एक दाबा,दोन दाबा..😆😆

मित्रांनो, इंटरनेट चा वापर आपल्याकडे सॉरी जगभर झपाट्याने वाढत आहे. दिन दुना और रात चौगुना सारखा. सोबतच ऑनलाइन स्टोअर्स ही. प्रत्येक गोष्ट आता घरबसल्या मागवता येते.

पण जेव्हा पासून हे आटोरिस्पाँसिंग मशीन आले आहे, तेव्हा पासून एखादी कंप्लेंट करायची झाली तरी फार कंटाळा येतो. बीएसएनएल ला फॉल्ट बुकिंग करण्यासाठी १९८ फिरवला कि उत्तर भाषा चयन के लिए १ दबाएँ, नंतर हिंदी के लिए १ दबाएँ, मराठी के लिए २ दबाएँ, वगैरे वगैरे. नंतर फोनलाईन फॉल्ट, ब्रॉडबँड फॉल्ट, असे इतर ऑप्शन चे नंबर ऐकून बटन दाबा, मला आठवत नाही पण नंतर परत ऑप्शन येतात वाटते. वेळ थोडा लागतो पण कंटाळा येतो. आणि नजर चुकीने नंबर दाबतांना चुकलं तर पंचाईत होते.

आता ही सिस्टीम बहुतेक ठिकाणी वापरतात. त्यामुळे जर आपल्याला काही बोलायचे असेल किंवा वेगळे सांगायचे असेल तर काहीच करता येत नाही. पण काही कंपन्यांनी शेवटी एक ऑप्शन ठेवला आहे. तो म्हणजे, एटेंडेंट से बात करने के लिए ….दबाएँ. किंवा आमच्या कस्टमर सर्विस सेंटरशी बोलण्यासाठी…… दाबा.

मोबाईल वरुन हे फोन करावयाचे झाल्यास बिल जास्त येते. कारण बराच वेळ लागतो. आणि नजरचुकीने चुकीचा नंबर दाबला तर पुन्हा तिच प्रक्रिया सुरुवातीपासून करावी लागते.

या पद्धतीवर व्हाट्सएपच्या माध्यमातून बरेच व्हिडीओ येत असतात. नमुन्यादाखल खालील व्हिडीओ देत आहे. बघा, मोबाईल वरील संदेश ऐकून ऑर्डर देणार्याच्या चेहर्यावरील हावभाव कसे बदलत आहेत.

(2220689)

💐💐💐💐💐💐💐💐💐💐💐💐💐💐💐💐💐💐

✍🏻…..जीवनात उत्तम मित्र, योग्य रस्ता, चांगले विचार, उच्च धेय आणि अंगी नम्रता,
या पाच गोष्टी पाच बोटाप्रमाने असतात आणि सर्वच जुळून आल्या तर वज्रमुठ तयार होते.
आणि याच वज्रमुठीची ताकत माणसाला यशाकडे घेऊन जाते.

💐 ☕🙏 शुभ सकाळ🙏☕ 💐

💐💐💐💐💐💐💐💐💐💐💐💐💐💐💐💐💐💐

http://www.ownpoems.wordpress.com

💐💐💐💐💐💐💐💐💐💐💐💐💐💐💐💐💐💐

त्यांचे जीवन…

सोनी टिव्हीवर दर शनिवार रविवार रात्री एक कार्यक्रम येतो. कपिल शर्मा शो. हलकी फुलकी कॉमेडी असते. म्हणून लोकांना खूप आवडते. मला अधूनमधून बघायची इच्छा होते. मागे एकदा या सदीचा सुपरस्टार ज्यांना महानायक ही म्हटले जाते ते अमिताभ बच्चन या शोवर आले होते.

कपिल शर्मा याने बच्चनजींना काय प्रश्न केला असेल? आपण कल्पना ही करू शकत नाही असा सर्वसाधारण प्रश्न त्याने विचारला. प्रश्न असा होता,”आंघोळ करतांना अंगाला साबण लावत असतात. तो साबण शेवटी छोटा होतो. तेव्हा तो साबणाचा तुकडा हातातून सटकून खाली पडतो. त्याला तुम्ही उचलतात का? हो असेल तर उचलतांना तुम्हाला कसे वाटते? लगेच पुढचा प्रश्न, साबण संपतांना शेवटचा भाग राहतो तो तुम्ही नव्या साबणाला चिपकवतात का?

हे अगदी सामान्य लोकांच्या घरामध्ये घडते. आपल्या भारतीय संस्कृतीत वस्तू पूर्णपणे वापरण्याची सवय आहे. वाया घालविणे आपल्या संस्कारात नाही.

बच्चन ही उत्तर देतात हो. आम्ही ही हेच करतो.

मित्रांनो, जो साबण आपण वापरतो तोच किंवा तेव्हढाच साबण ते ही वापरतात. त्या मोठ्या लोकांसाठी काही मोठ्ठा साबण तयार होत नाही. पण आपल्या सामान्य माणसाच्या मनात हे प्रश्न येतात.

जशी पोळी आपण खातो तशीच पोळी ते ही खातात. ते अब्जाधीश असले म्हणून सोन्याची पोळी नाही खात.

मला आठवलं कि मी शिक्षण झाल्यावर मुंबईत नौकरीला लागलो, तेव्हा आपले वरिष्ठ अधिकारी काय खातात याची उत्सुकता मला होती. एकदा लंच सुरू असताना त्यांनी मला बोलाविले. तेव्हा मी पाहिले कि ते कोबीची भाजी खात आहेत.

खूप मोठा माणूस आहे म्हणून तो मंगळावरून अवतरला आहे. वेगळे काही खातो, पितो, घालतो असे काही नसते. फक्त क्वालिटी चा तितका फरक असेल. आपण ५००/- रूपयांचे बुट घालतो. त्यांचे ५०००/- रूपयांचे असतील. पण असतील बुटच.

यांची फैशन सुद्धा लाखोंच्या जगण्याचा आधार असतो हे ठाऊक आहे का तुम्हाला? नाही न! आपल्याला वेळ ही नसतो तितका विचार करायला. आपण आपल्या दैनंदिनीत व्यस्त असतो. कशाला रिकामा विचार मनात आणावा.

पण अशा सेलिब्रिटींची दैनंदिनी जाणून घेण्यासाठी सामान्य मनुष्य धडपड करत असतो. म्हणून ही वर्तमानपत्र, ही विविध चेनल्स चालतात व लाखो लोकांना रोजगार मिळतो. आपली जाणून घेण्याची उत्सुकता हे लाखो लोकांच्या जगण्याचा आधार असते ही कल्पना ही कोणी करत नसेल. मी सुद्धा केली नव्हती. ती आताच सुचली.

एखाद्या सिनेमात नट नटीने कसे कपडे घातले होते. तसेच डुप्लिकेट कपडे देशभरातील बाजारात उपलब्ध होतात. ते ही लगेच. विचार करण्यासारखी गोष्ट आहे ही. केव्हढा मोठा व्यवसाय चालतो तो.
असे एक न अनेक व्यवसाय निव्वळ सिनेमा इंडस्ट्री वर आधारित आहेत.

चप्पल, बुट, पेन, पेंसिल, केसांची स्टाईल, कपडे, कोट, टोपी, घर सजावट, खाद्यपदार्थ, फर्निचर, भांडी आणखी अनेक असतील. अरे हो मी विसरलोच. हजारो स्थानिक कलाकार, गायक व डांसर या सिनेमावाल्यांच्या आधारावर जगत असतात. नकलाकार ही यातीलच.

विचार करण्यासारखी गोष्ट आहे मित्रांनो, एक नट किंवा नटी एका सिनेमात काम करते. त्यावर हजारो लाखो नव्हे करोडो लोकांची पोटं भरतात. हा सेकंडरी व्यवसाय आहे. एकावर आधारित दुसरा.

मुळ बंद पडला कि या सेकंडरीला ही आपला गाशा गुंडाळावा लागतो.

असेच कारखान्यांचे ही असते. कार इंडस्ट्री असते. त्यात कार तयार करण्यासाठी लागणारे सर्व साहित्य ते तयार करत नसतात. नट, बोल्ट, टायर, ट्यूब असे अनेक साहित्य ते बनवून घेतात. त्यामुळे कार कारखाना बंद पडला कि छोटे कारखाने ही बंद पडतात.

पुन्हा विषयांतर झाले मित्रांनो.

असो, तर ह्या सेलिब्रिटी लोकांचे असे जीवन असते व आपले सुद्धा असेच असते.

(1720684)

💐💐💐💐💐💐💐💐💐💐💐💐💐💐💐💐💐💐💐💐💐💐

सुखी माणसाचा सदरा घातल्याने कोणी सुखी होत नाही.

💐💐शुभ प्रभात💐💐

💐💐💐💐💐💐💐💐💐💐💐💐💐💐💐💐💐💐💐💐💐💐

http://www.koshtirn.wordpress.com

💐💐💐💐💐💐💐💐💐💐💐💐💐💐💐💐💐💐💐💐💐💐

मित्रच ते….(व्यंग कथा)

सुधीर आणि सौमित्र दोन अगदी जीवलग मित्र.

अधूनमधून भेटतात. पण सुधीर बाहेर गावी नौकरी साठी गेल्यानंतर त्यांची भेट क्वचितच होते. सौमित्र च्या लग्नानंतर त्यांची पहिली भेट होय. सुधीर च्या कानावर एक बातमी आली कि तो घटस्फोट घेतोय. त्याला हे न पटल्याने सुधीर गावी आला होता. सौमित्र ला सुधीर ने बोलावून घेतले गावाबाहेर नेहमी भेटतात तेथे.

सुधीर मित्राला विचारतो : कायरे मित्रा, तुझं वर्षभरापूर्वीच तर लग्न झालयं. इतक्या लवकर तुला घटस्फोट हवाय.
सौमित्र : यार, तुला काय सांगू!

सुधीर: अरे सांग की.

सौमित्र: माझी बायको माझ्या कडून लसुन सोलुन घेते,कांदे चिरून घेते आणि भांडी सुद्धा घासुन घेते.
सुधीर: मग त्यात काय? सर्वच करतात ही कामं.

सौमित्र: काय? ही काय पुरूषाची कामं आहेत व्हय!( आश्चर्याने)

सुधीर: अरे पण, ह्यात अवघड काय आहे, हे बघ मी तुला शिकवतो.

सौमित्र त्याच्या कडे टक लावून बघू लागला.

सुधीर ने सुरू ठेवले: (१) लसुण गरम करून घेतली की सोलायला सोपी जाते. मी तर मित्रा हेच करतो. एकदम सोपे जाते.
(२) कांदे चिरायच्या आधी फ्रिज मधे ठेव म्हणजे कापताना डोळ्यात जळजळ होणार नाही.

(३) भांडी घासायला घेण्यापुर्वी १० मिनिटे पाणी भरलेल्या टब मधे ठेव व नंतर भांडी घास.

(४) कपडे सर्फनी धूण्यापूर्वी साध्या पाण्यात भिजवून ठेवा म्हणजे डाग आरामात निघून जातील
सौमित्र: समजलं मित्रा. चांगलं समजलं.
सुधीर: काय समजलं

सौमित्र: तुला हे सर्व कस काय ठाऊक आहे.

सुधीर: अरे मी हे वाचलं आहे.

सुधीर बोलताना तोंड लपवत आहे, हे सौमित्र च्या लक्षात आले होते.

सौमित्र: खर सांग मित्रा. तुला माझी शप्पथ आहे.

सुधीर: काय सांगु मित्रा. घरोघरी मातीच्याच चुली आहेत.

आणि दोघे जोरजोरात हसायला लागले.

सौमित्र ने मात्र घटस्फोटाचा विचार त्यागला.

(1620683)

🦋🦋🦋🦋🦋🦋🦋🦋🦋🦋🦋🦋🦋🦋🦋🦋

तुटलेली फुले, “सुगंध” देऊन जातात🌹गेलेले क्षण, “आठवण” देऊन जातात प्रत्येकांचे “अंदाज” वेग-वेगळे असतात
म्हणुन काही माणसं “क्षणंभर”, तर काही “आयुष्यभर” लक्ष्यात राहतात…!!

💐💐 शुभ सकाळ 💐💐
🦋🦋🦋🦋🦋🦋🦋🦋🦋🦋🦋🦋🦋🦋🦋🦋

http://www.manachyakavita.wordpress.com
🕊🦢☀🦢🕊🌷🕊🦢☀🦢🕊🕊🦢☀🦢🕊

सुहास्यवदना..

हिम्मत ला किंमत असते असे नेहमी ती म्हणत असते. म्हणून आज त्याने शेवटी हिम्मत एकवटली आणि पत्नीला व्हाट्सएप द्वारे संदेश पाठवून विचारले.

“✍✍५ सेकंदाच्या छोट्याश्या
हसण्याने जर आपला

फोटोग्राफ छान येत असेल

तर जरा विचार करून पहा
नेहमी हसत राहिल्यावर
आपले आयुष्य किती सुंदर
दिसेल”

💞💞शुभ सकाळ💞💞

संदेश पाठवून तो शांत बसला. आपलं डोकं सतत मोबाईल मधे घुसवून ठेवलेले. तो ही काय करणार? तिच्या सोबत सेल्फी काढतो तेव्हा ती रागातच दिसते सेल्फित. तो खूप प्रयत्न करतो. पण तिच्यात काही केल्याबदल होत नाही. आज एका ग्रुपवर वरील शुभ संदेश प्राप्त झाला आणि त्याला ही कल्पना सूचली. आता तो तिच्या प्रतिसादाची आतुरतेने वाट पाहत होता. ती कामात असल्याने मोबाईल अजून बघितला नव्हता. ती स्वयंपाक खोलीतच होती. किती वेळा सांगितले तिला कि स्वयंपाक खोलीत मोबाईल नेत जाऊ नको. पण ऐकून न ऐकल्यासारखे करते. अहो चक्क एका कानातून ऐकते आणि दुसऱ्या कानातून काढून टाकते. ग्रुपवर आलेले व्हिडीओ सुद्धा दाखविले. पण काही फरक पडत नाही. किंवा लक्षात ठेवत नाही. किंवा लक्षात असून सुद्धा लक्षात नसल्याचा बहाना करत असावी. मला वाटते बायको आहे न ती पतीचे ऐकले तर शप्पथ आहे तिला. अर्थात असे वाटते मला म्हणून शेवटचेच कारण योग्य आहे असे वाटते.

असो. त्याने खूप वाट पाहिली. पण काहीच प्रतिसाद दिसत नसल्याने तो हैराण झाला. एव्हाना त्याला तिच्या प्रतिक्रिया येण्याची खूपच सवय जडली होती. दिवसभर एक दुसऱ्या सोबत काय बोलणार! म्हणून आपल काही तरी वेळ घालवायला निमित्त इतकच.

तो हॉलमध्ये येऊन टिव्हीवर बातम्या लावून नुसताच बसला होता. मनात विचार सुरू असतील. पण कान व नजर मात्र बायकोची आतुरतेने वाट पाहत होती.

आणि काय आश्चर्य अचानक त्या समोर अवतरल्या. ती आली आणि याने उभे राहून तिचे स्वागत केले,”अग, शंभर वर्षे आयुष्य आहे तुला.” मी स्वागतपर वाक्य उदगारले.

ती येऊन सोफ्यावर बसत असताना मी म्हटले, “अखंड सौभाग्यवती भव”

आता हे काय?

“अग, तु माझ्या पाया पडलीस असे समजून मी तुला शुभाशीर्वाद दिला इतकेच. बस.”

“हो, बस? तुम्ही मला काय वेडी समजले आहे कि काय?”

“समजायचे काय त्यात!” त्याने असे बोलताना चीभ चावली.

आणि बघता बघता पारा चढला की हो सौंचा. चेहरा लालेलाल झाला. पापड ठेवला चेहर्यावर की क्षणात भाजून निघेल. नाही नाही. क्षणात जळून जाईल.

“अग सहज गंमतीने बोललो मी.” मी सावरण्यासाठी प्रयत्न केला.

पण काही ही उपयोग झाला नाही. तिचा पारा वरच राहिला. शेवटी मी कपडे चढवले व नेहमी प्रमाणे घराबाहेर पडलो. बायकोच्या रागावर नवर्याकडील एकमेव व रामबाण उपाय म्हणतात तो हाच.(सुहास्यवदना)मी मनातल्या मनात पुटपुटलो. 🤣🤣😜😜

(820676)

👌💐👌💐👌💐👌💐👌💐👌💐👌💐👌

http://www.ravindra1659.wordpress.com

💐👌💐👌💐👌💐👌💐👌💐👌💐👌💐

विशिष्ट बातमी

💐👌💐👌💐👌💐👌💐👌💐👌💐👌💐

संयम…..

“चूक नसताना सुध्दा
निव्वळ वाद टाळण्याकरिता
मागितलेली माफी
जीवनातील संयमाचं
एक मोठं उदाहरण ठरतं !!”

🌹शुभ सकाळ🌹

वरील “शुभ सकाळ” संदेश आज सकाळी-सकाळी मी सौभाग्यवतींना पाठविला. म्हटले तोंडाने तर रोजच बोलतो आपण आज मूकसंदेश पाठवू.🤫 एका तासानंतर अचानक घराला हादरे बसायला लागले. मला काही कळेना काय झाले ते. क्षणाचाही विलंब न करता मी सौ. ठिक आहेत न बघण्यासाठी बेडरूमकडे धावायचा प्रयत्न केला. पण हादरे इतक्या जोरात होते कि पाय स्थिर होत नव्हते. त्यामुळे मला पळता आले नाही. मी तसाच स्तब्ध उभा राहिलो. बेडरूममधून आवाज आला. सॉरी चुकलं. आवाज नव्हे डरकाळी. आणि मला घाम फुटला. एक मात्र झालं. हादरे कमी व्हायला लागले. तसं माझ्या मनात आलं होतं पण आता पक्की खात्री झाली कि हे हादरे भूकंपाचे नव्हते. हे सौभाग्यवतींच्या संतापाचे हादरे होते. माझ्या डोक्यात चक्र फिरू लागली. लक्षात आले कि तासाभरापूर्वी आपण शुभसंदेश पाठविला आहे. त्यावरून संताप झाला असावा. मग लक्षात आले कि त्या संदेशात गुढ कारण लपलेले होते. खरे ही होते ते. कारण कालच एक घटना घडली होती. माझी चूक नसताना सुध्दा
निव्वळ वाद टाळण्याकरिता मी सौ.ची माफी मागितली होती. इतक्या वेळात दुसरी डरकाळी कानी पडली आणि मी खाडकन भानावर आलो.

धावत बेडरूममध्ये शिरलो आणि रणरागिणी समोरच चवताळलेल्या सिंहिणी सारखी उभी आहे हे लक्षात येताच जागच्याजागी थबकलो. आणि “तेथेच उभे रहा.” हे शब्द विस्तवावरून भाजून हवेत उडत कानावर पडत आहेत असे वाटले.😭 शरीर घामेघाम झाले असल्याने मी हळूच खिशात हात घालून रुमाल काढला व तोंड पुसायला लागलो. पुढील आदेशाची वाट बघत. तेही खाली मान घालून. याचा मला खूप फायदा होतो. तिचा राग क्षणात ५०% उतरतो. मी सुरुवातीपासून हा कानमंत्र अंगिकारला असल्याने ती संयमाने वागते.( तुम्हाला वाटत असेल याला संयमाने वागणं म्हणतात. होय यालाच म्हणतात. एके दिवशी संयम सुटल्यावर मला काय भोगावे……. जाऊ दा न मित्रांनो उगाच सर्व उघड करायला नका न लावू.) हा कानमंत्र मला माझ्या सासूबाईंनी दिला होता. म्हणून मी त्यांना गुरूमाई म्हणतो. उरलेला राग थोडी त्यांची स्वतःची व त्यांच्या माहेरच्यांची स्तुती केल्यावर उतरतो. नाही, नेमकं हेच मला जमत नाही. आणि हिच गोष्ट तिने हेरून ठेवली आहे. म्हणून जेव्हा ती रागवली व मी माहेरच्यांची स्तूति केली कि तीची ट्युब पेटते व ती मनातल्या मनात हसते. मला हसल्याचे जाणवू न देता. हे तंत्र ह्या बायकांना कस काय जमतं काही ठाऊक नाही. पण ती मनात हसली कि मला कळते. तुम्ही म्हणत असाल! कस काय? हे गुपित आहे व ते मी कोणालाही सांगत नाही. तीन दशकं उगाच सोबत काढली का राव! माझी ट्युब पेटली कि आमच्या घरात लख्ख प्रकाश पडून घर इतकं प्रकाशित होऊन जाते कि तिला माझे व मला तिचे मन स्पष्ट दिसायला लागते. ते दोन्ही मन अतिशय पारदर्शी असतात. त्यात काही ही नसत प्रेमाशिवाय.🤔🤔😆😆

(720675)

👌💐👌💐👌💐👌💐👌💐👌💐👌💐👌

http://www.koshtirn.wordpress.com

💐👌💐👌💐👌💐👌💐👌💐👌💐👌💐

हास्य विनोद…☺

नवरा -:नविन वर्ष सुरू होणार आहे, सांग तुला काय गिफ्ट देऊ ?

बायको -:अस काही तरी द्या जे पुर्ण वर्षभर चालेल ….

नवरा -:हे घे केलेंडर. हे पूर्ण वर्षभर चालेल. इतकंच काय यातून बरच ज्ञान पण मिळेल. भरपूर वाचन होईल दररोज. एका पानावर इतक आहे कि रोज ते पान वाचायचे.

😃😜😃😜😃😃😜😃😜😃😃😜😃😜😃

शीतलता

नवरा बायको चे नाते कसे असते. “तुझं माझं जमेना, तुझ्या वाचून करमेना!” खरोखर ही नवरा बायको ची जोडी स्वर्गातून तयार होऊन येते. शेवट पर्यंत सोबत असते ती बायकोची नवर्याला किंवा नवर्याची बायकोला. दुसरी कोणाचीही खात्री नसते. हे दोघे किती ही भांडले तरी सोबत सोडत नाहीत.🐿🐿

आज बायकोने माझी फिरकी घायचे ठरवले. तिने खालील संदेश माझ्या मोबाईलवर पाठविला. नेमका मी व्हाट्सएप चाळत होतो. मला समजले कि बायकोने काही तरी पाठवले आहे. मी बघितले. तर हा संदेश-🌼

“नाती आणि बर्फाचे गोळेे एक सारखेच असतात.
ज्यांना बनवणं सोप पण टिकवणं खूप अवघड असतं.
दोघांना वाचवण्यासाठी फक्त एकच उपाय.
कायम शीतलता ठेवा !”
🌹 शुभसकाळ 🌹

मी “काय छान संदेश पाठवला आहे ग तू! काय विचार आहेत तुझे. अप्रतिम, छान.”🐿🐿

मी स्तूति केल्याने तिची छाती फुगली. माझ्या लक्षात आले कि स्वारी आता सातव्या अस्मानात गेली आहे.

मी पुढे बोलायला तोंड उघडले होते नव्हते तोच ती उदगारली, “बस पुरे.”🤫

“अग पण.”

आता तिने हातानेच संदेश दिला.👊 “थांबा.”✋

मी ही थांबलो. काही पर्याय नव्हता.

पण ती पुढे म्हणाली. “तो संदेश तुमच्या साठीच आहे. नाती जपा जरा. उठ सुट काही तरी बोलत असतात. जरा शीतलता आणा स्वभावात.” बस मलाच उलटा डोज पाजून बाईसाहेब उठून निघून गेल्या.🏃🏽‍♀🏃🏽‍♀🏃🏽‍♀.

(220670)

🍁🍁🍁🍁🍁🍁🍁🍁🍁🍁🍁🍁

💐💐शुभप्रभात !!💐💐

या जगात सगळ्या गोष्टी सापडतात, पण स्वतःची चुक कधीच सापडत नाही. अणि ज्या दिवाशी ती सापडेल त्या दिवसा पासून आयुष्य बदलून जाईल

🍁🍁🍁🍁🍁🍁🍁🍁🍁🍁🍁🍁

http://www.rnk1.wordpress.com

💐💐💐💐💐💐💐💐💐💐💐💐💐💐💐

विशिष्ट बातमी

💐💐💐💐💐💐💐💐💐💐💐💐💐💐💐

” अहो, जरा ऐका न…”

“अहो, तुम्ही हॉलमधे आहात का?” तिने बेडरूम मधून आवाज दिला.

“हो ग!काही काम आहे का?”मी पेपर वाचता वाचता उत्तरलो.

“अहो, जरा ऐका न” तिने थोडे लाडाने म्हटले. मी समजलो. तिने बेडरूममध्ये बोलावले होते ते.

“हं बोल काय म्हणतेय.” मी बेडरूममध्ये गेल्यावर बेडवर बसता बसता विचारले.

“काही नाही.” ती मला बसताना बघून सुद्धा मला “बसा न” असा प्रेमळ आदेश देत म्हणाली.

मी ही मिश्किलपणे “धन्यवाद ” म्हणत पलंगावर बसलो. (पलंग हे मी मनातच म्हणालो कारण पलंगाला कॉट म्हणायचे असा तिचा ती या घरात आल्यापासून आदेश आहे व आम्ही सर्व तिचे सर्व आदेश पाळतो).

गुगल इमेज

“मग कशाला आवाज दिला?” मी विचारले. ती माझ्या कडे प्रश्नार्थक नजरेने बघत राहिली.

मी म्हणालो, “अग, तू मघाशी मी “बोल काय म्हणतेय?” असे विचारले तेव्हा मला “काही नाही” असे म्हणाली न. त्यावर मी म्हणालो “मग कशाला आवाज दिला मला?”

“बर बर. तुम्ही न. गोंधवळून टाकतात समोरच्याला” आता तिचा चेहराच सांगायला लागला होता कि ती गोंधळून गेली आहे. मी मनातल्या मनात हसलो.( तिला बर्याच गोष्टी आवडत नसल्याने आम्ही सर्व त्या गोष्टी मनातल्या मनात करत असतो. इतकी वर्ष झाली. आता आम्हाला मनातल्या मनात काम करण्याची सवय झाली आहे.)

“मी म्हणत होते हॉलमध्ये असाल व इकडे येत असाल तर मला ते टिपॉय वर ठेवलेले कुकींग चे पुस्तक घेऊन येणार का?”

“अग, मग हे सांगण्यासाठी मला इकडे बोलावले तू.”

” अहो, तसं नाही. मला वाटले तुमचा इकडे येण्याचा काही बेत असेल. तर येताना साधं एक पुस्तक आणायला काय हरकत आहे!”

” अग पण माझा असा काही बेत असावा असे तुला वाटण्याचे कारण काय?”

“अहो, सहज मला असं वाटलं. ते काय म्हणतात! इंट्युशन का काय ते.”

“अग, काही तरी आपलं. मी पेपर वाचत होतो.”

ती तातकन,” पेपर नाही. वर्तमानपत्र. हे इतकी वर्षे झाली मी सांगत आले आहे. पण तुम्ही लक्षात ठेवत नाही.” अरे बाप रे मुड बिघत चाललेला दिसून येऊ लागला. आणि मी लगेच, “बर, ते कसले पुस्तक आणायला सांगत होतीस तू.”

“अहो, ते~~~~~~~हो आठवले. कुकींग चे.” मी हॉलकडे आपला मोर्चा वळवणार तोच बाईसाहेब,” अहो, तुम्ही नाराज नाही न झालात माझ्यावर.”

“अग तस नाही. पण मी पेपर नाही नाही वर्तमानपत्र वाचत होतो न त्यामुळे…..”

“अहो, आता तुम्हाला ओरडून सांगणे योग्य वाटते का? सोसायटी मधील लोकं काय म्हणतील? म्हणून मला तुम्हाला बोलावून सांगणे योग्य होईल असे वाटले”

“हो. ते ही बरोबर आहे म्हणा.”

“बर असू देत. तुम्ही नाराज होऊ नका. मी बघते.” आता ती मला आश्चर्याचा धक्का देत ( हा खरोखरचा धक्का होता. मी सडपातळ व ती…. त्यामुळे तिचा स्पर्श जरी झाला तरी हवेत उडाल्यासारखे वाटते.) हॉलमध्ये पुस्तक शोधायला गेली. मला वाटले. चला मी सुटलो एकदाचा.

पण. दोनच मिनिटांनी तिने पुन्हा आवाज दिला.

“अहो. जरा ऐका न!”

मी “हो हो. आलो.” म्हणत आज्ञा धारकासारखा हॉलमध्ये गेलो.

मी सोफ्यावर बसण्यासाठी वाकलो. तितक्यात ती म्हणाली. “अहो बसायला नाही बोलावले मी.”

“मग!” मी तिच्या कडे प्रश्नार्थक नजरेने बघितले व एक तसाच उकडू स्थितीत स्तब्ध राहिलो. मग सरळ झालो.

“अहो मी येतांना चष्मा तेथे बेडवर विसरले. जरा!!!!” तिची केविलवाणी विनंती ऐकून मला राहावले नाही.

“हो बाई. आणतो~~~.” तिचे एक आहे. पहिल्यांदा ती आदेश देते. दुसर्यांदा मात्र केविलवाणा चेहरा करून विनवणी केल्या सारखे करते. मग काय. पुरुष बिचारा ऐकणार नाही तर काय करणार! आणि जर तरीही ऐकले नाही किंवा न ऐकल्या सारखे केले तर मात्र ……….. सॉरी मी हे अनुभवले नाही. फक्त पाहिले आहे. एकदा मुलावर हा प्रयोग झाला होता. तेव्हा मी पाहिले होते. तेव्हा पासून मी पहिल्या आवाजात च ऐकतो. जास्तीत जास्त दुसर्या आवाजात.

असो. मी बेडरूममध्ये चष्मा आणायला गेलो तर मला तो तिने सांगितले होते त्या ठिकाणी म्हणजे बेडवर सापडला नाही. इकडे तिकडे ही शोधला पण सापडला नाही. मग मी तिला आवाज देऊन हे सांगितले. तर ती “अहो इकडे येऊन बोला. तेथून ओरडू नका. सोसायटी मधे आवाज जातो. लोकं काय म्हणतील. तसे ते बिचारे काही ही म्हणत नाहीत, कारण त्यांना माहिती आहे तुम्हाला ते चांगले ओळखतात.” झालं सुरू. आता मी वैतागून काही बोललो, नव्हे नुसते बडबडलो (मनातल्या मनात, याची मला खूप खूप सवय झाली आहे.), तरी तिचा पारा चढेल आणि मग माझेच काय कोणाचेही घरात राहणे अवघड होऊन जाते. मुलं असताना असं काही घडलं तर मग माझंच अवघड होऊन बसते. सर्व घर माझ्या वर उलटतं, मुलांसहित.

असो, तिने आवाज दिल्यावर मी हॉलमध्ये गेलो.

“हं, बोल?” मी तिच्यासमोर एखाद्या आज्ञाधारक बाळासारखा उभा राहत म्हटले.

“मला वाटते त्या दुसर्या बेडरूममध्ये असेल. नाही तर किचनमध्ये तरी असेल.”

मी पटकन किचनमध्ये गेलो. कारण ती थोड्या वेळा पूर्वी तेथेच होती. आणि चष्मा तेथेच डायनिंग टेबलावर होता. तो मी उचलून तिला हॉलमध्ये दिला आणि लगेच बेडरूममध्ये कपडे बदलायला गेलो. बाहेर जायला निघालो व जातांना “अग मी जरा बाहेर जाऊन येतो. तो मित्र वाट बघत असेल.” असे म्हणून तिच्या प्रतिसादाची वाट न बघता घराबाहेर पडलो. बाहेर पडता पडता माझ्या कानावर तिचा आवाज आला, “अहो, जरा ऐका न”.

(19657)

🌼🌹🌹🌼🌼🌹🌹🌼🌼🌹🌹

तुटलेली फुले, “सुगंध” देऊन जातात🌹गेलेले क्षण, “आठवण” देऊन जातात प्रत्येकांचे “अंदाज” वेग-वेगळे असतात
म्हणुन काही माणसं “क्षणंभर”, तर काही “आयुष्यभर” लक्ष्यात राहतात…!!

💐💐 शुभ सकाळ 💐💐
🦋🦋🦋🦋🦋🦋🦋🦋🦋🦋🦋

http://www.manachyakavita.wordpress.com
🕊🦢☀🦢🕊🌷🕊🦢☀🦢🕊