नाती माणसांची…..

जन्मल्यापासून शेवटापर्यंत मनुष्य अनेक नातेवाईक, मित्रमंडळी यांचेशी संबंध जोडत जातो. आई वडील भाऊ बहिण ही नैसर्गिक नाती असतात. जन्म झाला कि आपसूकच ही नाती ही जन्माला येत असतात. जसजसे आपण मोठे होत जातो, नवनवीन माणसे भेटत जातात आणि मग गोतावळा वाढत जातो. मित्र मंडळी जमा होत जातात. हजारो लोकाशी आयुष्यात संबंध येत असतो. त्यातील काहीच लोकं आयुष्यभर लक्षात व संपर्कात राहतात.

सेवानिवृत्त झाले कि आयुष्यात निवांतपणा येतो. तेव्हा आयुष्याची एखाद्या चलचित्रासारखी उजळणी सुरू होते. मग अगदी बालपणापासून चे मित्र मंडळी आठवायला होतात. तेव्हा आपली खरी परीक्षा असते. जर पहिली दुसरीत आपल्या सोबत कोणकोण शिकत होते? हे आठवले तर आपली स्मरणशक्ती शाबूत आहे असे समजायचे😊😊.

पण ही नाती जपणे ज्याला शक्य झाले तोच खरे जीवन जगला असे समजायचे. वेगवेगळ्या प्रकारची माणसे आयुष्यात येत असतात. आवडी नावडीची असतात. हसणारी रडणारी ही असतात. सर्व प्रकारच्या माणसांशी जुळवून घेऊन आयुष्य जगणे प्रत्येकाला जमतेच असे नाही. जमले तर ठिक नाही जमले तरी ठिक.😊☺️😊☺️

याबद्दल एक छान संदेश वाचण्यात आला. म्हणून हे सूचले. संदेश खाली दिला आहे.

🙏🌺 “शुभ सकाळ”🌺🙏

“माणसे येती माणसे जाती…”
“टिकवून ठेवावी ती फक्त नाती..”
“कुणी हसवती कुणी रडवती..”
“तरी हक्काने मित्र म्हणवती…”
“प्रेम घ्यावे प्रेम द्यावे…”
“सगळ्यांनाच आपलेसे करावे…”
“लागले कधी जरी भांडावे…”
“तरी विषय प्रेमाने मांडावे…

“एकदाच जीवन हे मिळते…”
“हवे तितके मन जोडावे…”
“कधी हसावे कधी रूसावे…”
“रंग हे ही चाखून पहावे…”
“हीच तर मजा खरी नात्यांची..” “म्हणूनच नात्यांमध्ये.,”
हृदय मात्र सदा शुद्ध ठेवावे….

🌺🐬सप्रभात🐬🌺🐬

(13 120799)

🐬🌺🐬🌺🐬🌺🐬🌺🐬🌺🐬🌺🐬🌺🐬🌺🐬

नाती फुलांसारखी नाजूक असतात. त्यांना जपावे लागते.

☺️☺️हसरी सकाळ😊☺️

🌺🐬🌺🐬🌺🐬🌺🐬🌺🐬🌺🐬🌺🐬🌺🐬🌺

http://www.manacheslok.blogspot.com

🐬🌺🐬🌺🐬🌺🐬🌺🐬🌺🐬🐬🌺🐬🌺🐬🌺🐬🌺🐬🌺🐬🌺

डोळे आणि मास्क

🌺 चेहऱ्यावरचं तेज हे तुमच्या अंतःकरणातल्या विचारावर अवलंबून असतं,

मनात आत्मविश्वास असला कि चेहरा तेजस्वी दिसतो,

मनात इतरांविषयी प्रेम असलं कि चेहरा सात्विक दिसतो,

मनात इतरांविषयी आदर असला कि चेहरा नम्र दिसतो,

मनातले हे भावच तर

माणसाला सुंदर बनवत असतात…!!

🙏🏻 शुभ सकाळ🙏🏻

आज खूप दिवसांनी हा वरचा खूपच छान असा सुप्रभात संदेश प्राप्त झाला आणि यावर काहीतरी लिहावे असे सहज मनाला वाटून गेले. म्हणून हा लेख प्रपंच. असो.

चेहऱ्यावरच तेज हे मनातल्या विचारांवर अवलंबून असतं हे खर आहे. जसे विचार मनात सुरू असतात तसेच भाव चेहऱ्यावर उमटत असतात. एखाद्या मित्राला बघून अत्यानंद होतो. तेव्हा चेहरा कसा खूलतो. एखादा मित्र आवडत नाही. तरी भेटला तर खोटा आनंद दाखवावा लागतो. तो खोटेपणा लगेच चेहरा सांगून टाकतो. तुम्ही चेहऱ्यावरचं काही ही लपवू शकत नाही. चेहरा म्हणजे डोळे त्यात आलेच. तसेच चेहऱ्यावरील भुवया, गाल, ओंठ हे सुद्धा बोलतात.

पण सन २०२० मधील मार्च महिना उजाडला आणि या एका अद्रुष्य आगंतुकाने संपूर्ण जगाला उजाड करून टाकले. आता तर माणसाची चेहरेपट्टीच या चेहरापट्टीने (मास्क)( तसे मास्कला मुखवटा म्हणतात पण आपण फक्त पट्टी लावतो मुखवटा लावत नाही म्हणून मी चेहरापट्टी असे संबोधले आहे.) झाकून टाकली आहे. त्यामुळे चेहऱ्यावरील दिसायचा प्रश्न च नाही. पण तरी ही डोळे बोलतात हे आता मास्क मुळे सिद्ध झालय. तुमच्या चेहऱ्यावरील हावभाव मनातील विचार हे आता डोळ्यात दिसू लागले आहेत. जो पूर्वी डोळे वाचू शकत नव्हता तो आता डोळे अगदी गहराईत जाऊन वाचू लागलाय.

जेव्हा मास्क लावायला सुरुवात झाली तेव्हा वाटायचे बर झालं नको ती माणसं समोर आली कि आपल्याला ओळखणार नाहीत. म्हणजे इकडे तिकडे बघायची गरज भासणार नाही. पण हे उशिरालक्षात आले कि आपण त्या माणसांना ओळखले म्हणजे त्याने सुद्धा आपल्याला ओळखले असेलच.

आता या मास्कने डोळ्यांचे काम वाढवून ठेवले आहे. मास्क नव्हते तेव्हा मनातील आत्मविश्वास, इतरांबद्दलचे प्रेम आणि आदर हा अनुक्रमे चेहऱ्यावरील तेजस्विता, सात्विकता आणि नम्रता यांचे द्वारे दिसत होता. आता त्यांच काम फक्त डोळ्यांना करावे लागणार आहे.

म्हणजे डोळ्यांचे महत्त्व वाढले आहे. आणि डोळे माणसाची सुंदरता आणखी वाढवणार आहेत.

(13020798)

💐💐💐💐💐💐💐💐💐💐💐💐💐💐💐

सुखापेक्षा दुःखामध्ये असताना मिळणारे ज्ञान हे सर्वश्रेष्ठ आणि परिणामकारक असते

🌹🌹🌹 सुप्रभात 🌹🌹🌹

💐💐💐💐💐💐💐💐💐💐💐💐💐💐💐

http://www.ravindra1659.wordpress.com

💐💐💐💐💐💐💐💐💐💐💐💐💐💐💐

संदेशवहन….

संदेश एकापासून दुसऱ्या कडे पाठविताना नेहमी फरक हा होतोच. म्हणजे संदेशवहनाचे कार्य हे क्लिष्ट कार्य आहे हे आपण जाणतोच. म्हणून ध चा मा करु नको रे बाबा. निरोप व्यवस्थित दे. असे वारंवार बजावून सांगितले जाते. तरीही बदल किंचित का असेना होतोच. का होतो असा बदल यामागे अनेक कारणं आहेत.

जसे

१) संदेश ऐकणारा लक्षपूर्वक संदेश ऐकत नसल्याने चुकीचे शब्द ऐकून तेच शब्द लक्षात ठेवतो.

२) संदेश ऐकणारा लक्षपूर्वक संदेश ऐकतो पण इतर गोष्टी मनात असल्याने चुकीचे ऐकून तेच शब्द लक्षात ठेवतो.

३) संदेश मोठा असेल तर लक्षात राहात नाही.

इतर ही अनेक कारणे असू शकतात.

तसेच संदेश घेऊन जाणाऱ्या च्या चेहऱ्यावरील भाव , संदेश सांगताना चेहऱ्यावर उमटणारे हावभाव या गोष्टींचा प्रभाव निश्चितच त्या संदेशावर पडत असतो.

या बाबतीत कोणीतरी एक प्रयोग केल्याचा व्हिडीओ व्हाट्सएपवर वायरल झाला होता. तो व्हि मी येथे शेअर करत आहे. आपण प्रत्यक्षच बघा कसा ध चा मा होतो ते.

१५ ते २० लोकांना ओळीत उभे केले होते. सर्वांची तोंडं एकाच बाजूला होती. प्रमुखाने शेवटच्या माणसाला कानात एक संदेश सांगितला. तो संदेश त्याने त्याच्या पुढच्याला कानात सांगायचा. त्यासाठी समोरच्याने मागे वळून मागच्याचे ऐकायचे. अगदी पहिल्या माणसाने त्याला सांगितलेला संदेश दुसऱ्या माणसाला निट सांगितला नाही. त्यात थोडा फरक होता. पुढच्या ने आणखी बदल करून त्याच्या पुढच्याला सांगितला. असे प्रत्येक मनुष्य संदेशात बदल करत गेल्याचे लक्षात आले व संदेशाचा मुळ अर्थ अक्षरशः चार पांच माणसांमधेच बदलून गेला. अहो फोनवर आपण बोलतो तो संदेश ही जसा चा तसा सांगता येत नाही. ऐकण्यात व नंतर तोंडाने पुढच्याला सांगण्यात थोडाफार बदल होतोच. हाच बदल अर्थच बदलत जातो. आणि ध चा मा होतो.

म्हणून लेखी संदेशाला खूप महत्त्व आहे.

असो.

(12920797)

💐💐💐💐💐💐💐💐💐💐💐💐💐💐

वेळेसोबत चालने आवश्यक असतेच असे नाही. पण सत्यासोबत चालल्यावर वेळ एक दिवस स्वतः आपल्यासोबत चालायला लागते.

💐💐शुभ प्रभात💐💐

💐💐💐💐💐💐💐💐💐💐💐💐💐💐

http://www.Manachyakavita.wordpress.com

💐💐💐💐💐💐💐💐💐💐💐💐💐💐

मी आहे म्हणून….

🙏🙏🙏कौटुंबिक भांडण झाले कि गणपतराव नेहमी म्हणायचे “मी” आहे म्हणुन तुम्ही “सगळे” आहात, मीच जन्म दिलाय न तुम्हाला. मी नसतो तर या जगाच तोंड ही पाहू शकला नसता तुम्ही सगळे. आणि तुम्ही हो मी नसतो तर लग्न कस झाल असत तुमचं. हा काळ गणपतराव मध्यम वयात

आल्यावरचा.

गणपतराव तापट स्वभावाचे असल्याने थोडे जरी खट झाले कि त्यांचा पारा सातव्या आसमानात जायचा.

आता सेवानिवृत्त होऊन तब्बल बारा वर्षे झालीत. सत्तरी ओलांडली. आता चालणे फिरणे थोडे कठिण जाते त्यांना. सुनबाई शालीन आहेत. सर्व यथायोग्य करत असतात. काही कमी पडू देत नाहीत. म्हणून मन प्रसन्न असते नेहमी. म्हणून गणपतराव हल्ली म्हणतात,

सगळे” आहेत म्हणुन “मी” आहे.

तुम्ही नसते तर कसे केले असते मी माझे. बायकोकडे नजर वळवून म्हणाले, माझे चुकलेच नाही का? तारुण्य होत त्यामुळे रक्त लवकर उकळत असे. पण म्हातारपणी आपले काय होणार हा विचार तेव्हा केलाच पाहिजे प्रत्येकाने. सर्व म्हणतात आजचा विचार करत जा, भविष्याचा विचार करून जगता येत नाही. पण सर्व जग चुकीचा सल्ला देते बर का? प्रत्येक पाऊल उचलताना भविष्यकाळाचा विचार अवश्य केला पाहिजे माणसाने.

हा विचार ठेवा आयुष्यात कधीच एकटेपणा वाटणार नाही. ती बिचारी काय बोलणार. शांत पणे ऐकून घेतले आणि हळूच होकारार्थी मान डोलावली.

मग गणतरावांनी मोबाईल हाती घेतला आणि खालील संदेश सर्व ग्रुपवर पाठवला.

शुभसकाळ🌹💐

“मी” आहे म्हणुन “सगळे” आहेत. हे विचार सोडून द्यावे आणि
“सगळे” आहेत म्हणुन “मी” आहे. असा विचार अंगी बाळगावा. दिवस आनंदाने व्यतीत होतील.

(12520793)

💐💐💐💐💐💐💐💐💐💐💐💐💐💐💐

😊फुल कितीही सुंदर असू द्या
कौतुक त्याच्या सुगंधाचे होते.🌹

माणूस कितीही मोठा झाला तरी कौतुक त्याच्या गुणाचे, विश्वासाचे होते.😊

🌹🌹शुभ सकाळ 🌹 🌹

💐💐💐💐💐💐💐💐💐💐💐💐💐💐💐

http://www.manacheslok.blogspot.com

💐💐💐💐💐💐💐💐💐💐💐💐💐💐💐

एकटेपण

मित्रांनो, वर्तमानपत्रात नुकतीच एक आगळी वेगळी बातमी वाचण्यात आली. एका मुलीने आपल्या ५० वर्षीय विधवा आईचे लग्न लावून दिले. बातमी खरंच आगळीवेगळी वाटली. म्हणून मी लक्षपूर्वक व पूर्ण बातमी वाचली. तर मुलीचे वडील १०-१२ वर्षापूर्वी वारले होते. मुलीचे लग्न झाल्यावर आई घरी एकटीच राहत होती. आणि एकटेपणा माणसाला जगू देत नाही. तीहि स्त्री असेल तर एकटे राहणे अवघड असते. म्हणून त्या मुलीने आपल्या माउलीचे लग्न लावून द्यायचे ठरविले असावे. विशेष म्हणजे जावयाने सुद्धा यात सहभाग घेतला. हि घटना म्हणजे समाजात नवीन प्रथा किंवा पायंडा सुरु होत आहे असेच म्हणावे लागेल.

पण यानिमित्त नेहमीप्रमाणे माझ्या मनात बरेच प्रश्न घर करून गेले. गेले म्हणजे निघून गेले असे नव्हे. ते प्रश्न मनात येऊन पक्के घर करून राहू लागले. गमतीचा भाग वेगळा ठेऊन मूळ विषयावर परत येऊ.

त्यातील एक प्रश्न माझ्या मनात आला तो असा कि हि परिस्थिती का उदभवली. ५० वय असून एक जावई असताना लग्न करणे का आवश्यक वाटले. अर्थात त्या माउलीला नव्हे. भारतीय स्त्री या वयात लग्न करायचा विचार सुद्धा मनात आणत नाही. तर मुलगी आणि जावयाने त्या माऊलीचा एकटेपणा, सुरक्षितता या सर्वांचा विचार नक्कीच केला असणार. पूर्वीच्या काळी सुद्धा महिला कमी वयात विधवा होत असत. तेव्हा त्या माहेरी जाऊन राहत असत. मुलीचा पुनर्विवाह अजूनही समाजात तितकासा रुजलेला नाही. हा स्त्रीवर एका प्रकारे अन्यायच आहे. तेव्हा मामाच्या मुलीसोबत आत्याचा मुलगा मोठा होत असल्याने कदाचीत म्हणूनच मामाच्या मुलीशी लग्न करण्याची प्रथा जडली असावी. असो. तर त्या काळी एकेक घरात ४ ते ८ मूल मुली असत. मोठे कुटुंब असे. त्यामुळे ती विधवा माउली भावाकडे किंवा वडिलांकडे राहत असे. मुलांनाहि काही वाटत नसे. आता काळ बदललेला आहे.

एका कुटुंबात मुलगा असो व मुलगी एकच अपत्य असते. त्याचेच हे परिणाम आहेत. एकच मुलगी किंवा मुलगा असतो. मुलगी असेल तर सासरी जाते. मुलगा बहुतेक नौकरीसाठी विदेशात किंवा बाहेरगावी गेलेला असतो. किंवा सुनेला सासू आवडत नाही. अशी एक न अनेक कारणे असतात. ज्यामुळे सासूला एकटे राहावे लागते. अहो अशी अशी कुटुंब पाहायला मिळतात कि ८० वर्षाची आई वेगळी एकटी राहते व मुलगा थोड्याच अंतरावर आपल्या कुटुंबासोबत राहतो. त्या म्हातारी सोबत एक बाई असते सांभाळ करणारी. बारा तास ती सोबत राहते. रात्रीची वेगळी बाई येते सोबत म्हणून. पण त्या म्हातारीला नातवंडांचे सुद्धा सुख भोगता येत नाही. एक म्हातारी बिचारी दिवसभर एक बाई असते तिच्या सोबत. आणि रात्री. झोपेची गोळी घेऊन झोपायचे. अरे काय हे जीवन? देवा कोठे आहेस रे तू ? याचे मूळ कारण मला वाटते एक एक अपत्य असावं.

या एका अपत्यामुळे त्या अपत्याला ही तो एकटेपणा सलतो. हेवेदावे करता येत नाहीत. जीवनात जोपर्यंत प्लस मायनस म्हणजे सुख दुःख, चांगला वाईट हे सोबत अनुभवत नाही तोपर्यंत जीवनाचा आनंद उपभोगता येत नाही. फक्त सुख असेल तर त्याचे महत्त्व काय? दुःखाशिवाय त्याचे मुल्य शून्य. म्हणजे तुलना केली तरच सरसता लक्षात येते. म्हणून घरात एकटे मुल असेल तर तो कोणाशी भांडेल? बर वडील ही एकटे असल्याने काका किंवा आत्या असे कोणी नसते. म्हणजे त्यांच्या मुलात कधीतरी मिसळता येते. पण तसे ही नाही. तेव्हा पर्याय उरतो फक्त मित्रांचा. मित्र हे असतातच. पण शेवटी नातलग हे नातलगच. याने झाले काय कि काका- काकू, मामा- मामी, आत्या, चुलत भाऊ -बहिण, अशी नातीच राहिली नाहीत.

भला उसकी कमीज मेरी कमीज से सफेद कैसी? हे समोर जास्त पांढरे शर्ट असेल तर कळते. असा एकटेपणा माणसाला नंतर हिस्टेरिक करून टाकतो. चिडचिडेपणा वाढतो.

याचे रुपांतर मग कुटुंब विस्कटून टाकण्यात होते.

देव जाणे पुढे काय मांडून ठेवले आहे. १०० वर्षाने समाज कसा असेल ह्याची कल्पना केलेलीच बरी.

(12320791)

💐💐💐💐💐💐💐💐💐💐💐💐💐💐💐

😊फुल कितीही सुंदर असू द्या
कौतुक त्याच्या सुगंधाचे होते.

माणूस कितीही मोठा झाला तरी
कौतुक त्याच्या गुणाचे, विश्वासाचे होते.

चांगल्या हृदयाने खुप नाती बनतात. आणि चांगल्या स्वभावाने ही नाती जन्मभर टिकून राहतात.💐🙏😊

🌹शुभ सकाळ 🌹

💐💐💐💐💐💐💐💐💐💐💐💐💐💐💐

http://www.koshtiravindra.blogspot.com

💐💐💐💐💐💐💐💐💐💐💐💐💐

क्वारंटाईन

मित्रांनो, जगात कोरोना ने जन्म घेतला आणि दररोज नवनवीन शब्दप्रणाली ने ही जन्म घेतल्याचे निदर्शनास यायला लागले. जसे पूर्वी वायरस हा शब्द क्वचितच कानी पडायचा. बहुतेक पावसाळा आला कि वायरल इन्फेक्शन हे शब्द ऐकायला यायचे. तेव्हा गळा खवखवणे, ताप येणे थंडी वाजणे हि लक्षणे दिसणारच. डॉक्टरांकडे गेलात तर जवळजवळ सर्व रुग्ण ह्याच लक्षणांची दिसायची.
आता घरात एखाद्याला एखादी शिंक आली कि धस्स होते. काय झाले असेल याला असे सतत वाटत असते. काही बोलता ही येत नाही. मनातल्या मनात विचार घर करत राहतात.

आणखी प्रचंड प्रमाणात प्रचलनात असलेला नवीन शब्द म्हणजे क्वारंटाईन. दिवसातून अनेकदा हा शब्द कानावर पडतो. ह्या इवल्याशा अद्रुष्य निर्जीवाने म्हणजे कोरोनाने संपूर्ण जगाला घरात क्वारंटाईन केले आहे. तसा हा शब्द नवीन नाही. डिक्शनरी मधीलच आहे. पण तो माणसासाठी वापरला जात नव्हता. हा साक्षात्कार मला परवाच झाला. संगणकावर मी नेहमी एँटीवायरस टाकतो. मागच्या १५ वर्षांपासून टाकत आहे. एकदम तीन वर्षांचे पेकैज घेतले की स्वस्त पडते. त्यात मला हा क्वारंटाईन शब्द सापडला. संगणकात जे वायरस घुसतात, त्यांना क्वारंटाईन करू ठेवले जाते. पण या शाश्वत जगात तर उलटेच घडले आहे. एका वायरस ने माणसाला क्वारंटाईन करून टाकले आहे. ही भविष्यात घडणाऱ्या घडामोडींची चाहूल तर नाही न! भविष्यात मशीन युग असेल आणि तेव्हा रोबोट माणसावर राज्य करेल असे भाकित काही वैज्ञानिकांनी केले आहे असे कधी तरी वाचण्यात आले होते असे आठवत आहे.

अरे हो. आता आठवले. मी त्याकाळात एक सिनेमा पाहिला होता वेलकम टू ट्वेन्टि थर्ड सेंच्युरी. म्हणजे २३ व्या शतकात जग कसं असेल हे त्यात चित्रित केले होते. ही त्याचीच झलक असावी. असो.

(12220790)

💐💐💐💐💐💐💐💐💐💐💐💐💐💐💐

आयुष्याने शिकवलेलं एक वाक्य…
“जिंकलो तर आवरायचं आणि हरलो तर सावरायचं…”
🌼🌹 शुभ सकाळ🌹🌼

💐💐💐💐💐💐💐💐💐💐💐💐💐💐💐

http://www.koshtirn.wordpress.com

💐💐💐💐💐💐💐💐💐💐💐💐💐💐💐

पाठीला डोळे

मित्रांनो, देवाने आपल्याला डोळे दिले आहेत समोरच बघायला. पण काही लोक असतात ज्यांची सहावी इंद्रिय म्हणजे सिक्स्थ सेंस जबरदस्त एक्टिव असते. इतकी कि ते समोर बघत असतात पण त्यांना पाठीमागे काय चालले आहे हे ही बघता येते.

अर्थात हे काही आपल्या साठी नवीन नाही. कारण आपण सिनेमा मध्ये हिरो गुंडांना मारत असतो तेव्हा त्याला पाठीमागे कोण आहे हे कळते. व तो मागच्या गुंडाला पाठीमागे न बघता बरोबर मारतो. हे झाले सिनेमाचे जे काल्पनिक असते. पण प्रत्यक्षात असे होऊ शकते ही कल्पना केली आहे का आपण? नसेलही कदाचित. चला तर मग खालील व्हिडिओ पहा. अर्थात हा ही व्हाट्सएपच्या माध्यमातून प्राप्त झाला आहे. खूप जूना आहे. संग्रहात होता. अचानक सापडला. यावरून ही पोस्ट लिहिण्याची कल्पना सूचली.

बघितलं का? किती प्राविण्य मिळवलेले आहे ह्या कारागिराने. बघा तो मागचा विटा फेकणारा वेगवेगळ्या एंगल ने विटा फेकतो आहे. तरीही हा मागे वळून न पाहता अचूकपणे विट झेलत आहे. पाठीला डोळे असल्यासारखे. हे ते डोळ्यावर पट्टी बांधून सायकल/मोटार/मोटार सायकल चालवण्या सारखे आहे. मन लावून सराव केला तर हे होते असे मला वाटते. यात जादू नाही बर का!

सराव केला तर अशक्य ही शक्य होऊ शकते! हेच यावरून सिद्ध नाही का होत?

(11320781)

💐💐💐💐💐💐💐💐💐💐💐💐💐💐💐

इच्छेतून हक्कात आणि
हक्कातून शब्दात जी उमटते
ती खात्री…
स्मृतीतून कृतीत आणि
कृतीतून समाधानात जी दिसते
ती जाणीव…
मनातून ओठावर आणि
ओठावरून पुन्हा मनात जाते
ती आठवण…

🌹शुभ सकाळ🌹

💐💐💐💐💐💐💐💐💐💐💐💐💐💐💐

http://www.manachyakavita.wordpress.com

💐💐💐💐💐💐💐💐💐💐💐💐💐💐💐

आडनावे भाग-२

मित्रांनो, वडील व मुलगी यांच्यातील खालील संवाद वाचा. आणि काही उमगले का? ते अवश्य कळवाः-

मंजुळे‘ बेटा जरा ‘फावडे‘ आणि ‘कुदळे‘ आण. आपण ‘हिरवे‘ ‘पोपट‘, ‘काळे‘ ‘कावळे‘, ‘पाखरे‘ यांना ‘घरटे‘ बांधण्यासाठी ‘आवळे‘ ‘जांभळे‘ ‘करवंदे‘ ‘बाभळे‘ अशी ‘झाडे’ लावू. आणि हो येतांना त्या बागेत झाडाखाली पडलेली ‘सदाफुले‘, ‘पांढरे‘, ‘लाल‘, ‘हिरवे‘, ‘निळे‘ ‘फुले‘ व इतर ‘कचरे‘ पडलेली आहेत ती उचलण्यासाठी ‘पितळे’ च्या पराते‘ पण आण.

थोड्या वेळाने बाबा खाली बसले. मंजूळेने विचारले, ‘काय झाले बाबा?’

बाबा म्हणाले, ‘मंजुळे, बेटा थकलो ग काम करुन. माझे ‘डोके‘, ‘खोपडे‘ आणि ‘कपाळे’ भन्नाटलेले आहे. डोळ्यासमोर ‘काजवे‘ चमकत आहेत. ‘भांगे‘ खालल्यासारखे वाटते आहे. मन ‘गोंधळे’‘लेले’ आहे. ‘डोळे‘ ‘आंधळे‘ झाल्यागत वाटत आहेत. जीभ ‘कडू‘ झाली आहे. मला ‘गोडे‘ ‘साखरे’चा चहा करतेस का थोडा.’

‘बाबा, चहा हवा असेल तर देते. पण चहासाठी उगाच ‘खोटे‘ खोटे नाटकं करू नका.’ मंजूळा.

‘अग चहासाठी ‘खरे‘ ‘खोटे’ करू नको. मला ‘उभे’आडवे‘ ‘आपटे‘ल्यासारखे होते.’ बाबा.

‘जा माझ्या ‘नातू’ला पाठव. तो चांगला आहे. ‘लहाने’च बरे असतात ग.’ बाबा.

‘बाबा, नातूचा जास्त ‘लाड’ करू नये.’ मंजूळा.

थोड्या वेळाने.

मंजूळा, ‘बाबा, बस आता. चला घरी.’

‘अग काही वर्षांनी ही ‘झाडे‘ ‘मोठे‘ व ‘जाडे’ होतील. मोठी ‘राणे‘ होतील येथे. मग या ‘क्षीरसागर‘वर पाणी प्यायला ‘गाढवे‘, ‘वाघ‘, ‘हत्ती’, ‘हरणे‘, ‘लोमडे‘, ‘बकरे‘, ‘कोल्हे‘, ‘लांडगे‘, ‘डुकरे‘, ‘मांजरे‘,’उंदरे‘, ‘कुत्रे‘,’घोडे‘, असे अनेक प्राणी पाणी पिण्यासाठी येतील. पाण्यात ‘मगर‘ वास्तव्य करतील. झाडांवर ‘फुलपाखरे‘ ‘मुंगुस‘ फिरतील. तेव्हा किती प्रसन्न होईल मन.’ बाबा.

‘बर बाबा चला आता जेवण करा.’

‘अग, बेटा येताना ‘कापडे‘, ‘फडके‘ काही आणलीत का हात पुसायला. आणि खायला ‘भाजीभाकरे‘ ‘कांदे‘ आणली आहेत न.’

अरे हो बेटा ‘फुलपात्रे‘, ‘तांबे‘ आणली आहेत कि नाही. ही ‘धरणे‘ आहेत न. येथील पाणी घेऊ प्यायला.’

हा बाप बेटीचा संवाद असाच सुरू राहिला. आणि संध्याकाळी दोघे घरट्यात परतले.

लक्षात आले असेलच मित्रांनो हा आपल्या मराठीतील आडनावे वापरून तयार केलेला संवाद आहे.

(11220780)

💐💐💐💐💐💐💐💐💐💐💐💐💐💐💐

दगडासारख्या कठीण

परिस्थितीवर
घाव घालण्याची

जिद्द असली की,
मूर्तीसारखी सुंदरता

आयुष्याला लाभते…

🌹सुप्रभात🌹

💐💐💐💐💐💐💐💐💐💐💐💐💐💐💐

http://www.ownpoems.wordpress.com

💐💐💐💐💐💐💐💐💐💐💐

कुतुहल…

लहानपणी म्हणजे अगदीच लहान असतांना जेव्हा बाळ फक्त बसायला सुरुवात करते तेव्हा आपण त्याच्या सोबत खेळताना त्याला एखादी गोळी किंवा आणखी काही तरी मुठीत घेऊन त्याला मुठ दाखवतो. तो उत्सुकतेपोटी मुठ उघडायचा भरघोस प्रयत्न करतो. बराच प्रयत्न करून थकला कि तो रडायला लागतो. ही उत्सुकता म्हणजे कुतूहल हा आजचा विषय.

मित्रांनो, उत्सुकताला मला वाटते थोडी वरची पदवी म्हणजे कुतूहल असावी.

अगदी लहानांपासून मोठ्यांपर्यंत सर्वांना एखादी लपलेली गोष्ट बघायची उत्सुकता असतेच. माणसाचा हा निसर्गतः स्वभावच आहे. जे अज्ञात असते त्याचे कुतूहल व एकदाचे उलगडले कि तू कोण आणि मी कोण. अगदी मुठीत काही नसल्यासारखे करतो तो ते कोडं उलगड्यावर.

प्राणी सुद्धा यातून सुटलेले नाहीत. त्यांना ही निसर्गाने माणसासारखेच बनवले आहे. अगदी ते माणसाळलेले नसलेले किंवा वनचर असले तरीही. असेच काही व्हिडीओ व्हाट्सएपच्या महासागरातून समुद्र मंथन केल्याने सापडल्यासारखे अवतरलेले असतात. असे व्हिडीओ मी सहज म्हणून येथे आपल्या साठी सादर करत आहे. मला कुतूहल राहिल आपल्या कशा प्रतिक्रिया मिळतात त्याच्या. आता खालील व्हिडीओ पहा. मांजरीला चिमणीचं कुतुहल आहे म्हणून तिला लावून बघायचा प्रयत्न करतेय कदाचित. किंवा चिमणीला हात लावल्यावर वाईट प्रतिक्रिया येईल कि काय असे दडपन मनावर असेल. किंवा ही खरोखर ची चिमणी आहे न! इ.इ.

हा दुसरा व्हिडीओ बघा. येथे मणी मावशीच आहे. तिने कदाचित खेकड्याला पहिल्यांदा पाहिले असावे. म्हणून ती सावधानतेने त्याला स्पर्श करत आहे. खेकडा ही हुशार आहे. जेव्हा कंटाळला तेव्हा माऊला सळो की पळो करून टाकले.

(10620774)
💐💐💐💐💐💐💐💐💐💐💐💐💐💐💐

जगातील प्रत्येक गोष्ट सुंदर आहे…
मात्र तीची सुंदरता तुमच्या विचारांवर आणि बघण्याच्या दृष्टिकोनावर अवलंबून आहे.

👍शुभ सकाळ👍

💐💐💐💐💐💐💐💐💐💐💐💐💐💐💐

http://www.koshtirn.wordpress.com

💐💐💐💐💐💐💐💐💐💐💐💐💐💐💐

एक मित्र असा असावा…

मित्रांनो, ही पोस्ट लिहित असताना अचानक माणसाचा जन्म नेमका केव्हा होतो?असा एक विकट प्रश्न माझ्या पुढे येऊन उभा राहिला. आता तुम्ही मला नक्की वेड म्हणाल. आईने ज्या दिवशी ज्या क्षणी जन्माला घातल तोच तर जन्माचा दिवस असतो. प्रत्यक्षात तर तोच असतो.

पण मला वाटते हा जन्म दिवस नसून फक्त जगात आल्याचा दिवस असावा. खरा जन्म तर आईच्या पोटात असताना जेव्हा आत्मा किंवा जीव शरिरात प्रवेश करतो तो आपला जन्म दिवस असायला हवा. तेव्हा पासून आपले शिक्षण सुरू होते. समजायला लागते. जग बघितले नसते. पण समजते. चाहूल समजते. हालचाल सुरू होते. म्हणजे आपण जिवंत असतो. म्हणून तर अभिमन्यू जन्माला येतात. आणखी एक. याचा अर्थ जगातील पहिली ओळख किंवा मैत्री ही आईशीच होते तेही पोटात असतांना पासून. पण जन्मानंतर हळूहळू आपल्या भोवतीचे वलय विस्तारत जाते आणि नवनवीन मित्र मैत्रीण आयुष्यात डोकावत जातात. कारण काही फक्त डोकावून निघून जातात. म्हणजे क्षणिक मैत्री होते. काही तहहयात मैत्री च्या बंधनात बांधले जातात. शाळेतील मित्र मंडळी शक्य तो आयुष्य भर सोबत असतात. अगदी जगातील कोणत्याही कोपऱ्यात तुम्ही गेला तरीही. बालपणीची मैत्री कधीच विसरता येत नाही.

असो, व्हाट्सएपच्या महाजालावर एक अज्ञात कवीने लिहिलेली मैत्री वरील कविता मला फार आवडली. म्हणून मी येथे सादर करित आहे. अज्ञात कवीवर्य क्षमस्व.

💞एक मित्र असा जरुर असावा
ज्याच्यापुढे ह-दयातलं प्रत्येक पान उलगडावं💞
आठवणींच्या रथात बसुन💞
मनाच्या बागेतुन फिरुन यावं💞

एक मित्र असा जरुर असावा💞
त्याच्या भरलेल्या घरात💞
एक खुर्ची आपली असावी💞
स्वार्थ,अहंकार,गर्व,
गैरसमज याला अजिबात जागा नसावी.💞

एक मित्र जरुर असावा💞
थकलेल्या संसारातुन निवांत💞
दोन दिवस त्याच्याकडे 💞
राहायला जावं💞
Bye करताना त्याच्या डोळ्यातुनच💞
” मी वाट बघतो रे तुझी परत” असं💞
पाणावल्या डोळ्यांनी सांगावं.💞

एक मित्र असा जरुर असावा.
भेटताच त्याला भुक लागल्यासारखे बोलावं💞
कोष्ट्याच्या जाळ्यासारखे💞
त्याच नी माझे भांडण असावे….💞
जे त्याला मिठी मारताच💞
मीठासारखे विरघळुन जावे.💞

एक मित्र असा जरुर असावा.💞
वेडया…इतक्या दिवसांनी का फोन केलास?..💞
असं बोलताना ही त्याच्या💞
रागात गोडवा असावा💞
एकमेकांच्या हक्कांचा जणु💞
त्यात आरसाच दिसावा.💞

एक मित्र असा जरुर असावा💞
शेवटचे श्वास घेताना💞
आपल्या उशाला त्यानं बसावं💞
पुढच्या जन्मी आपण नक्की भेटु💞
असं रडत नाही तर💞
त्यानं हसत सांगावं….💞

एक असा मित्र जरुर असावा….💞

(10520773)
💐💐💐💐💐💐💐💐💐💐💐💐💐💐💐

जगातील प्रत्येक गोष्ट सुंदर आहे…
मात्र तीची सुंदरता तुमच्या विचारांवर आणि बघण्याच्या दृष्टिकोनावर अवलंबून आहे.

👍शुभ सकाळ👍

💐💐💐💐💐💐💐💐💐💐💐💐💐💐💐

http://www.koshtirn.wordpress.com

💐💐💐💐💐💐💐💐💐💐💐💐💐💐💐