समोर पोहे दिसत आहे न. ही सकाळची वेळ आहे न.” सौ.

“हो.” महेशराव.

“मग सकाळी पोह्यांचं काय करतात.” सौ. प्रश्नार्थक नजरेने म्हणाल्या.

“पोहे!” महेशराव जोरात हसले.

“मग विचारत का होते.”

“काय.” महेशराव.

“हेच. पोहे करताय वाटतं.” सौ.

“बर ते जाऊ दे. आज तू खूप सुंदर संदेश पाठवला आहेस ग. श्रेष्ठ उपासना.

मग पुण्य मिळवण्यासाठी श्रेष्ठ उपासना करायला हवी की नाही.” महेशराव.

“हो. मग!” सौ. महेशरावांच्या तोंडाकडे प्रश्नार्थक नजरेने बघत राहिल्या.

“अग. मग काय? सत्कर्म करा काही तरी.”

“नेमके काय म्हणायचे आहे तुम्हाला. मला वाटलच होत. घरी बसल्यावर तुम्ही खूप त्रास देणार ते.” सौ.

“अग त्रास कसला आलाय त्यात. फक्त माझा आवडता पदार्थ…..”

“अच्छा. अस होय. मी संदेश पाठवला. ते चुकलंच माझ.”

“अग, तस नाही. असेच नवनवीन संदेश पाठवत जा दररोज.”

“म्हणजे तुम्ही त्यातून काही तरी नवीन अर्थ काढायला मोकळे. मी मात्र कधीच सेवानिवृत्त होणार नाही वाटतं.”

“अग, तस नाही काही. चल हो बाजूला. मी छान से पोहे बनवतो.”

“अहो, मी गंमत करत होते. स्री ही कधीच सेवानिवृत्त होत नसते. कारण ती सर्वांना सेवा देत असते. सासू – सासरे, दीर- जेठ, ननद, नवरा,मुलं, नातवंडे अशा अखंड गोतावळ्यात अडकलेली “ती” आयुष्यात खंड पडेपर्यंत अखंडीतपणे सेवा देण्यातच धन्यता मानत असते. तीला कसली आलीय सेवानिवृत्ती!”

महेशराव मनातल्या मनात पुटपुटले; बिचारी, नवरोबाने जराशी स्तूति केली की खुश होते.

(3720704)

💐💐💐💐💐💐💐💐💐💐💐💐💐💐💐

खरें शोधितां शोधितां शोधताहे।

मना बोधितां बोधितां बोधताहे।।

परी सर्वही सज्जनाचेनि योगें।

बरा निश्चयो पाविजे सानुरागे।।

💐💐💐💐💐💐💐💐💐💐💐💐💐💐💐💐

http://www.manacheslok.blogspot.com

💐💐💐💐💐💐💐💐💐💐💐💐💐💐💐💐💐💐💐💐💐