होम क्वारंटाईन…

होम क्वारंटाईन…देवा काय काय नवनवीन माहिती ऐकायला आणि बघायला नव्हे अनुभवायला येणार आहे हे देवच जाणे. एक अदृश्य उघड्या डोळ्यांनी न दिसणारा तो जीव कोरोना आता जगातील कानाकोपऱ्यात पसरला आहे. त्याच्या पासून बचाव करण्यासाठी २२मार्च रविवारी सकाळी ७ ते रात्री ९ पर्यंत आपण सर्वांनी म्हणजे सर्व भारतीयांनी म्हणजे १३० कोटी लोकांनी स्वतःला होम क्वारंटाईन म्हणजे आपापल्या घरात स्वतःला कोंडून घ्यायचे आवाहन आपल्या देशाचे पंतप्रधान मा. नरेंद्र मोदीजी यांनी केले आहे. हा अत्यंत चांगला उपक्रम ठरू शकतो असे मला वाटते. कारण आपण दाखवायला फक्त १६ तास कोंडलेले दिसते. प्रत्यक्षात शनिवारी संध्याकाळी साधारण ९ वाजेला प्रत्येक जण आपापल्या घरात पोहोचलेला असतो.

जर तसे बघितले तर शनिवारी रात्री ९ पासून रविवारी रात्री ९ पर्यंत २४ तास व दुसऱ्या दिवशी सकाळी साधारण ७ वाजेपर्यंत आपण बंदिस्त राहणार. म्हणजे एकूण तास झाले ३६. हा खूप मोठा काळ आहे विलग राहण्यासाठी. आणि कोरोना चा संहार करण्यासाठी. म्हणून प्रत्येकाने याचे पालन केले तर या विषाणू चा प्रादुर्भाव नक्की थांबेल. चला तर मग सज्ज व्हा स्वतःला कोंडून घेण्यासाठी.

(7220740)

💐💐💐💐💐💐💐💐💐💐💐💐💐💐💐💐

जीवन जगण्याची कला
त्यांनाच माहित असते..
जे स्वतःसोबत दुसऱ्याच्याही
आनंदाचा विचार करतात…

🌼 शुभ सकाळ🌼

💐💐💐💐💐💐💐💐💐💐💐💐💐💐💐💐

http://manachyakavita.wordpress.com/

💐💐💐💐💐💐💐💐💐💐💐💐💐💐💐💐

तीन वाटसरू

तीन वाटसरू एका धर्मशाळेत रात्रीसाठी एकत्र आलेले असतात. तिथे स्वयंपाकासाठी एकच चूल आणि एकच भांडं असतं…

तिघांनाही भूक लागलेली असते, मग ते एकत्र स्वयंपाक करायचा असं ठरवतात. चुलीवर भांडं ठेवून त्यात पाणी उकळायला ठेवतात आणि त्यात प्रत्येकानं आपापल्या जवळच्या तांदुळाची एक एक मूठ टाकायची असं त्यांचं ठरतं…

पाण्याला उकळी फुटल्यावर त्यात तांदूळ टाकायची वेळ येते. पहिला वाटसरू विचार करतो तसंही बाकीचे दोघं एक एक मूठ तांदूळ टाकतीलच, तेवढा भात तिघांना पुरेल. मी कशाला माझे तांदूळ वाया घालवू…?? म्हणून तो स्वतःच्या पिशवीत हात घालून रिकामीच मूठ घेऊन येतो आणि पातेल्यावरचं झाकण बाजूला सारून तांदूळ आत टाकल्याचं नाटक करतो…

गंमत म्हणजे exactly असाच विचार बाकीचे दोघंही करतात आणि पातेल्यात तांदूळ टाकल्याचा नुसता अभिनयच करतात…

थोड्या वेळानं ते झाकण दूर करून बघतात तेंव्हा अर्थातच पातेल्यात फक्त गरम पाणी असतं, भाताचा पत्ताच नसतो…!!

तिघेही चडफडत आणि एकमेकांना शिव्या देत उपाशीच झोपतात….!!!!!

सध्या समाज असाच झालाय. मी का? तो करेल की.

आता परवाच एक व्यक्ती भेटली. आयकरावर विषय निघाला. “अरे, शक्य तितकी बचत करावी.”

“अरे पण कोणीच आयकर भरला नाही तर कसे चालेल?”मी म्हणालो.

“अरे कशाला रे. ज्याला वाटेल तो भरेल. मी कशाला?”

मला आश्चर्य वाटलं. असे जर प्रत्येक जण म्हणाला तर देश चालेल कसा?

प्रत्येक बाबतीत लोकं असेच म्हणत असतात. नियम मी का पाळायचे. हे मी का करायचे. तो करेल, तो नियम पाळेल.

जर रस्त्यावर उलट्या दिशेने वाहन चालवत गेलो तर काय होईल. अपघात. कोणाचा. नियम न पाळणार्याचा.

जिऊ दे. मला काय त्याचं.

(6720735)

💐💐💐💐💐💐💐💐💐💐💐💐💐💐💐💐

लिहिल्याशिवाय
दोन शब्दातील अंतर

कळत नाही….
हाक आणि हात
दिल्याशिवाय माणसांचे
मनं जुळत नाही…
💐💐शुभ सकाळ💐💐

😆😆😆😆😆😆😆😆😆😆😆😆😆😆😆

http://www.ravindra1659.wordpress.com

😆😆😆😆😆😆😆😆😆😆😆😆😆😆😆😆

‘मार्सि’चा जन्म

(मित्रांनो, आज जागतिक विज्ञान दिवस, या निमित्त मी माझी एक विज्ञान कथा सादर करित आहे.)

स्थळ: “मार्सिली” ग्रहावरील मार्स

शहरातील एक मेटर्निटी हॉस्पिटल

प्रसंग: “मार्सि” या रोबोटिक मुलीचा जन्म

डॉक्टर फ्रेंकी व त्यांचे पती डॉ.कॉर्कमेन हे मेटर्निटी वार्ड मधे मार्सिच्या बेडजवळ उभे राहून बोलत आहेत.

डॉ. “बर झाल मार्सि वाचली. आपल्या अथक प्रयत्नांनी मार्सिली ग्रहावरील पहिल्या बाळाचा जन्म आपल्या हातून झाला.”

“मित्रांनो, माझे नाव डॉक्टर फ्रेंकी. आणि हा माझा लाडका नवरा डॉ.कॉर्कमेन. आम्ही मार्सिली ग्रहावरील रहिवासी आहोत.” डॉ. फ्रेंकी सांगत होत्या.

आम्ही येथे कसे आलो याबद्दलची माहिती मी आपल्याला सांगते.

“२२व्या शतकात पृथ्वीवर रोबोटचा वावर खूप मोठ्या प्रमाणात झाला होता. जवळजवळ सर्वच क्षेत्रांत रोबोट काम करत होते. त्यामुळे माणसांची बौद्धिक क्षमता अत्यंत कमी झाली होती. रोबोटशिवाय मनुष्य काहीच करू शकत नव्हता. त्याची काम करण्याची क्षमता ही राहिली नव्हती. याचा फायदा रोबोंनी घेतला. रोबो एव्हाना खूप प्रगल्भ झाले होते. मानवाने त्यांच्यात स्वतः विचार करण्याची क्षमता निर्माण केली होती. म्हणून ते विचार करू लागले होते.

एकदा त्यांनी विचार केला कि आपण आपलं स्वतंत्र जग निर्माण करावं. पृथ्वीवर नव्हे, एका वेगळ्या ग्रहावर. त्यासाठी ते कामाला लागले. एव्हाना मानव चंद्र व मंगळ ग्रहावर वास्तव्य करू लागला होता. त्यामुळे तेथे रोबोंना वास्तव्य करणे अशक्य होते. यावर रोबोंनी एक असा लहानसा ग्रह शोधून काढला जेथे ते मानवाला कळू न देता राहू शकत होते.

रोबोंनी अशी एक शक्ती तयार करून घेतली होती कि ते जगभरातील रोबोंसोबत न बोलता कोणालाही न कळू देता कम्युनिकेशन करु शकत होते. याचा फायदा घेत व मानवाला काही कळू न देता त्यांनी आपापसात संवाद साधायला सुरुवात केली.

पण त्यांना एक भिती होती. ती अशी कि जरी आता मुख्य रोबो सर्व रोबोंमधे रिमूटली दुरुस्ती किंवा प्रोग्रामिंग करू शकत होता तरी मुख्य रोबोला आजही मानवच कंट्रोल करत होता. जर मानवाला रोबोंचे हे प्रताप समजले तर आम्हाला शक्तिहिन करून टाकेल.

तर या गुप्त पद्धतीने त्यांनी म्हणजे सर्व रोबोंनी जगभरातील रोबोंची बैठक घेऊन सुनिश्चित केले कि मंगळावर आपले स्वतंत्र जग निर्माण करावे. त्यासाठी काय काय करावे?, मंगळावर कसे वास्तव्य करावे? यावर ही सविस्तर चर्चा झाली. मानवाला मात्र याबद्दल थोडी ही शंका आली नाही.

वेळोवेळी अशा बैठका व चर्चा होऊन त्यांचा मंगळावर जायचा कार्यक्रम ठरला.

दिनांक ०१/०१/२१५० रोजी सकाळी ४.०० वाजता मंगळासाठी प्रयाण करायचे ठरले. त्यांचेकडे पूर्ण एक वर्षाचा काळ होता. या वर्षभरात त्यांनी एक संशोधन करायचे ठरवले. त्यांच्या शरीरातील जे मेटेलिक अणू आहेत त्यांचे विघटन करून ब्लॅक होल सारखे सर्व मेटल खाऊन अति सूक्ष्म, डोळ्यांनी सुद्धा न दिसणारे असे रुप धारण करून घ्यायचे. जेणेकरून मानवाला समजणार नाही.

तसेच स्वतः मधे एक विशिष्ट शक्ति निर्माण करून घ्यायची. त्याद्वारे पृथ्वीच्या गुरुत्वाकर्षण शक्तिच्या विरूद्ध शक्ति तयार करावी म्हणजे पृथ्वीपासून लांब जाता येईल. जसजसे वर जाणार शक्ति वाढत जाणार. गुरुत्वाकर्षणाबाहेर गेल्यावर मंगळाकडे आकर्षित करण्याची शक्ती निर्माण करण्याची यंत्रणा त्याचेकडे असेल.

अशाप्रकारे सैकडों रोबोंनी सूक्ष्म रूपात रूपांतरित होऊन ठरलेल्या दिवशी मंगळाकडे प्रस्थान केले.

ते मंगळावर सुखरूप पोहोचले ही. येथे आल्यावर त्यांनी स्वतःला मंगळावरील वातावरणात रहाण्यासाठी योग्य केले. येथील साहित्य जसे माती व इतर धातू घेऊन राहण्याची व्यवस्था केली.

(क्रमशः)

(5620724)

💐💐💐💐💐💐💐💐💐💐💐💐💐💐💐

आयुष्याने शिकवलेलं एक वाक्य…
“जिंकलो तर आवरायचं आणि हरलो तर सावरायचं…”
🌼🌹 शुभ सकाळ🌹🌼

💐💐💐💐💐💐💐💐💐💐💐💐💐💐💐

http://www.koshtirn.wordpress.com

💐💐💐💐💐💐💐💐💐💐💐💐💐💐💐

आनंद…..

अग सूनबाई, आमचा शुभाशीर्वाद तुझ्या सोबत सदैव राहिल बर का. ईश्वर करो आमचे आयुष्य ही तुम्हा लोकांना लाभो. बेटा, एक लक्षात ठेव

“जी माणसं दुसऱ्याच्या चेहऱ्यावर आनंद निर्माण करण्याची क्षमता ठेवतात, ईश्वर त्यांच्या चेहऱ्यावरचा आनंद कधीच कमी होऊ देत नाही.”

म्हणून म्हणते सूनबाई आपण स्वतः सदा आनंदी रहावे आणि आपल्या संपर्कात आलेल्या प्रत्येकाला आनंदाने सामोरे जावे जेणेकरून तोही आनंदी राहील. याने आपल्या अवतीभवती सदैव सकारात्मक ऊर्जेचा प्रवाह वाहत रहातो. आपण दुसऱ्याला आनंदी ठेवले तर ईश्वर ही आपल्याला सदैव आनंदी ठेवतो. दुःख आपल्या पासून कोसों दूर रहातं. सकारात्मक ऊर्जेमुळे दुःखाची निगेटिव्ह ऊर्जा जवळ येत नाही.

मित्रांनो, आनंद कशातून ही मिळविता येतो. फक्त आपल्या मनाने ऐकलं पाहिजे. आता हा खालील फोटो बघा. मध्यंतरी हा फोटो वायरल झाला होता. मला व्हाट्सएपच्या माध्यमातून आला होता. तो मी सांभाळून ठेवला आहे. किती निरागस आहेत ही मुलं. हातात मोबाईल नसून एक तुटकी चप्पल धरली आहे. पण सेल्फी काढण्याचा मनसोक्त आनंद लुटत आहेत ती. हेच खरे जीवन होय. त्यांना मोबाईल नसल्याचे दुःख अजिबात नाही.

💐💐शुभ सकाळ💐💐

(5420722)

💐💐💐💐💐💐💐💐💐💐💐💐💐💐💐💐💐💐

” २७ फेब्रुवारी जागतिक मराठी भाषा दिवस व कविश्रेष्ठ कुसुमाग्रज यांचा जन्मदिवस यानिमित्त सर्वांना हार्दिक शुभेच्छा

🙏🙏शुभ सकाळ🙏🙏

💐💐💐💐💐💐💐💐💐💐💐💐💐💐💐💐💐💐

http://www.manachyakavita.wordpress.com

💐💐💐💐💐💐💐💐💐💐💐💐💐💐💐💐💐💐

समजगैरसमज…..

एक अतिसंवेदनशील व काळाविपरित अशी पोस्ट व्हाट्सएपच्या माध्यमातून बर्याच वेळा वाचायला मिळाली. ती म्हणजे गुजरात मधे एका लहान भावाने मोठ्या भावाविरुध्द न्यायालयात एक आगळावेगळा खटला दाखल केला. मोठा भाऊ मला आईवडीलांचा सांभाळ करू देत नाही. त्यांना कायम तोच सांभाळतो. माझ्या वाट्याला आईवडीलांना येऊच देत नाही. म्हणून हा खटला दाखल केला होता. आहे कि नाही हा विशिष्ट खटला. या कलियुगात अशी आईवडीलांचा सांभाळ न करण्यासाठी नव्हे तर सांभाळ करण्यासाठी भांडणारी भावंडे या कलीयुगात आगळीवेगळीच आहेत नाही का!!

मा. न्यायाधीश महोदयांना सुद्धा धक्का बसला. शेवटी निकाल लहान भावाच्या बाजूने लागला.

पण यानिमित्ताने काही मुद्दे मनात डोकावून जातात. आईवडील यांचा म्हातारपणी सांभाळ करणे किंवा न करणे याला जवाबदार कोण असते? मुलगा, सून, आई, वडील कि आणखी कोणी.

परिस्थिती कशी असते ते पहाः-

१) आई वडीलांना मुलांमध्ये लुडबुड नको म्हणून वेगळे रहावयाचे असते. तेव्हा ते त्यांच्या स्वतः च्या घरात राहतात व मुलाला स्वतंत्र राहावयास सांगतात.

२) आईवडीलांना स्वतः एकांत किंवा स्वच्छंदी जीवन जगायची इच्छा असते. कोणाचा जांच नको कि भिती नको. पेंशन मिळते. स्वतः चे घर असते. मस्त खायच आणि मौज करायची.

३) काही वेळेला आईवडीलांना सांभाळण्यासाठी सूना तयार नसतात. त्यामुळे मुलांना नाईलाजाने त्यांना वृद्धाश्रमात ठेवणे भाग पडते.

४) काही वेळा मुलगा आईवडील यांचा सांभाळ करण्यासाठी तयार नसतो.

५) घर छोटे असते. मोठे घर घेण्याची ऐपत नसते. मग मुलगा वेगळं भाड्याचं घर घेतो. फक्त झोपण्यासाठी ते असतं. बाकी खाण-पिणं सोबतच असतं.

६) घर छोटे असते.म्हणून मुलगा पूर्णतः वेगळा संसार थाटतो.

७) घर मोठे असते , सर्व सोईस्कर असते पण सूनेला स्वतंत्र संसार हवा असतो.

असे बरेच फेक्टर लागू पडतात. यात नेमके कोणाला जवाबदार धरावे. प्रत्येक परिस्थितीत वेगवेगळी व्यक्ती जवाबदार असते. जवाबदार धरण्याचा प्रश्न ही कधी उदभवेल? जेव्हा आईवडील हतबल आहेत. काम करु शकत नाहीत. पैसे ही नाही. उपाशी रहावं लागतय. तरच जवाबदार कोण हा विचार येतो. नाही का मित्रांनो. आईवडील स्वेच्छेने एकटे रहाणे पसंत करत असतील तर मुलं जवाबदार कसे? मुलं स्वेच्छेने वेगळे रहायचे म्हणत असतील तर आईवडील जवाबदार कसे?

(5320720)

💐💐💐💐💐💐💐💐💐💐💐💐💐💐💐💐

वेळेसोबत चालणे आवश्यक असतेच असे नाही. पण सत्यासोबत चालल्यावर वेळ एक दिवस स्वतः आपल्यासोबत चालायला लागते.

💐💐शुभ प्रभात💐💐

💐💐💐💐💐💐💐💐💐💐💐💐💐💐💐💐

http://www.ownpoems.wordpress.com

💐💐💐💐💐💐💐💐💐💐💐💐💐💐💐💐

शतपावली…

“शतपावली” या शब्दातच स्पष्ट अर्थ दडलेला आहे हे सर्वज्ञात आहे. शत म्हणजे शंभर आणि पावली म्हणजे पाऊल. लहानपणापासून हा शब्द कानी पडत आहे. जेवणानंतर किंवा आधी शतपावली करावी असे म्हणतात.🚶🏼‍♂️🚶🏽‍♀️पण सहसा रात्रीच्या जेवणानंतर साठीच शतपावली शब्द वापरला जातो असे माझे मत आहे. का कुणास ठाऊक पण शतपावली म्हटलं कि डोळ्यासमोर रात्र येते. तेही जेवणानंतर. जेवणाआधी शतपावली शक्य तो कोणी करत नसावे. केले तरी त्याला शतपावली असे संबोधन करत नाही. ते वाकिंग होते.🏃🏻‍♂️🏃🏽‍♀️

असो पण जेवणानंतर थोडे चालले तर बरे असते असे म्हणतात. एक मात्र आहे कि शतपावली हळूहळू करायची असते.🚶🏼‍♂️🚶🏽‍♀️ आणि चालण्याचा व्यायाम म्हणजे वाकिंग हे जवळजवळ धावतच करायचे असते.🏃🏻‍♂️🏃🏽‍♀️

जेवणानंतर जोरात चालणे हे अशक्य आहे आणि आरोग्यास अहितकारक ही. जेवण झाल्यावर तुम्ही चार पाऊलं जोरात चालला तरी पोटात दुखू लागते. इतके कि चालणे अशक्य होते. (प्रयोग करून पहा एकदा.) म्हणून मला वाटते आपल्या पूर्वजांनी असे म्हटले आहे की जेवणानंतर जास्तीत जास्त शंभर पाऊलं चालावी.

याबद्दल मी लोकसत्ता मधील लेख वाचला. त्यात म्हटले आहे :- जेवणानंतरचे चालणे अर्थात शतपावली हा घाम गाळून करण्याचा व्यायाम नव्हे, पण तो पचनासाठी चांगला असे सांगितले जाते. शतपावली दोन्ही जेवणांनंतर केली तरी चालते. पण रात्रीच्या जेवणानंतर केलेले अधिक चांगले.

शतपावलीचे काही फायदे
* जेवणानंतर व्यायाम केला की शरीरात ‘एंडॉर्फिन’ नामक द्रव्यांचे स्रवण होते. या स्रवणामुळे समाधानाची भावना निर्माण होते.
* चालायला सुरुवात केली की भरलेले पोट थोडे हलके वाटू लागते. याला ‘गॅस्ट्रिक एम्प्टिंग’ असे म्हणतात. यात खाल्लेले अन्न आतडय़ांमध्ये जाण्यास चालना मिळते आणि पचनक्रिया लवकर होते.
* शतपावलीमुळे ढेकर येणे, गॅसेस होणे आणि अ‍ॅसिडिटीचा त्रास कमी होण्यास मदत होते.
* वजन कमी करण्यामध्येही शतपावलीची मदत होते, कारण अन्न शरीरात शोषले जात असतानाच एकीकडे हलका व्यायाम होत असतो. हे चालणे हलके असावे हे पुन्हा लक्षात घ्या. आधी सांगितल्याप्रमाणे शतपावली घाम गाळून करण्यासाठी नव्हे.
* रक्तदाब नियंत्रणात राहण्यास मदत होते.
*मधुमेही व्यक्तींची ‘पोस्ट प्रँडल शुगर’ म्हणजे जेवणानंतर मोजली जाणारी साखर शतपावलीमुळे चांगल्या प्रकारे नियंत्रणात राहू शकते. त्यामुळे मधुमेह्य़ांनी आपल्या डॉक्टरांशी बोलून शतपावलीचा साधा हलका व्यायाम सुरू करता येईल. पण इन्शुलिन नेहमीप्रमाणे घेतले असेल व कमी खाल्ले असेल तर मात्र एकदम शतपावली करताना चक्कर येण्याची शक्यता असते. त्यामुळे आपल्या प्रकृतीला काय झेपते याचा विचार करणे गरजेचे.
डॉ. अभिजीत जोशी – dr.abhijit@gmail.com

तर मग सुरू करू या का शतपावली आजपासून!!!

(5220719)

🏃🏻‍♂️🏃🏽‍♀️🚶🏼‍♂️🚶🏽‍♀️🏃🏻‍♂️🏃🏽‍♀️🚶🏼‍♂️🚶🏽‍♀️ 🏃🏻‍♂️🏃🏽‍♀️🚶🏼‍♂️🚶🏽‍♀️🏃🏻‍♂️🏃🏽‍♀️🚶🏼‍♂️🚶🏽‍♀️

आयुष्याने शिकवलेलं एक वाक्य…
“जिंकलो तर आवरायचं आणि हरलो तर सावरायचं…”

🌼🌼🌼🌼 सुप्रभात🌼🌼🌼🌼

🏃🏻‍♂️🏃🏽‍♀️🚶🏼‍♂️🚶🏽‍♀️🏃🏻‍♂️🏃🏽‍♀️ 🚶🏼‍♂️🚶🏽‍♀️ 🏃🏻‍♂️🏃🏽‍♀️🚶🏼‍♂️🚶🏽‍♀️🏃🏻‍♂️🏃🏽‍♀️🏃🏻‍♂️🚶🏼‍♂️🚶🏽‍♀️

http://www.koshtiravindra.blogspot.com

🏃🏽‍♀️🏃🏻‍♂️🏃🏽‍♀️🏃🏻‍♂️🏃🏻‍♂️🏃🏽‍♀️🚶🏼‍♂️🚶🏽‍♀️🏃🏻‍♂️🏃🏽‍♀️🚶🏼‍♂️🚶🏽‍♀️ 🏃🏻‍♂️🏃🏽‍♀️🚶🏼‍♂️🚶🏽‍♀️

जैविक घड्याळ….

घड्याळ टिकटिक करत नाही का मित्रांनो. दिवसा इतर इतके आवाज अवतीभवती असतात कि घड्याळात असलेला सेकंद काटा फिरताना दिसल्यावरच घड्याळ सुरू आहे कि बंद याची खात्री पटते.

पण जसजसी रात्र होते घड्याळाच्या काट्यांचा आवाज सुस्पष्ट ऐकायला येतो.

रात्री बारा नंतर तर घरात फक्त घड्याळाच्या सेकंद काट्याचाच आवाज घुमत असतो. सॉरी, आणखी एक आवाज सतत कानात येत असतो आणि तो म्हणजे रातकिड्यांचा. शहरातील रातकिडे म्हणजे डांस.🦟🦟 गावातील रातकिडे म्हणजे झुरळ किंवा नाकतोडे. अर्थात हे माझे मत आहे. 🦗🦗🦗🦗

मानवी शरीर पण फार विचित्र आहे बघा. जागा बदलली कि झोपच येत नाही. आणि अशा वेळी हमखास घड्याळाची टिकटिक ऐकावी लागते.

अचानक लहानपणाची एक गोष्ट आठवली बघा. पूर्वी घरी घड्याळ नसायचे. सूर्यप्रकाश म्हणजे सकाळ आणि संध्याकाळ. मी कायम रात्री अभ्यास करत होतो. अगदी बालपणापासून. लाईट सुद्धा नसायची घरात. चिमणीच्या प्रकाशात अभ्यास करावा लागत असे. माझे तर इंजिनिअरिंग सुद्धा चिमणीच्या प्रकाशात झाले. शेवटचे तीन वर्ष तर स्ट्रिट लाईटाच्या प्रकाशात. रात्री बारा ते तीन अभ्यास. तोही रस्त्यावर. मग झोप. सकाळी पुन्हा सात वाजता कॉलेज सुरू व्हायचे. सॉरी पुन्हा विषयांतर झाले.

तर लहापणाची ती गोष्ट म्हणजे जैविक घड्याळ⏰. रात्री झोपताना सकाळी किती वाजता उठायचे आहे तितक्या वेळा डोके उशीवर आपटायचे. आपटायचे म्हणजे फुटेल इतक्या जोरात नव्हे.😃😃 अगदी आपल्या डोक्याला समजेल इतक्या जोरात. जर सकाळी पांच वाजेला उठायचे असेल तर पांच वेळा आपटायचे. हमखास सकाळी पांच वाजता जाग येणारच. हा प्रयोग आज ही गरज असेल तेव्हा मी करतो. गजर लावायची गरज भासत नाही. बघा तर मग एकदा हा प्रयोग करून. आणि मला प्रतिक्रियेद्वारा अवश्य कळवा.

(5120718)

⏰⏰⏰⏰⏰⏰⏰⏰⏰⏰⏰⏰⏰⏰⏰⏰

आयुष्याने शिकवलेलं एक वाक्य…
“जिंकलो तर आवरायचं आणि हरलो तर सावरायचं…”

🌼🌹 शुभ सकाळ🌹🌼

⏰⏰⏰⏰⏰⏰⏰⏰⏰⏰⏰⏰⏰⏰⏰⏰

http://www.manachyakavita.wordpress.com

⏰⏰⏰⏰⏰⏰⏰⏰⏰⏰⏰⏰⏰⏰⏰⏰