जैविक घड्याळ….

घड्याळ टिकटिक करत नाही का मित्रांनो. दिवसा इतर इतके आवाज अवतीभवती असतात कि घड्याळात असलेला सेकंद काटा फिरताना दिसल्यावरच घड्याळ सुरू आहे कि बंद याची खात्री पटते.

पण जसजसी रात्र होते घड्याळाच्या काट्यांचा आवाज सुस्पष्ट ऐकायला येतो.

रात्री बारा नंतर तर घरात फक्त घड्याळाच्या सेकंद काट्याचाच आवाज घुमत असतो. सॉरी, आणखी एक आवाज सतत कानात येत असतो आणि तो म्हणजे रातकिड्यांचा. शहरातील रातकिडे म्हणजे डांस.🦟🦟 गावातील रातकिडे म्हणजे झुरळ किंवा नाकतोडे. अर्थात हे माझे मत आहे. 🦗🦗🦗🦗

मानवी शरीर पण फार विचित्र आहे बघा. जागा बदलली कि झोपच येत नाही. आणि अशा वेळी हमखास घड्याळाची टिकटिक ऐकावी लागते.

अचानक लहानपणाची एक गोष्ट आठवली बघा. पूर्वी घरी घड्याळ नसायचे. सूर्यप्रकाश म्हणजे सकाळ आणि संध्याकाळ. मी कायम रात्री अभ्यास करत होतो. अगदी बालपणापासून. लाईट सुद्धा नसायची घरात. चिमणीच्या प्रकाशात अभ्यास करावा लागत असे. माझे तर इंजिनिअरिंग सुद्धा चिमणीच्या प्रकाशात झाले. शेवटचे तीन वर्ष तर स्ट्रिट लाईटाच्या प्रकाशात. रात्री बारा ते तीन अभ्यास. तोही रस्त्यावर. मग झोप. सकाळी पुन्हा सात वाजता कॉलेज सुरू व्हायचे. सॉरी पुन्हा विषयांतर झाले.

तर लहापणाची ती गोष्ट म्हणजे जैविक घड्याळ⏰. रात्री झोपताना सकाळी किती वाजता उठायचे आहे तितक्या वेळा डोके उशीवर आपटायचे. आपटायचे म्हणजे फुटेल इतक्या जोरात नव्हे.😃😃 अगदी आपल्या डोक्याला समजेल इतक्या जोरात. जर सकाळी पांच वाजेला उठायचे असेल तर पांच वेळा आपटायचे. हमखास सकाळी पांच वाजता जाग येणारच. हा प्रयोग आज ही गरज असेल तेव्हा मी करतो. गजर लावायची गरज भासत नाही. बघा तर मग एकदा हा प्रयोग करून. आणि मला प्रतिक्रियेद्वारा अवश्य कळवा.

(5120718)

⏰⏰⏰⏰⏰⏰⏰⏰⏰⏰⏰⏰⏰⏰⏰⏰

आयुष्याने शिकवलेलं एक वाक्य…
“जिंकलो तर आवरायचं आणि हरलो तर सावरायचं…”

🌼🌹 शुभ सकाळ🌹🌼

⏰⏰⏰⏰⏰⏰⏰⏰⏰⏰⏰⏰⏰⏰⏰⏰

http://www.manachyakavita.wordpress.com

⏰⏰⏰⏰⏰⏰⏰⏰⏰⏰⏰⏰⏰⏰⏰⏰

आवाज की दुनिया के दोस्तों……

मित्रांनो, आवाज कि दुनिया में आपका स्वागत है. “बिनाका गीतमाला” नंतर झाले “सिबाका गीतमाला”. आठवत असेल सर्वांना. तेव्हा टिव्ही नव्हता. त्यामुळे रेडिओ खूप प्रसिद्ध होता. दर बुधवार अमिन सयानींचा तो सुमधुर व सुश्राव्य आवाज ऐकण्यासाठी कान आसूसलेले असायचे.📻

आज जागतिक रेडिओ दिन साजरा होत आहे. यानिमित्त सर्वांना हार्दिक शुभेच्छा.

युनेस्कोने २०११ मध्ये १३ फेब्रुवारी रोजी जागतिक रेडिओ दिनाची सुरुवात केली.

आज इंटरनेट आणि सोशल मीडियाच्या जाळ्यात रेडिओ मागे पडला असे वाटते. पण नाही त्याची आवाजाच्या दुनियेची जादू आजही प्रसिद्ध आहे.📻

(पूर्वीचे रेडिओ)

रेडिओ एफ एम, इंटरनेट रेडिओ, कम्युनिटी रेडिओ असे नवे रुप मात्र त्याने परिधान केले आहे.📻

(रेडिओ कांरवां)

आपत्ती च्या काळात रेडिओची जास्त मदत होते. शेती, शिक्षण,संगीत, बातम्या इ. मध्ये रेडिओ ने महत्त्वाची भूमिका अदा केली.📻

शहराशहरात आता एफ एम रेडिओ सुरू झाले आहेत.📻 http://prasarbharati.gov.in/ ही साईट त्यासाठी आहे.📻

तसेच ऑल इंडिया रेडिओ या app वर विविध रेडिओ चेनल्स ऐकता येतात. मध्यंतरी व्हाट्सएपच्या माध्यमातून एक पोस्ट रेडिओ गार्डन खूप वायरल झाली होती. फारच छान. त्यावर जगभरातील रेडिओ तुम्ही घर बसल्या ऐकू शकता.📻

पण काही ही म्हणा फक्त ऐकण्यात जी मजा आहे, जो आनंद मिळतो, तो चित्र पाहून ऐकण्यात मिळत नाही. अर्थातच हे माझे वैयक्तिक मत आहे. आणि मत प्रत्येक माणसाचे वेगळे असू शकते.📻

पुन्हा एकदा आपणा सर्वांना जागतिक रेडिओ दिनाच्या हार्दिक शुभेच्छा.📻

(4520712)

📻📻📻📻📻📻📻📻📻📻📻📻📻📻📻📻

कौशल्य आणि आत्मविश्वास हे अजिंक्य सैन्य आहे. – जो हर्बर्ट

👍👍सुप्रभात👍👍

📻📻📻📻📻📻📻📻📻📻📻📻📻📻📻📻

http://www.manachyakavita.wordpress.com

📻📻📻📻📻📻📻📻📻📻📻📻📻📻📻📻📻📻📻📻

वरुण राज…..

बरोबर आहे मित्रांनो, आता वरुण राजच सुरू आहे. कसे?

अहो कसे काय विचारता. अहो फेब्रुवारी सुरू आहे आणि आणखी काय सुरु आहे. आता तरी आलं असेल लक्षात. नाही.

काय हे मित्रांनो, अहो जून महिन्यात सुरू झालेला पावसाळा पार फेब्रुवारी आला, बजट सुद्धा आल, इतकेच काय उन्हाळा दारावर येऊन टक टक करतोय. तरी ही पाऊस काही परत जायचे अजून नाव घेत नाही. दोन दिवसापासून मराठवाड्यात पाऊस सुरू आहे. उभी हातातोंडाशी आलेली शेतकर्यांच्या पिकांची नासाडी त्यांना बिचार्यांना उघड्या डोळ्यांनी बघावी लागते. काय म्हणत असेल त्यांची आत्मा. प्रेमाने वाढवलेलं ते पिकं हा वरूणराजा क्षणात संपवून टाकतो. दरवर्षी हेच. बिचारे शेतकरी काय करायचं त्यांनी? कसं जगायचं?

मित्रांनो, ह्या ग्लोबल वार्मिंग चे भयावह परिणाम जाणवायला लागले आहेत आता.

ही पोस्ट लिहित होतो. अचानक मूड बदलला. म्हणून व्हाट्सएपवर गेलो. नेमकं तेथे फेसबुकवरील एक पोस्ट शेअर केलेली पाहिली. ती वरूणराजावरील व्यंग होतं. येथे त्याचा स्क्रीनशॉट शेअर करतोय.

खरच आहे, अंगावर शेवाळ यायचच बाकी राहिलय.

(4020707)

ता.क.

मला वाटतं मी ही पोस्ट टाकल्याने वरूणराजा रागवले. आज सकाळपासूनच पुण्यात पावसाळी ढग एकवटले आहेत .😆😆🤔🤔

💐💐🙂🙂💐💐💐💐🙂🙂💐💐💐💐

प्रेम ही अशी अनुभूती आहे जी मनुष्यास कधी पराभूत होऊ देत नाही. याउलट द्वेष, घृणा माणसास कधीच जिंकू देत नाही.

🎊💫….शुभ सकाळ 💫🎊…..🌹🌹

💐💐🙂🙂💐💐💐💐🙂🙂💐💐💐💐

http://www.rnk1.wordpress.com

💐💐🙂🙂💐💐💐💐🙂🙂💐💐💐💐

वहाणा….

मित्रांनो, लहानपणी हा शब्द बराच ऐकिवात होता. आता याचा मागमूस ही नाही. ऐकायला सुद्धा येत नाही. आई माझ्या वहाणा कुठे ठेवल्या आहेत? असे आम्ही कधी आईला विचारले नाही. त्याची दोन कारणं आहेत. एक- आमच्या कडे वहाणा नव्हत्याच मुळी. दुसरे-आमचा काळ म्हणजे १९६० च्या जवळपासचा. तोपर्यंत आम्ही बरेच पुढारलो होतो म्हणून वहाणा ह्या शब्दाचा पर्यायी शब्द प्रचलनात येऊ घातला होता व आम्ही जरी खेड्यात रहात होतो तरी आमच्या कानापर्यंत तो पोहोचला होता. त्याकाळी समाज माध्यमं नव्हती. जसे, टिव्ही, वर्तमानपत्र, मोबाईल, व्हाट्सए, फेसबुक. यापैकी काहीच नव्हतं. म्हणायला वर्तमानपत्रं होती. पण मोजकीच. आणि ती ही फक्त श्रीमंतांच्या आवाक्यातील. आम्ही व आमच्या सारखे गरीब वर्तमानपत्रं विकत घेण्याची कल्पना ही करु शकत नव्हते. असो.

आतापर्यंत आपल्या लक्षात आले असेलच कि वहाणा म्हणजे पादत्राणे. पण पादत्राणे हा फारच उच्च प्रतिचा व दररोजच्या वापरात नसलेला शब्द आहे.

वहाण

यासाठी रोजचा प्रचलित शब्द म्हणजे चप्पल. तो आजही सर्रास वापरला जातो. पण हा शब्द वाहन याशी साधर्मी वाटतो न. यावरून मला वाटते जसे वाहन आपल्याला एका ठिकाणाहून दुसऱ्या ठिकाणी घेऊन जाते तसे ही चप्पल किंवा वहाण सुद्धा आपल्याला एका ठिकाणाहून दुसऱ्या ठिकाणी घेऊन जाते. फरक एकच कि वाहन स्वयंचलित असते. वहाणा मात्र आपल्याला चालवाव्या लागतात. पण काम मात्र त्यांचे सारखेच असते.

( 3620703)

💐💐💐💐💐💐💐💐💐💐💐💐💐💐💐💐

जगातील प्रत्येक गोष्ट सुंदर आहे…
मात्र तीची सुंदरता तुमच्या विचारांवर आणि बघण्याच्या दृष्टिकोनावर अवलंबून आहे.

💐💐शुभ सकाळ💐💐💐💐💐💐💐💐💐💐💐💐💐💐💐💐💐💐

ओळख माणसांची…..

मित्रांनो,

हजारों-लाखों वर्षांपूर्वी जगाची उत्पत्ति झाली. यात मानव, जीव- जनावरांचा ही समावेश होता. या धरणीवर लाखो करोडों प्रकारचे जीव, जंतू, मानव आहेत. सुरुवातीला एकच जीव जन्माला आला कि एकदम सगळे आकाशातून पडले. कोणालाही माहित नाही. असो, पण हळूहळू मानव स्थिरावत गेला असावा व त्याने प्रथम शब्द व नंतर भाषा आत्मसात केली असावी. नंतर एक दुसऱ्याला संबोधन करतांना अडचणी यायला लागल्या असाव्या. म्हणून मग नावे ठेवणे म्हणजे माणसाचे नामकरण सुरू केले असावे. नाव कसे ठेवावे? सर्वप्रथम सूर्य, चंद्र किंवा इतर कशाचाही आधार घेऊन बाळांचे नामकरण सुरू झाले असावे. जसे सूर्य म्हणजे रवी. यावरून रवींद्र, रविश असे नाव ठेवले असावे.

पूर्वी मानव म्हणा किंवा प्राणी हे कबिल्यात रहात होते. जेथे अन्न, वस्त्र, निवारा उपलब्ध होईल अशा नदी काठी शक्य तो कबिल्यांच्या वसाहती असत. जोपर्यंत १५-२० लोकं आहेत तोपर्यंत फक्त नावावरून ओळख ठेवण्यात अडचणी येत नसाव्या. जसजशी कबिल्याची जनसंख्या वाढत गेली असावी, तसतशी ओळख ठेवण्यात गफलत होत गेली असावी. मग काय रे पोटदुख्या. सतत पोट दुखवत असतो. असे एखाद्या ला संबोधले जाऊ लागले असावे. हे आडनावं कशी पडली असतील त्याच एक उदाहरण दिले आहे. मग त्याचे मुल समोर आले. तेव्हा अरे हे कोणाच पोर रे. दुसरा म्हणाला असेल अरे तो नाही का पोटदुख्या. त्याच हे पोर. झालं मग त्याला, त्याच्या मुलाबाळांना पोटदुखे आडनाव पडल असावं.

जेव्हा त्याला पोटदुख्या म्हटलं तेव्हा तेथे बरेच म्हणजे १५-२० कबिलेवाले जमले असावे. तो चिडून दुसऱ्या माणसाला म्हणाला असेल अरे हा बघा, सतत मान मोडत असतो. मानमोड्या कुठचा. झालं आता त्याचे आडनाव मानमोडे ठेवले गेले असावे. याच धरतीवर पोटझोडे, कानगुडे, माने, इ. आडनावं पडली असावी. अर्थात ही माझी मतं आहेत.

अशाप्रकारे आडनावं ठेवण्याची प्रथा सुरू केली गेली असावी.

याशिवाय समोर जे दिसेल त्याचा आधार सुद्धा घ्यायला सुरुवात झाली असावी.

जसे, कपड्यांवरून सुद्धा आडनावं ठेवलेली आढळतात. कापडे, वस्रे, पितांबरे, रुमाले,इ. आडनावं ही अशीच वाटतात.

एखादा कुटुंब प्रमुख विना चप्पल वावरत असावा. म्हणून त्याला अडवाणे असे आडनाव पडले असावे. आमचे आडनाव हेच आहे.

धातूंच्या नावांचा आधार घेऊन सुद्धा आडनावं ठेवलेली आढळतात. जसे, तांबे, पितळे, लोखंडे, पराते, इ.

पक्षी, प्राणी यांच्या नावाचा आधार घेऊन सुद्धा आडनावं ठेवलेली आहेत. जसे कावळे, कोकिळ, कोल्हे,गरुड, गाढवे, घारे,पोपट, लांडगे, वाघ,बकरे, मांजरे, मुंगी, मोरे, हरणे,इ.

तसेच खायचे पदार्थ म्हणजे श्रीखंड, तूप, ताक, इ. वरुन सुद्धा आडनावं ठेवल्याचे दिसून येते. जसे, श्रीखंडे, तुपे, तूपसांडे, ताकभाते,भाजीभाकरे, इ.

ओढे, ढगे, पर्वते, डोंगरे ही आडनावं तर चक्क डोंगर, ढग, ओढे यांचा आधार घेऊन तयार केलेली दिसून येतात.

एखादी व्यक्ती कोणत्या कामात पारंगत आहे. त्यावरून सुद्धा आडनावं ठेवलेली आढळतात. जसे, सापधरे, वाघमारे, इ.

हो एक राहिलेच, काम कोणते करतो त्यावरून सुद्धा आडनावे ठेवलेली आढळतात. जसे कपडे विणणारा कोष्टी, लोखंडी काम करणारा लोहार, सोन्याचे काम करणारा सोनार, इ.

अशी अनेक आडनावं आणखी असावीत.

ही आडनावं फक्त आपल्या मराठी म्हणजे महाराष्ट्रातील आहेत. उत्तरेकडे गेल्यावर वेगवेगळ्या प्रकारची आडनावं आढळतात. दक्षिणेकडे आडनावे राहत्या गावावरून पडली आहेत असे वाटते.

मित्रांनो, ही आडनावं फक्त आपल्याकडे आहेत असे नाही. जगभरात ही पद्धत आहे. पश्चिमेला गोल्डस्मिथ हे आडनाव आहे. त्याचा अर्थ सोनार होतो. तसेच ब्लेकस्मिथ म्हणजे लोहार.

(3320700)

💐💐💐💐💐💐💐💐💐💐💐💐💐💐💐💐

मना पापसंकल्प सोडूनि द्यावा।

मना सत्यसंकल्प जीवीं धरावा।।

मना कल्पना ते नको वीषयाची।

विकारें घडे हो जनीं सर्व ची ची।।

💐💐💐💐💐💐💐💐💐💐💐💐💐💐💐💐

http://www.manacheslok.blogspot.com

💐💐💐💐💐💐💐💐💐💐💐💐💐💐💐💐

एक दाबा,दोन दाबा..😆😆

मित्रांनो, इंटरनेट चा वापर आपल्याकडे सॉरी जगभर झपाट्याने वाढत आहे. दिन दुना और रात चौगुना सारखा. सोबतच ऑनलाइन स्टोअर्स ही. प्रत्येक गोष्ट आता घरबसल्या मागवता येते.

पण जेव्हा पासून हे आटोरिस्पाँसिंग मशीन आले आहे, तेव्हा पासून एखादी कंप्लेंट करायची झाली तरी फार कंटाळा येतो. बीएसएनएल ला फॉल्ट बुकिंग करण्यासाठी १९८ फिरवला कि उत्तर भाषा चयन के लिए १ दबाएँ, नंतर हिंदी के लिए १ दबाएँ, मराठी के लिए २ दबाएँ, वगैरे वगैरे. नंतर फोनलाईन फॉल्ट, ब्रॉडबँड फॉल्ट, असे इतर ऑप्शन चे नंबर ऐकून बटन दाबा, मला आठवत नाही पण नंतर परत ऑप्शन येतात वाटते. वेळ थोडा लागतो पण कंटाळा येतो. आणि नजर चुकीने नंबर दाबतांना चुकलं तर पंचाईत होते.

आता ही सिस्टीम बहुतेक ठिकाणी वापरतात. त्यामुळे जर आपल्याला काही बोलायचे असेल किंवा वेगळे सांगायचे असेल तर काहीच करता येत नाही. पण काही कंपन्यांनी शेवटी एक ऑप्शन ठेवला आहे. तो म्हणजे, एटेंडेंट से बात करने के लिए ….दबाएँ. किंवा आमच्या कस्टमर सर्विस सेंटरशी बोलण्यासाठी…… दाबा.

मोबाईल वरुन हे फोन करावयाचे झाल्यास बिल जास्त येते. कारण बराच वेळ लागतो. आणि नजरचुकीने चुकीचा नंबर दाबला तर पुन्हा तिच प्रक्रिया सुरुवातीपासून करावी लागते.

या पद्धतीवर व्हाट्सएपच्या माध्यमातून बरेच व्हिडीओ येत असतात. नमुन्यादाखल खालील व्हिडीओ देत आहे. बघा, मोबाईल वरील संदेश ऐकून ऑर्डर देणार्याच्या चेहर्यावरील हावभाव कसे बदलत आहेत.

(2220689)

💐💐💐💐💐💐💐💐💐💐💐💐💐💐💐💐💐💐

✍🏻…..जीवनात उत्तम मित्र, योग्य रस्ता, चांगले विचार, उच्च धेय आणि अंगी नम्रता,
या पाच गोष्टी पाच बोटाप्रमाने असतात आणि सर्वच जुळून आल्या तर वज्रमुठ तयार होते.
आणि याच वज्रमुठीची ताकत माणसाला यशाकडे घेऊन जाते.

💐 ☕🙏 शुभ सकाळ🙏☕ 💐

💐💐💐💐💐💐💐💐💐💐💐💐💐💐💐💐💐💐

http://www.ownpoems.wordpress.com

💐💐💐💐💐💐💐💐💐💐💐💐💐💐💐💐💐💐

त्यांचे जीवन…

सोनी टिव्हीवर दर शनिवार रविवार रात्री एक कार्यक्रम येतो. कपिल शर्मा शो. हलकी फुलकी कॉमेडी असते. म्हणून लोकांना खूप आवडते. मला अधूनमधून बघायची इच्छा होते. मागे एकदा या सदीचा सुपरस्टार ज्यांना महानायक ही म्हटले जाते ते अमिताभ बच्चन या शोवर आले होते.

कपिल शर्मा याने बच्चनजींना काय प्रश्न केला असेल? आपण कल्पना ही करू शकत नाही असा सर्वसाधारण प्रश्न त्याने विचारला. प्रश्न असा होता,”आंघोळ करतांना अंगाला साबण लावत असतात. तो साबण शेवटी छोटा होतो. तेव्हा तो साबणाचा तुकडा हातातून सटकून खाली पडतो. त्याला तुम्ही उचलतात का? हो असेल तर उचलतांना तुम्हाला कसे वाटते? लगेच पुढचा प्रश्न, साबण संपतांना शेवटचा भाग राहतो तो तुम्ही नव्या साबणाला चिपकवतात का?

हे अगदी सामान्य लोकांच्या घरामध्ये घडते. आपल्या भारतीय संस्कृतीत वस्तू पूर्णपणे वापरण्याची सवय आहे. वाया घालविणे आपल्या संस्कारात नाही.

बच्चन ही उत्तर देतात हो. आम्ही ही हेच करतो.

मित्रांनो, जो साबण आपण वापरतो तोच किंवा तेव्हढाच साबण ते ही वापरतात. त्या मोठ्या लोकांसाठी काही मोठ्ठा साबण तयार होत नाही. पण आपल्या सामान्य माणसाच्या मनात हे प्रश्न येतात.

जशी पोळी आपण खातो तशीच पोळी ते ही खातात. ते अब्जाधीश असले म्हणून सोन्याची पोळी नाही खात.

मला आठवलं कि मी शिक्षण झाल्यावर मुंबईत नौकरीला लागलो, तेव्हा आपले वरिष्ठ अधिकारी काय खातात याची उत्सुकता मला होती. एकदा लंच सुरू असताना त्यांनी मला बोलाविले. तेव्हा मी पाहिले कि ते कोबीची भाजी खात आहेत.

खूप मोठा माणूस आहे म्हणून तो मंगळावरून अवतरला आहे. वेगळे काही खातो, पितो, घालतो असे काही नसते. फक्त क्वालिटी चा तितका फरक असेल. आपण ५००/- रूपयांचे बुट घालतो. त्यांचे ५०००/- रूपयांचे असतील. पण असतील बुटच.

यांची फैशन सुद्धा लाखोंच्या जगण्याचा आधार असतो हे ठाऊक आहे का तुम्हाला? नाही न! आपल्याला वेळ ही नसतो तितका विचार करायला. आपण आपल्या दैनंदिनीत व्यस्त असतो. कशाला रिकामा विचार मनात आणावा.

पण अशा सेलिब्रिटींची दैनंदिनी जाणून घेण्यासाठी सामान्य मनुष्य धडपड करत असतो. म्हणून ही वर्तमानपत्र, ही विविध चेनल्स चालतात व लाखो लोकांना रोजगार मिळतो. आपली जाणून घेण्याची उत्सुकता हे लाखो लोकांच्या जगण्याचा आधार असते ही कल्पना ही कोणी करत नसेल. मी सुद्धा केली नव्हती. ती आताच सुचली.

एखाद्या सिनेमात नट नटीने कसे कपडे घातले होते. तसेच डुप्लिकेट कपडे देशभरातील बाजारात उपलब्ध होतात. ते ही लगेच. विचार करण्यासारखी गोष्ट आहे ही. केव्हढा मोठा व्यवसाय चालतो तो.
असे एक न अनेक व्यवसाय निव्वळ सिनेमा इंडस्ट्री वर आधारित आहेत.

चप्पल, बुट, पेन, पेंसिल, केसांची स्टाईल, कपडे, कोट, टोपी, घर सजावट, खाद्यपदार्थ, फर्निचर, भांडी आणखी अनेक असतील. अरे हो मी विसरलोच. हजारो स्थानिक कलाकार, गायक व डांसर या सिनेमावाल्यांच्या आधारावर जगत असतात. नकलाकार ही यातीलच.

विचार करण्यासारखी गोष्ट आहे मित्रांनो, एक नट किंवा नटी एका सिनेमात काम करते. त्यावर हजारो लाखो नव्हे करोडो लोकांची पोटं भरतात. हा सेकंडरी व्यवसाय आहे. एकावर आधारित दुसरा.

मुळ बंद पडला कि या सेकंडरीला ही आपला गाशा गुंडाळावा लागतो.

असेच कारखान्यांचे ही असते. कार इंडस्ट्री असते. त्यात कार तयार करण्यासाठी लागणारे सर्व साहित्य ते तयार करत नसतात. नट, बोल्ट, टायर, ट्यूब असे अनेक साहित्य ते बनवून घेतात. त्यामुळे कार कारखाना बंद पडला कि छोटे कारखाने ही बंद पडतात.

पुन्हा विषयांतर झाले मित्रांनो.

असो, तर ह्या सेलिब्रिटी लोकांचे असे जीवन असते व आपले सुद्धा असेच असते.

(1720684)

💐💐💐💐💐💐💐💐💐💐💐💐💐💐💐💐💐💐💐💐💐💐

सुखी माणसाचा सदरा घातल्याने कोणी सुखी होत नाही.

💐💐शुभ प्रभात💐💐

💐💐💐💐💐💐💐💐💐💐💐💐💐💐💐💐💐💐💐💐💐💐

http://www.koshtirn.wordpress.com

💐💐💐💐💐💐💐💐💐💐💐💐💐💐💐💐💐💐💐💐💐💐