जनरेशन गेप…

आम्ही १९६० च्या जवळपास जन्मलेली बालके. त्यावेळी कधी जनरेशन गेप हा शब्द कानी पडल्याचे आठवत नाही. प्रश्न च नाही कारण छोट्या गावात रहात होतो. मोठ्या भावंडांचे ही शिक्षण नव्हते त्यामुळे आईवडीलांबद्दल बोलायचा तर प्रश्नच नाही. असो.

तर आपली पिढी मोठी होत गेली आणि शिक्षण तस तस वाढत गेलं. अस का म्हणतोय मी. त्याचं कारण ही तसच आहे. आता हेच बघा न. तेव्हा इंजिनिअरिंग चे मोजून चार पांच शाखा होत्या. मूळ शाखा म्हणजे सिव्हिल, मेकेनिकल आणि ईलेक्ट्रिकल. आणखी एक शाखा नुकतीच सुरू झाली होती ती म्हणजे ईलेक्ट्रॉनिक्स. बस. आता तर २०-२५ शाखा असाव्यात. बीएससी, बीकॉम, बीए, ह्या सुद्धा तीनच होत्या. आता तर मोजतच रहा. मूळ शाखांच्या उपशाखा खूप पसरल्या.

ह्या मुळे मुलं त्या त्या विषयात पारंगत होत गेली. ज्ञान चिक्कार प्रमाणात वाढलं. बर तेव्हा फक्त वर्तमानपत्र होती. त्यात कॉलेजच्या जाहिराती बघायच्या. वर्तमानपत्र घरी येण्याचा प्रश्नच नाही. शाळेच्या ग्रंथालयात बघायचा. त्यामुळे सामान्य ज्ञान त्रोटक असायचं.

आता परिस्थिती वेगळी आहे. मागच्या २५-३० वर्षांत झपाट्याने जग बदलत गेले आहे. कल्पना ही करवत नाही. विषेशतः मोबाईल चे विश्व इतका झपाट्याने विस्तारेल अशी कल्पना ही केली नव्हती.

एक मात्र नक्की. जेव्हा मुंबई मधे इंटरनेट आलं होतं. तेव्हा माझ्या सारख्या नौकरदारांना बँकिंग अवघड जात होते. अर्थात नौकरी व घर मुंबई सारख्या ठिकाणी खूप लांब असते. त्यामुळे बँकेत जाणे शक्य होत नव्हते. कारण सहसा बँक घराजवळची असायची. सुटी काढून बँकेत जावे लागत होते. ही गोष्ट १९९७-९८ ची असेल. तेव्हा मुंबईत फोर्ट मधे एक इंटरनेट केफे सुरु झाले होते. दर होता रुपये १००/- एका तासाला. तेव्हा मला कल्पना सुचली होती कि आता इंटरनेट चा वापर करून बँका जोडल्या तर कोणत्याही शाखेत जाऊन पैसे काढणे सुरू केले तर किती बरे होईल! आणि अहो आश्चर्य कालांतराने तसे झाले. आता दोन वर्षांपूर्वी एक कल्पना आली होती मनात कि टेलिफोन बिल, वीज बिल, मोबाईल बिल, असे अनेक व्यवहार एकाच साईटवर उपलब्ध करून दिले तर वेगवेगळ्या साईटवर जाऊन बिल भरण्याची गरज भासणार नाही. आता तशी साईट कोणीतरी सुरू केली आहे. असो. खूप विषयांतर झाले राव.

तर आपला मूळ मुद्दा होता जनरेशन गेपचा.

तेव्हा आणि आताच्या पिढीची तुलना केली तर प्रचंड मोठी दरी दिसून येते. कुठे आताची मुलं आणि कुठे त्याकाळचे आपण. शाळेत जायला जन्मानंतर ७-८ वर्ष लागायची. आता तर म्हणे जन्मापूर्वीच शाळेत एडमिशन होते. अजून बोलता येत नाही तोपर्यंत सिटिंग क्लास का काय म्हणता ते सुरू केले जाते. मग कच्ची बालवाडी, मोठी बालवाडी, मग शाळा. साढेपांच सहा वर्षाचे होतात तेव्हा अभ्यासाचा डोंगर डोक्यावर घेऊन फिरतात बिच्चारे. नाही केले तर जगाच्या रेसमध्ये मागे राहून जातात.

ते काही ही असले तरी मुलं मात्र फार हुशार आहेत हल्लीची. व्हाट्सएपच्या माध्यमातून लहान बालकांची अनेक व्हिडीओज वायरल होत असतात. टिव्हीवर सुद्धा लहान मुलांच्या प्रतियोगिता पहायला मिळतात. किती छान गातात ती मुलं. जन्मतःच त्यांना कला शिकवलेली असते कि काय असे वाटते. ईश्वरीय देणगीच असावी ती.

(4820715)
👍👍👍👍👍👍👍👍👍👍👍👍👍👍👍👍

खूप छोटीशी पण खरी गोष्ट आहे. तुमचा स्वभावच तुमच भविष्य आहे.

💐💐शुभ सकाळ💐💐

👍👍👍👍👍👍👍👍👍👍👍👍👍👍👍

http://www.ownpoems.wordpress.com

👍👍👍👍👍👍👍👍👍👍👍👍👍👍👍

मी रिटायर्ड …

मित्रांनो,

प्रत्येक व्यक्ती जो जन्माला येतो तो म्हातारपणी रिटायर म्हणजे सेवानिवृत्त होतोच. फक्त म्हातारपणाचे वय वेगवेगळे असते. मात्र सरकारी नौकरीत असलेल्यांचे सेवानिवृत्तीचे वय ठरलेले असते. स्वेच्छानिवृत्ती हा विषय वेगळा आहे.

खाजगी नौकरीवाल्यांचे सुद्धा सेवानिवृत्तीचे वय ठरलेले असतेच. इतर क्षेत्रात जसे संगीत, गायन, कला, अभिनय, राजनीती, इ. क्षेत्रात विशिष्ट असे वय ठरलेले नसते. मनुष्य थकला व त्याला स्वतःला वाटले तेव्हा तो रिटायर होतो. मी पण रिटायर्ड व आता सिनिअर सिटिजन झालोय. आमचे सेवानिवृत्तीचे वय ५८ असून आता माझी ६१ ठी सुरू झाली आहे.😆🤣😆🤣

असेच एक व्यक्तिमत्त्व म्हणजे “अमिताभ बच्चन”

अफाट व्यक्तिमत्त्वाचा धनी असा हा मनुष्य आज सत्त्यात्तरी पार करून सुद्धा शांत बसून नाही आणि सेवानिवृत्त तर प्रश्नच उदभवत नाही. त्यांना, मला वाटते, तुम्ही सेवानिवृत्त कधी होणार असा प्रश्न कोणीही विचारायची हिम्मत करणार नाही.

मला वाटते त्यांनी मनापासून ठरवलेले आहे “मी रिटायर होणार नाही”.

आजही टिव्हीवर त्यांच्याच जाहिराती असतात.

७७ वर्षे वय असून सुद्धा तरुण वाटणारा जगातील हा एकमेव मनुष्य असावा अशी माझी आता खात्री पटत चालली आहे. आजही सहारा नाही की काठी नाही. तरूणांना लाजवेल असे एकदम ताडताड चालणे. भारदस्त आवाज. कोणालाही हेवा वाटेल असे हे व्यक्तिमत्त्व.

असो, त्यांना उद्दंड आयुष्य लाभो हिच ईश्वर चरणी मनोकामना.

(4720714)

🔔🔔🔔🔔🔔🔔🔔🔔🔔🔔🔔🔔🔔🔔🔔🔔

तन स्वस्थ तर मन स्वस्थ आणि मन स्वस्थ तर सर्व सुखी

💐💐शुभ सकाळ💐💐

🔔🔔🔔🔔🔔🔔🔔🔔🔔🔔🔔🔔🔔🔔🔔🔔🔔🔔🔔🔔

http://www.ravindra1659.wordpress.com

🔔🔔🔔🔔🔔🔔🔔🔔🔔🔔🔔🔔🔔🔔🔔🔔🔔🔔🔔

आवाज की दुनिया के दोस्तों……

मित्रांनो, आवाज कि दुनिया में आपका स्वागत है. “बिनाका गीतमाला” नंतर झाले “सिबाका गीतमाला”. आठवत असेल सर्वांना. तेव्हा टिव्ही नव्हता. त्यामुळे रेडिओ खूप प्रसिद्ध होता. दर बुधवार अमिन सयानींचा तो सुमधुर व सुश्राव्य आवाज ऐकण्यासाठी कान आसूसलेले असायचे.📻

आज जागतिक रेडिओ दिन साजरा होत आहे. यानिमित्त सर्वांना हार्दिक शुभेच्छा.

युनेस्कोने २०११ मध्ये १३ फेब्रुवारी रोजी जागतिक रेडिओ दिनाची सुरुवात केली.

आज इंटरनेट आणि सोशल मीडियाच्या जाळ्यात रेडिओ मागे पडला असे वाटते. पण नाही त्याची आवाजाच्या दुनियेची जादू आजही प्रसिद्ध आहे.📻

(पूर्वीचे रेडिओ)

रेडिओ एफ एम, इंटरनेट रेडिओ, कम्युनिटी रेडिओ असे नवे रुप मात्र त्याने परिधान केले आहे.📻

(रेडिओ कांरवां)

आपत्ती च्या काळात रेडिओची जास्त मदत होते. शेती, शिक्षण,संगीत, बातम्या इ. मध्ये रेडिओ ने महत्त्वाची भूमिका अदा केली.📻

शहराशहरात आता एफ एम रेडिओ सुरू झाले आहेत.📻 http://prasarbharati.gov.in/ ही साईट त्यासाठी आहे.📻

तसेच ऑल इंडिया रेडिओ या app वर विविध रेडिओ चेनल्स ऐकता येतात. मध्यंतरी व्हाट्सएपच्या माध्यमातून एक पोस्ट रेडिओ गार्डन खूप वायरल झाली होती. फारच छान. त्यावर जगभरातील रेडिओ तुम्ही घर बसल्या ऐकू शकता.📻

पण काही ही म्हणा फक्त ऐकण्यात जी मजा आहे, जो आनंद मिळतो, तो चित्र पाहून ऐकण्यात मिळत नाही. अर्थातच हे माझे वैयक्तिक मत आहे. आणि मत प्रत्येक माणसाचे वेगळे असू शकते.📻

पुन्हा एकदा आपणा सर्वांना जागतिक रेडिओ दिनाच्या हार्दिक शुभेच्छा.📻

(4520712)

📻📻📻📻📻📻📻📻📻📻📻📻📻📻📻📻

कौशल्य आणि आत्मविश्वास हे अजिंक्य सैन्य आहे. – जो हर्बर्ट

👍👍सुप्रभात👍👍

📻📻📻📻📻📻📻📻📻📻📻📻📻📻📻📻

http://www.manachyakavita.wordpress.com

📻📻📻📻📻📻📻📻📻📻📻📻📻📻📻📻📻📻📻📻

कोण म्हणतं….

“बाबा, झोपा तुम्ही मी तुमचे पाय दाबून देतो.” संदीपरावांचे चिरंजीव संकेत हे त्यांना म्हणाले.

“नको रे बाळा. जाऊन झोप तू. आमच हे म्हातारपण आहे. त्रास होणारच. तू काळजी करू नको.”

“बाबा. सर्व झोपले आहेत.”

संकेत बाबांचे पाय बराच वेळ दाबत राहिला.

संकेत म्हणाला,”बाबा, आता थोडा वेळ मी आईचे पाय चेपतो. तिला ही आराम मिळेल जरा.”

“हो, ती दिवसभर आरामच करते. तिचे पाय बरे कशाला दुखतील.” संदीपराव मिस्किलपणे म्हणाले.

“सूनबाई मला काहीच करू देत नाही. यात माझा काय बर दोष!” पंकजाताई म्हणाल्या.

“अग आई. ते गंमतीने म्हणाले.” मुलगा.

एका छोट्या शहरातील एक सुखवस्तू कुटुंब. मुलगा चाळीशीतील. वडील सत्तरीच्या जवळचे. आणि आई वडीलांपेक्षा सुमारे दहा वर्ष लहान. घरात प्रेमळ अशा सूनबाई सुनिधी. एक नातू व लहान नात. एक लहानस सुखवस्तू कुटुंब.

लोकं म्हणतात संदीपरावांनी खूप पुण्य कर्म केले असतील. पण त्यांचा मित्र, महेंद्र याला अपवाद. महेंद्रराव व संदीपराव हे एकाच गावात एकाच वाड्यात जन्मलेले बालपणीचे मित्र. महेंद्र ने पाहिले आहे संदीपरावांनी आपल्या आईवडिलांना किती छळले आहे ते. त्यामानाने पंकजाताई खूप चांगल्या होत्या. सासू सासर्यांचा खूप आदर करत होत्या. पण संदीपरावांना हे आवडत नसे. ते आईवडील यांना सांभाळायला कधीच तयार नसत. त्यामुळे त्यांचे आईवडील नेहमी त्यांच्या लहान भावाकडे रहात असत.

तरीही त्यांना इतके चांगले मुलगा व सून कसे लाभले? इतकी काळजी घेतात कि आईवडील कधी दुखी दिसतच नाहीत. एक आदर्श कुटुंब आहे हे. महेंद्र राव विचार करत होते. आपण लहाणपणापासून ऐकत आलोय कि पुण्य केलं तरच चांगले मुलं व सून लाभते. म्हातारपणी चांगला सांभाळ करतात. पण महेंद्ररावांना येथे तसे काही ही दिसले नाही. त्यांचा या म्हणीवरून विश्वास उडत चालला होता.

कारण ही तसेच होते. त्यांनी त्यांच्या आईवडिलांना किती जपले होते. बायकोचा रोश ओढवून घेत होते. तिला हे कधीच आवडले नाही. इतके करून ही त्यांना म्हातारपणी किती त्रास सहन करावा लागत आहे. मुलगा सांभाळायला तयार नाही. वेगळे घर घेतले. तेही याच शहरात पण लांब. आणि तेही या वयात. दोघे म्हातारा म्हातारी या घरात भूताटकी सारखे राहतात. कधी काय होईल याची सतत भिती.

यावरून महेंद्ररावांनी निष्कर्ष काढला कि पुण्य केले तरच पुण्य मिळते असे काहीही नाही. कदाचित तुमचे विचार सकारात्मक असले तरी तसे होऊ शकते. त्यांच्या लक्षात आले संदीपराव नेहमी सकारात्मक असायचे. बिनधास्त. काय होईल ते होईल.

हो, त्यांच्या पत्नी मात्र सासू सासर्यांचे करायला कचरत नसत. याचाही परिणाम कदाचित संदीपरावांच्या या सुखी जीवनात दडला असावा. काही का असेना. आपण मनाने आनंदी रहावे व इतरांना आनंदी असू द्यावे. असे माझे वैयक्तिक मत आहे.

( 3520702)

💐💐💐💐💐💐💐💐💐💐💐💐💐💐💐💐

जगातील प्रत्येक गोष्ट सुंदर आहे…
मात्र तीची सुंदरता तुमच्या विचारांवर आणि बघण्याच्या दृष्टिकोनावर अवलंबून आहे.

💐💐शुभ सकाळ💐💐

💐💐💐💐💐💐💐💐💐💐💐💐💐💐💐💐

http://www.manacheslok.blogspot.com

💐💐💐💐💐💐💐💐💐💐💐💐💐💐💐💐💐💐💐💐

संपत्ती आणि माणुसकी

खरोखर, ज्याने हा स्मॉर्ट फोन आणला म्हणजे तयार केला व ज्याने कोणी हे व्हाट्सएप तयार केले; त्यांना दोघांना ही साष्टांग दंडवत घालायला हवे. कारण स्मॉर्ट फोन नसता तर व्हाट्सएप आले नसते. असो. पण रोज सकाळी इतके सुंदर सुंदर संदेश पाठवले जातात. वाचले किती जातात व त्यावर किती अंमल होते हा संशोधनाचा विषय आहे. उदाहरणार्थ हा खालील संदेश वाचा.

“आयुष्यात एवढी संपत्ती कमवा की दारात उभी राहीलेली संधी आणि दारी आलेला भिकारी रिकाम्या हाती जाता कामा नये त्यासाठी आयुष्यातले काही निर्णय ह्रदयापेक्षा मेंदूला घेऊ द्या परंतु एक गोष्ट सदैव लक्षात ठेवा पैसा कितीही प्रिय असला तरी तो कमावतांना नितीमत्ता आणि माणुसकी कधीच सोडु नका.”
🌹शुभ सकाळ🌹

किती सुंदर व अंमल करण्यायोग्य संदेश आहे हा. यात जास्त आवडले ते “आयुष्यातले काही निर्णय ह्रदयापेक्षा मेंदूला घेऊ द्या.”

आणि

“पैसा कमावतांना नितीमत्ता आणि माणुसकी कधीच सोडु नका

असे बरेच संदेश खूप छान असतात.

हा आणखी एक संदेश वाचा.

“एक कोटी रुपयाचा हिरा अंधारात हरवला त्याला शोधण्यासाठी पाच रुपयाची मेणबत्ती उपयोगी आली. एखाद्या गोष्टीचे महत्व त्याच्या किंमतीवर नसते तर तीच्या योग्य वेळी येणाऱ्या उपयोगावर असते.”

मला नेहमी प्रश्न पडतो कि हे संदेश कोण लिहितो. कारण ९९.९९९९९९% लोकं फक्त आलेले संदेश फॉरवर्ड करण्याचे कर्तव्य करत असतात.( माझ्यासहित)

ह्यावरून एका गोष्टीची मात्र खात्री पटते कि हे जग १००-९९.९९९९९९ याचे जे काही उत्तर येईल त्यांच्या मुळेच व्यवस्थित सुरू आहे. नाही तर हे सुंदर संदेश आपल्याला आलेच नसते. मग या इंटरनेट, स्मॉर्ट फोन आणि व्हाट्सएप हे कसे काय चालले असते. लाखो लोकांचा रोजगार कसा चालला असता? पोट कस भरल असत त्यांनी?

म्हणून मी हे जे संदेश लेखक असतात त्यांना मी मनापासून उद्दंड व निरोगी आयुष्याच्या शुभेच्छा देतो. ते रोज दररोज नवनवीन शुभ संदेश लिहून वायरल करो व त्याला आम्ही सर्व फॉरवर्ड करते तहहयात फक्त फॉरवर्ड करत राहो.

आणि हो स्मॉर्ट फोन बनविणारे व व्हाट्सएपचे निर्माते यांना ही मी मनापासून उद्दंड व निरोगी आयुष्याच्या शुभेच्छा देतो. ते शुभसंदेश लिहणारांसाठी काही असे फिचर्स मोबाईलमधे किंवा व्हाट्सएपमधे आणो कि त्यांना संदेश लिहिणे सहज शक्य होवो. सर्वात महत्त्वाचा घटक म्हणजे शुभसंदेश फॉरवर्ड करणारे यांना असे फिचर्स उपलब्ध होवो जेणेकरून फक्त फॉरवर्ड करण्यात सुद्धा कमीत कमी श्रम पडो, जसे फक्त फॉरवर्ड म्हटले कि संदेश पुढे जावो.

ताजा कलम:

आता ही पोस्ट लिहित असताना खालील संदेश प्राप्त झाला.

उद्याची तारीख अविस्मरणीय असणार आहे

आपल्या सगळ्यांच्याच आयुष्यात परत अशी तारीख येणार नाही

०२ ०२ २०२०

दोन्ही बाजूनी तीच.

(3420701)

🤣😆🤔🤣🤔😆🤣🤔😆🤣🤔😆🤣🤔😆

जगात प्रत्येक गोष्ट सुंदर आहे…
मात्र ती तुमच्या विचारांवर आणि बघण्याच्या दृष्टिकोनावर अवलंबून आहे….

💐💐शुभ प्रभात💐💐

🌺🌺🌺🌺🌺🌺🌺🌺🌺🌺🌺🌺🌺🌺🌺🌺🌺🌺

http://www.koshtirn.wordpress.com

🌺🌺🌺🌺🌺🌺🌺🌺🌺🌺🌺🌺🌺🌺🌺🌺🌺🌺

माझे अदृश्य मित्र

मित्रांनो, एकेकाळी लहानपणी आपल्या गल्ली तील मुल आपली मित्र असत. थोडे मोठे झाल्यावर शाळेतील व गावातील मुल मित्र होत. पण जेव्हा पासून हे इंटरनेट आले आहे तेव्हा पासून जग एकवटले आहे. अमेरिका, कनाडा हे कसे गजभर दूर वाटायला लागले आहेत. मोबाईल मध्ये इंटरनेट सुविधा आपणार्यांचे तर उपकारच झाले आहे या पृथ्वीवासियांवर. जोपर्यंत संगणकावर इंटरनेट होते तोपर्यंत गजभर लांब वाटायचे जग. आता मोबाईल मध्ये इंटरनेट आल्यापासून तर हे जग आपल्या मुठीतच विसावले आहे असे वाटते. ते रिलायन्सचे घोषवाक्य बरोबर आहे. कर लो दुनिया मुठ्ठी में. खरोखरच जग मुठीत आल्यासारखे वाटते आता.

असो, तर सांगायचा मुद्दा असा आहे कि जगभरात मित्र आहेत. पण ते कधी भेटत नाहीत. म्हणून ते अदृश्य मित्र आहेत.

मागच्या काही दिवसांपासून माझे असे निदर्शनास येत आहे कि भारतातील मित्रांपेक्षा अमेरिकेत “माझ्या मना” चे मित्र जास्त आहेत. रोज सकाळी मी बघतो तर ८-१० अमेरिकेतील मित्रांनी माझ्या मनाला भेट दिलेली असते. त्यावेळी तेथे रात्रीला सुरुवात झालेली असते. सायंकाळी तपासतो तेव्हा तिकडे सकाळ होत असते. तेव्हा ही भेट दिलेली असते. २७ तारखेचे स्टेटस बघा. मी स्क्रीन शॉट सोबत जोडला आहे. रात्री ११वाजता अमेरिकेतील ३० व भारतातील फक्त १२ मित्रांनी ब्लॉग ला भेट दिली आहे. मित्रांनो, मी माझ्या मनाच्या या वर्चुअल जगातर्फे सर्व अदृश्य मित्रांचे मनःपूर्वक आभार मानतो.

(2920696)

💐💐💐💐💐💐💐💐💐💐💐

http://www.manachyakavita.wordpress.com

💐💐💐💐💐💐💐💐💐💐💐

छोटीसी चुक..

टुटु चे बाबा आज ऑफिस मधे गेले नाही म्हणून तो आनंदी होता आणि टेंशन मधे ही होता. आनंदी होण्याचे कारण म्हणजे आज निश्चितच बाबा काही तरी खाऊ आणतील याची खात्री. ते रजेवर असतात तेव्हा हमखास आवडीचा खाऊ आणतात. टेंशन याचे होते कि टुटु ला शाळेला सुटी होती व हे घरी म्हटले कि अधूनमधून त्याच्यावर राग काढणार…….

पुढे वाचण्यासाठी खालील लिंक वर क्लिक करा..

https://ravindra1659.wordpress.com/2019/12/13/259/

(2820695)

💐💐💐💐💐💐💐💐💐💐💐

आयुष्याने शिकवलेलं एक वाक्य…
“जिंकलो तर आवरायचं आणि हरलो तर सावरायचं…”
🌼🌹 शुभ सकाळ 🌹🌼

💐💐💐💐💐💐💐💐💐💐💐

http://www.ownpoems.wordpress.com

💐💐💐💐💐💐💐💐💐💐💐