फेसबुकचा धन्यवाद

मित्रांनो हल्ली सोसिअल साईट्स चा बोलबाला आहे. सध्या फेसबुक हि साईट सर्वात जास्त चालते असे वाटते. मी सुध्दा ह्या साईटवर आहे. ह्या साईट वर मला बरीच मित्र मंडळी भेटली. पण सर्वात महत्वाचे म्हणजे मी १९७७ मध्ये ११ वी पास झाल्यावर ज्या शाळेतून बाहेर पडलो त्या शाळेतील मित्र या साईटवर मला भेटली. इतकेच नव्हे तर मला त्या काळात म्हणजे १९७२ ते १९७७ मला ज्या  शिक्षकांनी शिकविले ते सुध्दा ह्या साईटवर भेटले हे आश्चर्यच म्हणावे लागेल. १९७७ म्हणजे आजपासून ३३ वर्षापूर्वी ते मला शिकवीत होते. त्यावेळी त्यांचे वय सुमारे ४० तरी असावे. यावरून आज त्यांचे वय सुमारे ७३-७४ तरी असेल. या वयात माझे शिक्षक नेट वर आहेत याचा मला अभिमान वाटतो. हे पहा मला केमिस्ट्री शिकविणारे शिक्षक. ह्यांचे नाव सुध्दा रवींद्रच होते. सारख्या नावाचे असल्याने आमचे जमत नव्हते. आता त्याकाळातील आठवणी येतात आणि हसायला होते. मी कायम वर्गात पहिला असायचो आणि सरांचा आवडता विद्यार्थी वेगळा होता.

श्री रविंद्र परांजपे सर्

हे आमचे गणिताचे व भौतिक शास्त्र शिकविणारे सर्.

श्री शर्मा सर्

सरमा सरांचा मी आवडता विद्यार्थी होतो.

ह्यांना बघून आपण परत लहान झाल्यासारखे वाटते. मला वाटते असे प्रत्येकाला होत असावे. आपल्या प्राथमिक शाळेच्या सरांना पाहून आपण पुनः शाळेत जातो कि काय असे वाटायला लागते. नाही का?

याच फेस बुक वर मी इतर हि काही मित्रांना शोधायचा प्रयत्न करीत आहे पण ते काही सापडत नाही. मी तर माझ्या हिंदीच्या ब्लॉगवर त्याच्या बद्दल पोस्ट सुध्दा टाकली होती. कोण जाणे तो जगातल्या कोणत्या कोपर्यात असेल आणि कंटाळा आल्यावर वाचेल. पण तसे काही घडले नाही. माझ्या कडे आज हि त्या मित्राचा फोटो आहे. फोटो सुध्दा मी ब्लोगवर टाकला होता. त्या पोस्ट ची लिंक येथे देत आहे.

http://ravindrakoshti.blogspot.com/2009/11/blog-post_08.html

Advertisements