शीतलता

नवरा बायको चे नाते कसे असते. “तुझं माझं जमेना, तुझ्या वाचून करमेना!” खरोखर ही नवरा बायको ची जोडी स्वर्गातून तयार होऊन येते. शेवट पर्यंत सोबत असते ती बायकोची नवर्याला किंवा नवर्याची बायकोला. दुसरी कोणाचीही खात्री नसते. हे दोघे किती ही भांडले तरी सोबत सोडत नाहीत.🐿🐿

आज बायकोने माझी फिरकी घायचे ठरवले. तिने खालील संदेश माझ्या मोबाईलवर पाठविला. नेमका मी व्हाट्सएप चाळत होतो. मला समजले कि बायकोने काही तरी पाठवले आहे. मी बघितले. तर हा संदेश-🌼

“नाती आणि बर्फाचे गोळेे एक सारखेच असतात.
ज्यांना बनवणं सोप पण टिकवणं खूप अवघड असतं.
दोघांना वाचवण्यासाठी फक्त एकच उपाय.
कायम शीतलता ठेवा !”
🌹 शुभसकाळ 🌹

मी “काय छान संदेश पाठवला आहे ग तू! काय विचार आहेत तुझे. अप्रतिम, छान.”🐿🐿

मी स्तूति केल्याने तिची छाती फुगली. माझ्या लक्षात आले कि स्वारी आता सातव्या अस्मानात गेली आहे.

मी पुढे बोलायला तोंड उघडले होते नव्हते तोच ती उदगारली, “बस पुरे.”🤫

“अग पण.”

आता तिने हातानेच संदेश दिला.👊 “थांबा.”✋

मी ही थांबलो. काही पर्याय नव्हता.

पण ती पुढे म्हणाली. “तो संदेश तुमच्या साठीच आहे. नाती जपा जरा. उठ सुट काही तरी बोलत असतात. जरा शीतलता आणा स्वभावात.” बस मलाच उलटा डोज पाजून बाईसाहेब उठून निघून गेल्या.🏃🏽‍♀🏃🏽‍♀🏃🏽‍♀.

(20670)

🍁🍁🍁🍁🍁🍁🍁🍁🍁🍁🍁🍁

💐💐शुभप्रभात !!💐💐

या जगात सगळ्या गोष्टी सापडतात, पण स्वतःची चुक कधीच सापडत नाही. अणि ज्या दिवाशी ती सापडेल त्या दिवसा पासून आयुष्य बदलून जाईल

🍁🍁🍁🍁🍁🍁🍁🍁🍁🍁🍁🍁

http://www.rnk1.wordpress.com

💐💐💐💐💐💐💐💐💐💐💐💐💐💐💐

विशिष्ट बातमी

💐💐💐💐💐💐💐💐💐💐💐💐💐💐💐

माणसे….

“परिस्थिती”प्रमाणे “बदलणारी माणसे” सांभाळण्यापेक्षा;
परिस्थिती “बदलविणारी” माणसे सांभाळा ………
आयुष्यात कधीही अपयश “अनुभवायला” मिळणार नाही

🙏🙏शुभ सकाळ🙏🙏

मित्रांनो, किती छान शब्दबद्ध संदेश आहे न हा! खरच जगात अशी माणसे असतात जी तुमच्या परिस्थिती नुसार बदलतात. अगदी जवळची सुद्धा. जवळची कशाला सगी सुद्धा बदलतात. तुम्हाला चांगले दिवस असले कि ते जवळ येतात. जशी तुमची परिस्थिती बिगडली किंवा कामाधंद्यात काही अडचण आली किंवा आजारपण आलं कि ती अंतर ठेवायला लागतात. उगाच अंगलट येईल आपल्या. त्यापेक्षा थोडे अंतर ठेवून राहिलेले बरे. असे त्यांचे विचार असतात.

काही माणसे तर अशी ही असतात कि त्यांची स्वतः ची परिस्थिती बदलली कि ते अंतर ठेवायला सुरुवात करतात. जशे त्यांना काही अडचण आली कि तुम्हाला त्रास कशाला द्यावा म्हणून ते तुमच्या पासून लांब जातात. किंवा तुम्हाला कशाला त्रास म्हणून आजारपणा विषयी सांगत नाही. मदतीला बोलवत नाही. अशा ठिकाणी आपण स्वतः हून मदतीला गेलेले कधी ही चांगले.

पण माझ्या मते पहिल्या प्रकारच्या माणसांपेक्षा कधीही दुसर्या प्रकारची माणसे चांगली असतात.

आणि तिसर्या प्रकारची माणसे तर वेगळीच असतात.

ती माणसे परिस्थिती बदलवतात. ती तर भारीच असतात. अशी माणसे कधी ही तुम्हाला सोडून जाणार नाहीत. आणि तुम्ही ही त्यांना सोडू नका.

(19667.)

💐💐💐💐💐💐💐💐💐💐💐💐💐💐💐

भारतीय ग्रँडमास्टर कोनेरू हंपी ही मास्कोतील स्पर्धेत जगज्जेती ठरल्याबद्दल तीचे मनःपूर्वक हार्दिक अभिनंदन

फोटो सौजन्य:सकाळ पेपर

💐💐💐💐💐💐💐💐💐💐💐

http://www.rnk1.wordpress.com

💐💐💐💐💐💐💐💐💐💐💐

तुहिन….☁💨🌬

“तुहिन” वाचून काही कळत नसेल न मित्रांनो. हा बर्फाला पर्यायी शब्द आहे. हिम सारखा.

काल टिव्हीवर बातमी बघितली कि या वर्षी ठंडीने दिल्लीत ११८ वर्षाचे आपलेच रिकॉर्ड तोडले. खर म्हणजे ठंडी जास्त असली तर काहीच तोडता येत नाही माणसाला, थिजलेले असते न! पण हा माणूस नाही ठंडी आहे. काय तोडेल याचा नेम नाही. बादल्या तोडते, बाटल्या ही तोडते, नळ पण तोडते हो. मायनस तापमान असते न तेथे पाणी बाटलीत भरलेले असेल तर त्याचा बर्फ होतो व आकारमान वाढल्याने बाटली फुटते. कांचाची बाटली असेल तर हमखास फुटते. प्लास्टिक ची असेल शक्यता कमी असते. कारण त्या बाटलीचा आकार वाढू शकतो. असो.

पण ११८ वर्षाने दिल्लीत या महिन्यातील तापमानात चे रिकॉर्ड तोडले गेले आहे. अद्याप जानेवारी व फेब्रुवारी शेष आहेत. त्या महिन्यात काय होईल?

बातम्यांमधे हिमालयातील वातावरणाची माहिती ही सांगितली बर का! काही ठिकाणी तापमान उत्तर ध्रुवापेक्षा किती तरी जास्त आहे. मायनस ४०डिग्री. बाप रे. लोकांना जगणे कसे शक्य आहे. आपल्याकडे तर ७-८ डिग्री मधेच आपण गारठून जातो. बातम्या ही येतात अति ठंडीने मरण पावल्याच्या. मग तिकडची माणसे कशी जगत असावी!

चोहीकडे बर्फच बर्फ. वरील चित्रं हिमालयातील नाही पण बर्फाळ प्रदेशातील आहेत. गुगलवरून घेतली. गुगल बाबा ग्रेट आहेत. काही ही विचारा अचूक मिळतेच.

(19665)

☁☁☁🌬🌬💨💨💨🌬💨💨

☁🌬🌬💨💨

“नाती” आणि बर्फाचे गोळेे एक सारखेच असतात. ज्यांना बनवणं सोप पण टिकवणं खूप अवघड असतं. दोघांना वाचवण्यासाठी फक्त एकच उपाय.

“कायम शीतलता ठेवा ” !

🍃🍁🌷शुभ सकाळ🌷🍁🍃

🌬☁☁☁🌬🌬💨💨💨🌬💨☁🌬🌬💨💨
http://www.rnk1.wordpress.com

🌬☁☁☁🌬🌬💨💨💨🌬💨☁🌬🌬💨💨

खुंटी…

पूर्वी प्रत्येक घरामध्ये कपडे टांगण्यासाठी घरातील भिंतीला खुंट्या ठोकलेल्या असत. वडील बाहेरून आले कि सदरा काढून खुंटला टांगत असत. आम्हाला गंमत वाटे. पण आमचा हात पुरत नसे खुंटी पर्यंत. मग वडिलांना सदरा काढून द्यायचा. ते खुंटीवर आमचा छोटासा सदरा टांगत. तो लहान असल्याने दोन तीन वेळा खाली पडत असे. टांगला गेला कि आनंदाने नाचत असू.

मी नेहमी प्रमाणे खुंटी चे चित्र नेटवर उपलब्ध होते का म्हणून शोधाशोध सुरू केली. पण सापडले नाही. बराच प्रयत्न केला. हिंदी भाषेत ही खुंटीच म्हणतात म्हणून हिंदी मधे टाकून पाहिले. बराच वेळ गेल्यावर अलीबाबा. कॉम वर अशा परंपरागत खुंट्या विकत मिळत असल्याचे लक्षात आले. त्याचा स्क्रीन शॉट काढला व येथे टाकला.

त्यांना डॉली खुंटे म्हणतात असे दिसून आले.

आता या जमान्यात धातूचे खुंटे ज्यांना हुक म्हणतात ते मिळतात. स्क्रू ने भिंतीवर फिट केले जाते. डेकोरेटिव पद्धतीची विविध आकाराची अत्यंत आकर्षक अशी हुक्स बाजारात उपलब्ध असतात. ह्याच त्या आधुनिक खुंट्या.☺️😊☺️😊

(19662)

🌼🌹🌹🌼🌼🌹🌹🌼🌼🌹🌹

तुटलेली फुले, “सुगंध” देऊन जातात🌹गेलेले क्षण, “आठवण” देऊन जातात प्रत्येकांचे “अंदाज” वेग-वेगळे असतात
म्हणुन काही माणसं “क्षणंभर”, तर काही “आयुष्यभर” लक्ष्यात राहतात…!!

💐💐 शुभ सकाळ 💐💐
🦋🦋🦋🦋🦋🦋🦋🦋🦋🦋🦋

http://www.manachyakavita.wordpress.com

💐💐💐💐💐💐💐💐💐💐💐

प्रकृतिचा आलेख

मित्रांनो, आपण जन्मतो तेव्हा सुरुवातीचा काही काही काळ फार मोठ्या रिस्कचा असतो. प्रतिकार शक्ति कमी असते. त्यामुळे रिस्क फार मोठी असते. म्हणून लहान मुलांना फार जपावे लागते. जर इंफेक्शन झाले तर फार कठीण होते.

जसजसे वय वाढत जाते ही रिस्क कमी कमी होत जाते. कारण प्रतिकार शक्ती वाढत जाते. आपल शरीर वातावरणाशी जुळवून घ्यायचा प्रयत्न करत करत सेटल झालेले असते.

(लहान मुलांच्या प्रकृतिचा आलेख)

हे वय असते २० ते सुमारे ३५. तसे काही लोकांच्या बाबतीत ४०-४५पण चालते. परंतु ४५ नंतर शरीराची प्रतिकार शक्ती कमी होत जाते. जेव्हा प्रतिकार शक्ती कमी व्हायला सुरुवात होते तेव्हा आरोग्याची रिस्क वाढत जाते. जेव्हा आपण म्हातारे होतो तेव्हा तर ही रिस्क अगदी टोकावर असते. साठी नंतर बहुतेक लोकं म्हणत असतात. आता यापुढील आयुष्य हे बोनस आहे. कोणत्याही क्षणी बोलावले जाऊ शकते.

काही लोकं जे बोटावर मोजण्यासारखी असतात, ९० ही पार करतात. मला वाटते डॉ. श्रीराम लागू हे ९२ व्या वर्षी गेले.

पण जितके जास्त वय तितके त्रास जास्त. योग्य वेळी देवानं बोलावलं तर बर असतं बुआ.

(19659)

✍✍✍✍✍✍✍✍✍✍✍✍✍✍✍

५ सेकंदाच्या छोट्याश्या हसण्याने जर आपला फोटोग्राफ छान येत असेल तर जरा विचार करून पहा नेहमी हसत राहिल्यावर आपले आयुष्य किती सुंदर
दिसेल.

💞💞 💞💞शुभ सकाळ💞💞💞💞

✍✍✍✍✍✍✍✍✍✍✍✍✍✍✍

http://www.ravindra1659.wordpress.com

💐💐💐💐💐💐💐💐💐💐💐💐💐💐💐

एकटेपण भाग-२

एकटेपण म्हटलं कि जोडीला फक्त आणि फक्त एकच शब्द लगेच मनात येतो. तो म्हणजे सेवानिवृत्ती. जणू जगातील सर्व लोकं शासकीय नौकरी करतात. अहो, सेवानिवृत्ती हा शब्द ‘साठी’ शी जोडला गेला पाहिजे. नौकरी वर असो अगर नसो. खाजगी नौकरी करणारे ही सेवानिवृत्त होतातच कि. जगातील प्रत्येक जण सेवानिवृत्त होतोच.

फोटो :गुगल वरून

याला वयाची अट नसते. तशी अटअसते. सरकारी नौकरी मधे ही अट असते. खाजगी नौकरी मधे ही असते पण काही बाबतीत मेनेजमेंटवर अवलंबून असते. खाजगी व्यवसाय करणारे सुद्धा सेवानिवृत्त होतातच की. ठराविक वय झालं कि शरीर थकते व शरीर मनाचे ऐकत नाही किंवा मन शरीराचे ऐकत नाही. मन म्हणते आणखी काही दिवस व्यवसाय सुरू ठेवावा. पण शरीर साथ देत नाही.
सामाजिक कार्यकर्ते किंवा पुढारी शक्य तो सेवानिवृत्त होत नाहीत किंवा शेवटच्या वयात म्हणजे ८० नंतर सेवानिवृत्त होतात. अर्थात हे त्या त्या पुढार्यांवर अवलंबून आहे. पण त्यात ही महामहिम राष्ट्रपती हे असे पदनाम आहे ज्यावर विराजमान झालेली व्यक्ती ही सेवानिवृत्त होतेच. कारण ते आपल्या देशातील सर्वोच्च पद आहे.असो, हे मात्र नक्की कि या जगात आलेल्या प्रत्येक माणसाला कधी न कधी सेवानिवृत्त व्हावेच लागते. खेळाडू असतात ते सर्वात कमी वयात करिअर ची सुरुवात करतात व सर्वात कमी वयात सेवानिवृत्त ही होतात. तसेच मला वाटते संरक्षण खात्यातून सुद्धा कमी वयात सेवानिवृत्त व्हावे लागते.सर्वात वाईट सेवानिवृत्ति असते ती सिनेक्षेत्रातील नट नटी यांची. यांचे करिअर सुद्धा १६-१७ व्या वर्षी सुरू होते व ३५-४०- मधे संपते. ग्लेमर असल्याने तुम्ही चांगले सुंदर आणि तरुण असता तोपर्यंतच तुमच्या सिनेमाला किंमत असते.मध्यंतरी वाचण्यात आले होते तरुणपणी श्रीमंत असलेले नट म्हातारपणी किती हलाखीचे जीवन जगले!

(19658)

💐💐💐💐💐💐💐💐💐💐💐

👍आपल्या निःस्वार्थी कर्माने दुसऱ्यांच्या मनात घर करून जगणे हीच जीवनातील सर्वात मोठी कमाई आहे!

💐💐शुभ सकाळ💐💐

💐💐💐💐💐💐💐💐💐💐www.manachyakavita.wordpress.com

💐💐💐💐💐💐💐💐💐💐💐

” अहो, जरा ऐका न…”

“अहो, तुम्ही हॉलमधे आहात का?” तिने बेडरूम मधून आवाज दिला.

“हो ग!काही काम आहे का?”मी पेपर वाचता वाचता उत्तरलो.

“अहो, जरा ऐका न” तिने थोडे लाडाने म्हटले. मी समजलो. तिने बेडरूममध्ये बोलावले होते ते.

“हं बोल काय म्हणतेय.” मी बेडरूममध्ये गेल्यावर बेडवर बसता बसता विचारले.

“काही नाही.” ती मला बसताना बघून सुद्धा मला “बसा न” असा प्रेमळ आदेश देत म्हणाली.

मी ही मिश्किलपणे “धन्यवाद ” म्हणत पलंगावर बसलो. (पलंग हे मी मनातच म्हणालो कारण पलंगाला कॉट म्हणायचे असा तिचा ती या घरात आल्यापासून आदेश आहे व आम्ही सर्व तिचे सर्व आदेश पाळतो).

गुगल इमेज

“मग कशाला आवाज दिला?” मी विचारले. ती माझ्या कडे प्रश्नार्थक नजरेने बघत राहिली.

मी म्हणालो, “अग, तू मघाशी मी “बोल काय म्हणतेय?” असे विचारले तेव्हा मला “काही नाही” असे म्हणाली न. त्यावर मी म्हणालो “मग कशाला आवाज दिला मला?”

“बर बर. तुम्ही न. गोंधवळून टाकतात समोरच्याला” आता तिचा चेहराच सांगायला लागला होता कि ती गोंधळून गेली आहे. मी मनातल्या मनात हसलो.( तिला बर्याच गोष्टी आवडत नसल्याने आम्ही सर्व त्या गोष्टी मनातल्या मनात करत असतो. इतकी वर्ष झाली. आता आम्हाला मनातल्या मनात काम करण्याची सवय झाली आहे.)

“मी म्हणत होते हॉलमध्ये असाल व इकडे येत असाल तर मला ते टिपॉय वर ठेवलेले कुकींग चे पुस्तक घेऊन येणार का?”

“अग, मग हे सांगण्यासाठी मला इकडे बोलावले तू.”

” अहो, तसं नाही. मला वाटले तुमचा इकडे येण्याचा काही बेत असेल. तर येताना साधं एक पुस्तक आणायला काय हरकत आहे!”

” अग पण माझा असा काही बेत असावा असे तुला वाटण्याचे कारण काय?”

“अहो, सहज मला असं वाटलं. ते काय म्हणतात! इंट्युशन का काय ते.”

“अग, काही तरी आपलं. मी पेपर वाचत होतो.”

ती तातकन,” पेपर नाही. वर्तमानपत्र. हे इतकी वर्षे झाली मी सांगत आले आहे. पण तुम्ही लक्षात ठेवत नाही.” अरे बाप रे मुड बिघत चाललेला दिसून येऊ लागला. आणि मी लगेच, “बर, ते कसले पुस्तक आणायला सांगत होतीस तू.”

“अहो, ते~~~~~~~हो आठवले. कुकींग चे.” मी हॉलकडे आपला मोर्चा वळवणार तोच बाईसाहेब,” अहो, तुम्ही नाराज नाही न झालात माझ्यावर.”

“अग तस नाही. पण मी पेपर नाही नाही वर्तमानपत्र वाचत होतो न त्यामुळे…..”

“अहो, आता तुम्हाला ओरडून सांगणे योग्य वाटते का? सोसायटी मधील लोकं काय म्हणतील? म्हणून मला तुम्हाला बोलावून सांगणे योग्य होईल असे वाटले”

“हो. ते ही बरोबर आहे म्हणा.”

“बर असू देत. तुम्ही नाराज होऊ नका. मी बघते.” आता ती मला आश्चर्याचा धक्का देत ( हा खरोखरचा धक्का होता. मी सडपातळ व ती…. त्यामुळे तिचा स्पर्श जरी झाला तरी हवेत उडाल्यासारखे वाटते.) हॉलमध्ये पुस्तक शोधायला गेली. मला वाटले. चला मी सुटलो एकदाचा.

पण. दोनच मिनिटांनी तिने पुन्हा आवाज दिला.

“अहो. जरा ऐका न!”

मी “हो हो. आलो.” म्हणत आज्ञा धारकासारखा हॉलमध्ये गेलो.

मी सोफ्यावर बसण्यासाठी वाकलो. तितक्यात ती म्हणाली. “अहो बसायला नाही बोलावले मी.”

“मग!” मी तिच्या कडे प्रश्नार्थक नजरेने बघितले व एक तसाच उकडू स्थितीत स्तब्ध राहिलो. मग सरळ झालो.

“अहो मी येतांना चष्मा तेथे बेडवर विसरले. जरा!!!!” तिची केविलवाणी विनंती ऐकून मला राहावले नाही.

“हो बाई. आणतो~~~.” तिचे एक आहे. पहिल्यांदा ती आदेश देते. दुसर्यांदा मात्र केविलवाणा चेहरा करून विनवणी केल्या सारखे करते. मग काय. पुरुष बिचारा ऐकणार नाही तर काय करणार! आणि जर तरीही ऐकले नाही किंवा न ऐकल्या सारखे केले तर मात्र ……….. सॉरी मी हे अनुभवले नाही. फक्त पाहिले आहे. एकदा मुलावर हा प्रयोग झाला होता. तेव्हा मी पाहिले होते. तेव्हा पासून मी पहिल्या आवाजात च ऐकतो. जास्तीत जास्त दुसर्या आवाजात.

असो. मी बेडरूममध्ये चष्मा आणायला गेलो तर मला तो तिने सांगितले होते त्या ठिकाणी म्हणजे बेडवर सापडला नाही. इकडे तिकडे ही शोधला पण सापडला नाही. मग मी तिला आवाज देऊन हे सांगितले. तर ती “अहो इकडे येऊन बोला. तेथून ओरडू नका. सोसायटी मधे आवाज जातो. लोकं काय म्हणतील. तसे ते बिचारे काही ही म्हणत नाहीत, कारण त्यांना माहिती आहे तुम्हाला ते चांगले ओळखतात.” झालं सुरू. आता मी वैतागून काही बोललो, नव्हे नुसते बडबडलो (मनातल्या मनात, याची मला खूप खूप सवय झाली आहे.), तरी तिचा पारा चढेल आणि मग माझेच काय कोणाचेही घरात राहणे अवघड होऊन जाते. मुलं असताना असं काही घडलं तर मग माझंच अवघड होऊन बसते. सर्व घर माझ्या वर उलटतं, मुलांसहित.

असो, तिने आवाज दिल्यावर मी हॉलमध्ये गेलो.

“हं, बोल?” मी तिच्यासमोर एखाद्या आज्ञाधारक बाळासारखा उभा राहत म्हटले.

“मला वाटते त्या दुसर्या बेडरूममध्ये असेल. नाही तर किचनमध्ये तरी असेल.”

मी पटकन किचनमध्ये गेलो. कारण ती थोड्या वेळा पूर्वी तेथेच होती. आणि चष्मा तेथेच डायनिंग टेबलावर होता. तो मी उचलून तिला हॉलमध्ये दिला आणि लगेच बेडरूममध्ये कपडे बदलायला गेलो. बाहेर जायला निघालो व जातांना “अग मी जरा बाहेर जाऊन येतो. तो मित्र वाट बघत असेल.” असे म्हणून तिच्या प्रतिसादाची वाट न बघता घराबाहेर पडलो. बाहेर पडता पडता माझ्या कानावर तिचा आवाज आला, “अहो, जरा ऐका न”.

(19657)

🌼🌹🌹🌼🌼🌹🌹🌼🌼🌹🌹

तुटलेली फुले, “सुगंध” देऊन जातात🌹गेलेले क्षण, “आठवण” देऊन जातात प्रत्येकांचे “अंदाज” वेग-वेगळे असतात
म्हणुन काही माणसं “क्षणंभर”, तर काही “आयुष्यभर” लक्ष्यात राहतात…!!

💐💐 शुभ सकाळ 💐💐
🦋🦋🦋🦋🦋🦋🦋🦋🦋🦋🦋

http://www.manachyakavita.wordpress.com
🕊🦢☀🦢🕊🌷🕊🦢☀🦢🕊