शुभ सकाळ…

खालील संदेश वाचून धर्मपत्नी संपतरावांना म्हणाली, “अहो, वाचा जरा किती छान सकाळ संदेश आहे. ” असे म्हणत तो संदेश त्यांनी संपतरावांना दाखविला.

🌹⚜🌹⚜🌹
” सकाळ तर रोजच होते परंतु शुभ सकाळ काय असते”?

विवेकानंद यांनी सुंदर उत्तर दिले

” आयुष्यात ज्या दिवशी आपण आपल्या मनातले वाईट विचार समाप्त करतो आणि चांगल्या विचारांनी आपल्या अंतरआत्माला शुद्ध करून दिवसाची सुरुवात करतो तीच शुभ सकाळ असते ….🌸🌸

🙏🏻 शुभ सकाळ🙏🏻
. 🌹💐🌹💐🌹💐

“हो न किती छान संदेश आहे. पण लोकं चांगले विचार करून सकाळची सुरुवात कधी करतील देव जाणे.” इति संपतराव.

“अहो, कळताय मला टोमणे. कटाक्ष टाकून टोमणा मारणे छान जमत बुआ एकेकाला.”

“अहो, माझं इतकंच म्हणणं आहे की चांगले विचार करून दिवसाची सुरुवात केली पाहिजे प्रत्येकाने.’

“मग मी काय वाईट करते बरे”

“रोज आपलं अस करू नका. तस करू नये. घरात बसून नका राहू. मुलांना अडचण होते. थोडे बाहेर पडत चला. बाहेर गेलो तर काय सतत बाहेर बाहेर असते तुमचे घरात बसत चला. मुलांशी गप्पा मारत चला. याने आमचा दिवस चांगला कसा हो जाईल.”

“अहो तसे नाही. कामावर होता. तेव्हा घरी मोकळ राहता येत होते सर्वांना. आता तुम्ही सतत घरात बसून असता. काही तरी बडबड करत असता. सर्वांना त्रास होतो. आणि दडपण ही असते तुमचे. सुनबाई पण दडपणाखाली वावरते बिच्चारी. म्हणून मी आपल दाखविण्यासाठी म्हणत असते. तुम्ही वाईट वाटून घेत जाऊ नका.”

“हे काय. म्हणजे यापुढे ही तुम्ही असे बोलत राहणार आहात वाटते”

संपतराव हसत हसत म्हणाले. आणि आजच्या दिवसाची सुरुवात छान झाली असे मनात आणून हसू लागले.

(6321879)

💐💐💐💐💐💐💐💐💐💐💐💐💐💐💐💐💐💐💐💐

💐💐शुभ सकाळ💐💐🌹🌹
जगात येताना तुमच्यापाशी काहीच नसते, पण त्या शून्यातून काहीतरी चांगले निर्माण करणे हे तुमच्या जीवनाचे उद्दिष्ट असते…
⭐श्री स्वामी समर्थ⭐

💐💐💐💐💐💐💐💐💐💐💐💐💐💐💐💐💐💐💐💐

Www.koshtirn.wordpress.com

💐💐💐💐💐💐💐💐💐💐💐💐💐💐💐💐💐💐

सवय……

“काय रे बाळा अरे तु सतत पुस्तकात रमलेला असतोस. तुझ्या वयाची मुल बघ कसे मोबाईल मधे नवनवीन खेळ खेळत असतात. बेटा, हा घे मोबाईल आणि डाऊनलोड करून घे छान गेम. खेळत बैस की जरा. मन रमेल त्याने.”

तो घरी आला आणि मुलाला पुस्तकात डोकं खुपसून बसलेले पाहून म्हणाला. शेजारी त्याची आई बसलेली पेपर वाचत. तिने ही मोबाईल नव्हता घेतला. त्याला आश्चर्य वाटले. हे काय मागास कुटुंब. लोकं बघतील तर काय म्हणतील. ही लोक किती जुनाट विचारांचे आहेत. पुस्तक वाचणे, बातमीपत्र वाचणे हे आता मागासपणाचे लक्षण आहेत. म्हणून त्याने मुलाला मोबाईल देऊ केला.

त्याचे मुलाला दिलेले उपदेश ऐकून ती जाम चिडली.

“अहो, तुम्ही काय बोलताय. आपल मुल चांगल वाचन करतय आणि तुम्ही त्याला मोबाईल खेळायला सांगताय.”

“अग, पण जगासोबत चालायला, धावायला हव कि नको प्रत्येकाला? अग, आपण जगासोबत चाललो नाही तर लोकं आपल्याला बुरसटलेले, मागासलेल्या विचारांचे, अनाडी अशी काय काय नावं ठेवतील.”

“ठेऊ देत लोकांना नावं. त्याने काही होत नाही. पण मुलगा अभ्यासात हुशार होईल.”

“बर बर. चुकलचं माझं. बेटा, तू अभ्यास करून खूप मोठा हो. मोबाईल काय मोठा झाल्यावर घेऊन देईल तुला.” सारवासारव करत तो म्हणाला.

हे संवाद वर्षभरापूर्वीचे आहे.

आणि मार्च २०२० मध्ये देशपातळीवर लॉकडाऊन सुरू झाले. मुलांचा अभ्यास, चाचण्या, परीक्षा सर्व घरात बसून सुरू झाले. वर्क फ्रॉम होम सारखे. आता मात्र मुलाला स्मॉर्टफोन घेऊन द्यावा लागला. पण मुलाला लवकर जमत नव्हते. वडील आईला म्हणाले, “म्हणून मी मुलाला मोबाईल वापरण्याची सवय लावायचा प्रयत्न करत होतो. पण तुम्ही अडथळा आणला.”

“अहो, मला माहिती होते का कि हा कोरोना सत्यानाश करेल. आता मोबाईल मुलं कसा अभ्यास करतील कळत नाही.”

“अग लहान मुलांची कल्पनाशक्ती अफाट असते. ते लगेच शिकून घेतात सर्व. यातून मुलांना चुकीच्या सवयी लागतात ही. पण आपला चिमण्या खूप हुशार आहे. तो कामापूर्त मोबाईल घेतो हातात.”

“हो न. खूप शालीन आहे आपला चिमण्या. मला त्याचा अभिमान वाटतो.”

“आणि माझा ग आई? मी हुशार नाही वाटते?” त्यांची कन्या लगेच रडायला लागली. ” माझे कोणीच कौतुक करत नाही.”

बाबांनी तिला जवळ घेत म्हटले,

“तू तर त्याच्या पेक्षा जास्त मार्क आणतेस. मग तू जास्त हुशार नाही का?”

आणि ती शांत झाली.

तो बायकोला म्हणाला,”अग, माणसाला काळासोबत चालावे लागते. मुलांना तर बुद्धिमत्ता खूप असते. ते लगेच शिकतात. मग त्यांचे ज्ञानवर्धन होऊ नये असे तुला वाटते का? आणि आपण आहोतच कि लक्ष ठेवायला. आमच्या काळी असे तंत्रज्ञान उपलब्ध नव्हते. साधा केल्युलेटर नव्हता. आला तेव्हा महाग असल्याने घेणे अशक्य होते. आता मुलांना मिळत आहे तर आनंद आणि शिक्षण घेऊ दे की.”

“हो हो चुकलच माझं.” ती म्हणाली आणि विषय संपला.

(6221878)

💐💐💐💐💐💐💐💐💐💐💐💐💐💐💐💐💐💐💐💐सवय माणसाला गुलाम बनविते. पण वाचनाची सवय माणसाला ज्ञान अर्जन करून देते.

💐💐शुभ सकाळ💐💐

💐💐💐💐💐💐💐💐💐💐💐💐💐💐💐💐💐💐💐💐

Www.koshtirn.wordpress.com

💐💐💐💐💐💐💐💐💐💐💐💐💐💐💐💐💐💐💐💐

गोड संवाद… ः

“अहो, माझा भाऊ आणि वहिनी येत आहेत मी खूप खुश आहे आज तुम्हाला विनंती आहे कि receive them with open arms.” ती म्हणाली. ( स्वागत करणे)

“काय? अग काय बोलत आहे. तुझे भाऊ आहेत तू बघ. I will keep him at arm’s length.” नवरोबा.

” म्हणजे काय? तुमचे नातेवाईक येतात तेव्हा I receive them with open arms.” बायको. “अग जाऊ दे न. तुझ्या नातेवाईकांचे येणे म्हणजे apple of discord( भांडणाचे कारण) होऊ नये असे मला वाटते.” नवरा लाचारीने म्हणाला. “माझा भाऊ once in a blue moon सारखा कधीतरी येतो तरीही तुला नको असतो. केव्हढा मोठा माणूस आहे तो!” बायको अभिमानाने म्हणाली. ” म्हणून you want me to be under his thumb (हाताखाली किंवा वर्चस्वाखाली असणे).” नवरा हतबल होऊन. ” कदाचित तू बरोबर बोलत आहे. I am at fault. Sorry.” बायको चुक लक्षात आल्यावर माघार घेत म्हणाली. “मला तेच समजत नव्हते कि why you are out of your mind.(वेडेपणाने वागणे).” तो तिला म्हणाला. ” माझा भाऊ म्हणजे feather in our cap (अभिमान वाटावा असा) आहे.” ती उत्तरली. “आणि तू माझ्या साठी feather in my cap आहेस.” आता तो थोडा चापलूसीच्या सूरात म्हणाला. “आणि तरीही आपण cat and dog life ( सतत भांडणे) जगत आहोत.” तिच्या ही लक्षात चुक आली म्हणून ती त्याला म्हणाली. “अग चालायचच. त्या जगण्यात मजा येत नाही. थोड तिखट मीठ असल जीवनात कि स्वादिष्ट जगणं होत नाही का!!” तो म्हणाला. “अरे हो न नुसतच जगणं म्हणजे to have no backbone (कणा नसलेले) सारख वाटतं.” ती म्हणाली. “अग मजा येते आहे न. Shall we keep the ball rolling.( चालू ठेवणे.)” त्या मजा येत असल्याने तो म्हणाला. ” “नाही आता पुरे. Afterwards you take up arms against me. ( भांडायला तयार होणे )” बायको. “काय बोलतेय!!It’s cock and bull story. (अविश्वसनीय गोष्ट.) “काय हे don’t throw cold water on me.”( नाउमेद करणे) “????” तो शांत. तिने त्याला मिठी मारत म्हटले you are rough diamond dear.( स्वभावाने फणसासारखा.) आणि अशाप्रकारे गोड संवाद संपला. मित्रांनो, इंग्रजी शाळेतून शिकलेले नवरा बायको यांचे हे काल्पनिक संवाद. कदाचित असेच दैनंदिन बोलणे होत असावे त्यांच्यात. (6021876)

💐💐💐💐💐💐💐💐💐💐जिवनात जोडलेल्या माणसांची “शिलाई”
जर “भावनांनी” झाली असेल ,
तर तुटणे अवघड आहे आणि
जर “स्वार्थाने” झाली असेल ,
तर टिकणे अवघड आहे..
• 🌿शुभ दुपार🌿•💐💐💐💐💐💐💐💐💐💐💐💐💐💐💐💐💐💐💐💐www.ownpoems.wordpress.com💐💐💐💐💐💐💐💐💐💐💐💐💐💐💐💐💐💐💐💐💐💐💐

सुर गवसला….

माझ्या मते जन्माला आलेल्या प्रत्येक माणसाला ईश्वराने बुद्धी ही दिलेली असते. एकदा एखादा अवयव जसे किडनी ज्याशिवाय जगणे शक्य असते किंवा एक ओठ कापलेला किंवा वाचा असे काही द्यायचे तो विसरतो पण मेंदू देणे विसरू शकत नाही. डोके दिले आहे म्हणजे त्यात कांदे बटाटे भरून थोडे च पाठवणार आहे तो. म्हणून मेंदू असतोच. अगदी ठार वेडा असला तरीही त्याला काही प्रमाणात समजतेच. फक्त समज कमी जास्त असते. आता प्रत्येकाला बुद्धिमान करून टाकले तर कोणी कोणाचे ऐकेल का? जसे सर्वांना धनवान करून चालत नाही तसे सर्वांना बुद्धिमान करून ही चालत नाही. एक पौराणिक कथा मी ऐकल्याचे आठवते. एकदा माता पार्वती आणि भगवान शंकर अंतरिक्षातून विश्व भ्रमण करत होते. अर्थात जगाचे निरिक्षण करत होते. एके ठिकाणी माता पार्वतीने पाहिले अत्यंत गरिब भिक्षा मागून जगणारी लोक दिसली तर दुसरी कडे अत्यधिक श्रीमंत लोक होती. माता दुखी झाली व देवाला म्हणाली, हे देवा, हा विरोधाभास का? काही लोक अत्यधिक गरीब तर काही खूप श्रीमंत. तुम्ही गरीबांना ही श्रीमंत करा ताबडतोब. देवांनी खूप समजूत काढली. पण मातेने ऐकले नाही. शेवटी देवाने तथास्तु म्हटले. आणि काय चमत्कार. विश्वातील सर्व जनता श्रीमंत झाली. जवळपास वर्षभरानंतर महादेव आणि माता पार्वती पुन्हा भ्रमणाला निघाले. तेव्हा मातेच्या लक्षात सर्व दूर घाणीचे साम्राज्य पसरलेले होते. देऊळ सुद्धा घाण झालेली होती. जिकडे तिकडे मारामाऱ्या, भांडण तंटे कोणी कोणाला जुमानत नाही. देवी उद्विग्न झाली. देवा हे काय आहे. हे बघून खूप वाईट वाटत आहे. देव म्हणाले, हे तुम्ही सर्वांना श्रीमंत करा असे म्हटले होते तसे आम्ही केले होते. त्याचेच हे परिणाम होत. देवी जर माणसाला बसल्या जागेवर काही मेहनत न करता सर्व मिळाले तर त्याला कोणाची काय आवश्यकता भासेल. तो दैनंदिन गरजा भागविण्यासाठी कामधंदा का करेल? दुखच नाही तर तो देवाची पूजा का करेल?

मित्रांनो, जेथे सुख असेल तेथे दुख असलेच पाहिजे. तेव्हाच तर सुखाचे महत्त्व कळते. पुण्य असेल तेथे पाप असणारच. नाही तर हे पुण्य आहे असे कळणार नाही. असो. तर मुळ मुद्दा असा होता कि काही लोकं जन्माला येताना नशीब ही घेऊन येतात. मध्यंतरी व्हाट्सएपच्या माध्यमातून एक व्हिडिओ समोर आला होता. त्यात एक ३-४ वर्षाचा मुलगा मोठा प्रसिद्ध चित्रकार असल्याचे दिसले. भारतीय असून पुण्यातील आहे पण केनेडा मध्ये राहतो. त्याची चित्र खूप विकली जातात. युट्युबवर अनेक व्हिडीओ आहेत त्याचे. विदेशी चैनलवर मुलाखती पण आहेत. नाव आहे अद्वैत कोलारकर. बी.बी.सी. न्यूज वरची बातमी होती. कदाचित मागच्या जन्मी तो मोठा चित्रकार असावा. त्याचे नाव युट्यूब टाकून सर्च केले कि असंख्य व्हिडीओ समोर येतात. आपण स्वतः बघा. त्याची स्वतः ची एक चैनल आहे. त्याची खाली दिली आहे. मी सबस्क्राईब केली आहे . https://youtu.be/DDyQRS7ON9U

मध्यंतरी असाच एक व्हिडीओ किंवा बातमी म्हणा पाहिजे तर व्हाट्सएपच्या माध्यमातून पाहिली होती. पुण्याजवळील शिरूर तालुक्यातील तळेगांव ढमढेरे या गावातील १२ वर्षांचा सोहम सागर पंडीत या मुलाने २५ ते ८० ग्राम वजनाची उपग्रहे त्याने बनवलेली. जगात सर्वात कमी वजनाची उपग्रहे बनवणारा हा अवलिया. मध्यंतरी त्याची ही उपग्रहे साइंटिफीक हेलियम बलून द्वारे सुमारे ३५ हजार मीटर उंचीवर सोडली होती. या लहान वयात त्याला अनेक आंतरराष्ट्रीय पुरस्कार मिळालेले आहेत. आणि गिनीज बुक मध्ये नोंद पण घेतली आहे. विशेष म्हणजे खेडेगावातील सरकारी शाळेत शिक्षण घेणारा हा मुलगा. त्याच्या शिक्षिका माधुरी शेजवळ यांचेही तोंडभरून कौतुक केले पाहिजे. त्यांनी मुलाला प्रोत्साहित करून मदत आणि मार्गदर्शन ही दिले.

अशी अनेक प्रतिभाशाली मुल जन्माला येत असतात. त्यांना योग्य वेळी योग्य मार्गदर्शन लाभले तर ठिक नाही तर ती प्रतिभा संपून जाते. गुगल गर्ल, चाणक्य अशा नावाने ही मुलं हल्ली सोशल मीडिया वर प्रसिद्ध आहेत. ही एक ईश्वरीय देणगीच म्हणावी लागेल नाही का? ( 5921875)

💐💐💐💐💐💐💐💐💐💐💐💐💐💐💐💐💐💐💐“आयुष्यात संयम ठेवा प्रत्येक गोष्ट वेळ आल्यावर होणारच आहे, प्रतिदिन प्रयत्नशील राहून आपलं काम अजून चांगलं करत रहा. तुम्हाला त्याच फळ वेळ आल्यावर नक्कीच मिळणार..!”शुभ सकाळ💐💐💐💐💐💐💐💐💐💐💐💐💐💐💐💐💐💐💐💐💐💐💐💐💐💐www.rnk1.wordpress.com💐💐💐💐💐💐💐💐💐💐💐💐💐💐💐💐💐💐💐

अमरत्व…

हे ईश्वरा तू काय विचार करून हे जग निर्माण केले आहे? आम्ही जन्माला येतो, आयुष्यभर मर मर राबतो, झटतो आणि शेवटी मरतो. जे काही कमावतो चांगल वाईट जे असेल ते सर्व येथेच तर सोडून जातो. अगदी नाव सुद्धा. मग का तू हे जग निर्माण केले असावे? बर असे ही नाही कि एकदा जन्माला आला कि कायमस्वरूपी अमर झाला. तसे असते तर आयुष्यभर जगण्यासाठी पैसा अडका लागला असताच. म्हणून झटणे साहजिकच झाले असते. पण असे शक्य नाही असे झाले असते तर ही धरती माणसांच्या वजनाने केव्हाच जागेवरून लांब सरकून गेली असती आणि हे ब्रम्हांडाच मुळी जागेवर राहिलं नसतं. असो. आपल्याला काय त्याचं.

मला ही अशी भिती वाटतेच. शेवटी माणूस आहे. आज दोन वर्षे झाली ऑपरेशन ला. केंसर सारख्या जीवघेण्या आजारातून बाहेर पडणे सोपे नव्हे. पण वेळीच कळाले व लागलीच ऑपरेशन करून टाकले. ऑपरेशन च्या आधी खूप भिती वाटत होती. आता आपल संपल. अस वाटायच. पण २५ जून २०१९ रोजी दवाखान्यात भरती झालो. आणि सर्व दैवावर सोडून दिले. मरणाचा विचार सोडून दिला. बस्स. आणि कोठून हिम्मत एकवटली माहिती नाही. सहज सामोरे गेलो. माझी मुलगी माझ्या सोबत होती. मला वाटायचं ही कस करणार आपलं. पण तिला ही कशी व कोठून हिम्मत आली माहीत नाही. केल तिने व्यवस्थित. तिला तर वाटत आहे कि तिचे आईवडील अमरत्व घेऊन जन्माला आले आहेत. ती सतत म्हणत असते तुम्हाला काय झाले आहे? उगाच घाबरत असतात. तिच्या मुळे जगण्याची हिम्मत मिळते.

पण अमरत्व घेऊन कोणीही जन्माला येत नाही. जो आला तो कधीतरी जाणारच. त्याला परत जायला काहीतरी निमित्त लागते इतकंच. कोरोना आला आणि लाखो लोकांना घेऊन गेला. एरव्ही ही लोक मरतातच कोणी हार्ट फेल होऊन जातो, कोणी कर्करोगाने जातो तर कोणी अपघाताने जातो. दररोज लोक मरतातच. मरण हे अटळ आहे. पण तरीही मनुष्य मरणाला घाबरतो. कोणालाही जायचे नसते. (5721873)

💐💐💐💐💐💐💐💐💐💐💐💐💐💐💐💐💐💐💐💐💐“जेव्हा वेळ आपल्यासाठी थांबत नाही मग आपण योग्य वेळेची वाट का पाहत बसायचे,प्रत्येक क्षण हा योग्यच असतो चुकतो तो फक्त आपला निर्णय…!”🍁शुभ सकाळ🍁💐💐💐💐💐💐💐💐💐💐💐💐💐💐💐💐💐💐💐💐💐www.ownpoems.wordpress.com

गणित … न सुटलेले.

मित्रांनो, मुळात गणित हा विषय बहुतेकांना कठिण वाटतो. आयुष्यात इतकी गणित सामोरे येतात आणि त्यांना सोडवावी ही लागतात कि मोजता येत नाही. पुस्तकी गणितं, व्यावहारिक गणितं, मित्र मैत्रिणी सोबत संबंधांची गणितं, नातेवाईकांसोबत संबंधांची गणितं आणि सर्वात महत्त्वाचे म्हणजे सहचारिणी म्हणजे धर्मपत्नी हो, सोबत ची गणितं. सर्वात कठिण असतं ते पतिपत्नी मधील गणित. हे गणित काही केल्या सुटत नाही. कित्येक धुरंधरांनी प्रयत्न केले पण कोणीही या गणितात पास झाले असावे असे वाटत नाही. असतील ही. पण जे असतील त्यांना साष्टांग दंडवत घालून आपली पोस्ट लिहिणे सुरू ठेतो☺️

शाळेत गणितात अव्वल येणारे दिमाखात बोहल्यावर चढतात आणि तेथेच धराशायी होतात. हल्ली मोबाईल आल्यापासून नवरा नवरी चे व्हिडीओ वायरल होतात. ते बघून याचा अंदाज येतोच.

आता हा वरील फोटो बघा. यात कोण कोण आहे हे कैण सांगेल. कोणीही सहज सांगू शकत. अगदी लहान बाळ ही. यात मला चुकीचे काही म्हणायचे नाही. पण ही नैसर्गिक देणगी आहे. घरोघरी हेच असते. आईवडील भांडतात पण लगेच बोलतात ही. कारण हे निसर्गचक्र आहे. नवरा बायको एक दुसऱ्या साठी पुरक आहेत.

एक मात्र गंमत वाटते राव. दोन्ही एक दुसऱ्या शिवाय राहू शकत नाहीत आणि एक दुसऱ्या सोबत जमवून ही घेत नाहीत. नवरा म्हणतो पूर्व तर बायको पश्चिम म्हणते. चुकून ही उत्तर किंवा दक्षिण चे नाव घेत नाही. कारण या दोन्ही शेजारी आहेत न. 😊😊. शेजारधर्म नकोच असतो त्यांना फक्त आणि फक्त विरोध. स्वयंपाकाचे ही असेच असते. मोठ्या मनाने जवळ येणार आणि विचारणार, काय खायचे आहे महाराज किंवा महाशय? हे सर्व सिनिअर सिटीजन नवरा बायको आहेत बर का मित्रांनो. आताची पिढी असी महाराज आणि महाशय म्हणत नसते. आणि स्वयंपाक काय करावा हा तर विषय असतच नसावा. ऑनलाईन सर्व मिळते न राव. दोन्ही नौकरी करतात. घरी जाऊन काम कधी करणार! म्हणून ह्या ऑनलाइन च्या सुविधा आल्या आहेत. भल हो बिचाऱ्या ऑनलाइन वाल्यांचे. असो तर विषय स्वयंपाकाचा होता. प्रेमाने विचारणार. दोन तीन पर्याय समोर ठेवणार. पालक पराठे, पुरी भाजी किंवा बैगन भरता. तुम्ही बराच वेळ विचार करून एक पर्याय सांगता. पालक पराठे. तसे तीन ही पर्याय अप्रतिम पण वेळात वेळ काढून तुम्ही एक पर्याय निवडून सांगितला. आणि पुन्हा कामाला लागले. थोड्या वेळाने कानावर आवाज पडतो “चला जेवण करायला”. तुम्ही उठतात मस्त मुड तयार होतो छान पैकी पराठे खायचा. जेवणाच्या ताटावर बसता आणि समोर असते मेथीची भाजी. झाले मुड एका झटक्यात आपटला जातो. अग हे काय केले आहे. मी तर पालक पराठे सांगितले होते न. आणि मग आपला मुड बघून कारणं सुरू होतात. पालक खराब झाली होती. मेथी ची भाजी खराब होत होती. हे तर काहीच नाही. एखादा सण असतो. तेव्हा बेत तयार होतो. आपल्याला विचारले जाते. तुम्ही पुरणपोळी बनवायला सांगता. मस्त जेवण होईल असा मनोमन विचार करून आनंदी होतात. आणि जेवणाच्या ताटावर बसल्यावर समोर येते खीर. क्षणार्धात आनंद विरून जातो. आत्मक्लेष करून घ्यावा लागतो नाही का?☺️😢. शेवटी पुरुषच तो काय करणार. हात चोळत बसतो. म्हणून म्हणतोय जीवनाचे हे एकमेव गणित काही केल्या सुटत नाही. (5621872)

💐💐💐💐💐💐💐💐💐💐💐💐💐💐💐💐💐💐💐💐💐💐💐💐💐

✍🏻
प्रशंसा ही चेहऱ्याची नव्हे तर चरित्राची व्हायला हवी
कारण चांगला चेहरा बनवायला काहीशी मिनिट लागतात पण चांगले चरित्र बनवायला संपूर्ण आयुष्य.. 🙏 *शुभ सकाळ* 🙏

💐💐💐💐💐💐💐💐💐💐💐💐💐💐💐💐💐💐💐💐💐💐💐💐💐💐💐www.koshtirn.wordpresd.com💐💐💐💐💐💐💐💐💐💐💐💐💐💐💐💐💐💐💐💐💐💐💐💐💐💐

अस्तित्व…

अस्तित्व म्हणजे प्रत्यक्षात असणे किंवा दिसणे. जी गोष्ट म्हणजे वस्तू सजीव अगर निर्जीव डोळ्यांनी दिसत आहे ती अस्तित्वात आहे असे आपण मानतो. पण काही अशा गोष्टी आहेत की ज्या आपल्याला दिसत नाहीत पण त्या असतात, त्या असल्याचा आपल्याला भास होतो. जसे वायु किंवा गैस. पण काही गोष्टी अशा असतात कि ज्या असून नसल्यासारख्या असतात. त्यांचे अस्तित्व असते, त्या प्रत्यक्ष असतात, दिसतात ही डोळ्यांना पण नसल्यासारख्या असतात. म्हणजे खरे सांगायचे झाले तर दुर्लक्षित. म्हणजे असून सुद्धा त्यांचे अस्तित्व नाकारल्या सारख्या. म्हातारपण हे असेच असते. तुम्ही प्रत्यक्षात असतात. सर्व तुमच्या कडे बघतात ही. पण दुर्लक्ष करतात. असून नसल्यासारखे करतात. तुम्हाला बोलता ही येत नाही आणि न बोलून पण चालत नाही. खाता ही येत नाही आणि न खाऊन पण चालत नाही. धड झोपता ही येत नाही आणि जागे पण राहता येत नाही. टिव्ही लावला तरी अडचण. नाही लावला तरी अडचण. काय कराव म्हाताऱ्या माणसाने.

सुख आणि दुख या दोन टोकांच्या मध्यभागी एक बिंदु असतो. तेथे एकदम न्युट्रल स्थिती असते. तशीच अवस्था म्हातारपणी असते असे म्हणायला हरकत नसावी. तुमचे अस्तित्व असते पण नसल्यासारखे. म्हणजे अगदी आहात किंवा नाहीत या दोन्ही अवस्थांमधले. सरळ सांगायचे झाले तर पुर्णतः दुर्लक्षित. असो, “ठेविले अनंते तैसेचि रहावे चित्ती असू द्यावे समाधान.” आजारपणाचे ही असेच असते. काही आजार असे असतात कि तो आजार झाला कि जग तुमचं अस्तित्व नाकारते. म्हणजे तुम्ही असून सुद्धा नसल्यासारखे समजते. जणू जग तुमच्या जाण्याची वाटच बघत असते. हे दुर्धर आजार असतात. त्यातून जर दोरी पक्की असेल आणि त्याची इच्छा असेल तर तुम्ही वाचतात. पण त्यानंतर चा प्रवास फार विकट असतो. त्यातल्या त्यात जर चालता फिरता येत नसेल, उठता बसता येत नसेल तर सर्वात वाईट. मनुष्य मरण यातना भोगतो. तेव्हा असे वाटते जसे यमराज रजेवर गेलेले आहेत कि काय?

तो मरणासन्न अवस्थेतील मनुष्य अक्षरशः वाट बघतो यमराजांची. इतर ही तेच करतात. येथे तुमचे अस्तित्व नको नको से होते. काही लोकं ३-३, ४-४ वर्षे कोमात राहतात. असून नसल्यासारखे. अशा अस्तित्वाला काय अर्थ? पण तरीही आप्तियांना ती व्यक्ती हवी असते. नवरा कोमात असेल तर बायको तशा अवस्थेत ही सांभाळते. आणि बायको कोमात असेल तर नवरा ही तीला सांभाळतो. आपल्या जीवलगाच जाण ही कल्पना ही सहन होत नाही.

काही आजार असे असतात कि हा आता गेल्यातच जमा आहे असे सर्व ग्रुहित धरूनच असतात. आणि त्यामुळे तो ही खचून जातो. मानसिक स्वास्थ्य हरपत आणि आत्मविश्वास ही. असो.

ठेविले अनंते तैसेचि रहावे चित्ती असू द्यावे समाधान.

(5421870)

💐💐💐💐💐💐💐💐💐💐💐💐💐💐💐💐💐💐💐💐💐💐💐💐💐💐.

वेळेसोबत चालने आवश्यक असतेच असे नाही. पण सत्यासोबत चालल्यावर वेळ एक दिवस स्वतः आपल्यासोबत चालायला लागते.💐💐शुभ प्रभात💐💐

💐💐💐💐💐💐💐💐💐💐💐💐💐💐💐💐💐💐💐💐💐💐💐💐💐www.koshtiravindra.blogspot.com💐💐💐💐💐💐💐💐💐💐💐💐💐💐💐💐💐💐💐💐💐💐💐💐💐💐

तिचे साम्राज्य…

थेंबे थेंबे तळे साचे. किती छान वाटते ऐकून. एखाद्या सुंदर कवितेची ओळ वाटते. थेंब म्हणजे एक छोटासा कण किती महत्त्व आहे त्याला. लाखों थेंब एकत्र येऊन एक भल मोठ पात्र भरतं. माणसाची तहान भागवण्यासाठी एक धरण भरून ठेवता येते. आणि हा एक कण लहान लहान किटक, मधमाशी, मुंगी यांचे पोट भरण्यासाठी पुरेसा ठरतो.
माणसाला जशी अडीअडचणीत कामी यावं म्हणून धन संपत्ती साठवण्याची सवय असते; तशी मधमाश्यांना मध साठवून ठेवायची किमया दिलेली आहे ईश्वराने.
हल्ली या कोरोना काळात लॉकडाऊन सुरू आहे आणि माणूस घरात बंद आहे. दिवसभर खाणे पिणे आणि झोपने. बस हेच काम.
मला वाटते ईश्वराने जेव्हा मधमाश्यांना जन्माला घातले असेल. तेव्हा त्या दिवसभर एका फुला वरून दुसऱ्या फुलावर मध शोषत राहिल्या असतील आणि पाचन करण्यासाठी माणसाला विनाकारण चावत असल्याचे देवाला लक्षात आले असावे. म्हणून त्यांना मध साठवून ठेवण्याची सुबुद्धी दिली असावी. यासाठी त्यांना प्रथम घरटे बांधावे लागते ज्याला आपण पोळ म्हणतो.

आमच्या घरातील पोळे

एक एक कणापासून पोळ तयार करण्यासाठी महिनों निघून जातात. नंतर त्यात मधाचा एक एक कण आणून साठवणूक करण्यासाठी महिनों निघून जातात. यातच आयुष्य संपून जाते. मग माणसाकडे लक्ष द्यायला वेळ कुठे असतो. हो त्यांना त्रास दिला तर मात्र सोडत नाहीत. झालं देवाने येथे मधमाश्यांना काम दिले. त्यातून माणसासाठी उपयोगी पडेल असे मध ही दिले.

झाले असे कि आमच्या बालकनीमधे कुंडीत आंब्याचे झाड आहे. एके दिवशी मी पाहिले कि आंब्याच्या पानावर मधमाश्यांनी पोळ तयार करायला सुरुवात केली आहे. दोन तीन लहान मधमाशा त्यावर होत्या. पण हे पोळ जर मोठे झाले तर त्रास होईल म्हणून मी ते पानच तोडून फेकून दिले. पण दुसऱ्या दिवशी बघितले तर त्यांनी मोगऱ्याच्या झाडाच्या पानावर पोळ तयार करायला सुरुवात केली होती. तेव्हा मी म्हटले कदाचित त्यांना आपल्याकडेच रहायला म्हणजे घर करून, आवडत असेल. म्हणून मी ते तोडले नाही. साधारण पंधरा दिवसांत त्या तीन मधमाश्यांनी एक पोळ केवढे बनवले आहे ते वर फोटो मध्ये दिसत आहे.

गुगल ईमेज

विकिपीडियावर मधमाशांबद्दल वाचले तर कळले कि त्यांचं मोठ्ठ साम्राज्यच असतं. त्या हजारो मधमाशा ग्रुपने राहतात व त्यांची एक राणी माशी असते. तिचं राजघराणं असते. ही मधमाशी एपिस प्रकारातील असावी. असे विकिपीडिया वर वाचून समजले. ह्या मधमाशीची वंशावळ चाळीस लाख वर्षांपासून असल्याचे सिद्ध झाले आहे असे ही समजले.

गुगल ईमेज

कामकरी मधमाश्याच पोळे बांधायचे काम करतात. ही पोळे म्हणजे राणीमाशी ने घातलेली अंडी ठेवण्यासाठीचे घर. एका घरात एकच अंड ठेवतात. अंड्यातून अळी जन्मली कि त्यांचा सांभाळ करण्याची जवाबदारी या कामकरी मधमाश्यांची असते. या तिच्या साम्राज्यात एक राणीमाशी, काही नर व उर्वरित सर्व कामकरी मधमाशा असतात.

गुगल ईमेज

या सैकडो मधमाश्यांनी मोठ्या कष्टाने उभ केलेल हे तिच साम्राज्य निष्ठुर मनुष्य एका क्षणात संपवतो. किती ही निर्दयता. असो. लिहायला खूप आहे. जास्त माहिती हवी असल्यास खालील लिंक उघडा.

https://mr.m.wikipedia.org/wiki/%E0%A4%AE%E0%A4%A7%E0%A4%AE%E0%A4%BE%E0%A4%B6%E0%A5%80

( 5221868)
💐💐💐💐💐💐💐💐💐💐💐💐💐💐💐💐💐💐💐💐💐💐💐💐💐💐

जीवनातील कोणत्याही दिवसाला दोष देऊ नका. कारण, उत्तम दिवस आठवणी देतात, चांगले दिवस आनंद देतात, वाईट दिवस अनुभव देतात, तर अत्यंत वाईट दिवस आपल्याला शिकवण देतात…

🌹🙏 शुभ सकाळ/शुभदिन🙏🌹

💐💐💐💐💐💐💐💐💐💐💐💐💐💐💐💐💐💐💐💐💐💐💐💐💐💐

http://www.ownpoems.wordpress.com

💐💐💐💐💐💐💐💐💐💐💐💐💐💐💐💐💐💐💐💐💐💐💐💐💐💐

हेवा….

माय बाप भाऊ बहिण पोटची पोरं

निवडता आली असती

तर किती छान झाले असते देवा।।

राहिला नसता कुठेच हेवा

सुखी जीवन जगता आलं असतं तेव्हा,

कोणीच दुख पाहिलं नसत

सर्व कसं सुखी राहिलं असतं

माय बाप भाऊ बहिण पोटची पोरं

निवडता आली असती

तर किती छान झालं असत देवा।।

संपत्ती साठी एक दुसऱ्याचा जीव घेतला नसता

मिळून मिसळून सर्वांनी घास घेतला असता,

माय बाप भाऊ बहिण पोटची पोरं

निवडता आली असती

तर किती छान झालं असत देवा।।

माय बाप पसंतीचे निवडले असते

तर म्हातारपणी त्यांना व्रुद्धाश्रमात का ठेवले असते देवा??

भाऊ बहिण निवडता आली असती तर बापाची संपत्ती वाटपात एकमेकांची डोकी का फोडली असती देवा??

आता तरी डोळे उघड देवा आणि

आम्हाला जन्माला घालण्यापूर्वी माय बाप भाऊ बहिण पोटची पोरं

निवडून घ्यायला परवानगी दे देवा।।

ते तर बरे झालेले बायको निवडता येते

चार वेळा पाहून बोलून लगीन करता येते

तरीही जमल नाही त्यांचं तर

नवरा बायकोची जोडी देवच तयार करून पाठवतो म्हणून सांगता येते देवा।।

म्हणून म्हणतो देवा एकदा निवडू दे माय बाप भाऊ बहिण

निवडून ही जमलं नाही तर समजेल चुकलं कोणाचं आणि कुठे?

पण प्रयत्न तर करून पाहू दे देवा,

माय बाप भाऊ बहिण पोटची पोरं

निवडता आली असती

तर किती छान झालं असत देवा।।

माझी कविता:- रविंद्र कोष्टी

(5121867)

💐💐💐💐💐💐💐💐💐💐💐💐💐💐💐💐💐💐💐💐

माणूस कितीही गरीब असला तरी त्याच्याबरोबर भेद भाव करू नका,

कारण
त्याचा काळ आणि वेळ कधी बदलेल हे कोणीही सांगू शकत नाही.

🙏शुभ सकाळ 🙏

💐💐💐💐💐💐💐💐💐💐💐💐💐💐💐💐💐💐💐💐

http://www.koshtirn.wordpress.com

💐💐💐💐💐💐💐💐💐💐💐💐💐💐💐💐💐💐💐💐

सहाय्य…

मनुष्य आपल्या जीवनात प्रत्यक्ष अप्रत्यक्ष पणे कधी न कधी कोणाला तरी मदत करत असतोच. मदत कशी व कोणत्या स्वरूपात होते अगर केली जाते याची काही वेळा जाणिव ही होत नसते. खालील उदाहरणं ही त्याचीच द्योतक आहेत.

आपण भाजी घ्यायला जातो. जर त्याच्या शी घासाघीस न करता भाजी घेतली तर त्याला थोडा जास्त मोबदला मिळतो. किती तर २-५ रुपये. याचा अर्थ त्याला अप्रत्यक्षपणे मदत करणेच होते. तसेच एखाद्या दिव्यांग व्यक्तीला किंवा अतिवयस्क व्यक्ती ला रस्ता ओलांडण्यास मदत करणे ही सुद्धा मदतच आहे.

मी मुंबई मध्ये नौकरी करत होतो. तेव्हा लोकलने दररोज प्रवास असायचा. तेव्हा मी बघितले आहे. लोकल मध्ये दररोज साधारण दुपारच्या वेळी काही माणसं प्रत्येक डब्यात पाणी वाटप करायची. उन्हाळ्यात तर गार पाणी पाजणे हा त्यांचा नित्य नियम असायचा. काही लोकं सकाळी कामाला जातांना पाणी वाटत जायची. मला ही एक लिटर ची बाटली सोबत ठेवायची सवय होती. आपल पिऊन झाले कि शेजारी पाजारी बसलेल्यांना विचारायचे. ज्याला हवे तो पित असे. त्याने मनाला समाधान मिळत असे.

तसेच लोकल किंवा ट्रेन किंवा बस ने प्रवास करताना अर्धा वेळ आपण बसायचे व नंतर जो उभा आहे त्याला बसायला सिट दिली तर तो किती समाधानी होतो. तो मनापासून आशिर्वाद देतो. जर म्हातारी व्यक्ती चढली आणि लगेच तिला बसायला दिले तर ती व्यक्ती मनापासून आशिर्वाद देते.

खऱ्या गरजूला मदत करणे कधीही चांगलेच. पण गरज नसलेल्याला मदत केली कि त्याला सवय जडते. तो हळूहळू परावलंबी होत जातो. कसे ते पाहू.

लहान बाळ पालथे पडायला सुरुवात करते. त्याला पुढे सरकता येत नाही. आपण त्याच्या जवळ आकर्षक असे एखादे खेळणे दिले कि तो जोरजोरात ओरडून आनंद व्यक्त करतो. त्यावेळी आपण खेळणं त्याच्या पासून थोडे लांब नेतो. मग तो पुढे सरकायचा प्रयत्न करतो. असे हळूहळू तो रेंगायला लागतो. जर त्याला तेथेच ते खेळणे देऊन टाकले असते तर तो पुढे सरकला नसता. म्हणजे आपण त्याला स्वप्रयत्न करायला भाग पाडतो.

तसेच चालायचे पण असते. म्हणजे त्याला आपण स्वतः प्रयत्न करायला भाग पाडतो. तो आत्मनिर्भर व्हायचा प्रयत्न करतो. तसे केले नसते तर तो लवकर सरकायला किंवा चालायला शिकला नसता. आपल्याला प्रयत्न पूर्वक तसे करावे लागले असते..

याचे उत्तम उदाहरण देता येईल. सोशल मीडियावर एक व्हिडिओ बराच वेळ बघायला मिळतो. एका देवळा समोर एक भिक्षूक भिक्षा मागत बसलेला असतो. दुसरी कडून एक तरुण हातात गुलाब फुलांचा गुच्छ घेऊन येत असतो. तो तरुण त्या भिक्षूकाजवळ बसतो. खिशातील हात रुमाल जमिनीवर अंथरतो आणि सर्व गुलाब फुलं त्यावर ठेवतो. थोड्या वेळाने एक मनुष्य येतो. त्या भिक्षूकाला काही पैसे देतो आणि एक फूल उचलतो. हळूहळू लोकं तेच करतात. काही दिवसानंतर तोच तरुण परत देवळाजवळून जात असतो. तेव्हा त्याला तोच भिक्षूक टेबल लावून त्यावर फूलं ठेऊन विकताना दिसतो. याला मोटिवेशनल व्हिडीओ म्हणता येईल.

जर लहान बाळ चालताना पडल तर जोरजोरात रडत. रडताना ते आजूबाजूला निरिक्षण करतं. जर आपलं कोणी जवळ असेल तर जास्त जोरात रडत. कोणीच नसेल तर स्वतः उठून चालायला लागतं. जर वडील समोर कुठे तरी असले आणि त्यांनी मुलाच्या रडण्याकडे दुर्लक्ष केले तर ते स्वतः उठून बसते. म्हणजे त्याचे परावलंबन संपले असे समजावे.

आपल्या शरिराला तुम्ही जशी सवय लावणार तसे ते घडत जाणार. सर्व तयार मिळत गेले तर त्याला काम करायची सवय राहात नाही. मग ते आळशी बनते. म्हणून शक्य तोवर मदत न घेता स्वतः आपली कामे करावीत. शेवटी खूपच आवश्यक असले तरच मदत घ्यावी. लहान मुल ही चालायचा प्रयत्न करते तेव्हा पडायला लागले तरच आपण त्याला पडण्यापासून वाचवितो. हिच ती योग्य वेळ असते मदतीची.

म्हणून म्हातारपणी शक्य तो आणि जोवर शरीर साथ देत आहे तोवर आपली कामं आपणच करायला हवी. जसे घरात लागणारे दैनंदिन साहित्य. एकदम सर्व न आणता दररोज थोडे थोडे आणले तर म्हातारपणी बाहेर पडायला कारण असते. याने पाय मोकळे होतात. आणि शरीर तंदुरुस्त राहते. जर आता सेवानिवृत्त झालो, म्हातारा झालो. असे म्हणून घरातच बसून राहिले तर काही दिवसांनी शरीर आजारी पडते. हात पाय साथ देत नाहीत. मग चालायला त्रास होतो.

(4921865)

💐💐💐💐💐💐💐💐💐💐💐💐💐💐💐💐💐💐💐💐

समाधान म्हणजे एक प्रकारचे वैभव असुन, ते अंतःकरणाची संपत्ती आहे.. ज्याला ही संपत्ती सापडते तो खरा सुखी होतो.. दुस-याचं हिसकावून खाणा-याचं पोट कधी भरत नाही, आणि वाटून खाणारा कधी, उपाशी मरत नाही…
🙏🙏 शुभ सकाळ🙏🙏

💐💐💐💐💐💐💐💐💐💐💐💐💐💐💐💐💐💐💐💐

http://www.koshtirn.wordpress.com

💐💐💐💐💐💐💐💐💐💐💐💐💐💐💐💐💐💐💐💐